suchość skóry
Suchość skóry (xerosis cutis) to powszechny stan dermatologiczny charakteryzujący się zmniejszonym nawilżeniem warstwy rogowej naskórka. Objawia się uczuciem napięcia, szorstkością, złuszczaniem, świądem oraz widocznymi zmianami w postaci zaczerwienienia czy pęknięć naskórka. Może występować lokalnie lub obejmować całe ciało.
Patofizjologia suchości skóry obejmuje zaburzenia funkcji barierowej naskórka, niedobór naturalnych czynników nawilżających (NMF), zmniejszoną zawartość lipidów międzykomórkowych oraz nadmierną transepidermalną utratę wody (TEWL). Do czynników predysponujących należą: wiek (szczególnie po 65 roku życia), niska wilgotność powietrza, częste mycie, stosowanie agresywnych środków myjących, ekspozycja na czynniki drażniące oraz choroby układowe (niedoczynność tarczycy, cukrzyca, niewydolność nerek).
Suchość skóry może być objawem dermatoz, takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, rybia łuska czy wyprysk. Diagnostyka obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach badania laboratoryjne w celu wykluczenia chorób układowych. Leczenie polega na eliminacji czynników wywołujących, stosowaniu łagodnych środków myjących, regularnej aplikacji emolientów oraz stosowaniu preparatów zawierających substancje wiążące wodę (mocznik, kwas hialuronowy, glicerol) i odbudowujące barierę lipidową (ceramidy, cholesterol, kwasy tłuszczowe).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Gefitinib Genoptim 250 mg
Profil bezpieczeństwa gefitynibu został określony na podstawie danych z badań klinicznych fazy III (ISEL, INTEREST, IPASS) obejmujących 2462 pacjentów oraz doświadczeń po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi (>20%) są biegunka oraz objawy skórne (wysypka, trądzik, suchość skóry, świąd), które zwykle pojawiają się w pierwszym miesiącu leczenia i mają charakter odwracalny. Ciężkie działania niepożądane (stopień 3-4 wg CTC) wystąpiły u około 8% pacjentów, a u 3% konieczne było przerwanie terapii. Szczególną uwagę zwraca śródmiąższowa choroba płuc (ChŚP), występująca u 1,3% pacjentów, często w ciężkiej postaci (stopień 3-4 CTC), z ryzykiem zgonu. Częstość ChŚP jest wyższa w populacjach azjatyckich, zwłaszcza japońskiej (do 5,8% z 38,6% śmiertelnością w badaniu porejestracyjnym). W badaniu IPASS u pacjentów azjatyckich ChŚP występowała u 2,6% leczonych gefitynibem, w porównaniu do 1,4% w grupie chemioterapii.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, białkomocz, biegunka, bilirubina całkowita, choroba śródmiąższowa płuc, gefitynib, gorączka, hepatotoksyczność, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadżerka rogówki, niewydolność wątroby, nudności, objaw skórny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, osłabienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, suchość oka, suchość skóry, świąd, trądzik, Wspólna Skala Toksyczności, wymioty, wysypka, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon chorób i schorzeń
Keratoza pilaris – Etiologia i przyczyny
Keratoza pilaris (KP) to przewlekłe schorzenie skóry charakteryzujące się nadmiernym rogowaceniem mieszków włosowych, prowadzącym do powstawania drobnych, szorstkich grudek na powierzchniach takich jak ramiona, uda czy pośladki. Etiologia KP jest wieloczynnikowa, z dominującym komponentem genetycznym dziedziczonym autosomalnie dominująco, w którym mutacje w genie FLG (kodującym filagrynę) oraz innych genach związanych z barierą skórną (np. ABCA12) odgrywają kluczową rolę. Patogeneza obejmuje zaburzenia keratynizacji i defekty strukturalne trzonu włosa, a także zmniejszoną funkcję gruczołów łojowych. KP często współwystępuje z atopowym zapaleniem skóry, ichthyosis vulgaris, xerosis oraz innymi chorobami atopowymi, co wskazuje na wspólną dysfunkcję bariery skórnej. Czynniki hormonalne (np. hiperandrogenizm, fluktuacje w okresie dojrzewania, ciąży i menopauzy) oraz metaboliczne (insulinooporność, otyłość) mogą nasilać objawy.
atopowe zapalenie skóry, celiakia, choroby atopowe, cukrzyca insulinozależna, czop keratynowy, dysplazja ektodermalna, dziedziczenie autosomalne dominujące, filagryna, gen ABCA12, gen FLG, hiperandrogenizm, hiperkeratynizacja, insulinooporność, kaskada sygnałowa Ras, keratoza pilaris, keratynizacja, korneocyty, patogeneza, RASopatie, rogowacenie mieszkowe, rybia łuska pospolita, sebum, skóra kurczaka, suchość skóry, wrażliwość na gluten, zespół Cushinga, zespół Downa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mupirox 20 mg/g
Stosowanie maści mupirocyny w stężeniu 20 mg/g wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, głównie miejscowych reakcji skórnych. Najczęściej obserwuje się pieczenie, świąd oraz wysypkę w miejscu aplikacji (częstość ≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują objawy takie jak sucha skóra, nadwrażliwość na dotyk, kontaktowe zapalenie skóry oraz zwiększony wysięk (częstość ≥1/1000 do <1/100). Reakcje te zwykle mają charakter przemijający, jednak ich nasilenie może wymagać przerwania terapii lub zmiany preparatu. Monitorowanie stanu skóry pacjenta jest kluczowe dla wczesnego wykrycia i odpowiedniego zarządzania tymi objawami.
działania niepożądane, hipotensja, kontaktowe zapalenie skóry, maść mupirocyny, monitorowanie pacjenta, mupirocyna, Mupirox, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie skóry, pokrzywka, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość skóry, świąd, tkanka podskórna, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Multi-Sanostol –
Przedawkowanie preparatu Multi-Sanostol jest możliwe przy dawkach przekraczających zalecane, zwłaszcza w przypadku długotrwałego stosowania wysokich dawek oraz jednoczesnego przyjmowania innych suplementów zawierających witaminy A i D. Syrop zawiera w 10 ml 2400 j.m. witaminy A (retynolu palmitynian) oraz 200 j.m. witaminy D₃ (cholekalcyferol). Przewlekłe przedawkowanie witaminy A może wystąpić przy dawkach 4500-18000 j.m. (odpowiadających 19-75 ml syropu), co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z uszkodzeniem wątroby, upośledzeniem czynności nerek, pacjentów dializowanych oraz z ciężkimi zaburzeniami metabolizmu tłuszczu (hipertriglicerydemia typu V). Przedawkowanie witaminy D może prowadzić do hiperkalcemii, której objawy są mało charakterystyczne, co utrudnia wczesne rozpoznanie i może zagrażać życiu.
cholekalcyferol, funkcja nerek, funkcja wątroby, hiperkalcemia, hipertriglicerydemia typu V, łuszczenie skóry, pacjenci dializowani, pęknięcia skóry, podwyższone stężenie wapnia, poziom wapnia w surowicy, przewlekłe zatrucie witaminą A, retynol palmitynian, suchość skóry, tendencja do krwawień, upośledzenie czynności nerek, uszkodzenie wątroby, witaminy A i D, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, witaminy rozpuszczalne w wodzie, zaburzenia wzrostu włosów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bactroban 20 mg/g
Bactroban w postaci maści zawiera 20 mg/g mupirocyny i może powodować działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się miejscowe reakcje skórne, takie jak pieczenie (≥1/100 do <1/10), świąd, rumień, kłucie oraz suchość skóry (≥1/1000 do <1/100). Reakcje uczuleniowe skóry, wywołane zarówno przez mupirocynę, jak i substancje pomocnicze, w tym glikol polietylenowy (makrogol), występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja i uogólnione reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
anafilaksja, aplikacja maści, Bactroban, działanie niepożądane, glikol polietylenowy, kłucie skóry, makrogol, monitorowanie działań niepożądanych, mupirocyna, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie skóry, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja uczuleniowa, reakcja uczuleniowa skóry, rumień skóry, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, suchość skóry, świąd skóry, wysypka uogólniona, wywiad alergiczny, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Reasec 2,5 mg + 25 mcg
Lek Reasec zawiera difenoksylat chlorowodorku (2,5 mg) oraz atropinę siarczan (0,025 mg), co wpływa na profil działań niepożądanych, zwłaszcza ze względu na przeciwcholinergiczne właściwości atropiny. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu obejmują objawy ze strony układu immunologicznego (nadwrażliwość), psychicznego (niepokój, pobudzenie psychomotoryczne), nerwowego (senność, ból głowy, zawroty głowy), oka (zaburzenia widzenia), serca (tachykardia), przewodu pokarmowego (wzdęcia, ból brzucha, zaparcia, suchość jamy ustnej, nudności, wymioty) oraz skóry (wysypka, suchość skóry). Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane związane z atropiną, które u dzieci mogą występować ze zwiększonym nasileniem, w tym tachykardia, suchość jamy ustnej i skóry oraz nudności.
atropiny siarczan, ból brzucha, ból głowy, difenoksylatu chlorowodorek, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niepokój, nietolerancja składników, nudności, objawy przeciwcholinergiczne, pobudzenie psychomotoryczne, reakcja alergiczna, senność, suchość jamy ustnej, suchość skóry, tachykardia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia widzenia, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Glicerol – Wskazania do stosowania
Glicerol jest substancją czynną o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, wykorzystywaną w różnych postaciach farmaceutycznych i stężeniach. W dermatologii, krem emoliumLEK zawiera 200 mg/g (20%) glicerolu w połączeniu z 20 mg/g mocznika, co zapewnia synergistyczne działanie nawilżające i zmiękczające skórę, wskazane do leczenia suchości skóry u pacjentów w każdym wieku, w tym niemowląt. W żywieniu pozajelitowym preparat Omegaven zawiera 2,5 g glicerolu na 100 ml emulsji tłuszczowej, pełniąc funkcję stabilizatora emulsji oraz źródła energii (470 kJ/100 ml, 112 kcal/100 ml), stosowany u pacjentów z przeciwwskazaniami do żywienia doustnego lub dojelitowego. W kardiologii glicerol w formie triazotanu (nitrogliceryny) w preparacie Pentaerythritol compositum (0,5 mg glicerolu triazotanu/tabletkę) jest stosowany w profilaktyce i leczeniu choroby niedokrwiennej serca, działając naczyniorozszerzająco na łożysko wieńcowe.
alkohol cetostearylowy, choroba niedokrwienna serca, działanie naczyniorozszerzające, emoliumLEK, emulsja tłuszczowa, glicerol triazotan, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwas omega-3, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja laktozy, nitrogliceryna, Omegaven, Pentaerythritol compositum, przepływ wieńcowy, schorzenie dermatologiczne, sucha skóra, suchość skóry, właściwości nawilżające, zapalenie trzustki, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Terbiderm 10 mg/g
Produkt leczniczy Terbiderm (chlorowodorek terbinafiny 10 mg/g, krem) może wywoływać głównie miejscowe działania niepożądane skórne, takie jak świąd, łuszczenie naskórka, ból, podrażnienie, zaburzenia pigmentacji, uczucie pieczenia, rumień oraz powstawanie strupów. Reakcje te występują z częstością nieznaną i nie powinny być mylone z reakcjami nadwrażliwości, które manifestują się uogólnioną wysypką i stanowią wskazanie do natychmiastowego przerwania terapii. W przypadku kontaktu preparatu z oczami może dojść do podrażnienia struktur oka, co wymaga przepłukania oka czystą wodą. Rzadko obserwuje się paradoksalne nasilenie infekcji grzybiczej, co wymaga rozważenia alternatywnych metod leczenia przeciwgrzybiczego.
chlorowodorek terbinafiny, egzema, infekcja grzybicza, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie przeciwgrzybicze, miejscowa reakcja skórna, miejscowe podrażnienie, nasilenie infekcji, pieczenie skóry, podrażnienie oka, reakcja nadwrażliwości, rumień skóry, suchość skóry, świąd skóry, Terbiderm, tworzenie strupów, układ immunologiczny, wyprysk skórny, zaburzenie pigmentacji, zaburzenie skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn 50 mg/g
Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn to miejscowy preparat w postaci piany zawierający 5% (50 mg/g) minoksydyl, stosowany w terapii łysienia. Profil bezpieczeństwa leku został określony na podstawie licznych badań klinicznych oraz doświadczeń po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe, takie jak świąd, wysypka, zapalenie skóry, trądzik, suchość skóry, złuszczanie naskórka oraz zapalenie mieszków włosowych. Hipertrichoza, czyli nadmierne owłosienie poza miejscem aplikacji, występuje niezbyt często i może wskazywać na ogólnoustrojowe wchłanianie minoksydylu. Ponadto, częstość występowania bólu głowy jest określona jako często, a zawroty głowy – niezbyt często. Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, mają częstość nieznaną, ale mogą wymagać pilnej interwencji.
ból głowy, duszność, działanie ogólnoustrojowe, hipertrichoza, kołatanie serca, łysienie, minoksydyl, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, podrażnienie dróg oddechowych, podrażnienie oka, reakcja alergiczna, suchość skóry, świąd, tachykardia, trądzik, wymioty, zaburzenia widzenia, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry, zawroty głowy, złuszczanie naskórka, zmiany łuszczycopodobne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Akneroxid 10 100 mg/g
Akneroxid 10, zawierający 100 mg/g benzoilu nadtlenku w formie żelu, wywołuje charakterystyczne działania niepożądane, które należy monitorować w trakcie terapii. Do najczęstszych należą uczucie napięcia skóry, niewielkie zaczerwienienie oraz pieczenie, szczególnie u pacjentów z wrażliwą skórą, które zwykle ustępują samoistnie lub po kilku dniach stosowania. Bardzo często obserwuje się umiarkowane złuszczanie naskórka, będące efektem terapeutycznym. Nasilenie suchości skóry występuje niezbyt często i wymaga odpowiedniej pielęgnacji. W przypadku utrzymującego się ponad 5 dni zaczerwienienia lub pieczenia, konieczne jest przerwanie terapii i konsultacja lekarska, a następnie ewentualna modyfikacja schematu dawkowania lub zmiana na preparat o niższym stężeniu (Akneroxid 5). Rzadko może wystąpić alergia kontaktowa, wymagająca natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
alergia kontaktowa, działanie niepożądane, farmakoterapia, monitorowanie bezpieczeństwa leku, nadtlenek benzoilu, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, napięcie skóry, pieczenie skóry, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, rumień, rumień skóry, suchość skóry, wrażliwa skóra, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lawenol 0,6%
Lawenol 0,6% roztwór na skórę, zawierający olejek lawendowy jako substancję czynną, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, głównie związanych z obecnością alkoholu w składzie preparatu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są podrażnienie skóry (zaczerwienienie, świąd, pieczenie) oraz nadmierna suchość skóry, objawiająca się łuszczeniem i uczuciem napięcia. Oba te efekty występują często przy regularnym stosowaniu i wynikają z drażniącego oraz odtłuszczającego działania alkoholu zawartego w produkcie.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Solinco 5 mg
Solinco, zawierający bursztynian solifenacyny w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, z częstością zależną od dawki. Najczęściej zgłaszaną reakcją jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg i 22% przy dawce 10 mg, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często obserwowane działania obejmują zaburzenia ze strony układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku), układu pokarmowego (niestrawność, ból brzucha, refluks), skóry (suchość skóry) oraz układu moczowego (trudności w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu). Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu, takie jak wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, reakcje anafilaktyczne, poważne reakcje skórne (np. obrzęk naczynioruchowy) oraz zaburzenia psychiczne (omamy, dezorientacja, majaczenie).
arytmia typu torsade de pointes, bursztynian solifenacyny, dezorientacja, dysfonia, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, majaczenie, mechanizm cholinolityczny, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, obrzęk naczynioruchowy, omam, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-jelitowy, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, suchość skóry, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Toctino 10 mg
Produkt leczniczy TOCTINO (alitretynoina) wykazuje skuteczność w leczeniu ciężkiego przewlekłego wyprysku rąk (CHE) u pacjentów opornych na miejscowe silne kortykosteroidy, co potwierdzają dwa randomizowane, podwójnie zaślepione badania kontrolowane placebo. Profil bezpieczeństwa leku jest dawkozależny, z najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy (30 mg: 23,9%; 10 mg: 10,8%), rumień (30 mg: 5,5%; 10 mg: 1,7%), nudności (30 mg: 5,1%; 10 mg: 2,4%) oraz uderzenia gorąca (30 mg: 5,9%; 10 mg: 1,6%). Istotne są również zmiany w badaniach laboratoryjnych, w tym hipertrójglicerydemia (30 mg: 35,4%; 10 mg: 17,0%), hipercholesterolemia (30 mg: 27,8%; 10 mg: 16,7%), obniżenie TSH (30 mg: 8,4%; 10 mg: 6,0%) oraz wolnej tyroksyny T4 (30 mg: 10,5%; 10 mg: 2,9%). Działania niepożądane są odwracalne i można je ograniczyć przez redukcję dawki. Ogólna częstość działań niepożądanych nie przekraczała częstości obserwowanej w grupie placebo.
alitretynoina, badanie gęstości kości, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, daltonizm, depresja, dyspepsja, egzostoza, hipercholesterolemia, hiperostoza, hipertrójglicerydemia, krwawienie z nosa, łysienie, myśli samobójcze, nadciśnienie, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadwrażliwość, niedokrwistość, nieswoiste zapalenie jelit, niewyraźne widzenie, nudności, obniżony poziom HDL, obniżony poziom TSH, obrzęk obwodowy, podwyższona kinaza fosfokreatynowa, podwyższone aminotransferazy, przewlekły wyprysk rąk, reakcja anafilaktyczna, retynoid, rumień, suchość jamy ustnej, suchość oczu, suchość skóry, szumy uszne, uderzenia gorąca, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia psychiczne, zaćma, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie warg, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Myconafine 1% 10 mg/g (1%)
Myconafine 1% krem zawiera terbinafinę chlorowodorek w stężeniu 10 mg/g (1%) i jest stosowany miejscowo w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry. Działania niepożądane związane z aplikacją kremu dotyczą głównie skóry i tkanki podskórnej, z częstością występowania obejmującą łuszczenie naskórka i świąd (często), zmiany skórne, strupy, zaburzenia pigmentacji, rumień oraz uczucie pieczenia (niezbyt często), a także suchość skóry, kontaktowe zapalenie skóry i egzemę (rzadko). W miejscu aplikacji mogą pojawić się również ból i podrażnienie (niezbyt często), a w rzadkich przypadkach nasilenie objawów grzybicy. Reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, występują z częstością nieznaną i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Podrażnienie oka może wystąpić rzadko w przypadku przypadkowego kontaktu kremu z tkanką oka.
działanie niepożądane, egzema, grzybica, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczenie naskórka, łuszczenie skóry, monitorowanie, nasilenie grzybicy, podrażnienie oka, produkt leczniczy, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, strup, suchość skóry, świąd, terbinafina chlorowodorek, uczucie pieczenia, wysypka, zaburzenie ogólne, zaburzenie pigmentacji, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zmiana pigmentacyjna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Propolisol
Przed zastosowaniem preparatu Propolisol w formie płynu do natryskiwania na skórę, kluczowe jest przeprowadzenie testu uczuleniowego, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na produkty pszczele (miód, pyłek kwiatowy, mleczko pszczele). Test polega na aplikacji niewielkiej ilości preparatu na skórę w zgięciu łokciowym i obserwacji przez 3-24 godziny pod kątem objawów nadwrażliwości, takich jak obrzęk, rumień czy świąd. W przypadku pozytywnego wyniku testu lub wystąpienia reakcji alergicznej podczas terapii, należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu, aby uniknąć nasilenia objawów i poważniejszych reakcji alergicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Glin chlorek – Przedawkowanie
Glinu chlorek (Aluminii chloridum) jest składnikiem aktywnym preparatu Antidral 100 mg/g, stosowanego miejscowo na skórę, zawierającego 100 mg glinu chlorku oraz 500 mg etanolu w 1 g płynu. Przedawkowanie tej substancji objawia się głównie podrażnieniem skóry w miejscu aplikacji, manifestującym się zaczerwienieniem, pieczeniem i świądem. Dodatkowo może wystąpić nadmierna suchość skóry i łuszczenie naskórka, nasilone przez obecność etanolu, a także reakcje zapalne wymagające przerwania terapii. Przedawkowanie nie stanowi zagrożenia życia, jednak powoduje znaczny dyskomfort i wymaga odpowiedniego postępowania medycznego.
- Leksykon substancji czynnych
Izotretynoina – Interakcje
Izotretynoina, będąca pochodną witaminy A, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie izotretynoiny z preparatami zawierającymi witaminę A oraz innymi retinoidami (acytretyna, alitretynoina) ze względu na ryzyko hiperwitaminozy A, manifestującej się m.in. bólami głowy, nudnościami i sennością. Również kojarzenie izotretynoiny z tetracyklinami jest niewskazane z powodu zwiększonego ryzyka nadciśnienia wewnątrzczaszkowego (tzw. rzekomego guza mózgu). Ponadto, stosowanie miejscowych leków keratolitycznych, produktów złuszczających, nadtlenku benzoilu oraz środków ścierająco-czyszczących może nasilać miejscowe podrażnienia skóry, co wymaga unikania ich jednoczesnego stosowania.
acytretyna, alitretynoina, błona śluzowa, ból głowy, drażliwość, działanie drażniące, hepatotoksyczność, hiperwitaminoza A, izotretynoina, lek keratolityczny, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadtlenek benzoilu, nudność, pochodna witaminy A, podrażnienie skóry, preparat OTC, produkt złuszczający, retinoid, rzekomy guz mózgu, senność, suchość skóry, suplement diety, świąd, terapia izotretynoiną, tetracyklina, trądzik, wymioty, zaburzenie psychiczne, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Heparizen 1000 1000 j.m./g
Heparizen 1000 to żel zawierający heparynę sodową w stężeniu 1000 j.m./g, stosowany miejscowo. Działania niepożądane związane są głównie z reakcjami skórnymi, które pojawiają się najczęściej przy długotrwałym stosowaniu preparatu. Do najczęstszych objawów należą rumień, stany zapalne skóry, świąd, uczucie pieczenia lub zimna, suchość skóry, wysypka oraz zaczerwienienie w miejscu aplikacji. Ponadto, preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak metylu parahydroksybenzoesan (1,2 mg/g), propylu parahydroksybenzoesan (0,3 mg/g) oraz etanol 96% (47,6 mg/g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub podrażnienia u wrażliwych pacjentów.
działanie niepożądane, farmakoterapia, heparyna sodowa, parahydroksybenzoesan, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pieczenie skóry, preparat leczniczy, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, substancja konserwująca, suchość skóry, świąd, wysypka skórna, wywiad alergiczny, zaczerwienienie skóry, zapalenie skóry, żel leczniczy - Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry (azs) – Diagnostyka i diagnoza
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry diagnozowana głównie na podstawie oceny klinicznej i badania fizykalnego, gdyż brak jest specyficznego testu laboratoryjnego. Kluczowymi kryteriami diagnostycznymi według Amerykańskiej Akademii Dermatologii są: obecność świądu, typowe zmiany skórne o charakterystycznym rozmieszczeniu zależnym od wieku (np. zajęcie twarzy i powierzchni wyprostnych u dzieci, zmiany w zgięciach u dorosłych), przewlekły lub nawracający przebieg oraz historia atopii osobistej lub rodzinnej. W diagnostyce pomocne są kryteria Hanifina i Rajki oraz uproszczone kryteria UK Working Party. Badania laboratoryjne, takie jak podwyższony poziom IgE (obecny u około 80% pacjentów) czy eozynofilia, nie są specyficzne, a biopsja skóry stosowana jest jedynie w celu wykluczenia innych dermatoz. Testy alergiczne nie są rutynowo zalecane ze względu na ryzyko fałszywie dodatnich wyników, jednak mogą być użyteczne w wybranych przypadkach, zwłaszcza u dzieci z ciężkim AZS.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, alergolog, atopowe zapalenie skóry, badania molekularne, biopsja skóry, choroba atopowa, dermatolog, dermatopatolog, doustna próba prowokacyjna, EASI, eozynofilia obwodowa, ichtioza, kontaktowe zapalenie skóry, kryteria Hanifina i Rajki, kryteria UK Working Party, lichenifikacja, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, mutacja genu filagryny, POEM, poziom IgE, przewlekła zapalna choroba skóry, SCORAD, suchość skóry, świąd, świerzb, testy płatkowe, testy skórne, wyprysk, wyprysk pieniążkowaty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aknemycin 20 mg/g
Erytromycyna w postaci płynu na skórę (Aknemycin 20 mg/g) może wywoływać miejscowe działania niepożądane, które występują bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych należą wysuszenie skóry, zaczerwienienie, uczucie palenia oraz świąd w miejscu aplikacji. W pojedynczych przypadkach może pojawić się alergiczny wyprysk kontaktowy, będący manifestacją reakcji nadwrażliwości, co stanowi wskazanie do przerwania terapii. W przypadku łagodnych objawów miejscowych zaleca się kontynuowanie leczenia z zastosowaniem maści Aknemycin lub naprzemienne stosowanie obu postaci leku. Kluczowe jest monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych z wrażliwą skórą lub wywiadem alergicznym.
Aknemycin, alergiczny wyprysk kontaktowy, bakterie Gram-ujemne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, erytromycyna, ocena mikrobiologiczna, oporność bakteryjna, pieczenie skóry, postępowanie terapeutyczne, przesuszenie naskórka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, suchość skóry, świąd skóry, wywiad alergiczny, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bactroban 20 mg/g
Produkt leczniczy Bactroban w postaci kremu zawiera 20 mg/g mupirocyny wapniowej (mikronizowanej) i może wywoływać działania niepożądane, które sklasyfikowano według układów narządów oraz częstości występowania. Najczęściej obserwowane są miejscowe reakcje skórne, takie jak pokrzywka, świąd, rumień, pieczenie, kontaktowe zapalenie skóry oraz wysypka i suchość skóry, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się ogólnoustrojowe reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, uogólniona wysypka, pokrzywka oraz obrzęk naczynioruchowy, które stanowią poważne zagrożenie dla życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. W kremie obecne są substancje pomocnicze, takie jak alkohol stearylowy (35 mg/g), alkohol cetylowy (35 mg/g) oraz alkohol benzylowy (10 mg/g), które mogą nasilać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, anafilaksja, Bactroban, farmakowigilancja, kontaktowe zapalenie skóry, mupirocyna, mupirocyna wapniowa, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna ogólnoustrojowa, rumień, suchość skóry, świąd, wysypka, wysypka uogólniona, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Titlodine 2 mg
Tolterodyna, substancja czynna leku Titlodine, wykazuje działanie przeciwmuskarynowe, co może prowadzić do wystąpienia łagodnych lub umiarkowanych działań niepożądanych, takich jak suchość w jamie ustnej (23,4% pacjentów leczonych tolterodyną o przedłużonym uwalnianiu vs. 7,7% placebo), suchość oczu, niestrawność, zaparcia, a także zaburzenia widzenia i zawroty głowy. Wśród poważniejszych działań niepożądanych odnotowano zaburzenia sercowe (niewydolność serca, arytmia, tachykardia), zatrzymanie moczu oraz reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktoidalne i obrzęk naczynioruchowy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz u osób starszych, zwłaszcza tych stosujących inhibitory cholinoesterazy, u których obserwowano nasilenie objawów demencji (splątanie, dezorientacja, omamy).
arytmia, bezmocz, ból brzucha, demencja, dezorientacja, inhibitor cholinoesterazy, niestrawność, niewydolność serca, objawy przeciwmuskarynowe, obrzęk naczynioruchowy, omamy, palpitacja, parestezja, reakcja anafilaktoidalna, refluks żołądkowo-przełykowy, splątanie, suchość jamy ustnej, suchość oczu, suchość skóry, tachykardia, titlodine, tolterodyna, tolterodyna o przedłużonym uwalnianiu, wzdęcie, zaburzenie akomodacji, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie widzenia, zaburzenie zachowania, zaczerwienienie skóry, zakażenie układu moczowego, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Tiotropium – Działania niepożądane
Bromek tiotropiowy, stosowany głównie w leczeniu POChP, wykazuje działanie przeciwcholinergiczne, które jest źródłem większości działań niepożądanych. Analiza 28 badań klinicznych obejmujących 9647 pacjentów wykazała, że najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość błony śluzowej jamy ustnej (około 4%), prowadząca do przerwania leczenia u 0,2% pacjentów. Ciężkie działania niepożądane obejmują jaskrę, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenną) oraz zatrzymanie moczu, z nasileniem objawów u osób w podeszłym wieku. Działania niepożądane według układów obejmują m.in. zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, jaskra, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego), zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy, tachykardia), a także objawy ze strony układu oddechowego (zapalenie gardła, dysfonia, kaszel, rzadko skurcz oskrzeli). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko odruchowego skurczu oskrzeli, wymagającego natychmiastowej interwencji i przerwania leczenia.
bezsenność, ból głowy, bromek tiotropium, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, dysuria, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kaszel, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, owrzodzenie skóry, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, przerost prostaty, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie dróg moczowych, zakażenie skórne, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z kłączy imbiru – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Olejek eteryczny z kłączy imbiru (Zingiber officinale Roscoe) w preparacie Melisana Klosterfrau wymaga szczególnej ostrożności ze względu na wysoką zawartość alkoholu (66,3%-67,3% V/V), co przeciwwskazuje jego stosowanie na czczo z powodu ryzyka dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takich jak zgaga, ból żołądka, nudności i odruchy wymiotne. Preparat zawiera również furokumaryny z korzenia arcydzięgla, które mogą wywoływać dodatkowe działania niepożądane, w tym fototoksyczność. Wskazane jest unikanie ekspozycji na promieniowanie UV podczas stosowania preparatu oraz dokładne mycie rąk po aplikacji, aby zapobiec przeniesieniu substancji na inne obszary skóry lub błony śluzowe. Preparat dostępny jest w formie płynu doustnego oraz do stosowania miejscowego, co determinuje różne środki ostrożności i sposób aplikacji.
dolegliwości przewodu pokarmowego, efekt niepożądany, fotosensybilizacja, fotouczulenie, furokumaryna, kłącze galangi, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat goździka, liść melisy, nudności, olejek eteryczny, olejek imbiru, owoc kardamonu, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, płyn doustny, płyn na skórę, promieniowanie UV, stan zapalny skóry, suchość skóry, świąd skóry, test uczuleniowy, uszkodzenie tkanki skórnej, zgaga, Zingiber officinale - Leksykon leków
Działania niepożądane – Belaristo 10 mg
Belaristo, zawierający bursztynian solifenacyny, wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze antycholinergicznym, których częstość i nasilenie są zależne od dawki. Najczęściej zgłaszanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg oraz u 22% przy dawce 10 mg, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często obserwowane działania to zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha oraz zaburzenia mikcji, w tym trudności w oddawaniu moczu i rzadkie przypadki zatrzymania moczu. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują senność, zaburzenia smaku, zawroty głowy i ból głowy, a także rzadkie, poważniejsze zaburzenia psychiczne, takie jak omamy i majaczenie. Niewyraźne widzenie i zespół suchego oka są również często zgłaszane, a u predysponowanych pacjentów może wystąpić jaskra.
Belaristo może wywoływać poważne działania niepożądane, w tym zaburzenia rytmu serca (Torsade de Pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków, tachykardia), reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy). Zakażenia układu moczowego i zapalenie pęcherza moczowego są również często obserwowane. Zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów, szczególnie na początku terapii, informowanie ich o możliwych działaniach niepożądanych oraz rozważenie modyfikacji dawki w przypadku uciążliwych objawów. Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z predyspozycjami do jaskry, zaburzeń przewodnictwa sercowego oraz chorób przewodu pokarmowego. Zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa stosowania leku.
ból głowy, dezorientacja, dysfonia, działanie antycholinergiczne, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Retynol – Działania niepożądane
Retynol (witamina A) w formie farmaceutycznej, głównie jako palmitynian retynolu, wykazuje dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Preparaty dermatologiczne, takie jak Aksoderm (400 IU/g), Aksoderm Forte (1000 IU/g), Maść z witaminą A LGO (400 IU/g) oraz Dermosavit (300 j.m./g), mogą wywoływać miejscowe reakcje skórne, w tym kontaktowe zapalenie skóry oraz reakcje alergiczne, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu lub aplikacji na uszkodzoną skórę. Preparaty doustne, takie jak Vitaminum A Hasco (2500 lub 12000 j.m.), Juvit Multi (5000 j.m./ml) oraz Vitaminum A Medana (50 000 IU/ml), nie wykazują działań niepożądanych przy zalecanych dawkach, jednak przedawkowanie może prowadzić do hiperwitaminozy A, objawiającej się m.in. zawrotami i bólami głowy, drażliwością, zajadami, wypadaniem włosów, suchością skóry, wymiotami, bólami brzucha, niedokrwistością, hiperkalcemią, obrzękami tkanki podskórnej oraz bólami kostno-stawowymi.
ból brzucha, ból głowy, ból kostno-stawowy, drażliwość, hiperkalcemia, hiperwitaminoza A, jadłowstręt, kontaktowe zapalenie skóry, niedokrwistość, objaw uczuleniowy, obrzęk tkanki podskórnej, odczyn uczuleniowy, palmitynian retynolu, podrażnienie skóry, preparat dermatologiczny, preparat do infuzji, preparat doustny, przedawkowanie leku, reakcja skórna miejscowa, retynol, suchość skóry, wymioty, wypadanie włosów, zaburzenie czynności wątroby, zaczerwienienie skóry, zajady, zawrót głowy, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uronorm 10 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku Uronorm, wykazuje działania niepożądane typowe dla leków o profilu cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnym od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem ubocznym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz 22% przy 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu moczowego (trudności w oddawaniu moczu ≥1/100 do <1/10, zatrzymanie moczu ≥1/1000 do <1/100), przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha), układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku) oraz narządu wzroku (niewyraźne widzenie, zespół suchego oka). Rzadziej występują poważne reakcje, takie jak reakcje anafilaktyczne, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków, czy ciężkie reakcje skórne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
arytmia komorowa, ból brzucha, ból głowy, bursztynian solifenacyny, częstoskurcz, dezorientacja, dysfonia, jaskra, kamień kałowy, kołatanie serca, lek antycholinergiczny, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Mocznik – Dawkowanie i sposób podawania
Mocznik, wykorzystywany w dermatologii ze względu na właściwości keratolityczne, nawilżające oraz zdolność do zwiększania penetracji innych substancji leczniczych, jest stosowany w różnych stężeniach i formach farmaceutycznych w zależności od wskazań. W terapii grzybicy paznokci preparat Canespor Onychoset (400 mg/g mocznika + 10 mg/g bifonazolu) aplikuje się raz na dobę pod opatrunek okluzyjny przez 7-14 dni, po czym kontynuuje się leczenie kremem Canespor przez kolejne 4 tygodnie. W leczeniu suchości skóry zaleca się stosowanie kremu emoliumLEK (20 mg/g mocznika + 200 mg/g glicerolu) co najmniej dwa razy dziennie, najlepiej po kontakcie skóry z wodą. Natomiast w stanach rogowacenia skóry preparat Hasceral (100 mg/g mocznika + 50 mg/g kwasu salicylowego) stosuje się 1-2 razy na dobę przez kilka do kilkunastu dni, z zaleceniem wprowadzania przerw przy dłuższym stosowaniu.
bifonazol, Canespor Onychoset, dystrofia paznokci, emoliumLEK, grzybica paznokci, Hasceral, kwas salicylowy, leczenie grzybicy paznokci, leczenie przeciwgrzybicze, łożysko paznokcia, oddzielenie płytki paznokciowej, onycholiza, opatrunek okluzyjny, pasta cynkowa, rogowacenie skóry, substancja przeciwgrzybicza, suchość skóry, terapia przeciwgrzybicza, właściwość keratolityczna, wywiad medyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taconal 20 mg/g
Podczas stosowania maści Taconal zawierającej 20 mg mupirocyny na 1 g produktu, najczęściej obserwuje się miejscowe działania niepożądane, takie jak pieczenie w miejscu aplikacji (często, ≥1/100 do <1/10). Objaw ten jest zwykle przemijający i nie wymaga przerwania terapii. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) mogą wystąpić swędzenie, rumień, uczucie kłucia, suchość skóry oraz skórne reakcje nadwrażliwości, które w zależności od nasilenia mogą wymagać odstawienia leku. Ze względu na obecność makrogoli w składzie, istnieje potencjał do interakcji lub reakcji u osób predysponowanych, co wymaga uważnego monitorowania pacjenta.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Vividrin 20 mg/ml
Produkt leczniczy Vividrin, zawierający disodowy kromoglikan 20 mg/ml w postaci kropli do oczu, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Wśród zaburzeń układu immunologicznego bardzo rzadko (<1/10 000) obserwowano reakcje alergiczne, takie jak wysypka na twarzy, obrzęk wokół oczu, a w skrajnych przypadkach trudności z oddychaniem wymagające natychmiastowej interwencji. W zakresie działań miejscowych na oko rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) występują kłucie, pieczenie, uczucie ciała obcego, obrzęk i przekrwienie spojówek. Częstość nieznana obejmuje podrażnienie, ból, świąd, nasilone łzawienie, jęczmień oraz zaburzenia widzenia. Dodatkowo, w okolicy aplikacji może pojawić się suchość skóry. Substancje konserwujące, w tym benzalkoniowy chlorek (0,1 mg/ml), mogą powodować reakcje nadwrażliwości i podrażnienie kubków smakowych.
ból oka, chlorek benzalkoniowy, ciało obce w oku, disodowy kromoglikan, działania niepożądane miejscowe, jęczmień, kanał nosowo-łzowy, klasyfikacja MedDRA, konsultacja okulistyczna, nasilone łzawienie, objawy niepożądane, obrzęk spojówek, pieczenie oka, podrażnienie oka, profil bezpieczeństwa leku, przekrwienie spojówek, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja konserwująca, substancje konserwujące, suchość skóry, świąd oka, trudności z oddychaniem, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia oka, zaburzenia skóry, zaburzenia widzenia, zapalenie gruczołów powiekowych - Leksykon substancji czynnych
Solifenacyna – Działania niepożądane
Solifenacyna bursztynianu, będąca antagonistą receptorów muskarynowych, jest stosowana w leczeniu pęcherza nadreaktywnego. Działania niepożądane są dawkozależne, z suchością w jamie ustnej jako najczęstszym objawem (11% przy dawce 5 mg/dobę, 22% przy 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% placebo). Inne często występujące działania obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha oraz trudności w oddawaniu moczu. Pomimo tych objawów, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych jest wysokie (około 99%), a 90% pacjentów kończy 12-tygodniowe badania kliniczne. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów: pokarmowego, nerwowego, wzrokowego, moczowego, psychicznego, skórnego oraz sercowo-naczyniowego, z uwzględnieniem częstości ich występowania i potencjalnej ciężkości.
dysfonia, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, pęcherz nadreaktywny, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, receptor muskarynowy, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynianu, splątanie, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zidenac 1 mg/g
Preparat Zidenac w postaci żelu zawiera 1 mg/g dimetyndenu maleinianu i może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej. Najczęściej obserwowane są łagodne, przemijające reakcje miejscowe, takie jak suchość skóry, uczucie pieczenia oraz alergiczne zapalenie skóry manifestujące się zaczerwienieniem, świądem, wysypką lub obrzękiem. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana, co oznacza brak precyzyjnych danych klinicznych lub farmakoepidemiologicznych potwierdzających ich częstość. W składzie żelu znajdują się także substancje pomocnicze: 150 mg glikolu propylenowego oraz 0,05 mg benzalkoniowego chlorku na gram preparatu, które mogą nasilać reakcje miejscowe, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością.
alergiczne zapalenie skóry, chlorek benzalkoniowy, dimetyndenu maleinian, działanie niepożądane, glikol propylenowy, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadwrażliwość, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, pieczenie skóry, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przesuszenie naskórka, reakcja immunologiczna, reakcja skórna, suchość skóry, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, złuszczanie naskórka