doustny lek antykoncepcyjny
Doustny lek antykoncepcyjny to szeroko stosowana metoda zapobiegania ciąży, która zawiera syntetyczne hormony: estrogen i progestagen lub wyłącznie progestagen (tzw. minipigułki). Mechanizm działania polega głównie na hamowaniu owulacji, zagęszczaniu śluzu szyjkowego utrudniającego penetrację plemników oraz zmianach w endometrium uniemożliwiających implantację zarodka.
Skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych przy prawidłowym stosowaniu wynosi 99%, jednak w praktyce obniża się do około 91% ze względu na błędy w stosowaniu. Preparaty te, poza działaniem antykoncepcyjnym, wykazują korzystny wpływ w leczeniu zaburzeń miesiączkowania, zespołu policystycznych jajników, endometriozy oraz trądziku hormonalnego.
Stosowanie doustnych leków antykoncepcyjnych wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, takich jak zakrzepica żylna, wzrost ciśnienia tętniczego czy zwiększone ryzyko niektórych nowotworów. Przeciwwskazaniami do ich stosowania są m.in. przebyta zakrzepica, migrenowe bóle głowy z aurą, czynna choroba wątroby oraz palenie tytoniu po 35. roku życia. Kluczową rolę w bezpiecznym stosowaniu odgrywa dokładny wywiad lekarski i indywidualne dostosowanie preparatu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Nolpaza 40 mg tabletki dojelitowe 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna Nolpazy 40 mg, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez podwyższenie pH żołądka oraz metabolizm przez izoenzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP2C19 i CYP3A4. Znaczące zmniejszenie biodostępności obserwuje się w przypadku azoli przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), inhibitorów proteazy HIV (szczególnie atazanawiru) oraz erlotynibu, co wymaga odpowiedniego dostosowania terapii lub monitorowania skuteczności. W przypadku inhibitorów proteazy HIV zaleca się ograniczenie dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę i ścisłe monitorowanie pacjenta. Ponadto, u pacjentów stosujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon) obserwuje się wzrost wartości INR i czasu protrombinowego, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu dużych dawek metotreksatu (np. 300 mg), gdyż pantoprazol może zwiększać jego stężenie i nasilać działania niepożądane, co może wymagać czasowego odstawienia leku.
amoksycylina, atazanawir, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność leku, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, doustny lek antykoncepcyjny, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etynyloestradiol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, kwas solny, lewonorgestrel, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, Nolpaza, P-glikoproteina, pantoprazol, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, ryfampicyna, środek zobojętniający, teofilina, warfaryna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Magnezin 130 mg jonów magnezowych
Preparat Magnezin zawiera 130 mg jonów magnezowych w postaci 500 mg magnezu węglanu ciężkiego (Magnesii subcarbonas ponderosus) i jest stosowany zarówno leczniczo, jak i profilaktycznie. W terapii wspomagającej znajduje zastosowanie w zaburzeniach rytmu serca, w tym w niewydolności serca z komorowymi arytmiami, gdzie magnez stabilizuje błony kardiomiocytów i redukuje ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, preparat jest wskazany w leczeniu skurczów mięśni, drętwienia kończyn, bólów mięśniowych, przewlekłego zmęczenia, nadmiernej pobudliwości nerwowej oraz zaburzeń snu, gdzie działa poprzez normalizację przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, poprawę funkcji miocytów oraz modulację układu nerwowego.
arytmia, arytmia komorowa, ból mięśniowy, diuretyk, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doustny lek antykoncepcyjny, drętwienie kończyn, hipomagnezemia, jon magnezowy, kardiomiocyty, komorowe zaburzenia rytmu, lek moczopędny, magnez węglan ciężki, niedobór magnezu, niewydolność serca, parestezja, pobudliwość nerwowa, przekaźnictwo nerwowe, schorzenie kardiologiczne, skurcz mięśni, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zespół przewlekłego zmęczenia - Leksykon leków
Interakcje leku – Zypsila 60 mg
Zyprazydon wykazuje złożony profil farmakologiczny, co wymaga szczególnej uwagi na potencjalne interakcje lekowe, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, tiorydazyna, pimozyd, sertindol, halofantryna, fluorochinolony), które są przeciwwskazane ze względu na ryzyko torsade de pointes. Ponadto, zyprazydon może nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) w połączeniu z innymi lekami o działaniu ośrodkowym (benzodiazepiny, opioidy) oraz alkoholem, co zwiększa ryzyko sedacji, hipotonii ortostatycznej, zaburzeń poznawczych i objawów pozapiramidowych. Zyprazydon wykazuje niewielki potencjał hamowania enzymów CYP2D6 i CYP3A4, co nie przekłada się na istotne klinicznie interakcje farmakokinetyczne z lekami metabolizowanymi przez te enzymy, takimi jak doustne środki antykoncepcyjne czy walproinian. Jednakże, induktory CYP3A4 (karbamazepina, ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie zyprazydonu nawet o 35%, co może wymagać dostosowania dawki.
ataksja, CYP2D6, CYP3A4, doustny lek antykoncepcyjny, drgawki kloniczne mięśni, działanie sedatywne, enzym cytochromu P450, glikoproteina p, halofantryna, hiperrefleksja, hipotonia ortostatyczna, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, ketokonazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia i III, lek przeciwinfekcyjny, lek serotonergiczny, lek stabilizujący nastrój, lek wydłużający odcinek QT, lek zobojętniający kwas żołądkowy, monoterapia litem, objaw pozapiramidowy, odcinek QT, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, ryfampicyna, rytonawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sól litu, spożywanie alkoholu, terapia skojarzona, torsade de pointes, trójtlenek arsenu, walproinian, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, zyprazydon - Leksykon leków
Interakcje leku – Xaleba 120 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku XALEBA, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów stosujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych oraz inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek ASA (81 mg/dobę), jednak łączne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku metotreksatu dawka 120 mg etorykoksybu może zwiększyć stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszyć jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa ekspozycję na etynyloestradiol w doustnych środkach antykoncepcyjnych (AUC0-24h wzrost o 37% przy dawce 60 mg i 50-60% przy dawce 120 mg) oraz podnosi stężenia niesprzężonych estrogenów podczas HTZ (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%).
antagonista receptora angiotensyny, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, działanie antyagregacyjne, działanie gastrotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, efekt hepatotoksyczny, estrogen skoniugowany, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, incydent zakrzepowy, inhibitor ACE, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P, ketokonazol, klirens nerkowy, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, metotreksat, mikonazol, minoksydil, NLPZ, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, ryfampicyna, salbutamol, sulfotransferaza, takrolimus, warfaryna, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Vesisol 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Vesisol, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, głównie związane z jej cholinolitycznym mechanizmem działania oraz metabolizmem przez izoenzym CYP3A4. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami cholinolitycznymi może nasilać działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie około tygodniowej przerwy po zakończeniu terapii solifenacyną przed rozpoczęciem innego leczenia cholinolitycznego. Agoniści receptorów cholinergicznych mogą osłabiać jej skuteczność, a leki prokinetyczne (np. metoklopramid, cyzapryd) mogą mieć zmniejszoną efektywność. Solifenacyna nie wpływa istotnie na metabolizm leków takich jak doustne antykoncepcyjne (etynyloestradiol + lewonorgestrel), warfaryna czy digoksyna.
agonista receptora cholinergicznego, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny lek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, fenytoina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek cholinolityczny, lek nasilający perystaltykę, lewonorgestrel, mechanizm działania, metoklopramid, nelfinawir, perystaltyka przewodu pokarmowego, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna bursztynian, substrat CYP3A4, warfaryna, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Maysiglu 50 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Maysiglu, wykazuje niski potencjał klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych, głównie metabolizowana przez CYP3A4 i CYP2C8. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek metabolizm wątrobowy ma niewielkie znaczenie, natomiast u osób z ciężką niewydolnością nerek może być bardziej istotny. Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą zwiększać ekspozycję na sytagliptynę, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, choć brak jest danych klinicznych potwierdzających ten efekt. Sytagliptyna jest substratem glikoproteiny P i OAT3, jednak interakcje z inhibitorami tych transporterów (np. probenecyd, cyklosporyna) są minimalne; jednoczesne podanie cyklosporyny (600 mg) zwiększyło AUC sytagliptyny o 29% i Cₘₐₓ o 68%, co nie wymaga korekty dawki. Nie stwierdzono istotnego wpływu metforminy (1000 mg BID) na farmakokinetykę sytagliptyny (50 mg). W przypadku digoksyny (0,25 mg) obserwowano wzrost AUC o 11% i Cₘₐₓ o 18%, co wymaga monitorowania pacjentów z ryzykiem toksyczności, ale nie korekty dawki.
ciężkie zaburzenie funkcji nerek, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP2C8, CYP3A4, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, działanie hipoglikemizujące, epizod hipoglikemii, farmakokinetyka sytagliptyny, glibenclamid, gliburyd, glikoproteina p, hipoglikemia, itrakonazol, izoenzymy CYP450, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy, probenecyd, rozyglitazon, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, symwastatyna, sytagliptyna, terapia skojarzona, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych, warfaryna, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Interakcje leku – Tizagelan 4 mg
Tyzanidyna, będąca substratem CYP1A2, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i cyprofloksacyna, zwiększają stężenie tyzanidyny w surowicy od 10 do 33-krotnie, co prowadzi do znacznego nasilenia działań niepożądanych, w tym hipotensji i sedacji, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory CYP1A2 (np. amiodaron, werapamil, cymetydyna) również podnoszą stężenie tyzanidyny i wymagają unikania lub ścisłego monitorowania pacjenta. Złożone hormonalne leki antykoncepcyjne umiarkowanie zwiększają ekspozycję na tyzanidynę, co może nasilać działania niepożądane. Induktory CYP1A2, takie jak ryfampicyna, mogą obniżać stężenie tyzanidyny, potencjalnie osłabiając jej efekt terapeutyczny, co może wymagać korekty dawki.
antagonista receptora H2, benzodiazepina, beta-bloker, bradykardia, cyprofloksacyna, depresant OUN, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, fluorochinolon, fluwoksamina, induktor CYP1A2, inhibitor COX-2, inhibitor CYP1A2, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwwirusowy, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, opioid, płukanie żołądka, ryfampicyna, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyzanidyna, udar naczyniowo-mózgowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych, złożony hormonalny lek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Krka 20 mg
Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i transportowana przez OATP1B1/1B3, MDR1 oraz BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu nawet kilkunastokrotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) również zwiększają stężenie leku, wymagając redukcji dawki i monitorowania. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność, co wymaga ścisłej kontroli terapeutycznej. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję ogólnoustrojową, a ich jednoczesne stosowanie z atorwastatyną jest przeciwwskazane lub wymaga redukcji dawki i monitorowania. Ponadto, pochodne kwasu fibrynowego (gemfibrozyl) i ezetymib wykazują addytywne działanie miotoksyczne, zwiększając ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczy, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, delawirdyna, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, ezetymib, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor białka transportowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fibrynowy, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, miopatia, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, styrypentol, telitromycyna, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Sigletic 100 mg
Sytagliptyna, będąca substratem enzymów CYP3A4 i CYP2C8, wykazuje ograniczony metabolizm wątrobowy u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, co przekłada się na niski potencjał interakcji farmakokinetycznych w tej grupie. U chorych z ciężką niewydolnością nerek rola metabolizmu wątrobowego wzrasta, co zwiększa ryzyko interakcji, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna). Sytagliptyna jest także substratem glikoproteiny P oraz transportera OAT3, jednak kliniczne znaczenie interakcji z inhibitorami tych transporterów (np. probenecyd) jest niewielkie i niepotwierdzone badaniami klinicznymi. W badaniu z cyklosporyną (600 mg) zaobserwowano wzrost AUC sytagliptyny o 29% i Cmax o 68%, jednak zmiany te nie miały istotnego znaczenia klinicznego, podobnie jak brak wpływu na klirens nerkowy leku.
cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP2C8, CYP3A4, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, farmakokinetyka sytagliptyny, gliburyd, glikoproteina p, hipoglikemia, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek hipoglikemizujący, metformina, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rozyglitazon, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, symwastatyna, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych, warfaryna, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Interakcje leku – Doloxib 30 mg
Etorykoksyb, stosowany w dawce 120 mg/dobę, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Współpodawanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak warfaryna, powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga monitorowania czasu protrombinowego, zwłaszcza na początku terapii lub po zmianie dawki. Etorykoksyb może osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie u osób starszych, odwodnionych lub z zaburzeniami czynności nerek. W połączeniu z kwasem acetylosalicylowym w dawce 81 mg/dobę nie wpływa na działanie antyagregacyjne, jednak zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. Jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawce 120 mg etorykoksybu podnosi stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejsza jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga obserwacji pod kątem toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu (EE) w surowicy o 37% przy dawce 60 mg i o 50-60% przy dawce 120 mg, co może nasilać działania niepożądane doustnych środków antykoncepcyjnych oraz hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), gdzie obserwuje się wzrost AUC niesprzężonych estrogenów: estronu o 41%, ekwiliny o 76% i 17-β-estradiolu o 22%.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymów CYP, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym CYP, izoenzym cytochromu P450, izoenzym SULT1E1, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, niesprzężony estrogen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, żylny incydent zakrzepowo-zatorowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Vesoligo 5 mg
Interakcje lekowe bursztynianu solifenacyny (substancji czynnej preparatu Vesoligo) obejmują zarówno mechanizmy farmakologiczne, jak i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Solifenacyna wykazuje synergistyczne działanie z innymi lekami cholinolitycznymi, co może nasilać efekty terapeutyczne i działania niepożądane; zaleca się zachowanie tygodniowej przerwy po zakończeniu terapii przed rozpoczęciem innego leczenia cholinolitycznego. Jednoczesne stosowanie z agonistami receptorów cholinergicznych może obniżać skuteczność solifenacyny, natomiast lek osłabia działanie prokinetyków (metoklopramid, cyzapryd). Solifenacyna metabolizowana jest głównie przez CYP3A4, co powoduje ryzyko interakcji z inhibitorami (np. ketokonazol 200 mg/dobę podwaja AUC, 400 mg/dobę potraja AUC solifenacyny) i induktorami tego enzymu. W przypadku silnych inhibitorów CYP3A4 maksymalna dawka Vesoligo nie powinna przekraczać 5 mg, a stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby jest przeciwwskazane.
agonista receptora cholinergicznego, bursztynian solifenacyny, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny lek antykoncepcyjny, działanie antycholinergiczne, efekt sedatywny, etynyloestradiol, fenytoina, induktor enzymatyczny, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek cholinolityczny, lek prokinetyczny, lek przeciwzakrzepowy, lewonorgestrel, metoklopramid, mikrosom wątrobowy, nelfinawir, perystaltyka przewodu pokarmowego, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, układ cholinergiczny, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Coxitex 60 mg
Etorykoksyb (Coxitex) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania układu krzepnięcia. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek ASA (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych. W dawce 120 mg etorykoksyb podnosi stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejsza jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu o 37% (60 mg) i 50-60% (120 mg), a także estrogenów stosowanych w HTZ (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%), co może podnosić ryzyko działań niepożądanych hormonalnej terapii.
antagonista receptora angiotensyny II, antykoagulant, cyklosporyna, CYP3A4, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymu, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, izoenzym SULT1E1, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie i perforacja, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit pierwiastek, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, NLPZ, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, warfaryna, worykonazol, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Edolox 60 mg
Etorykoksyb, składnik aktywny leku Edolox, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę) powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. Niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem odwodnienia lub osób starszych. Etorykoksyb w dawce 120 mg zwiększa AUC etynyloestradiolu w doustnych środkach antykoncepcyjnych o 50-60%, co może podnosić ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Ponadto, jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym w dawkach profilaktycznych (81 mg/dobę) jest możliwe, ale zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego.
17-β-estradiol, antagonista receptora angiotensyny II, cyklooksygenaza, cyklosporyna, cytochrom P, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, działanie przeciwpłytkowe, ekwilina, estron, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymatyczny, inhibitor ACE, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lit, metotreksat, mikonazol, minoksydyl, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noretynadron, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, uszkodzenie wątroby, warfaryna, worykonazol, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tranexamic acid Sunho
Kwas traneksamowy wymaga ścisłego przestrzegania zasad podawania i monitorowania pacjenta w celu minimalizacji działań niepożądanych. Dożylne wstrzyknięcia powinny być wykonywane powoli, z prędkością nieprzekraczającą 1 mL/min, a podawanie domięśniowe jest bezwzględnie przeciwwskazane. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów po zabiegach pomostowania tętnic wieńcowych (CABG), gdzie wysokie dawki dożylne zwiększają ryzyko drgawek, natomiast stosowanie dawek rekomendowanych nie podnosi częstości tych incydentów. U pacjentów leczonych kwasem traneksamowym mogą wystąpić zaburzenia widzenia, takie jak osłabienie ostrości, niewyraźne widzenie oraz zaburzenia widzenia barwnego, co wymaga przerwania terapii i regularnych badań okulistycznych (ostrość widzenia, widzenie barwne, dno oka, pole widzenia). W przypadku patologicznych zmian w obrębie siatkówki decyzja o kontynuacji leczenia powinna być konsultowana ze specjalistą okulistą.
alfa-2-makroglobulina, choroba zakrzepowo-zatorowa, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, doustny lek antykoncepcyjny, drgawki, fibrynogen, krwiomocz, kwas traneksamowy, liza skrzepu euglobulinowego, niedrożność cewki moczowej, plazmina, plazminogen, płytki krwi, pole widzenia, pomostowanie tętnic wieńcowych, powikłanie zakrzepowe, trombofilia, układ fibrynolityczny, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Coxitex 90 mg
Etorykoksyb, stosowany w dawce 120 mg/dobę, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. U pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, obserwuje się wzrost INR o około 13%, co wymaga monitorowania czasu protrombinowego, zwłaszcza na początku terapii lub po zmianie dawki. Etorykoksyb może osłabiać działanie leków moczopędnych oraz inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia czynności nerek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, odwodnionych lub w podeszłym wieku. Współstosowanie z kwasem acetylosalicylowym w dawce profilaktycznej (81 mg/dobę) jest możliwe, jednak zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenia etynyloestradiolu (o 37% przy dawce 60 mg i do 60% przy 120 mg) oraz estrogenów w HTZ (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%), co może podnosić ryzyko działań niepożądanych hormonalnych terapii. W przypadku leków nefrotoksycznych, takich jak cyklosporyna i takrolimus, zaleca się monitorowanie funkcji nerek ze względu na potencjalne nasilenie nefrotoksyczności.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie hipotensyjne, działanie nefrotoksyczne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor ACE, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit, metotreksat, mikonazol, monitorowanie czynności nerek, NLPZ, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, ryfampicyna, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, toksyczność digoksyny, worykonazol, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Solinco 5 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku SOLINCO, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z lekami metabolizowanymi przez izoenzym CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę powoduje 2-krotne, a 400 mg/dobę 3-krotne zwiększenie AUC solifenacyny), rytonawir, nelfawir czy itrakonazol, znacząco podwyższają stężenie solifenacyny, co wymaga ograniczenia maksymalnej dawki SOLINCO do 5 mg oraz przeciwwskazań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Solifenacyna nie hamuje aktywności enzymów CYP1A1/2, 2C9, 2C19, 2D6 oraz 3A4, co sugeruje niskie ryzyko wpływu na klirens innych leków metabolizowanych przez te enzymy. Jednoczesne stosowanie leków cholinolitycznych może nasilać działania niepożądane i terapeutyczne, dlatego zaleca się zachowanie tygodniowej przerwy po zakończeniu terapii SOLINCO przed rozpoczęciem innego cholinolityku.
agonista receptora cholinergicznego, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny lek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, etynyloestradiol, fenytoina, induktor enzymu, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek cholinolityczny, lek prokinetyczny, lewonorgestrel, metoklopramid, motoryka przewodu pokarmowego, nelfawir, perystaltyka przewodu pokarmowego, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, Solinco, suchość jamy ustnej, warfaryna, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Sennozyd B – Interakcje
Sennozyd B, obecny w preparatach zawierających liść lub owoc senesu, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, głównie poprzez indukcję hipokaliemii oraz przyspieszenie pasażu jelitowego. Długotrwałe stosowanie lub nadużywanie sennozydu B prowadzi do obniżenia stężenia potasu w surowicy, co nasila działanie glikozydów nasercowych, leków przeciwarytmicznych, chinidyny oraz leków wydłużających odcinek QT, zwiększając ryzyko arytmii i innych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie z lekami wywołującymi hipokaliemię, takimi jak tiazydowe leki moczopędne, adrenokortykosteroidy czy preparaty z korzenia lukrecji, pogłębia niedobór potasu. Ponadto, przyspieszony pasaż jelitowy może obniżać biodostępność doustnych leków antykoncepcyjnych, leków o opóźnionym uwalnianiu oraz innych preparatów wymagających dłuższego czasu absorpcji.
absorpcja jelitowa, adrenokortykosteroid, biodostępność leku, doustny lek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, korzeń lukrecji, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, opóźnione uwalnianie leku, pasaż jelitowy, rytm zatokowy, sennozyd, sennozyd B, skurcz jelita, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Pregabalin Reddy 200 mg
Pregabalina charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, będąc wydalana głównie w postaci niezmienionej w moczu, z minimalnym metabolizmem (poniżej 2% dawki). Nie wiąże się z białkami osocza i nie hamuje metabolizmu innych leków in vitro, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Badania in vivo nie wykazały istotnych klinicznie interakcji z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, gabapentyna, tiagabina, topiramat, fenobarbital), benzodiazepinami (lorazepam), opioidami (oksykodon), doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, insuliną oraz diuretykami. Ponadto, pregabalina nie wpływa na farmakokinetykę doustnych leków antykoncepcyjnych zawierających noretysteron i/lub etynyloestradiol, nie zmniejszając ich skuteczności.
alkohol etylowy, benzodiazepiny, depresja oddechowa, diuretyki, doustny lek antykoncepcyjny, działanie addytywne, funkcja poznawcza, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, klirens pregabaliny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, niewydolność oddechowa, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, profil farmakokinetyczny, sedacja, śpiączka, stan stacjonarny, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Interakcje leku – Encorton 10 mg
Prednizon, aktywny składnik preparatu Encorton, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) i alkoholem ze względu na wysokie ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Interakcje z amfoterycyną B i inhibitorami anhydrazy węglanowej mogą prowadzić do hipokaliemii, przerostu mięśnia sercowego i niewydolności krążenia, co wymaga monitorowania stężenia potasu i oceny kardiologicznej. Prednizon zwiększa stężenie glukozy we krwi, co wymaga dostosowania dawek doustnych leków przeciwcukrzycowych lub insuliny, a także nasila hiperglikemię przy jednoczesnym stosowaniu asparaginazy. Ponadto, prednizon może zmieniać skuteczność leków przeciwzakrzepowych, co wymaga monitorowania czasu protrombinowego i dostosowania dawki, a także zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
amfoterycyna B, androgen, asparaginaza, bazofil, blok płytki motorycznej, choroba limfoproliferacyjna, ciśnienie śródgałkowe, czas protrombinowy, depresja oddechowa, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwcukrzycowy, efedryna, enzym mikrosomalny, eozynofil, glikozyd naparstnicy, gospodarka elektrolitowa, heparyna, hepatotoksyczność, hipernatremia, hipokalcemia, hipokaliemia, hormon tarczycy, indandion, inhibitor anhydrazy węglanowej, insulina, izoniazyd, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas foliowy, lek cholinolityczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, limfocyt, meksyletyna, mitotan, nadczynność tarczycy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, osteoporoza, owrzodzenie, paracetamol, płytki krwi, pochodna kumaryny, poziom cholesterolu, poziom glukozy, poziom trójglicerydów, poziom wapnia, prednizon, próba tuberkulinowa, przerost mięśnia sercowego, salicylany, steroid anaboliczny, streptokinaza, szczepionka zawierająca żywe wirusy, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, urokinaza, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność krążenia - Leksykon leków
Interakcje leku – Egidon 30 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Wśród najważniejszych interakcji farmakodynamicznych należy zwrócić uwagę na zwiększenie INR o około 13% u pacjentów przyjmujących warfarynę (dawka etorykoksybu 120 mg/dobę), co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. Ponadto, interakcje z cyklosporyną i takrolimusem mogą nasilać nefrotoksyczność, a NLPZ zmniejszają wydalanie litu, co wymaga monitorowania stężenia litu w osoczu.
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze krwi, cyklosporyna, CYP3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, incydent zakrzepowy, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, izoenzym SULT1E1, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lit, metotreksat, mikonazol, minoksydyl, nadciśnienie tętnicze, niesprzężony estrogen, niewydolność nerek, NLPZ, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol doustny, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, upośledzenie czynności nerek, uszkodzenie błony śluzowej, warfaryna, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Atozet 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Atozet, będący skojarzeniem ezetymibu i atorwastatyny, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem atorwastatyny przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) oraz transportem przez białka OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol) mogą znacząco zwiększać stężenia atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub stosowanie zmniejszonych dawek (np. nie przekraczających 10 mg + 20 mg na dobę w przypadku inhibitorów BCRP elbaswiru i grazoprewiru). Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem) również zwiększają stężenia atorwastatyny, co wymaga monitorowania klinicznego i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenia atorwastatyny, co wymaga uważnego monitorowania skuteczności terapii. Równoczesne stosowanie fibratów (fenofibrat, gemfibrozyl) zwiększa stężenia ezetymibu 1,5-1,7-krotnie i podnosi ryzyko zdarzeń mięśniowych, dlatego nie zaleca się takiego połączenia. Ponadto, kolestyramina zmniejsza AUC ezetymibu o około 55%, co może osłabić efekt obniżania LDL-C.
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, cytochrom P450 3A4, daptomycyna, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny lek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fluindion, flukonazol, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kolestyramina, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptydy 1B1, polipeptydy 1B3, pozakonazol, produkt leczniczy, produkt ziołowy, rabdomioliza, ryfampicyna, styrypentol, telitromycyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca zwyczajnego - Leksykon leków
Interakcje leku – Etuxor 60 mg
Etorykoksyb wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. U pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe, np. warfarynę, dawka 120 mg/dobę etorykoksybu zwiększa INR o około 13%, co wymaga monitorowania czasu protrombinowego, zwłaszcza na początku terapii lub po zmianie dawki. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, co u osób z zaburzoną czynnością nerek (szczególnie odwodnionych lub w podeszłym wieku) może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, w tym ostrej niewydolności. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku metotreksatu, dawka 120 mg etorykoksybu może zwiększyć stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszyć jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa AUC etynyloestradiolu o 37% przy dawce 60 mg i o 50-60% przy dawce 120 mg, co należy uwzględnić przy stosowaniu doustnych leków antykoncepcyjnych ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak incydenty zakrzepowe.
antagonista receptora angiotensyny II, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymu, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit pierwiastek, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Coxydyna 120 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Coxydyna, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. W dawce 120 mg/dobę powoduje zwiększenie INR o około 13% u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe, co wymaga monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u osób z zaburzeniami nerkowymi. Etorykoksyb nie wpływa na działanie przeciwpłytkowe małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak skojarzenie to zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku metotreksatu w dawce 120 mg etorykoksybu obserwuje się wzrost stężenia metotreksatu o 28% i zmniejszenie klirensu nerkowego o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu w doustnych lekach antykoncepcyjnych o 37-60%, a w terapii hormonalnej zastępczej podnosi poziomy estronu (41%), ekwiliny (76%) i 17-β-estradiolu (22%), co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, etorykoksyb, etynyloestradiol, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lit pierwiastek, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametr farmakokinetyczny, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Aurosolin 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna preparatu Aurosolin, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Współstosowanie z innymi lekami cholinolitycznymi może nasilać zarówno efekty terapeutyczne, jak i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie około tygodniowej przerwy po zakończeniu terapii solifenacyną przed rozpoczęciem innego leczenia cholinolitycznego. Agoniści receptorów muskarynowych (np. betanechol, pilokarpina) antagonizują działanie solifenacyny, osłabiając jej skuteczność. Solifenacyna może również osłabiać działanie leków prokinetycznych (metoklopramid, cyzapryd). Metabolizm solifenacyny odbywa się głównie przez CYP3A4, co powoduje istotne interakcje z silnymi inhibitorami tego enzymu (ketokonazol, rytonawir, nelfinawir, itrakonazol), które zwiększają AUC solifenacyny 2-3-krotnie, wskazując na konieczność ograniczenia dawki do maksymalnie 5 mg/dobę oraz przeciwwskazanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) mogą potencjalnie obniżać stężenia solifenacyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii.
agonista receptora cholinergicznego, antagonista receptora muskarynowego, antagonizm farmakologiczny, atropina, Aurosolin, betanechol, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny lek antykoncepcyjny, działanie cholinolityczne, działanie diuretyczne, efekt antycholinergiczny, enzym CYP3A4, etynyloestradiol, fenytoina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, ipratropium, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek cholinolityczny, lek prokinetyczny, lewonorgestrel, metoklopramid, mikrosom wątroby, nelfinawir, oksybutynina, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna bursztynian, substrat CYP3A4, torsade de pointes, warfaryna, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie poznawcze, zatrzymanie moczu