zaburzenia ciągłości snu

Zaburzenia ciągłości snu to schorzenia charakteryzujące się wielokrotnymi wybudzeniami w trakcie nocy, które prowadzą do fragmentacji snu i jego niewystarczającej jakości. Tego typu zaburzenia mogą manifestować się trudnościami w utrzymaniu ciągłości snu, częstymi przebudzeniami lub przedwczesnym porannym budzeniem się.

W praktyce klinicznej zaburzenia ciągłości snu często towarzyszą różnym schorzeniom, takim jak zespół niespokojnych nóg, bezdech senny, przewlekły ból czy zaburzenia nastroju. Diagnozy dokonuje się na podstawie wywiadu medycznego, dziennika snu oraz badań polisomnograficznych, które pozwalają obiektywnie ocenić strukturę i jakość snu pacjenta.

Leczenie zaburzeń ciągłości snu powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową. Obejmuje ono zarówno interwencje niefarmakologiczne (higienę snu, terapię poznawczo-behawioralną), jak i farmakoterapię w zależności od etiologii zaburzenia. Nieleczone zaburzenia ciągłości snu mogą prowadzić do przewlekłego zmęczenia, zaburzeń funkcji poznawczych oraz zwiększonego ryzyka chorób metabolicznych i sercowo-naczyniowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl