Działania niepożądane
Meropenem

Meropenem, antybiotyk z grupy karbapenemów, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący najczęściej biegunkę (2,3%), wysypkę skórną (1,4%), nudności/wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach klinicznych u ponad 4800 pacjentów zaobserwowano także trombocytozę (1,6%) oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych w zakresie 1,5-4,3%. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów, z uwzględnieniem częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna), reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), poważne reakcje skórne (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, DRESS, AGEP) oraz zaburzenia neurologiczne (drgawki, majaczenie). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich powikłań, takich jak zapalenie jelita związanego z antybiotykoterapią, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficile.

Działania niepożądane meropenemu

Meropenem jest antybiotykiem z grupy karbapenemów, stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Jak każdy lek, meropenem może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta one wystąpią. Znajomość potencjalnych działań niepożądanych jest kluczowa dla bezpiecznej farmakoterapii i odpowiedniego monitorowania pacjenta podczas leczenia.1 2

Najczęściej występujące działania niepożądane

Na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących ponad 4800 pacjentów, najczęściej raportowanymi działaniami niepożądanymi meropenemu są:3

  • Biegunka (2,3%)
  • Wysypka skórna (1,4%)
  • Nudności i/lub wymioty (1,4%)
  • Odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%)

4

Do najczęściej obserwowanych zaburzeń w wynikach badań laboratoryjnych należą:5

6

Szczegółowe zestawienie działań niepożądanych

Działania niepożądane meropenemu zostały sklasyfikowane zgodnie z układami i narządami oraz częstością występowania. Poniższa tabela przedstawia szczegółowe zestawienie tych działań.<sup data-drug="Meropenem Kabi" data-section="Działania niepożądane" title="Wszystkie działania niepożądane podano w poniższej tabeli 4. zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (7

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działanie niepożądane Opis
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Niezbyt często Zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i pochwy Antybiotykoterapia może prowadzić do zachwiania równowagi mikroflory, sprzyjając namnażaniu się drożdżaków
8 9
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często Trombocytoza Zwiększenie liczby płytek krwi powyżej normy
Niezbyt często Eozynofilia, trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna Nieprawidłowe zmiany w morfologii krwi – zaburzenia dotyczące różnych linii komórkowych
10 11
Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy Poważne reakcje alergiczne, które mogą zagrażać życiu
12 13
Zaburzenia psychiczne Rzadko Majaczenie (delirium) Zaburzenia świadomości, dezorientacja, niepokój, zaburzenia percepcji
14 15
Zaburzenia układu nerwowego Często Ból głowy Najczęściej o nasileniu łagodnym do umiarkowanego
Niezbyt często Parestezje Nieprawidłowe odczucia czuciowe (drętwienie, mrowienie)
Rzadko Drgawki Zwiększone ryzyko u pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi w wywiadzie
16 17
Zaburzenia żołądka i jelit Często Biegunka, ból brzucha, wymioty, nudności Najczęściej występujące zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego
Niezbyt często Zapalenie jelita związane z antybiotykoterapią Stan zapalny jelit wywołany zaburzeniami flory bakteryjnej, niekiedy z poważnymi powikłaniami
18 19
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często Zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi Odchylenia w wynikach badań laboratoryjnych wskazujące na wpływ na funkcję wątroby
Niezbyt często Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi Może świadczyć o zaburzeniach funkcji wątroby lub hemolizie
20 21
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Wysypka, świąd Najczęstsze reakcje skórne, zwykle łagodne i przemijające
Niezbyt często Pokrzywka, toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), pęcherzowy rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona), rumień wielopostaciowy Ciężkie reakcje skórne, mogące zagrażać życiu
Częstość nieznana Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) Poważne reakcje nadwrażliwości obejmujące narządy wewnętrzne i skórę
22 23
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi Może wskazywać na wpływ na funkcję nerek
24 25
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Odczyny zapalne, ból Reakcje w miejscu podania, najczęściej przemijające
Niezbyt często Zakrzepowe zapalenie żył, ból w miejscu podania Przy podaniu dożylnym – reakcje w miejscu wkłucia
26 27

Niebezpieczne działania niepożądane wymagające szczególnej uwagi

Wśród działań niepożądanych meropenemu istnieją takie, które wymagają szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.28

Ciężkie reakcje alergiczne

Leczenie meropenemem może prowadzić do wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych, takich jak:29

  • Anafilaksja – reakcja alergiczna zagrażająca życiu, przebiegająca z upośledzeniem funkcji oddechowych, spadkiem ciśnienia tętniczego i może prowadzić do wstrząsu
  • Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk tkanek, szczególnie niebezpieczny, jeśli obejmuje twarz, gardło lub krtań

30

Ciężkie reakcje skórne

Meropenem może wywoływać poważne reakcje skórne, potencjalnie zagrażające życiu, w tym:31

  • Toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) – bardzo ciężka reakcja skórna z rozległym złuszczaniem naskórka, przypominającym oparzenia, ze śmiertelnością do 30%
  • Zespół Stevensa-Johnsona – ciężka reakcja pęcherzowa skóry i błon śluzowych
  • Rumień wielopostaciowy – reakcja skórna charakteryzująca się obecnością typowych zmian tarczowatych
  • Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) – ciężka reakcja nadwrażliwości obejmująca skórę i narządy wewnętrzne
  • Ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) – charakteryzująca się szybkim pojawieniem się licznych drobnych krostek na podłożu rumieniowym

32 33

Zaburzenia hematologiczne

Poważnym powikłaniem terapii meropenemem mogą być zaburzenia krwiotwórcze:34

  • Agranulocytoza – drastyczny spadek liczby granulocytów, zwiększający ryzyko ciężkich zakażeń
  • Niedokrwistość hemolityczna – rozpad czerwonych krwinek prowadzący do anemii
  • Trombocytopenia – zmniejszenie liczby płytek krwi zwiększające ryzyko krwawień
  • Neutropenia i leukopenia – zmniejszenie liczby białych krwinek osłabiające odporność

35

Zaburzenia neurologiczne

Do potencjalnie niebezpiecznych działań niepożądanych ze strony układu nerwowego należą:36

  • Drgawki – szczególnie u pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi w wywiadzie, chorobami OUN lub zaburzeniami czynności nerek
  • Majaczenie (delirium) – zaburzenia świadomości z dezorientacją, niepokojem i halucynacjami

37

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Oprócz często występujących objawów dyspeptycznych, szczególną uwagę należy zwrócić na:38

  • Zapalenie jelita związane z antybiotykoterapią – w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficile, które może mieć ciężki przebieg zagrażający życiu

39

Bezpieczeństwo stosowania u dzieci

Meropenem jest zatwierdzony do stosowania u dzieci powyżej 3. miesiąca życia. Na podstawie dostępnych danych nie stwierdzono zwiększonego ryzyka występowania działań niepożądanych w populacji pediatrycznej w porównaniu z dorosłymi. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zasadniczo zgodny z profilem obserwowanym u dorosłych pacjentów.40 41

Zespół Kounisa – szczególne powikłanie

Warto zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia zespołu Kounisa podczas leczenia meropenemem, choć jest to powikłanie obserwowane przy wszystkich antybiotykach beta-laktamowych. Jest to ostry zespół wieńcowy powiązany z reakcją alergiczną. Może przebiegać w postaci dławicy piersiowej lub zawału mięśnia sercowego wywołanego alergicznym skurczem tętnic wieńcowych.42

Monitorowanie pacjenta i postępowanie przy wystąpieniu działań niepożądanych

Ze względu na możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych podczas leczenia meropenemem, konieczne jest odpowiednie monitorowanie pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na:43

  • Objawy reakcji alergicznych, zwłaszcza w pierwszych godzinach po podaniu leku
  • Zmiany skórne – wszelkie niepokojące wysypki, szczególnie rozległe lub z obecnością pęcherzy
  • Objawy zaburzeń neurologicznych – drgawki, zaburzenia świadomości
  • Parametry laboratoryjne – morfologia krwi, parametry czynności wątroby i nerek
  • Objawy ze strony przewodu pokarmowego – szczególnie przedłużająca się lub nasilona biegunka

44

W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych konieczne może być natychmiastowe przerwanie podawania meropenemu i wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego lub przyczynowego.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.45 46

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl