międzynarodowy wskaźnik znormalizowany
Międzynarodowy Wskaźnik Znormalizowany (INR – International Normalized Ratio) to standardowa miara czasu protrombinowego stosowana do monitorowania efektywności leczenia przeciwzakrzepowego antagonistami witaminy K, takimi jak warfaryna. INR został wprowadzony przez Światową Organizację Zdrowia w celu ujednolicenia wyników badań krzepnięcia krwi, niezależnie od laboratorium, w którym są wykonywane.
Wartość INR jest obliczana poprzez podniesienie stosunku czasu protrombinowego pacjenta do średniego czasu protrombinowego dla osób zdrowych do potęgi określonej przez tzw. międzynarodowy wskaźnik czułości (ISI) odczynnika tromboplastynowego. U pacjentów nieleczonych przeciwzakrzepowo prawidłowa wartość INR wynosi około 0,8-1,2, natomiast u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe wartość terapeutyczna najczęściej mieści się w przedziale 2,0-3,0 (np. w przypadku migotania przedsionków) lub 2,5-3,5 (np. po implantacji mechanicznej zastawki serca).
Regularne monitorowanie INR jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii przeciwzakrzepowej, gdyż zbyt niskie wartości zwiększają ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, natomiast zbyt wysokie wartości wiążą się z ryzykiem krwawień. Na wartość INR wpływają m.in. dieta (szczególnie zawartość witaminy K), przyjmowane leki, choroby wątroby oraz inne schorzenia, co wymaga indywidualnego dostosowania dawki leku przeciwzakrzepowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Zentasta 10 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Zentasta, zawierający ezetymib i atorwastatynę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem przez enzymy CYP3A4 oraz transportery OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy HIV) mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu nawet do 9,4-krotności, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W przypadku jednoczesnego stosowania z elbaswirem lub grazoprewirem dawka Zentasta nie powinna przekraczać 10 mg ezetymibu i 20 mg atorwastatyny na dobę. Jednoczesne podawanie kolestyraminy zmniejsza AUC ezetymibu o około 55%, co może osłabiać efekt obniżania LDL-C. Fibraty zwiększają stężenie ezetymibu o 1,5-1,7 raza, a ich łączone stosowanie z Zentastą nie jest zalecane ze względu na ryzyko zdarzeń mięśniowych. Ponadto, inhibitory transporterów (np. cyklosporyna, letermowir) oraz kwas fusydowy znacząco zwiększają ryzyko miopatii, a w przypadku kwasu fusydowego zaleca się przerwanie terapii atorwastatyną na czas leczenia.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, etynyloestradiol, fenofibrat, fibrat, fluindion, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A4, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor transporterów, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klarytromycyna, klirens kreatyniny, kolchicyna, kolestyramina, kwas fibrynowy, kwas fusydowy, lek zobojętniający, letermowir, lewonorgestrel, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, pole pod krzywą, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, statyna, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, ze względu na 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie AUC ezetymibu, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Inhibitory proteaz (atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC rozuwastatyny około 3-krotnie, co wymaga ostrożnej modyfikacji dawki. Gemfibrozyl i fenofibrat podnoszą stężenia rozuwastatyny (1,9-krotnie) i ezetymibu (1,5-1,7-krotnie), zwiększając ryzyko miopatii i kamicy żółciowej. Kwas fusydowy w terapii ogólnoustrojowej znacząco podnosi ryzyko rabdomiolizy, dlatego zaleca się przerwanie stosowania rozuwastatyny podczas jego podawania. Leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co może obniżać skuteczność terapii, a kolestyramina zmniejsza AUC ezetymibu o 55%, osłabiając jego działanie hipolipemizujące.
antagonista witaminy K, BCRP, białko transportowe, cholesterol frakcji LDL, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, erytromycyna, etynyloestradiol, fluindion, flukonazol, glukuronid ezetymibu, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym cytochromu P450, kamica żółciowa, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kolestyramina, kwas fusydowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, N-acetylotransferaza, niewydolność nerek, OATP1B1, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, terapia hipolipemizująca, tikagrelor, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Doloxib 30 mg
Etorykoksyb, stosowany w dawce 120 mg/dobę, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Współpodawanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak warfaryna, powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga monitorowania czasu protrombinowego, zwłaszcza na początku terapii lub po zmianie dawki. Etorykoksyb może osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie u osób starszych, odwodnionych lub z zaburzeniami czynności nerek. W połączeniu z kwasem acetylosalicylowym w dawce 81 mg/dobę nie wpływa na działanie antyagregacyjne, jednak zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. Jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawce 120 mg etorykoksybu podnosi stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejsza jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga obserwacji pod kątem toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu (EE) w surowicy o 37% przy dawce 60 mg i o 50-60% przy dawce 120 mg, co może nasilać działania niepożądane doustnych środków antykoncepcyjnych oraz hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), gdzie obserwuje się wzrost AUC niesprzężonych estrogenów: estronu o 41%, ekwiliny o 76% i 17-β-estradiolu o 22%.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymów CYP, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym CYP, izoenzym cytochromu P450, izoenzym SULT1E1, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, niesprzężony estrogen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, żylny incydent zakrzepowo-zatorowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Coxitex 60 mg
Etorykoksyb (Coxitex) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania układu krzepnięcia. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek ASA (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych. W dawce 120 mg etorykoksyb podnosi stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejsza jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu o 37% (60 mg) i 50-60% (120 mg), a także estrogenów stosowanych w HTZ (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%), co może podnosić ryzyko działań niepożądanych hormonalnej terapii.
antagonista receptora angiotensyny II, antykoagulant, cyklosporyna, CYP3A4, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymu, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, izoenzym SULT1E1, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie i perforacja, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit pierwiastek, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, NLPZ, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, warfaryna, worykonazol, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Zahron 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Zahron, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na transportery OATP1B1 i BCRP, co może prowadzić do istotnego wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększenia ryzyka miopatii. Metabolizm rozuwastatyny przez cytochrom P450 jest minimalny, co ogranicza interakcje na tym poziomie. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną (7-krotne zwiększenie AUC), inhibitorami proteazy (3,1-7-krotne zwiększenie AUC), gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie AUC) oraz kwasem fusydowym, gdzie ryzyko rabdomiolizy jest znaczne. Zaleca się dostosowanie dawki rozuwastatyny, rozpoczynając od 5 mg/dobę przy spodziewanym dwukrotnym lub większym wzroście ekspozycji, oraz unikanie dawki 40 mg w skojarzeniu z fibratami. Leki zobojętniające zmniejszają biodostępność rozuwastatyny o około 50%, dlatego należy zachować co najmniej 2-godzinny odstęp czasowy między podaniem.
antagoniści witaminy K, BCRP, cyklosporyna, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, etynyloestradiol, ezetymib, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitory proteazy, inhibitory reduktazy HMG-CoA, inhibitory transporterów, kinaza fosfokreatynowa, kumaryny, kwas fusydowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, OATP1B1, rabdomioliza, rozuwastatyna, tikagrelor, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Zaranta 15 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która powoduje 7-krotny wzrost AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do terapii skojarzonej. Inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir/rytonawir) oraz leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu WZW C (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir) również znacząco zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę (AUC wzrost do 7,4-krotnego), co wymaga redukcji dawki rozuwastatyny do 5-10 mg/dobę. Gemfibrozyl podwaja AUC i Cₘₐₓ rozuwastatyny, dlatego maksymalna dawka rozuwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg. Z kolei leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można zminimalizować przez podanie ich 2 godziny po statynie.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lopinawir/rytonawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, zakażenie HIV, Zaranta - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 20 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva zawiera rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy (ASA), które wykazują liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a inhibitory tych białek (np. cyklosporyna, inhibitory proteazy takie jak atazanawir/rytonawir) mogą zwiększać jej ekspozycję nawet 3-7-krotnie (np. cyklosporyna powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny), co znacząco podnosi ryzyko miopatii i wymaga przeciwwskazania lub modyfikacji dawki. Podobnie gemfibrozyl i inne fibraty podwajają Cmax i AUC rozuwastatyny, a ich łączne stosowanie zwiększa ryzyko miopatii. Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można ograniczyć przez zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem. Rozuwastatyna nie wykazuje istotnych interakcji z enzymami cytochromu P450, co zmniejsza ryzyko interakcji metabolicznych.
alkohol etylowy, antagonista witaminy K, atazanawir, białko transportowe OATP1B1, choroba Addisona, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, erytromycyna, etynyloestradiol, fenofibrat, flukonazol, fondaparynuks, furosemid, gemfibrozyl, glikokortykosteroid, heparyna, hipercholesterolemia, hydrokortyzon, ibuprofen, inhibitor agregacji płytek, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kanrenonian potasu, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, kwas fusydowy, kwas moczowy, kwas walproinowy, lek moczopędny, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niewydolność nerek, norgestrel, prostaglandyna, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, spironolakton, sulfinpirazon, transporter BCRP, warfaryna, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Interakcje leku – Aporoza 5 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów wątrobowych OATP1B1 oraz BCRP, co predysponuje ją do licznych interakcji farmakokinetycznych wpływających na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitorami proteazy (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotny wzrost AUC, konieczne dostosowanie dawki do maks. 10 mg), gemfibrozylem (1,9-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane stosowanie dawki 40 mg, zalecana dawka początkowa 5 mg) oraz innymi lekami hamującymi transportery OATP i BCRP. Jednoczesne stosowanie ezetymibu powoduje niewielki wzrost ekspozycji (1,2-krotny wzrost AUC), natomiast leki zobojętniające kwas żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można częściowo zminimalizować przez odstęp czasowy 2 godzin między podaniem. Interakcje z erytromycyną prowadzą do zmniejszenia AUC o 20% i Cmax o 30%, prawdopodobnie przez zwiększoną motorykę przewodu pokarmowego.
antagonista witaminy K, atazanawir z rytonawirem, białko transportujące, cyklosporyna, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakokinetyka rozuwastatyny, fenofibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glecaprewir pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormon steroidowy, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transporterowego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir/rytonawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niewydolność nerek, norgestrel, pole powierzchni pod krzywą, rabdomioliza, regorafenib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ezoleta
Preparat Ezoleta (ezetymib) wymaga szczegółowego monitorowania podczas terapii skojarzonej ze statynami, ze względu na ryzyko zwiększenia aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN). W badaniu IMPROVE-IT (n=18 144, mediana obserwacji 6 lat) częstość podwyższenia aminotransferaz wynosiła 2,5% w grupie ezetymib + symwastatyna (10 mg + 40 mg/dobę) oraz 2,3% w monoterapii symwastatyną (40 mg/dobę). W przypadku podejrzenia miopatii, definiowanej jako objawy mięśniowe z aktywnością kinazy kreatynowej (CK) ≥10x GGN, należy natychmiast przerwać leczenie ezetymibem, statynami i innymi lekami potencjalnie zwiększającymi ryzyko rabdomiolizy. Częstość miopatii w badaniu IMPROVE-IT wynosiła 0,2% w grupie skojarzonej terapii i 0,1% w monoterapii, natomiast rabdomiolizy 0,1% i 0,2% odpowiednio. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie ezetymibu nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa.
aminotransferaza, choroba wieńcowa, cyklosporyna, działanie niepożądane, ezetymib, fenofibrat, fibrat, fluindion, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia nierodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, miopatia i rabdomioliza, ostry zespół wieńcowy, pochodna kumaryny, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, statyna, symwastatyna, warfaryna, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosutrox 5 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te białka, co może prowadzić do istotnego zwiększenia jej ekspozycji i ryzyka miopatii. Przykładowo, cyklosporyna powoduje 7,1-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir z rytonawirem, zwiększają AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio około 3- i 7-krotnie, co wymaga redukcji dawki Rosutrox do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę, a jego łączenie z dawką 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Inne fibraty i niacyna ≥1 g/dobę również zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą obniżać stężenie rozuwastatyny nawet o 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%, co jednak zwykle nie wymaga korekty dawki.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, bajkalina, cyklosporyna, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lek przeciwwirusowy HCV, lek zmniejszający stężenie lipidów, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, symeprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Romazic 30 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna produktu Romazic, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej ekspozycję oraz ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii i rabdomiolizy. Kluczowe mechanizmy obejmują hamowanie transporterów OATP1B1 i BCRP, co prowadzi do istotnego wzrostu stężenia rozuwastatyny w osoczu. Przykładowo, jednoczesne stosowanie z cyklosporyną zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do łącznego stosowania. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir/rytonawir, podnoszą AUC o około 3-krotnie i Cmax o 7-krotnie, wymagając redukcji dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja AUC i Cmax rozuwastatyny, a stosowanie fibratów w dawkach 30 mg i 40 mg jest przeciwwskazane; w takich przypadkach zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg. Leki zobojętniające zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna obniża AUC o 20% i Cmax o 30%, co jednak zwykle nie wymaga korekty dawkowania.
antagonista witaminy K, AUC, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor HMG-CoA, inhibitor proteazy, interakcja międzylekowa, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, norgestrel, OATP1B1, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyna, tikagrelor, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosufy 20 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii oraz rabdomiolizy. Nie obserwuje się istotnych interakcji związanych z metabolizmem przez cytochrom P450. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami transporterów, takimi jak cyklosporyna (↑AUC 7,1-krotnie, przeciwwskazana), inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir ↑AUC 3,1-krotnie, maksymalna dawka rozuwastatyny 10 mg), gemfibrozyl (↑AUC 1,9-krotnie, przeciwwskazane stosowanie z dawką 40 mg) oraz ezetymib (↑AUC 1,2-krotnie). Leki zobojętniające kwaśność soku żołądkowego mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna obniża AUC o 20%. W przypadku kwasu fusydowego zaleca się przerwanie terapii rozuwastatyną ze względu na ryzyko miopatii.
antagonista witaminy K, atazanawir z rytonawirem, baicalin, BCRP, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir z rytonawirem, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakokinetyka i farmakodynamika, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir z pibrentaswirem, grazoprewir z elbaswirem, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kumaryna, kwas fusydowy, lek zmniejszający kwaśność soku żołądkowego, lopinawir z rytonawirem, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir z parytaprewirem, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, symeprewir, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Fluorouracil medac 50 mg/ml (500 mg/10 ml)
Fluorouracil medac wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność przeciwnowotworową oraz profil toksyczności. Szczególnie krytyczne jest unikanie jednoczesnego stosowania z brywudyną ze względu na hamowanie dehydrogenazy pirymidynowej i ryzyko zgonu; zalecany odstęp to minimum 4 tygodnie. Kwas folinowy zwiększa zarówno efektywność, jak i toksyczność 5-fluorouracylu, zwłaszcza przy dawce 600 mg/m² (dożylnie, bolus, raz w tygodniu), co może prowadzić do ciężkiej, zagrażającej życiu biegunki. Współistniejące leczenie fenytoiną wymaga monitorowania stężenia leku z uwagi na ryzyko toksyczności. Ponadto, cymetydyna, metronidazol i interferon mogą podnosić stężenie fluorouracylu w osoczu, nasilając jego toksyczność, a warfaryna w połączeniu z fluorouracylem może wydłużać czas protrombinowy i INR, zwiększając ryzyko krwawień.
agranulocytoza, aminotransferaza, brywudyna, cisplatyna, cyklofosfamid, cymetydyna, czas protrombinowy, dehydrogenaza pirymidynowa, działanie immunosupresyjne, efekt neurotoksyczny, fenytoina, fluoropirymidyna, fluorouracyl, fosfataza alkaliczna, hepatotoksyczność, INR, interferon, kardiotoksyczność antracyklin, klozapina, kwas folinowy, lek cytostatyczny, leukoworyna, lewamizol, metotreksat, metronidazol, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, radioterapia, stężenie bilirubiny, szczepionka zawierająca żywe drobnoustroje, tamoksyfen, tiazydowy lek moczopędny, uszkodzenie błony śluzowej, warfaryna, winorelbina, zapalenie błony śluzowej, zawał mózgu, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Etuxor 60 mg
Etorykoksyb wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. U pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe, np. warfarynę, dawka 120 mg/dobę etorykoksybu zwiększa INR o około 13%, co wymaga monitorowania czasu protrombinowego, zwłaszcza na początku terapii lub po zmianie dawki. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, co u osób z zaburzoną czynnością nerek (szczególnie odwodnionych lub w podeszłym wieku) może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, w tym ostrej niewydolności. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku metotreksatu, dawka 120 mg etorykoksybu może zwiększyć stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszyć jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa AUC etynyloestradiolu o 37% przy dawce 60 mg i o 50-60% przy dawce 120 mg, co należy uwzględnić przy stosowaniu doustnych leków antykoncepcyjnych ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak incydenty zakrzepowe.
antagonista receptora angiotensyny II, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymu, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit pierwiastek, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Meropenem AptaPharma 500 mg
Meropenem, antybiotyk z grupy karbapenemów, wykazuje ograniczone wiązanie z białkami osocza, co zmniejsza ryzyko interakcji farmakokinetycznych opartych na wypieraniu leków. Najistotniejsze interakcje kliniczne dotyczą probenecydu, który konkuruje o wydzielanie kanalikowe, prowadząc do zahamowania wydalania meropenemu, wydłużenia jego okresu półtrwania oraz wzrostu stężenia w surowicy. Szczególnie ważna jest interakcja z kwasem walproinowym, gdzie karbapenemy powodują gwałtowny spadek stężenia walproinianu o 60-100% w ciągu około 2 dni, co może skutkować utratą kontroli napadów padaczkowych i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ponadto, meropenem może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza warfaryny, poprzez zaburzenie flory jelitowej i syntezy witaminy K, co wymaga częstej kontroli INR podczas i po terapii.
doustne leki przeciwzakrzepowe, działania niepożądane OUN, farmakokinetyka, flora jelitowa, interakcje farmakokinetyczne, karbapenemy, kwas walproinowy, meropenem, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, okres półtrwania leku, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, synteza witaminy K, walproinian sodu, warfaryna, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Klimicin 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Klindamycyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP3A5, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z lekami zwiotczającymi mięśnie (eter, tubokuraryna, halogenki pankuronium), gdyż klindamycyna nasila ich efekt, co może prowadzić do poważnych powikłań śródoperacyjnych. Antagonistyczne działanie obserwuje się przy łączeniu klindamycyny z makrolidami (np. erytromycyną) i chloramfenikolem, ze względu na konkurencję o to samo miejsce wiązania na rybosomie bakteryjnym. Z kolei synergizm wykazano z gentamycyną (wobec Enterobacteriaceae i Pseudomonas aeruginosa), prymachiną (wobec Pneumocystis jiroveci) oraz trowafloksacyną i lewofloksacyną (wobec bakterii beztlenowych). W przypadku stosowania inhibitorów CYP3A4/5 należy monitorować ryzyko wzrostu stężenia klindamycyny i działań niepożądanych, natomiast induktory tych enzymów, jak ryfampicyna, mogą obniżać skuteczność terapii.
acenokumarol, alkohol benzylowy, antagonista witaminy K, antybiotyk makrolidowy, bakteria beztlenowa, chloramfenikol, Clostridium difficile, CYP3A4, CYP3A5, cytochrom P450, czas protrombinowy, Enterobacteriaceae, fluindion, gentamycyna, halogenek pankuronium, hepatotoksyczność, induktor enzymu, inhibitor enzymu, izoenzym cytochromu P450, kurczliwość mięśni, lek zwiotczający mięśnie, lewofloksacyna, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, N-demetyloklindamycyna, oporność krzyżowa, parametr krzepnięcia, Pneumocystis jiroveci, prymachina, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, Pseudomonas aeruginosa, rybosom bakteryjny, ryfampicyna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, sulfotlenek klindamycyny, terapia klindamycyną, trowafloksacyna, tubokuraryna, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosulip Plus 40 mg + 10 mg
Preparat Rosulip Plus, zawierający rozuwastatynę (40 mg) oraz ezetymib (10 mg), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, co powoduje około 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4-krotne zwiększenie AUC ezetymibu, a także z gemfibrozylem, który podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny i jest przeciwwskazany przy dawce 40 mg rozuwastatyny ze względu na ryzyko miopatii. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir/rytonawir, zwiększają AUC rozuwastatyny około 3-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki do 10 mg i ścisłego monitorowania. Ponadto, kwas fusydowy znacząco zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego rozuwastatynę należy odstawić na czas terapii kwasem fusydowym. Leki zobojętniające zmniejszają stężenia rozuwastatyny o około 50%, co można częściowo zminimalizować przez zachowanie 2-godzinnego odstępu w podawaniu. W przypadku antagonistów witaminy K (np. warfaryny) konieczne jest monitorowanie INR ze względu na ryzyko jego wzrostu przy rozpoczęciu lub zwiększeniu dawki rozuwastatyny.
antagonista witaminy K, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, etynyloestradiol, fibraty, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający, lipoproteina małej gęstości, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, norgestrel, OATP1B1, perystaltyka jelit, rytonawir, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo 20 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest substratem dla transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych zwiększających jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną, która powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio około 3- i 7-krotnie, co wymaga modyfikacji dawkowania. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a jednoczesne stosowanie fibratów i rozuwastatyny w dawce 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Inne interakcje obejmują m.in. zmniejszenie stężenia rozuwastatyny o 50% przez leki zobojętniające sok żołądkowy oraz zmniejszenie AUC o 20% przy jednoczesnym stosowaniu erytromycyny. Tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i nefrotoksyczności.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rosulip Plus
Produkt leczniczy Rosulip Plus, zawierający rozuwastatynę 40 mg i ezetymib 10 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów skórnych i mięśniowych, w tym miopatii i rabdomiolizy, zwłaszcza przy dawce 40 mg rozuwastatyny. W przypadku potwierdzonego wzrostu kinazy kreatynowej (CK) powyżej 5-krotnej górnej granicy normy lub nasilonych objawów mięśniowych, konieczne jest przerwanie terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat, wcześniejsze choroby mięśni, nadużywanie alkoholu oraz stosowanie leków zwiększających stężenie rozuwastatyny w osoczu, w tym fibratów i inhibitorów proteazy. Ponadto, stosowanie Rosulip Plus jest przeciwwskazane u pacjentów z aktywną miopatią lub ostrymi stanami predysponującymi do rabdomiolizy.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, białkomocz, ból mięśni, cyklosporyna, ezetymib, hipercholesterolemia, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczy azolowy, miastenia de novo, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie mięśni, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Kastel 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a inhibitory tych białek, takie jak cyklosporyna, powodują nawet 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteazy (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę 3-7-krotnie, wymagając modyfikacji dawki. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, zwiększając ryzyko miopatii, podobnie jak kwas fusydowy, który wymaga przerwania terapii rozuwastatyną. Interakcje z innymi lekami, takimi jak tikagrelor, antagoniści witaminy K, doustne środki antykoncepcyjne, sole potasu, NLPZ czy inhibitory mTOR, również wymagają monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych, w tym INR, stężenia potasu, glikemii oraz czynności nerek. Ponadto, spożycie alkoholu może nasilać działanie hipotensyjne ramiprylu i ryzyko hipoglikemii.
antagonista witaminy K, cyklosporyna, diuretyk oszczędzający potas, enzym cytochromu P450, heparyna, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor neprylizyny, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kinaza kreatynowa, kwas acetylosalicylowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sympatomimetyk wazopresyjny, toksyczność litu, transporter wychwytu wątrobowego, transporter wypływu BCRP, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ezetrol
Stosowanie ezetymibu (Ezetrol) wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w terapii skojarzonej ze statynami, ze względu na ryzyko wzrostu aktywności aminotransferaz ≥ 3x powyżej górnej granicy normy (GGN). Przed rozpoczęciem leczenia i w trakcie terapii należy monitorować funkcję wątroby, a lek jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W badaniu IMPROVE-IT (n=18 144) częstość wzrostu transaminaz ≥ 3x GGN wynosiła 2,5% w grupie ezetymibu z symwastatyną (10 mg + 40 mg) i 2,3% w grupie samej symwastatyny (40 mg). W badaniu u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (n>9000) częstość ta wynosiła 0,7% w grupie leczonej ezetymibem z symwastatyną (10 mg + 20 mg) i 0,6% w grupie placebo przy medianie obserwacji 4,9 roku. Zgłaszano przypadki miopatii i rabdomiolizy, głównie w terapii skojarzonej, z częstością miopatii 0,2% (ezetymib + symwastatyna) vs. 0,1% (symwastatyna) oraz rabdomiolizy 0,1% vs. 0,2% w badaniu IMPROVE-IT. W przypadku objawów miopatii lub CK > 10x GGN należy natychmiast przerwać leczenie. Szczególną ostrożność zaleca się przy jednoczesnym stosowaniu fenofibratu (ryzyko kamicy żółciowej), cyklosporyny (monitorowanie stężenia) oraz leków przeciwzakrzepowych (monitorowanie INR).
aminotransferazy, choroba wieńcowa, cyklosporyna, enzymy wątrobowe, fenofibrat, fluindion, hipercholesterolemia heterozygotyczna, hipercholesterolemia nierodzinna, hipercholesterolemia rodzinna, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostry zespół wieńcowy, pochodne kumaryny, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, uszkodzenie nerek, warfaryna, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Kostarox 120 mg
Etorykoksyb, substancja czynna preparatu Kostarox, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u osób starszych i pacjentów z zaburzeniami nerkowymi. Jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym w dawkach profilaktycznych (81 mg/dobę) jest możliwe, jednak zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku cyklosporyny i takrolimusu konieczne jest monitorowanie funkcji nerek ze względu na potencjalne nasilenie nefrotoksyczności. Etorykoksyb może także zwiększać stężenie litu w osoczu poprzez zmniejszenie jego wydalania, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki litu.
antagonista receptora angiotensyny, cytochrom CYP3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, estrogen sprzężony, etorykoksyb, etynyloestradiol, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, immunosupresanty, incydent zakrzepowy, inhibitor ACE, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, leki przeciwgrzybicze, lit w leczeniu, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, nefrotoksyczność, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, sulfotransferaza, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Egidon 60 mg
Etorykoksyb, jako selektywny inhibitor COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. W dawce 120 mg/dobę zwiększa INR u pacjentów przyjmujących warfarynę o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. Może osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u osób odwodnionych i starszych. Współstosowanie z metotreksatem w dawce 120 mg podnosi stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejsza jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Etorykoksyb zwiększa AUC etynyloestradiolu w doustnych środkach antykoncepcyjnych o 37-60% oraz stężenia estrogenów w HTZ (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%), co podnosi ryzyko działań niepożądanych związanych z estrogenami. Ponadto, lek może zwiększać stężenie litu w osoczu poprzez zmniejszenie jego wydalania nerkowego, co wymaga kontroli poziomu litu i dostosowania dawki.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, efekt antyagregacyjny, etorykoksyb, etynyloestradiol, farmakodynamika, farmakokinetyka, funkcja nerek, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lit pierwiastek, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, stan stacjonarny, sulfotransferaza, takrolimus, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, wskaźnik INR, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Ridlip 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Ridlip, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez wpływ na białka transportujące OATP1B1 i BCRP, co może prowadzić do istotnego zwiększenia ekspozycji na lek i ryzyka miopatii. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony i nieistotny dla enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji na tym poziomie. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7-krotne zwiększenie AUC), inhibitorami proteaz (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotne zwiększenie AUC i Cmax), gemfibrozylem (2-krotne zwiększenie Cmax i AUC) oraz innymi lekami wpływającymi na transportery, co wymaga dostosowania dawki rozuwastatyny, zwykle rozpoczynając od 5 mg/dobę, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg stosowanej bez interakcji. Przeciwwskazane jest łączenie rozuwastatyny z cyklosporyną oraz fibratami w dawce 40 mg, a także z kwasem fusydowym ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, baicalin, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fenofibrat, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, itrakonazol, kapmatynib, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryny, lopinawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, norgestrel, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, teryflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Xorimax 250 250 mg
Cefuroksym, cefalosporyna II generacji, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (IPP, antagoniści H2, leki zobojętniające) obniżają biodostępność aksetylu cefuroksymu, niwelując efekt zwiększonego wchłaniania po posiłku, co wymaga zachowania kilkugodzinnego odstępu między podawaniem. Probenecyd znacząco zwiększa maksymalne stężenie cefuroksymu, AUC oraz wydłuża okres półtrwania, co może prowadzić do toksyczności i jest przeciwwskazane. Współstosowanie z doustnymi antykoagulantami (warfaryna, acenokumarol) podnosi INR i ryzyko krwawień, dlatego konieczne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia i ewentualna korekta dawki. Zaleca się unikanie alkoholu ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, mimo braku reakcji disulfiramopodobnej.
aminoglikozyd, antagonista receptora H2, biodostępność aksetylu cefuroksymu, cefalosporyna drugiej generacji, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, farmakokinetyka cefuroksymu, furosemid, grupa metylotiotetrazolowa, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek nefrotoksyczny, lek zobojętniający, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, okres półtrwania cefuroksymu, oksydaza glukozowa, parametr krzepnięcia, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, reakcja disulfiramopodobna, reakcja Jaffégo, sekrecja kanalikowa, test Benedikta, test Fehlinga, wankomycyna, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ezehron Duo 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, które powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz nawet 12-krotne zwiększenie ekspozycji na ezetymib u pacjentów z niewydolnością nerek po przeszczepie. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) mogą zwiększać AUC rozuwastatyny do 3-krotnie, co wymaga modyfikacji dawki, a rozpoczęcie terapii Ezehron Duo w takich przypadkach jest niewskazane. Ponadto, rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a ich inhibitory mogą podnosić jej stężenie, zwiększając ryzyko miopatii. Współstosowanie z gemfibrozylem podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a fenofibrat może zwiększać ryzyko kamicy żółciowej i miopatii. Kwas fusydowy stosowany ogólnoustrojowo jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko rabdomiolizy. Interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, erytromycyną, antykoagulantami (np. warfaryną) oraz doustną antykoncepcją wymagają odpowiedniego monitorowania i dostosowania terapii.
antagonista witaminy K, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym cytochromu P450, kamica żółciowa, ketokonazol, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, rabdomioliza, rozuwastatyna, tikagrelor, transporter wychwytu wątrobowego OATP1B1, transporter wypływu BCRP, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – SimvaHexal 20 20 mg
Symwastatyna jest substratem enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać ekspozycję na kwas symwastatyny nawet 10-11-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; z tego względu ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z cyklosporyną, danazolem oraz gemfibrozylem (który zwiększa AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie). W przypadku fenofibratu ryzyko miopatii nie jest większe niż suma ryzyk monoterapii, natomiast niacyna w dawkach ≥1 g/dobę może powodować rzadkie przypadki miopatii. Antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, amlodypina) zwiększają ekspozycję na kwas symwastatyny 1,6-2,7-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Sok grejpfrutowy, hamując CYP3A4 w jelicie, może zwiększyć ekspozycję na lek nawet 7-krotnie przy spożyciu >1 l/dobę, dlatego jego unikanie jest zalecane.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, białko oporności raka piersi, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, glukuronidacja, hamowanie enzymu, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lomitapid, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia i rabdomioliza, nefazodon, pochodna kumaryny, pozakonazol, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, telaprewir, telitromycyna, tikagrelor, transporter leków, transporter OATP1B1, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Coxitex 120 mg
Etorykoksyb, substancja czynna preparatu Coxitex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłej kontroli czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u osób odwodnionych lub w podeszłym wieku. Etorykoksyb nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) oraz litu konieczne jest monitorowanie czynności nerek i stężenia litu w osoczu ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i wzrostu stężenia litu. Dawka 120 mg etorykoksybu może zwiększać stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszać jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga obserwacji pacjentów pod kątem toksyczności.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, immunosupresant, induktor enzymu, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit pierwiastek, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, stężenie maksymalne, sulfotransferaza, takrolimus, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, zawrót głowy, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitinib Bluefish
Sunitynib wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane i interakcje farmakokinetyczne. Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami i inhibitorami CYP3A4, które mogą odpowiednio obniżać lub podwyższać stężenia leku w osoczu, wpływając na skuteczność i toksyczność terapii. W trakcie leczenia obserwuje się często odbarwienia skóry i włosów oraz różnorodne reakcje skórne, od łagodnych po ciężkie, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Zgłaszano także poważne zdarzenia krwotoczne, w tym krwotoki z nosa (około 50% pacjentów z guzami litymi), przewodu pokarmowego, płuc i mózgu, które mogą prowadzić do zgonu. Konieczne jest monitorowanie morfologii krwi, parametrów krzepnięcia (PT, INR) oraz badania fizykalne, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe. Do najczęstszych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego należą biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha i zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, a w rzadkich przypadkach perforacje przewodu pokarmowego.
bezwzględna liczba neutrofili, białkomocz, czas protrombinowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok płucny, lek przeciwzakrzepowy, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rozwarstwienie tętnicy, rumień wielopostaciowy, tętniak, torsade de pointes, udar, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zdarzenie krwotoczne, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Egidon 120 mg
Etorykoksyb, stosowany w dawkach do 120 mg/dobę, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z lekami takimi jak doustne antykoagulanty (np. warfaryna), gdzie obserwuje się wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb nie wpływa na działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku metotreksatu, dawka 120 mg etorykoksybu może podnieść jego stężenie w osoczu o 28% i zmniejszyć klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu w doustnych środkach antykoncepcyjnych o 37-60%, a także podnosi poziomy estrogenów w hormonalnej terapii zastępczej (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%), co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza zakrzepowo-zatorowych.
17-β-estradiol, antagonista receptora angiotensyny II, błona śluzowa żołądka, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, ekwilina, estron, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, incydent zakrzepowy, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor kalcyneuryny, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P, izoenzym cytochromu P450, izoenzym SULT1E1, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie i perforacja, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lit, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydil, minoksydyl, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, SULT1E1, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Aporoza 10 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów wątrobowych OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Inhibitory tych transporterów, takie jak cyklosporyna, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir czy darolutamid, mogą powodować wielokrotne (od 2,1- do 7,4-krotnego) zwiększenie AUC rozuwastatyny, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przykładowo, jednoczesne stosowanie z cyklosporyną jest przeciwwskazane ze względu na 7,1-krotny wzrost ekspozycji. Inhibitory proteazy (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC rozuwastatyny około 3-krotnie, co wymaga redukcji dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a stosowanie fibratów z dawką 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane. Ponadto, leki zobojętniające zawierające Al i Mg zmniejszają stężenie rozuwastatyny w osoczu o około 50%, a erytromycyna obniża AUC o 20% i Cmax o 30%, prawdopodobnie przez zwiększenie motoryki przewodu pokarmowego.
antagonista witaminy K, białko transportujące, cyklosporyna, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym cytochromu P450, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niewydolność nerek, pole pod krzywą, rabdomioliza, rozuwastatyna, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Doloxib 120 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Doloxib, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami. Wśród najważniejszych interakcji farmakodynamicznych należy zwrócić uwagę na zwiększenie INR o około 13% u pacjentów stosujących warfarynę (dawka etorykoksybu 120 mg/dobę), co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia funkcji nerek, zwłaszcza u osób starszych i z odwodnieniem. Jednoczesne stosowanie etorykoksybu (120 mg/dobę) z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę) nie wpływa na działanie antyagregacyjne ASA, jednak zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. Ponadto, stosowanie etorykoksybu z cyklosporyną lub takrolimusem może nasilać nefrotoksyczność, a z litem – zwiększać jego stężenie w osoczu poprzez zmniejszenie wydalania nerkowego, co wymaga monitorowania stężenia litu i dostosowania dawki.
17-β-estradiol, antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, ekwilina, estron, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoenzym CYP3A4, izoenzym cytochromu P450, izoenzym SULT1E1, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, nefrotoksyczność, niesprzężony estrogen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noretyndron, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, żylny incydent zakrzepowo-zatorowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ezetimibe Mylan
Podczas terapii produktem Ezetimibe Mylan, szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hepatotoksyczności i miopatii, zwłaszcza w skojarzeniu z statynami. W badaniu IMPROVE-IT, obejmującym 18 144 pacjentów z chorobą wieńcową, częstość wzrostu aktywności aminotransferaz ≥ 3 razy powyżej górnej granicy normy wyniosła 2,5% przy stosowaniu ezetymibu z symwastatyną oraz 2,3% przy samej symwastatynie. Miopatia występowała u 0,2% pacjentów w grupie skojarzonej terapii i 0,1% w grupie z samą symwastatyną, a rabdomioliza u 0,1% i 0,2% odpowiednio. W przypadku podejrzenia miopatii (CK > 10× ULN) lub rabdomiolizy, należy natychmiast przerwać leczenie ezetymibem, statynami i innymi lekami potencjalnie zwiększającymi ryzyko. Monitorowanie czynności wątroby przed i w trakcie terapii jest obligatoryjne, a stosowanie u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby jest przeciwwskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa.
aminotransferazy, choroba wieńcowa, cyklosporyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostry zespół wieńcowy, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, skala Tannera, substancja przeciwzakrzepowa, terapia skojarzona ze statyną, warfaryna, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Etoricoxib Teva 120 mg
Etorykoksyb wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę z warfaryną zwiększa INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. Niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek ASA (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku leków nefrotoksycznych, takich jak cyklosporyna i takrolimus, konieczne jest monitorowanie czynności nerek. Ponadto, etorykoksyb zmniejsza wydalanie litu, co prowadzi do wzrostu jego stężenia w osoczu, wymagając monitorowania i dostosowania dawki litu.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, czas protrombinowy, doustny lek antykoncepcyjny, działanie antyagregacyjne, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, etorykoksyb, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymów CYP, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, izoenzym SULT1E1, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, reumatoidalne zapalenie stawów, skoniugowany estrogen, stężenie maksymalne, sulfotransferaza, toksyczność digoksyny, warfaryna, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Roswera 20 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem dla wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7,1-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazanie do łącznego stosowania), inhibitorami proteazy (np. atazanawir/rytonawir powodujące 3,1-krotne zwiększenie AUC, maksymalna dawka rozuwastatyny 10 mg) oraz gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie AUC, maksymalna dawka 20 mg, przeciwwskazane dawki 30 i 40 mg). Inne leki, takie jak darolutamid, regorafenib czy sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir, również znacząco zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga odpowiedniej modyfikacji dawkowania lub unikania jednoczesnego stosowania. W przeciwieństwie do wielu statyn, rozuwastatyna nie wykazuje istotnych interakcji z enzymami cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji metabolicznych.
adherencja, antagonista witaminy K, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niedoczynność tarczycy, norgestrel, OATP1B1, pole pod krzywą AUC, rabdomioliza, tikagrelor, transaminaza, triglicerydy - Leksykon leków
Interakcje leku – Zentasta 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Zentasta, zawierający ezetymib i atorwastatynę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Atorwastatyna jest metabolizowana przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, MDR1 i BCRP, co predysponuje do interakcji z inhibitorami i induktorami tych enzymów i transporterów. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol) mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet 5,9-9,4-krotnie, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub ograniczenia dawki atorwastatyny do 10 mg/dobę z monitorowaniem klinicznym. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem) podnoszą stężenia atorwastatyny 1,3-3,4-krotnie, co wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania. Inhibitory BCRP (elbaswir, grazoprewir) zwiększają AUC atorwastatyny 1,9-krotnie, a glekaprewir/pibrentaswir powodują wzrost AUC o 8,3 razy, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Fibraty (fenofibrat, gemfibrozyl) zwiększają stężenia ezetymibu i atorwastatyny oraz ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego ich łączna terapia nie jest zalecana. Kwas fusydowy znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, wskazując na konieczność przerwania terapii atorwastatyną podczas stosowania kwasu fusydowego.
białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cholesterol LDL, cytochrom P450, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, doustny lek antykoncepcyjny, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor transporterów, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, kwas fusydowy, lek hipolipemizujący, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, transporter OATP - Leksykon leków
Interakcje leku – Etoricoxib Teva 30 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. W terapii z warfaryną (120 mg/dobę etorykoksybu) obserwuje się wzrost INR o około 13%, co wymaga monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, odwodnionych i osób starszych. Etorykoksyb w dawce 120 mg/dobę nie wpływa na działanie małych dawek ASA (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku cyklosporyny i takrolimusu konieczne jest monitorowanie nefrotoksyczności, a przy litu – kontrola stężenia w osoczu z powodu zmniejszonego wydalania. Metotreksat w dawce 7,5-20 mg/tydzień może wykazywać zwiększone stężenie o 28% i zmniejszony klirens nerkowy o 13% przy 120 mg etorykoksybu, co wymaga monitorowania toksyczności.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, etynyloestradiol, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, incydent zakrzepowo-zatorowy, induktor enzymów, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym cytochromu P, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, sedacja, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zaburzenie koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Suvardio 5 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest około 7-krotne zwiększenie AUC przy jednoczesnym stosowaniu z cyklosporyną, co stanowi przeciwwskazanie do kojarzenia tych leków. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir i rytonawir, powodują trzykrotne zwiększenie AUC i siedmiokrotne Cmax rozuwastatyny, co wymaga dostosowania dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę, a stosowanie fibratów z dawką 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane. Inne interakcje obejmują umiarkowane zwiększenie ekspozycji przy stosowaniu leków takich jak glekaprewir/pibrentaswir (2,2-krotne), eltrombopag (1,6-krotne) oraz niewielkie zwiększenie przy ezetymibie (1,2-krotne). Z kolei leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna redukuje AUC o 20% i Cmax o 30%, co może obniżać skuteczność terapii.
antagonista witaminy K, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryn, mialgia, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Romazic 40 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te białka, co może prowadzić do istotnego wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększonego ryzyka miopatii. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7,1-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazane stosowanie), inhibitorami proteaz (np. atazanawir/rytonawir powodujący 3,1-krotne zwiększenie AUC i 7-krotne Cmax), gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazane stosowanie dawki 40 mg), a także z innymi lekami jak regorafenib, welpataswir czy ombitaswir/parytaprewir/rytonawir/dazabuwir, które zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę od 2,6 do 3,8 razy. Zaleca się modyfikację dawki rozuwastatyny, rozpoczynając od 5 mg przy spodziewanym dwukrotnym lub większym wzroście ekspozycji, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg stosowanej bez leków wchodzących w interakcje.
antagonista witaminy K, antykoagulant kumarynowy, AUC, białko transportujące, cyklosporyna, enzym cytochromu P450, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor białka transportującego, inhibitor HMG-CoA, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, leczenie hipolipemizujące, lek zobojętniający sok żołądkowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, rabdomioliza, terapia hipolipemizująca, transporter BCRP, transporter OATP1B1 - Leksykon leków
Interakcje leku – Simorion 80 mg
Symwastatyna, metabolizowana głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, powodują wielokrotny wzrost stężenia symwastatyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu (np. itrakonazol – ponad 10-krotny wzrost AUC), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z cyklosporyną, danazolem oraz gemfibrozylem (który zwiększa AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie). Umiarkowane ryzyko interakcji występuje przy stosowaniu amiodaronu, amlodypiny, werapamilu, diltiazemu, niacyny w dawkach ≥ 1 g/dobę, tikagreloru czy soku grejpfrutowego, gdzie zaleca się ograniczenie dawki symwastatyny do 20–40 mg/dobę lub unikanie spożycia soku grejpfrutowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z daptomycyną oraz u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, gdzie dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 40 mg/dobę.
amiodaron, amlodypina, azolowy lek przeciwgrzybiczny, białko BCRP, białko transportowe OATP1B1, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, doustny antykoagulant, elbaswir, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, induktor cytochromu CYP3A4, inhibitor CYP 3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kwas fusydowy, lek hipolipemizujący, lomitapid, makrolid, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, symwastatyna, tikagrelor, transporter OATP1B, werapamil