żywy miot

Żywy miot to termin położniczy określający urodzenie co najmniej jednego żywego noworodka podczas porodu wielopłodowego. W sytuacji, gdy kobieta rodzi więcej niż jedno dziecko, mogą wystąpić różne scenariusze – wszystkie noworodki mogą urodzić się żywe, część może urodzić się żywa, a część martwa, lub wszystkie mogą urodzić się martwe.

W dokumentacji medycznej żywy miot jest ważnym parametrem statystycznym i klinicznym. Według definicji WHO, żywe urodzenie to całkowite wydalenie lub wydobycie z organizmu matki noworodka, niezależnie od czasu trwania ciąży, który po takim oddzieleniu oddycha lub wykazuje jakiekolwiek inne oznaki życia, takie jak bicie serca, tętnienie pępowiny lub wyraźne skurcze mięśni zależnych od woli.

W przypadku ciąż wielopłodowych monitorowanie żywotności każdego płodu jest szczególnie istotne, gdyż mogą występować różnice w rozwoju, dostępie do składników odżywczych i tlenu, a także zwiększone ryzyko powikłań. Żywy miot stanowi punkt wyjścia do dalszej opieki neonatologicznej, a wskaźniki przeżywalności noworodków z żywych miotów są ważnym elementem statystyk zdrowia publicznego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epilantin 150 mg

Dane przedkliniczne dotyczące lakozamidu, substancji czynnej preparatu Epilantin, wskazują na istotne ryzyko kardiologiczne związane z wpływem leku na przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Badania na znieczulonych psach i małpach wykazały wydłużenie odstępu PR, poszerzenie zespołu QRS oraz spadek ciśnienia tętniczego przy stężeniach odpowiadających maksymalnej dawce klinicznej. Przy wyższych dawkach (15-60 mg/kg mc.) obserwowano blok przedsionkowo-komorowy i rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u szczurów stwierdzono odwracalne zmiany w wątrobie, takie jak przerost hepatocytów, wzrost masy wątroby oraz podwyższenie enzymów wątrobowych i lipidów, przy ekspozycji około 3-krotnie wyższej niż kliniczna. Dane te podkreślają niewielki margines bezpieczeństwa, gdyż stężenia toksyczne są zbliżone do tych osiąganych u pacjentów.
bariera łożyskowa, blok przedsionkowo-komorowy, cholesterol i triglicerydy, ciśnienie tętnicze krwi, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, enzymy wątrobowe, lakozamid, martwe urodzenie, odstęp PR, ośrodkowy układ nerwowy, przerost hepatocytów, przerost wątroby, przewodzenie przedsionkowe, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność narządowa, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zespół QRS, zmiany histopatologiczne, żywy miot
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lacosamide Intas 150 mg

Badania przedkliniczne lakozamidu wykazały istotne zmiany w układzie sercowo-naczyniowym, obejmujące wydłużenie odstępu PR i zespołu QRS oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, pojawiające się przy stężeniach odpowiadających maksymalnej zalecanej dawce klinicznej. Przy wyższych dawkach (15-60 mg/kg mc.) u znieczulonych psów i małp obserwowano zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym blokady i rozkojarzenie. Wątroba wykazywała odwracalne zmiany, takie jak przerost hepatocytów, wzrost masy i aktywności enzymów wątrobowych oraz podwyższenie stężenia cholesterolu i triglicerydów, przy dawkach około trzykrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego, jednak u szczurów zaobserwowano wzrost liczby martwych urodzeń, zwiększoną śmiertelność okołoporodową oraz obniżenie masy ciała potomstwa przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, co wskazuje na toksyczność dla samic i ogranicza możliwość oceny wyższych dawek.
bariera łożyskowa, blok przedsionkowo-komorowy, cholesterol całkowity, ciśnienie tętnicze krwi, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, enzymy wątrobowe, lakozamid, martwe urodzenie, masa ciała potomstwa, objawy ze strony OUN, odstęp PR, okres okołoporodowy, przerost hepatocytów, przerost wątroby, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, triglicerydy, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zespół QRS, zmniejszenie masy ciała, żywy miot

żywy miot

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epilantin 150 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lacosamide Intas 150 mg