niedobór witaminy B2
Niedobór witaminy B2, zwanej również ryboflawiną, jest stanem klinicznym wynikającym z niedostatecznej ilości tego związku w organizmie. Witamina B2 pełni kluczową rolę w procesach metabolicznych, uczestnicząc w przemianach białek, tłuszczów i węglowodanów jako składnik koenzymów FMN i FAD.
Manifestacja kliniczna niedoboru witaminy B2 obejmuje zapalenie kącików ust (zajady), zapalenie języka (glossitis), zapalenie warg (cheilitis), zapalenie skóry (dermatitis), a także zmiany w obrębie narządu wzroku, takie jak światłowstręt, łzawienie i uczucie pieczenia. W zaawansowanych przypadkach może wystąpić anemia normocytowa i normochromiczna oraz zaburzenia neurologiczne.
Grupami szczególnie narażonymi na niedobór witaminy B2 są osoby z zaburzeniami wchłaniania, alkoholicy, pacjenci stosujący restrykcyjne diety, seniorzy oraz kobiety w ciąży i karmiące piersią. Diagnostyka opiera się na ocenie objawów klinicznych oraz oznaczeniu aktywności reduktazy glutationowej w erytrocytach lub poziomu ryboflawiny w surowicy.
Leczenie polega na suplementacji witaminy B2 w dawkach terapeutycznych (zwykle 5-10 mg dziennie) oraz modyfikacji diety w celu zwiększenia podaży tego związku. Profilaktyka obejmuje zbilansowaną dietę bogatą w produkty mleczne, mięso, jaja, zielone warzywa liściaste oraz pełnoziarniste produkty zbożowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vitaminum B2 Teva 3 mg
Vitaminum B2 Teva w dawce 3 mg ryboflawiny w formie tabletek drażowanych jest wskazany zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu niedoborów witaminy B2. Preparat znajduje zastosowanie u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby poddawane długotrwałej terapii diuretykami, antybiotykami, po zabiegach chirurgicznych, a także w zaburzeniach czynności wątroby i przewodu pokarmowego z towarzyszącymi biegunkami. Suplementacja jest również zalecana w przewlekłych stanach chorobowych zwiększających zapotrzebowanie na ryboflawinę, takich jak cukrzyca, infekcje, dermatozy, nadczynność tarczycy, choroby psychosomatyczne oraz alkoholizm. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane przez lekarza, uwzględniając charakter i nasilenie niedoboru.