Zingiber officinale

Zingiber officinale, znany powszechnie jako imbir lekarski, to roślina z rodziny imbirowatych, której korzeń (kłącze) jest szeroko stosowany zarówno w medycynie tradycyjnej, jak i współczesnej. Związki bioaktywne imbiru, głównie gingerole i shogaole, wykazują silne właściwości przeciwzapalne, przeciwutleniające i przeciwwymiotne.

W praktyce klinicznej imbir jest wykorzystywany w leczeniu nudności i wymiotów różnego pochodzenia, w tym związanych z ciążą (hyperemesis gravidarum), chemioterapią oraz jako środek zapobiegający chorobie lokomocyjnej. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność ekstraktów imbiru w łagodzeniu objawów zapalnych w chorobach reumatycznych oraz bólu mięśniowego po intensywnym wysiłku fizycznym.

Zingiber officinale wykazuje również potencjał w regulacji gospodarki węglowodanowej i lipidowej organizmu, co może mieć znaczenie w profilaktyce chorób metabolicznych, w tym cukrzycy typu 2 i miażdżycy. Standardowe dawkowanie w formie suplementacji wynosi zwykle 1-2 g sproszkowanego korzenia dziennie, przy czym warto pamiętać, że imbir może wchodzić w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi oraz wpływać na poziom glukozy we krwi.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl