eliminacja alendronianu
Eliminacja alendronianu dotyczy procesów, poprzez które ten lek z grupy bisfosfonianów jest usuwany z organizmu. Alendronian po podaniu doustnym charakteryzuje się słabym wchłanianiem z przewodu pokarmowego (biodostępność około 0,6-0,7%), a jego absorpcja jest dodatkowo zmniejszana przez pokarm, napoje (z wyjątkiem wody) oraz niektóre leki.
Po wchłonięciu alendronian nie podlega metabolizmowi, a jego eliminacja zachodzi głównie przez nerki. Około 50% wchłoniętej dawki jest wydalane z moczem w ciągu 72 godzin. Pozostała część leku wiąże się z tkanką kostną, gdzie może pozostawać przez wiele lat. Właśnie ta zdolność do długotrwałego gromadzenia się w kościach odpowiada za przedłużony efekt terapeutyczny alendronianu, nawet po zaprzestaniu leczenia.
Klirens nerkowy alendronianu jest zmniejszony u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, dlatego lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością nerek (GFR <35 ml/min). U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek konieczne może być dostosowanie dawkowania, aby uniknąć kumulacji leku i związanych z tym działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sód alendronian – Właściwości farmakokinetyczne
Sód alendronianowy (trójwodny), będący formą kwasu alendronowego, wykazuje niską dostępność biologiczną po podaniu doustnym, wynoszącą średnio 0,64% przy dawce 70 mg (odpowiadającej 91,37 mg sodu alendronianu trójwodnego) u kobiet, gdy lek podawany jest na czczo, co jest warunkiem skuteczności terapeutycznej w leczeniu osteoporozy. Biodostępność ulega znacznemu zmniejszeniu przy podaniu leku bliżej posiłku: 0,46% na 1 godzinę przed śniadaniem, 0,39% na 30 minut przed, a jest praktycznie zerowa podczas i do 2 godzin po standardowym śniadaniu. Interakcje z napojami, takimi jak kawa czy sok pomarańczowy, redukują biodostępność o około 60%. Alendronian wiąże się z białkami osocza w 78%, a jego stężenia w osoczu po podaniu doustnym są bardzo niskie (<5 ng/ml). Nie obserwowano istotnych zmian biodostępności przy jednoczesnym stosowaniu prednizonu (20 mg TID przez 5 dni).
biodostępność, dostępność biologiczna, dystrybucja alendronianu, eliminacja alendronianu, farmakokinetyka alendronianu, klirens nerkowy, klirens ogólnoustrojowy, kwas alendronowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osteoporoza, redystrybucja do kości, stan stacjonarny, tkanka miękka, wiązanie z białkami osocza, wychwyt leku, zaburzenie czynności nerek