hormon lutenizujący

Hormon lutenizujący (LH) to glikoproteinowy hormon gonadotropowy produkowany przez przedni płat przysadki mózgowej. Składa się z dwóch podjednostek – alfa i beta, przy czym podjednostka beta nadaje mu specyficzność biologiczną. LH odgrywa kluczową rolę w regulacji funkcji gonad, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.

U kobiet LH odpowiada za wywołanie owulacji, stymulując pęcherzyk jajnikowy do uwolnienia dojrzałej komórki jajowej. Po owulacji LH przyczynia się do przekształcenia pęcherzyka w ciałko żółte (corpus luteum), które produkuje progesteron. W cyklu miesiączkowym charakterystyczny jest gwałtowny wzrost stężenia LH (tzw. pik LH) bezpośrednio przed owulacją, co wykorzystuje się w testach owulacyjnych.

U mężczyzn LH stymuluje komórki Leydiga w jądrach do produkcji testosteronu. Działanie to jest niezbędne dla prawidłowego rozwoju i funkcjonowania męskich narządów płciowych oraz spermatogenezy. Zaburzenia wydzielania LH mogą prowadzić do nieprawidłowości w dojrzewaniu płciowym, zaburzeń płodności i funkcji hormonalnych gonad.

Oznaczanie poziomu LH we krwi ma istotne znaczenie diagnostyczne w ocenie zaburzeń płodności, przedwczesnego lub opóźnionego dojrzewania płciowego, zaburzeń miesiączkowania, hipogonadyzmu oraz w diagnostyce zespołu policystycznych jajników. Interpretacja wyników powinna uwzględniać fazę cyklu miesiączkowego u kobiet oraz być analizowana w połączeniu z innymi hormonami, zwłaszcza FSH, estrogenami i testosteronem.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl