ciężkie zakażenie bakteryjne
Ciężkie zakażenie bakteryjne to stan chorobowy wywołany przez patogeny bakteryjne, charakteryzujący się znacznym nasileniem objawów ogólnoustrojowych, które mogą prowadzić do dysfunkcji narządów i zagrażać życiu pacjenta. Typowe cechy kliniczne obejmują wysoką gorączkę, tachykardię, hipotensję, zaburzenia świadomości oraz laboratoryjne wykładniki stanu zapalnego: leukocytozę z przesunięciem w lewo, podwyższone stężenie białka C-reaktywnego (CRP) i prokalcytoniny.
W przebiegu ciężkiego zakażenia bakteryjnego może rozwinąć się sepsa, czyli zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (SIRS) wywołany zakażeniem, a w dalszej kolejności wstrząs septyczny i zespół niewydolności wielonarządowej (MODS). Najczęstsze ogniska pierwotne ciężkich zakażeń bakteryjnych to: układ oddechowy, moczowy, jama brzuszna, skóra i tkanki miękkie oraz układ nerwowy.
Diagnostyka ciężkiego zakażenia bakteryjnego obejmuje badania mikrobiologiczne (posiewy krwi, moczu, plwociny i innych materiałów biologicznych), badania obrazowe oraz oznaczenia biomarkerów zakażenia. Leczenie wymaga natychmiastowego wdrożenia antybiotykoterapii empirycznej o szerokim spektrum, a następnie terapii celowanej po uzyskaniu wyników badań mikrobiologicznych. Kluczowe znaczenie ma również intensywna terapia wspomagająca funkcje narządów oraz leczenie przyczynowe ogniska zakażenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Daptomycin Reddy 350 mg
Przedawkowanie daptomycyny, substancji czynnej leku Daptomycin Reddy dostępnego w dawkach 350 mg i 500 mg (roztwór 50 mg/ml po rekonstytucji), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy toksyczności mogą obejmować nasilenie działań niepożądanych, zwłaszcza miotoksyczności (wzrost aktywności kinazy kreatynowej, bóle mięśni, rabdomioliza), neurotoksyczności (neuropatia obwodowa, parestezje) oraz nefrotoksyczności (ostre uszkodzenie nerek). Kluczowe jest monitorowanie parametrów życiowych, funkcji nerek oraz stężenia CK, a także wdrożenie leczenia podtrzymującego, dostosowanego do stanu klinicznego pacjenta.
antybiotyk cyklolipopeptydowy, ciężkie zakażenie bakteryjne, daptomycyna, dializa otrzewnowa, dysfagia, funkcja nerki, hemodializa, kinaza kreatynowa, leczenie podtrzymujące, miotoksyczność, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, parestezje, profil bezpieczeństwa leku, rabdomioliza, stężenie leku w osoczu, technika nerkozastępcza, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amikacin Kabi 5 mg/ml
Amikacin Kabi, dostępny w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 5 mg/ml, jest aminoglikozydowym antybiotykiem przeznaczonym do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych, szczególnie w sytuacjach, gdy inne antybiotyki są nieskuteczne lub niewskazane. Lek znajduje zastosowanie u pacjentów dorosłych i pediatrycznych, w tym noworodków, z możliwością dostosowania dawki do masy ciała dzięki różnym opakowaniom (250 mg, 500 mg, 1000 mg). Wskazania obejmują zakażenia szpitalne dolnych dróg oddechowych (HAP, VAP), powikłane i nawracające zakażenia dróg moczowych, powikłane zakażenia jamy brzusznej, ostre bakteryjne zakażenia skóry i struktur skóry, bakteryjne zapalenie wsierdzia (w terapii skojarzonej) oraz bakteriemię związaną z wymienionymi zakażeniami. Preparat charakteryzuje się pH 3,5-5,5 i osmolalnością 270-330 mOsmol/kg, co jest istotne przy doborze dostępu naczyniowego. Zawiera 3,54 mg sodu/ml (0,154 mmol sodu), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
antybiotyk aminoglikozydowy, bakteria Gram-ujemna, bakterie beztlenowe, bakteriemia, bakteryjne zapalenie wsierdzia, ciężkie zakażenie bakteryjne, Enterobacteriaceae, infuzja dożylna, nefrotoksyczność aminoglikozydów, odmiedniczkowe zapalenie nerek, patogen wielolekooporny, Pseudomonas aeruginosa, szpitalne zapalenie płuc, terapia empiryczna, wrażliwość patogenu, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie rany oparzeniowej, zakażenie skóry, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc związane z wentylacją mechaniczną - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefepime AptaPharma 1 g
Cefepim (Cefepime AptaPharma) jest cefalosporyną IV generacji stosowaną w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat o masie ciała >40 kg. Wskazania obejmują bakteriemię, pozaszpitalne zakażenia dolnych dróg oddechowych, powikłane i niepowikłane zakażenia układu moczowego, stany gorączkowe u pacjentów z neutropenią oraz zakażenia dróg żółciowych. U pacjentów z gorączką neutropeniczną cefepim może być stosowany w monoterapii, jednak u osób z wysokim ryzykiem ciężkiego zakażenia (np. po przeszczepie szpiku, z niedociśnieniem, nowotworami układu krwiotwórczego, ciężką neutropenią) monoterapia może być niewystarczająca. U dzieci 2 miesięcy–12 lat i masie <40 kg cefepim jest wskazany w leczeniu neutropenii o krótkim czasie trwania, ale monoterapia nie jest zalecana ze względu na ograniczone dane kliniczne.
antybiotykoterapia, bakteriemia, cefalosporyna IV generacji, cefepim, cefepim dichlorowodorek jednowodny, ciężkie zakażenie bakteryjne, ciężkie zapalenie płuc, długotrwała neutropenia, gorączka neutropeniczna, neutropenia gorączkowa, niedociśnienie tętnicze, nowotwór układu krwiotwórczego, oporność bakterii, przeszczepienie szpiku kostnego, roztwór do wstrzykiwań, terapia skojarzona, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie dróg żółciowych, zakażenie układu moczowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dalacin C 150 mg/ml
Dalacin C w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji (150 mg/ml klindamycyny fosforanu) jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę. Preparat znajduje zastosowanie w terapii zakażeń kości i stawów, górnych i dolnych dróg oddechowych, jamy ustnej, miednicy, jamy brzusznej, żeńskich narządów płciowych, skóry i tkanek miękkich, a także w leczeniu płonicy, posocznicy i zapalenia wsierdzia. Forma dożylna jest szczególnie zalecana w ciężkich zakażeniach, gdy konieczne jest szybkie osiągnięcie terapeutycznego stężenia leku, w przypadku braku możliwości podania doustnego, głębokich ropni oraz zakażeń zagrażających życiu. Preparat dostępny jest w dawkach 300 mg/2 ml, 600 mg/4 ml oraz 900 mg/6 ml, zawierających odpowiednio 18 mg, 36 mg i 54 mg alkoholu benzylowego, co należy uwzględnić u noworodków i małych dzieci.
alkohol benzylowy, ciężkie zakażenie bakteryjne, drobnoustrój beztlenowy, dysfagia, fosforan klindamycyny, infekcja okołozębowa, ostre zapalenie otrzewnej, płonica, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ropień jajnikowo-jajowodowy, ropień okołowierzchołkowy, ropień płuca, ropień wewnątrzbrzuszny, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie kości i szpiku, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie stawów septyczne, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefepim MIP Pharma 1 g
Cefepim MIP Pharma to cefalosporyna IV generacji, dostępna w dawkach 1 g i 2 g (cefepim dichlorowodorek jednowodny), stosowana do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefepim. W populacji dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat (>40 kg) wskazania obejmują ciężkie zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), powikłane zakażenia jamy brzusznej, zapalenie otrzewnej związane z dializą CAPD oraz ostre zakażenia dróg żółciowych. U dzieci od 2 miesięcy do 12 lat (≤40 kg) lek jest wskazany w leczeniu zapalenia płuc, powikłanych zakażeń dróg moczowych, bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz bakteriemii powiązanej z wymienionymi zakażeniami. Cefepim jest również stosowany empirycznie w gorączce neutropenicznej u pacjentów od 2 miesięcy wzwyż.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk cefalosporynowy IV generacji, antybiotyk glikopeptydowy, bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, cefepim dichlorowodorek jednowodny, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciężka długotrwała neutropenia, ciężkie zakażenie bakteryjne, gorączka neutropeniczna, infekcja dolnych dróg oddechowych, leczenie empiryczne, lek przeciwbakteryjny, lekowrażliwość patogenów, nowotwór układu krwiotwórczego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zakażenie dróg żółciowych, powikłane zakażenie dróg moczowych, powikłane zakażenie jamy brzusznej, przeszczepienie szpiku kostnego, terapia łączona, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Klimicin 300 mg
Lek Klimicin zawiera 300 mg klindamycyny (chlorowodorek klindamycyny) i jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez bakterie wrażliwe na ten antybiotyk z grupy linkozamidów. Wskazania obejmują zakażenia układu oddechowego (w tym zapalenie płuc, oskrzeli i zatok przynosowych), zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia kości i stawów, posocznicę wywołaną przez Staphylococcus aureus, zakażenia jamy brzusznej oraz żeńskich narządów płciowych. W terapii ciężkich infekcji zaleca się początkowe dożylne podanie klindamycyny z możliwością przejścia na formę doustną, po potwierdzeniu wrażliwości patogenów na podstawie antybiogramu.
antybiogram, bakteria beztlenowa, ciężkie zakażenie bakteryjne, klindamycyna, linkozamid, posocznica, ropień, ropień jajnikowo-jajowodowy, ropień wewnątrzbrzuszny, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, sepsa, septyczne zapalenie stawów, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie kości i stawów, zakażenie narządów płciowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu oddechowego, zapalenie endometrium, zapalenie kości i szpiku, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie okrężnicy, zapalenie oskrzeli, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefepim MIP Pharma 2 g
Cefepim MIP Pharma to antybiotyk z grupy cefalosporyn IV generacji, dostępny w dawkach 1 g i 2 g w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji. Wskazany jest do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez patogeny wrażliwe na cefepim, w tym pozaszpitalnego i szpitalnego zapalenia płuc, powikłanych zakażeń dróg moczowych (w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek), powikłanych zakażeń jamy brzusznej oraz zapalenia otrzewnej u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD). U dorosłych lek stosowany jest także w ostrych zakażeniach dróg żółciowych. W populacji pediatrycznej (2 miesiące – 12 lat, masa ciała ≤ 40 kg) cefepim jest wskazany w leczeniu zapalenia płuc, powikłanych zakażeń dróg moczowych, bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz bakteriemii związanej z wymienionymi zakażeniami. Szczególnie ważne jest empiryczne leczenie gorączki neutropenicznej u pacjentów od 2 miesięcy do 12 lat oraz u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat i masie ciała >40 kg.
antybiogram, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk glikopeptydowy, badanie mikrobiologiczne, bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, cefalosporyna IV generacji, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciężka długotrwała neutropenia, ciężkie zakażenie bakteryjne, gorączka neutropeniczna, lek przeciwbakteryjny, lekooporność, niedociśnienie, nowotwór układu krwiotwórczego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zakażenie dróg żółciowych, powikłane zakażenie dróg moczowych, powikłane zakażenie jamy brzusznej, pozaszpitalne zapalenie płuc, przeszczepienie szpiku kostnego, terapia łączona, terapia skojarzona, zakażenie szpitalne, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dalacin C 150 mg
Dalacin C w postaci kapsułek 150 mg, zawierający klindamycynę chlorowodorek, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę. Wskazania obejmują zakażenia kości i stawów, górnych i dolnych dróg oddechowych, jamy ustnej, wewnątrzbrzuszne, ginekologiczne, skóry i tkanek miękkich, a także płonicę oraz ciężkie zakażenia uogólnione, takie jak posocznica i zapalenie wsierdzia. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza przy zapaleniu wsierdzia i posocznicy, zaleca się rozpoczęcie terapii podaniem dożylnym klindamycyny.
antybiotyk szerokowidmowy, antybiotykoterapia, biegunka, chlorowodorek klindamycyny, ciężkie zakażenie bakteryjne, drobnoustroje chorobotwórcze, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, płonica, posocznica, ropień, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie ginekologiczne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie jamy ustnej, zakażenie kości i stawów, zakażenie miednicy, zakażenie paciorkowcowe, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie wewnątrzbrzuszne, zapalenie gardła, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Klimicin 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Preparat Klimicin zawierający klindamycynę w postaci fosforanu (150 mg/ml, 300 mg w 2 ml ampułce) jest wskazany do pozajelitowego leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem posocznicy, gdzie preferowane jest dożylne podanie w celu szybkiego osiągnięcia stężenia terapeutycznego. Lek jest skuteczny przeciwko bakteriom tlenowym Gram-dodatnim (Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes) oraz bakteriom beztlenowym odpowiedzialnym za zakażenia układu oddechowego, skóry, tkanek miękkich, kości, stawów, jamy brzusznej i żeńskich narządów płciowych. Preparat zawiera również 18 mg alkoholu benzylowego i 15,1 mg sodu na ampułkę, co należy uwzględnić u pacjentów z przeciwwskazaniami do tych substancji pomocniczych.
alkohol benzylowy, antybiogram, bakteria beztlenowa, bakteria tlenowa, ciężkie zakażenie bakteryjne, działanie niepożądane, fosforan klindamycyny, lek przeciwbakteryjny, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, posocznica, roztwór do wstrzykiwań, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zakażenie bakteryjne, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie kości i stawów, zakażenie mieszane, zakażenie narządów płciowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu oddechowego, zapalenie okrężnicy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefepime Kabi 1 g
Cefepime Kabi to cefalosporyna IV generacji, dostępna w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w dawkach 1 g (1189,2 mg cefepimu dichlorowodorku jednowodnego) oraz 2 g (2378,5 mg). Lek jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, takich jak szpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych i jamy brzusznej, zapalenie otrzewnej związane z dializą oraz bakteriemia powiązana z tymi zakażeniami. U pacjentów pediatrycznych (2 miesiące do 12 lat, masa ciała ≤40 kg) stosuje się go w ciężkich postaciach szpitalnego zapalenia płuc i powikłanych zakażeniach dróg moczowych. Cefepime Kabi jest również zalecany w terapii empirycznej neutropenii z gorączką, gdzie istnieje wysokie ryzyko zakażeń bakteryjnych. Po sporządzeniu roztworu pH powinno mieścić się w zakresie 4,0-6,0.
antybiotykoterapia, bakteriemia, cefalosporyna czwartej generacji, cefepim, ciężkie zakażenie bakteryjne, dializa otrzewnowa, infuzja dożylna, lek przeciwbakteryjny, neutropenia, oporność bakteryjna, oporność na antybiotyki, powikłane zakażenie dróg moczowych, powikłane zakażenie jamy brzusznej, sepsa, szpitalne zapalenie płuc, terapia skojarzona, zakażenie bakteryjne, zapalenie otrzewnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clindamycin hameln 150 mg/ml
Clindamycin hameln w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 150 mg/ml jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę u dorosłych oraz dzieci powyżej 4. tygodnia życia. Preparat znajduje zastosowanie w terapii zakażeń kości i stawów (w tym zapalenie kości i szpiku, septyczne zapalenie stawów), przewlekłych zapaleń zatok opornych na standardowe leczenie, ciężkich zakażeń dolnych dróg oddechowych (np. zapalenie płuc, ropień płuca, empyema), powikłanych zakażeń jamy brzusznej (ropnie, zapalenie otrzewnej), zakażeń miednicy i żeńskich narządów płciowych (PID, ropnie przydatków) oraz powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich (np. zapalenie tkanki łącznej, zmiany martwicze). Preparat dostępny jest w ampułkach 2 ml (300 mg klindamycyny) oraz 4 ml (600 mg klindamycyny), o pH 5,5-7,0, zawierający alkohol benzylowy (9 mg/ml) i sód (do 8,6 mg/ml), co należy uwzględnić w ocenie klinicznej pacjenta.
antybiotykoterapia, ciężkie zakażenie bakteryjne, drobnoustrój wrażliwy, empyema, infekcja układu oddechowego, klindamycyna, leczenie parenteralne, leczenie skojarzone, lek przeciwbakteryjny, martwica tkanek miękkich, narządy płciowe żeńskie, oporność bakteryjna, patogen wielolekooporny, przewlekłe zapalenie zatok, ropień płuca, ropień wewnątrzbrzuszny, roztwór do wstrzykiwań, septyczne zapalenie stawów, zakażenie kości i stawów, zakażenie miednicy, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie kości i szpiku, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie tkanki łącznej miednicy - Leksykon substancji czynnych
Teikoplanina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Teikoplanina, antybiotyk glikopeptydowy stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w okresie reprodukcyjnym, zwłaszcza w ciąży i laktacji. Dane kliniczne dotyczące stosowania teikoplaniny w ciąży są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych wykazały, że duże dawki mogą powodować zwiększoną częstość poronień, wyższą śmiertelność noworodków oraz urodzenia martwego potomstwa. Istnieje potencjalne ryzyko ototoksyczności i nefrotoksyczności u płodu, co wymaga dokładnej oceny bilansu korzyści i ryzyka oraz specjalistycznej opieki położniczej i neonatologicznej wraz z monitorowaniem funkcji nerek i słuchu noworodka po porodzie.
antybiotyk glikopeptydowy, bakteria Gram-dodatnia, ciężkie zakażenie bakteryjne, funkcja nerek, karmienie piersią, laktacja, martwe urodzenie, nefrotoksyczność, opieka neonatologiczna, opieka położnicza, ototoksyczność, płodność, poronienie, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka kobiecego, śmiertelność noworodków, teikoplanina, uszkodzenie nerek płodu, zaburzenie słuchu, zakażenie bakteryjne, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dalacin C 75 mg
Dalacin C 75 mg w kapsułkach zawiera klindamycynę chlorowodorek, antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na tę substancję czynną. Klindamycyna wykazuje skuteczność w terapii zakażeń kości i stawów (w tym zapalenie kości i szpiku, septyczne zapalenie stawów), górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażeń stomatologicznych, miednicy i jamy brzusznej, żeńskich narządów płciowych, skóry i tkanek miękkich oraz w leczeniu płonicy jako alternatywa dla penicyliny u pacjentów z nadwrażliwością na beta-laktamy. W ciężkich zakażeniach, takich jak posocznica i zapalenie wsierdzia, zaleca się rozpoczęcie terapii od dożylnego podania klindamycyny, a następnie kontynuację leczenia doustnego po poprawie stanu klinicznego.
antybiotyk, bakteryjne zapalenie płuc, ciężkie zakażenie bakteryjne, drobnoustrój wrażliwy, klindamycyna, nietolerancja laktozy, płonica, posocznica i zapalenie wsierdzia, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ropień jajnikowo-jajowodowy, ropień okołozębowy, ropień wewnątrzbrzuszny, septyczne zapalenie stawów, substancja czynna, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie stomatologiczne, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie kości i szpiku, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie okrężnicy, zapalenie oskrzeli, zapalenie otrzewnej, zapalenie tkanek okołowierzchołkowych, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefepime Kabi 2 g
Cefepime Kabi, zawierający cefepim w postaci dichlorowodorku jednowodnego, jest cefalosporyną IV generacji o szerokim spektrum działania, stosowaną w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Preparat dostępny jest w dawkach 1 g (1189,2 mg cefepimu dichlorowodorku jednowodnego) oraz 2 g (2378,5 mg), w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji o pH 4,0–6,0. Wskazania obejmują szpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych i jamy brzusznej, zapalenie otrzewnej związane z dializą oraz bakteriemię powiązaną z tymi zakażeniami u dorosłych i dzieci powyżej 2 miesięcy, z uwzględnieniem masy ciała ≤40 kg u dzieci. Cefepime Kabi jest także zalecany u pacjentów z neutropenią i gorączką, podejrzewanych o zakażenie bakteryjne, ze względu na skuteczność wobec patogenów oportunistycznych.
bakteriemia, cefalosporyna IV generacji, cefepim, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciężkie zakażenie bakteryjne, drobnoustrój oporny, działanie przeciwbakteryjne, lek przeciwbakteryjny, neutropenia z gorączką, oporność drobnoustrojów, powikłane zakażenie dróg moczowych, powikłane zakażenie jamy brzusznej, szczep wielooporny, szpitalne zapalenie płuc, terapia skojarzona, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie mieszane, zapalenie otrzewnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meropenem Genoptim 500 mg
Meropenem Genoptim to antybiotyk z grupy karbapenemów o szerokim spektrum działania, wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych oraz dzieci powyżej 3 miesięcy. Preparat dostępny jest w dawkach 500 mg i 1000 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierającego odpowiednio około 45 mg i 90 mg sodu. Meropenem jest szczególnie zalecany w terapii ciężkich zapaleń płuc (w tym HAP i VAP), zakażeń oskrzelowo-płucnych w mukowiscydozie, powikłanych zakażeń układu moczowego, jamy brzusznej, śródporodowych i poporodowych, skóry i tkanek miękkich oraz ostrych bakteryjnych zapaleń opon mózgowych. Wskazania obejmują także pacjentów z neutropenią i gorączką oraz przypadki bakteriemii, gdzie meropenem wykazuje dobrą penetrację do tkanek i płynów ustrojowych.
antybiotyk o szerokim spektrum, antybiotykoterapia, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakteriemia, ciężkie zakażenie bakteryjne, flora bakteryjna, karbapenemy, lek przeciwbakteryjny, meropenem, mukowiscydoza, neutropenia, Pseudomonas aeruginosa, ropień wewnątrzbrzuszny, szczep wielooporny, terapia empiryczna, VAP, wrażliwość drobnoustrojów, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie śródporodowe, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zapalenie błon płodowych, zapalenie opon mózgowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teikoplanina BRADEX 400 mg* *odpowiada 400 000 IU
Teikoplanina, antybiotyk glikopeptydowy stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania teikoplaniny w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały potencjalne ryzyko poronień oraz zwiększoną śmiertelność noworodków przy wysokich dawkach. Istnieje także ryzyko ototoksyczności i nefrotoksyczności u płodu, co wymaga dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed podjęciem decyzji o terapii. W przypadku konieczności leczenia teikoplaniną w ciąży, zaleca się monitorowanie płodu oraz rozważenie alternatywnych metod karmienia dziecka podczas terapii.
antybiotyk glikopeptydowy, ciąża, ciężkie zakażenie bakteryjne, działanie niepożądane, karmienie piersią, model zwierzęcy, nefrotoksyczność, ototoksyczność, proszek do sporządzania roztworu, przenikanie leku do mleka, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór doustny, teikoplanina, uszkodzenie nerek, uszkodzenie ucha wewnętrznego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Biodacyna 250 mg/ml
Lek Biodacyna zawiera amikacynę w postaci disiarczanu w stężeniach 125 mg/ml oraz 250 mg/ml i jest aminoglikozydowym antybiotykiem przeznaczonym do krótkotrwałej terapii ciężkich zakażeń bakteryjnych, zwłaszcza wywołanych przez drobnoustroje oporne na inne aminoglikozydy. Wskazania obejmują ciężkie infekcje dróg oddechowych (np. zapalenie płuc, oskrzeli), układu kostno-stawowego (zapalenie kości, szpiku, stawów), skóry i tkanek miękkich (ropnie, zapalenia), zakażenia wewnątrzbrzuszne (w tym zapalenie otrzewnej), zakażenia ran po oparzeniach i pooperacyjnych, powikłane zakażenia układu moczowego oraz posocznicę, gdzie amikacyna jest stosowana najczęściej w terapii skojarzonej z antybiotykiem β-laktamowym. Biodacyna jest również stosowana w leczeniu zakażeń ośrodkowego układu nerwowego, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i ropnie mózgu, szczególnie przy patogenach Gram-ujemnych opornych na inne antybiotyki.
Produkt dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań i infuzji, zawierającego substancje pomocnicze, w tym sodu pirosiarczyn i sód – odpowiednio 3,73 mg (0,16 mmol) sodu/ml w stężeniu 125 mg/ml oraz 7,49 mg (0,32 mmol) sodu/ml w stężeniu 250 mg/ml, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Biodacyna wymaga stosowania w warunkach umożliwiających monitorowanie stężenia leku w surowicy, funkcji nerek oraz słuchu ze względu na ryzyko nefro- i ototoksyczności. Lek jest zarezerwowany do stosowania w ciężkich zakażeniach, szczególnie gdy inne antybiotyki są nieskuteczne lub przeciwwskazane, a jego podanie powinno być oparte na wynikach antybiogramu potwierdzającego wrażliwość patogenu. Terapia powinna być krótkotrwała i prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalistycznym.
amikacyna, antybiogram, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk β-laktamowy, antybiotykooporność, ciężkie zakażenie bakteryjne, drobnoustrój Gram-ujemny, drobnoustrój wrażliwy, efekt bakteriobójczy, infekcja dolnych dróg oddechowych, infekcja dróg oddechowych, infekcja wewnątrzbrzuszna, lek przeciwbakteryjny, neurotoksyczność, niepowikłane zakażenie dróg moczowych, pałeczka jelitowa, patogen Gram-ujemny, posocznica, ropień, ropień mózgu, terapia skojarzona, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zakażenie rany, zakażenie układu moczowego, zapalenie kości i szpiku, zapalenie okostnej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie stawów, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon substancji czynnych
Tazobaktam – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Tazobaktam, będący inhibitorem beta-laktamaz, stosowany jest w połączeniu z piperacyliną w lekach takich jak Piperacillin + Tazobactam Eugia, Kalceks, Kabi, Noridem, Sandoz oraz Tazocin, głównie w terapii ciężkich zakażeń bakteryjnych. Analiza charakterystyk tych preparatów wykazała brak specyficznych badań oceniających wpływ tazobaktamu na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Preparaty te podawane są zazwyczaj dożylnie w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych, co samo w sobie ogranicza możliwość prowadzenia pojazdów przez pacjentów. Wobec braku danych klinicznych, lekarze powinni opierać swoje zalecenia na indywidualnej ocenie stanu pacjenta, uwzględniając ciężkość infekcji, ogólny stan zdrowia oraz potencjalne działania niepożądane, takie jak zaburzenia neurologiczne, zawroty głowy czy zmęczenie, które mogą wpływać na zdolności psychomotoryczne.
antybiotyk beta-laktamowy, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie zakażenie bakteryjne, droga parenteralna, działanie niepożądane, infuzja dożylna, inhibitor beta-laktamaz, opieka ambulatoryjna, piperacylina, piperacylina z tazobaktamem, placówka medyczna, proszek do sporządzania roztworu, reakcja organizmu, tazobaktam, zaburzenie neurologiczne, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tazocin 2 g + 0,25 g
Lek Tazocin, zawierający piperacylinę i tazobaktam, jest antybiotykiem beta-laktamowym z grupy penicylin, stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancje czynne (2 g piperacyliny + 0,25 g tazobaktamu lub 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu) oraz na inne penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest ostra, ciężka reakcja nadwrażliwości na jakikolwiek antybiotyk beta-laktamowy, w tym cefalosporyny, monobaktamy i karbapenemy, ze względu na możliwość wystąpienia zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych, obrzęku naczynioruchowego, ciężkich reakcji skórnych czy skurczu oskrzeli. Przed terapią konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na beta-laktamy oraz ocena ryzyka u pacjentów z łagodnymi reakcjami alergicznymi w przeszłości.
Istotnym aspektem terapii Tazocinem jest zawartość sodu w preparacie: 130 mg w fiolce 2 g + 0,25 g oraz 261 mg w fiolce 4 g + 0,5 g, co wymaga uwzględnienia u pacjentów na diecie niskosodowej, zwłaszcza z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca lub innymi schorzeniami układu krążenia. Produkt występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej, którego prawidłowe przygotowanie jest kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii. W związku z powyższym, decyzja o zastosowaniu Tazocinu powinna uwzględniać zarówno ryzyko alergiczne, jak i indywidualne uwarunkowania kliniczne pacjenta, w tym bilans sodu.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy, cefalosporyna, ciężka reakcja skórna, ciężkie zakażenie bakteryjne, dieta niskosodowa, karbapenem, monobaktam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, piperacylina i tazobaktam, reakcja krzyżowa, roztwór do infuzji, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Meropenem – Działania niepożądane
Meropenem, antybiotyk z grupy karbapenemów, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący najczęściej biegunkę (2,3%), wysypkę skórną (1,4%), nudności/wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach klinicznych u ponad 4800 pacjentów zaobserwowano także trombocytozę (1,6%) oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych w zakresie 1,5-4,3%. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów, z uwzględnieniem częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna), reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), poważne reakcje skórne (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, DRESS, AGEP) oraz zaburzenia neurologiczne (drgawki, majaczenie). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich powikłań, takich jak zapalenie jelita związanego z antybiotykoterapią, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficile.
agranulocytoza, aminotransferazy, anafilaksja, bilirubina we krwi, ciężkie zakażenie bakteryjne, Clostridioides difficile, dehydrogenaza mleczanowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, karbapenemy, leukopenia, majaczenie, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostry zespół wieńcowy, parestezje, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita, zespół AGEP, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Cefepim – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Cefepim, antybiotyk z grupy cefalosporyn IV generacji, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, może wpływać na funkcje ośrodkowego układu nerwowego, co przekłada się na obniżenie zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających ten wpływ, charakterystyki produktów leczniczych (np. Cefepime Accord, Cefepime Panpharma) jednoznacznie wskazują na konieczność ostrzegania pacjentów o ryzyku wystąpienia działań niepożądanych takich jak zaburzenia świadomości, zawroty głowy, splątanie, omamy oraz encefalopatia, które mogą znacząco upośledzać zdolności psychomotoryczne. Szczególnie encefalopatia polekowa, opisana w charakterystyce Cefepime AptaPharma, stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.
bezpieczeństwo farmakoterapii, cefalosporyna IV generacji, cefepim, choroba neurologiczna, ciężkie zakażenie bakteryjne, dezorientacja, encefalopatia, encefalopatia polekowa, funkcja poznawcza, koordynacja wzrokowo-ruchowa, objawy neurologiczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, stan splątania, zaburzenia czynności nerek, zaburzenie poznawcze, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Cefepim – Wskazania do stosowania
Cefepim, cefalosporyna IV generacji, jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych, młodzieży (>12 lat, >40 kg) oraz dzieci (2 miesiące–12 lat, ≤40 kg). Wskazania obejmują zapalenie płuc (szpitalne i pozaszpitalne), powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), powikłane zakażenia jamy brzusznej, zapalenie otrzewnej u pacjentów dializowanych otrzewnowo (CAPD), bakteriemię powiązaną z wymienionymi zakażeniami oraz u dorosłych ostre zakażenia dróg żółciowych. U dzieci cefepim jest także stosowany w bakteryjnym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych. Dawkowanie i terapia powinny uwzględniać lokalne wzorce oporności oraz oficjalne wytyczne antybiotykoterapii.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk glikopeptydowy, bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, cefalosporyna IV generacji, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciężka neutropenia, ciężkie zakażenie bakteryjne, ciężkie zapalenie płuc, gorączka neutropeniczna, lek przeciwbakteryjny, neutropenia ciężka, niedociśnienie tętnicze, nowotwór układu krwiotwórczego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zakażenie dróg żółciowych, powikłane zakażenie dróg moczowych, powikłane zakażenie jamy brzusznej, przeszczepienie szpiku kostnego, przewód żółciowy, sepsa, terapia skojarzona, uogólniona reakcja zapalna, zakażenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 2000 mg + 200 mg
Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi to preparat do infuzji zawierający 2000 mg amoksycyliny (w postaci amoksycyliny sodowej) oraz 200 mg kwasu klawulanowego (w postaci potasu klawulanianu), wykazujący szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego. Jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, obejmujących m.in. ciężkie infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych (zapalenie wyrostka sutkowatego, okołomigdałkowe, nagłośni, zatok), zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, zakażenia układu moczowego (ostre i nawracające zapalenie pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek), a także zakażenia skóry i tkanek miękkich (zapalenie tkanki łącznej, ukąszenia zwierząt, ciężkie ropnie okołozębowe). Preparat jest również stosowany w terapii zakażeń kości i stawów (osteomyelitis), zakażeń jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, ropnie) oraz narządów płciowych u kobiet wymagających leczenia parenteralnego.
amoksycylina sodowa, cholecystektomia, ciężkie zakażenie bakteryjne, kwas klawulanowy, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, osteomyelitis, potas klawulanianu, pozaszpitalne zapalenie płuc, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, ropień okołozębowy, ropień wewnątrzbrzuszny, terapia parenteralna, układ kielichowo-miedniczkowy, zabieg chirurgiczny, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie narządów płciowych, zakażenie okołomigdałkowe, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu kostno-stawowego, zakażenie układu moczowego, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie endometrium, zapalenie kości i szpiku, zapalenie nagłośni, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie przydatków, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wyrostka sutkowatego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amikacin B.Braun 10 mg/ml
Amikacin B. Braun to aminoglikozydowy antybiotyk do infuzji dostępny w stężeniach 2,5 mg/ml, 5 mg/ml oraz 10 mg/ml, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na amikacynę. Wskazania obejmują zakażenia szpitalne dolnych dróg oddechowych, powikłane zakażenia jamy brzusznej, nawracające zakażenia dróg moczowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich, bakteryjne zapalenie wsierdzia oraz pooperacyjne zakażenia jamy brzusznej. Lek jest szczególnie zalecany w przypadkach oporności na inne antybiotyki lub gdy standardowa terapia jest nieskuteczna. Amikacynę stosuje się zwykle w terapii skojarzonej, co pozwala na rozszerzenie spektrum działania i uzyskanie efektu synergistycznego. Preparat wymaga dostosowania dawki do masy ciała, wieku, stanu klinicznego oraz funkcji nerek pacjenta, a jego podawanie powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą specjalisty w warunkach szpitalnych.
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, bakteria Gram-ujemna, bakteriemia, bakteryjne zapalenie wsierdzia, ciężkie zakażenie bakteryjne, działanie synergistyczne, Enterobacteriaceae, nefrotoksyczność, ototoksyczność, pałeczka Gram-ujemna, roztwór do infuzji, sepsa, siarczan amikacyny, terapia przeciwbakteryjna, terapia skojarzona, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie pooperacyjne, zakażenie rany, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie szpitalne dolnych dróg oddechowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Amikacyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Amikacyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, dostępna jest w formie roztworów do wstrzykiwań, infuzji oraz kropli do oczu (Biodacyna Ophthalmicum 0,3%). Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ amikacyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, charakterystyki produktów leczniczych wskazują na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zaburzenia równowagi, które mogą istotnie obniżać bezpieczeństwo tych czynności. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparaty stosowane ambulatoryjnie oraz krople do oczu, gdzie zarówno choroba podstawowa, jak i działania niepożądane mogą negatywnie wpływać na funkcje wzrokowe i koordynację.
Amikacin B.Braun, Amikacin Kabi, amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, Biodacyna, Biodacyna Ophthalmicum, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie zakażenie bakteryjne, działanie niepożądane, interakcja lekowa, krople do oczu, leczenie ambulatoryjne, narząd wzroku, roztwór do wstrzykiwań, zaburzenie równowagi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amikacin B.Braun 5 mg/ml
Amikacin B. Braun to aminoglikozydowy antybiotyk do infuzji dostępny w stężeniach 2,5 mg/ml, 5 mg/ml oraz 10 mg/ml, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez bakterie Gram-ujemne, szczególnie w przypadkach oporności na mniej toksyczne leki. Wskazania obejmują zakażenia szpitalne dolnych dróg oddechowych, w tym ciężkie zapalenie płuc, zakażenia wewnątrzbrzuszne (w tym zapalenie otrzewnej), powikłane i nawracające zakażenia dróg moczowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym rany po oparzeniach), bakteryjne zapalenie wsierdzia oraz bakteriemię i posocznicę związaną z tymi infekcjami. Amikacynę stosuje się najczęściej w terapii skojarzonej z antybiotykami beta-laktamowymi lub glikopeptydowymi, co pozwala na rozszerzenie spektrum działania i ograniczenie ryzyka rozwoju lekooporności. Preparat zawiera odpowiednio 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg amikacyny w 1 ml roztworu, a w butelce 100 ml odpowiednio 250 mg, 500 mg lub 1000 mg amikacyny, przy czym każda porcja 100 ml zawiera 15 mmol (354 mg) sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk glikopeptydowy, antybiotykooporność, antybiotykoterapia, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-ujemna, bakteriemia, bakteryjne zapalenie wsierdzia, ciężkie zakażenie bakteryjne, ciężkie zapalenie płuc, diagnostyka mikrobiologiczna, Enterobacter, Escherichia coli, Klebsiella, lek przeciwbakteryjny, lekooporność, oznaczanie lekowrażliwości, pałeczka Gram-ujemna, patogen wielooporny, posocznica, powikłane zakażenie dróg moczowych, Pseudomonas aeruginosa, roztwór do infuzji, siarczan amikacyny, szczep wielolekooporny, terapia empiryczna, terapia skojarzona, wrażliwość patogenów, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie pooperacyjne jamy brzusznej, zakażenie rany oparzeniowej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie szpitalne dolnych dróg oddechowych, zapalenie otrzewnej