Interakcje leku
Arcoxia 30 mg

Etorykoksyb (Arcoxia) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przy jednoczesnym stosowaniu z warfaryną w dawce 120 mg/dobę obserwuje się wzrost INR o około 13%, co wymaga monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia funkcji nerek, zwłaszcza u osób starszych i pacjentów z zaburzeniami nerkowymi. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego w dawce 81 mg, jednak zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku stosowania z metotreksatem w dawce 120 mg może dojść do wzrostu stężenia metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszenia klirensu nerkowego o 13%, co wymaga uważnej obserwacji pacjentów. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu o 37% przy dawce 60 mg i o 50-60% przy dawce 120 mg, co podnosi ryzyko działań niepożądanych doustnych środków antykoncepcyjnych i hormonalnej terapii zastępczej (wzrost stężeń estronu o 41%, ekwiliny o 76% i 17-β-estradiolu o 22%).

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Stosowanie etorykoksybu (Arcoxia) może prowadzić do różnych klinicznie istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi, zarówno na poziomie farmakodynamicznym, jak i farmakokinetycznym. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis poszczególnych interakcji oraz ich znaczenie kliniczne.1

Interakcje farmakodynamiczne

Doustne leki przeciwzakrzepowe – Przy jednoczesnym długotrwałym stosowaniu etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę z warfaryną zaobserwowano zwiększenie o około 13% międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) czasu protrombinowego. Z tego względu u pacjentów otrzymujących doustne leki przeciwzakrzepowe należy monitorować czas protrombinowy, szczególnie w początkowej fazie leczenia etorykoksybem lub po modyfikacji jego dawki.2

Leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) i antagoniści receptora angiotensyny II – Etorykoksyb, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), może zmniejszać skuteczność leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. odwodnionych lub w podeszłym wieku), jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II oraz leków hamujących cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Kombinację etorykoksybu z tymi lekami należy stosować ostrożnie, szczególnie u osób starszych, zapewniając odpowiednie nawodnienie pacjenta i rozważając monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo w trakcie terapii.3

Kwas acetylosalicylowy – Badania z udziałem zdrowych ochotników wykazały, że etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę w stanie równowagi stacjonarnej nie wpływa na działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego (81 mg raz na dobę). Etorykoksyb może być stosowany równocześnie z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób układu krążenia. Należy jednak pamiętać, że takie skojarzenie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego i innych zaburzeń w porównaniu do monoterapii etorykoksybem. Nie zaleca się łączenia etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach większych niż stosowane w kardioprofilaktyce lub z innymi NLPZ.4

Cyklosporyna i takrolimus – Pomimo braku specyficznych badań interakcji etorykoksybu z tymi lekami, wiadomo że jednoczesne stosowanie NLPZ z cyklosporyną lub takrolimusem może nasilać nefrotoksyczność tych immunosupresantów. W przypadku łączenia etorykoksybu z cyklosporyną lub takrolimusem zaleca się monitorowanie czynności nerek.5

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych leków

Lit – Etorykoksyb, jak inne NLPZ, zmniejsza wydalanie litu przez nerki, prowadząc do zwiększenia jego stężenia w osoczu. W przypadku konieczności stosowania takiego skojarzenia, należy regularnie monitorować stężenie litu we krwi i dostosowywać jego dawkę zarówno podczas jednoczesnego stosowania, jak i po odstawieniu etorykoksybu.6

Metotreksat – Przeprowadzono dwa badania oceniające wpływ etorykoksybu (w dawkach 60 mg, 90 mg lub 120 mg) na parametry farmakokinetyczne metotreksatu (7,5-20 mg raz w tygodniu) u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Etorykoksyb w dawkach 60 mg i 90 mg nie wpływał na stężenie metotreksatu w osoczu ani jego klirens nerkowy. W przypadku etorykoksybu w dawce 120 mg wyniki są niejednoznaczne – w jednym badaniu nie stwierdzono wpływu, a w drugim odnotowano zwiększenie stężenia metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszenie klirensu nerkowego o 13%. Z uwagi na potencjalne działanie toksyczne metotreksatu, pacjenci przyjmujący jednocześnie etorykoksyb i metotreksat powinni być uważnie obserwowani.7

Doustne leki antykoncepcyjne – Etorykoksyb istotnie wpływa na farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych. Stosowanie etorykoksybu w dawce 60 mg jednocześnie z preparatem zawierającym 35 mikrogramów etynyloestradiolu (EE) i 0,5-1 mg noretyndronu przez 21 dni, powodowało zwiększenie AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym o 37%. Zwiększenie to było jeszcze większe (50-60%) przy zastosowaniu etorykoksybu w dawce 120 mg, niezależnie od tego czy leki były podawane jednocześnie, czy w odstępie 12 godzin. Wybierając doustny preparat antykoncepcyjny do stosowania z etorykoksybem, należy wziąć pod uwagę podwyższone stężenie etynyloestradiolu, które może zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych z tymi lekami (np. żylnych incydentów zakrzepowych u kobiet z grupy ryzyka).8

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) – Podczas stosowania etorykoksybu w dawce 120 mg jednocześnie z HTZ zawierającą skoniugowane estrogeny (np. PREMARIN 0,625 mg) przez 28 dni zaobserwowano znaczące zwiększenie średnich stężeń estrogenów w stanie stacjonarnym: estronu o 41%, ekwiliny o 76% i 17-β-estradiolu o 22%. Wpływ mniejszych dawek etorykoksybu (30 mg, 60 mg i 90 mg) podczas długotrwałego stosowania nie został przebadany. Wybierając HTZ do stosowania z etorykoksybem należy uwzględnić potencjalne zwiększenie stężenia estrogenów, które może nasilać ryzyko działań niepożądanych związanych z terapią hormonalną.9

Prednizon i prednizolon – W badaniach klinicznych nie zaobserwowano klinicznie istotnego wpływu etorykoksybu na farmakokinetykę prednizonu lub prednizolonu.10

Digoksyna – Etorykoksyb w dawce 120 mg stosowany raz na dobę przez 10 dni nie wpływał na AUC0-24h digoksyny ani na jej wydalanie nerkowe w stanie stacjonarnym. Zaobserwowano wzrost stężenia maksymalnego (Cmax) digoksyny o około 33%, jednak u większości pacjentów nie miało to istotnego znaczenia klinicznego. Niemniej jednak pacjenci z podwyższonym ryzykiem toksyczności digoksyny powinni być obserwowani podczas jednoczesnego stosowania z etorykoksybem.11

Interakcje związane z enzymami metabolizującymi

Wpływ na leki metabolizowane przez sulfotransferazy – Etorykoksyb jest inhibitorem ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie izoenzymu SULT1E1, co prowadzi do zwiększenia stężenia etynyloestradiolu w surowicy. Podczas stosowania etorykoksybu z innymi lekami metabolizowanymi głównie przez sulfotransferazy (np. salbutamol doustny, minoksydyl) zalecana jest ostrożność, ze względu na ograniczone dane dotyczące klinicznego znaczenia tych interakcji.12

Wpływ na leki metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450 – Na podstawie badań in vitro nie przewiduje się, aby etorykoksyb hamował izoenzymy cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników przyjmujących etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę nie stwierdzono zmian aktywności wątrobowego CYP3A4, ocenianej na podstawie testu oddechowego z erytromycyną.13

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu

Główny szlak metaboliczny etorykoksybu zachodzi przy udziale enzymów układu cytochromu P450, przede wszystkim CYP3A4. Badania in vitro sugerują, że również CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 i CYP2C19 mogą uczestniczyć w metabolizmie etorykoksybu, ale ich znaczenie in vivo nie zostało dokładnie określone.14

Ketokonazol – Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, stosowany u zdrowych ochotników w dawce 400 mg raz na dobę przez 11 dni, nie wpływał w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę pojedynczej dawki 60 mg etorykoksybu (zwiększenie AUC o 43%).15

Worykonazol i mikonazol – Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak worykonazol (doustnie) lub mikonazol (miejscowo w postaci żelu doustnego), z etorykoksybem powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb, jednak dane naukowe wskazują, że zjawisko to nie ma istotnego znaczenia klinicznego.16

Ryfampicyna – Jednoczesne stosowanie etorykoksybu z ryfampicyną, silnym induktorem enzymów CYP, powoduje zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65%. Może to prowadzić do nawrotu objawów choroby. Mimo to nie zaleca się zwiększania dawki etorykoksybu powyżej zalecanych w poszczególnych wskazaniach, gdyż skutki takiego połączenia nie zostały zbadane.17

Leki zobojętniające – Leki zobojętniające nie wpływają na farmakokinetykę etorykoksybu w sposób klinicznie istotny.18

Interakcje etorykoksybu z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Arcoxia nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji etorykoksybu z alkoholem, należy pamiętać o potencjalnych zagrożeniach związanych z takim połączeniem. Etorykoksyb, podobnie jak inne NLPZ, może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, a spożywanie alkoholu może dodatkowo nasilać to ryzyko.19

Alkohol może nasilać działanie drażniące etorykoksybu na błonę śluzową żołądka i zwiększać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Ponadto, zarówno etorykoksyb, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie, co może prowadzić do zwiększonego obciążenia tego narządu podczas jednoczesnego stosowania obu substancji.

Z uwagi na potencjalne ryzyko uszkodzenia wątroby i nasilenia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii etorykoksybem, a w przypadku pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności wątroby lub wysokim ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych, całkowitą abstynencję.

Tabela interakcji etorykoksybu z innymi produktami leczniczymi

Produkt leczniczy/grupa leków Typ interakcji Opis interakcji Poziom istotności Zalecenia kliniczne
Doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna) Farmakodynamiczna Zwiększenie INR o ok. 13% Wysoki Monitorowanie czasu protrombinowego, szczególnie w początkowym okresie leczenia lub po zmianie dawki etorykoksybu
Leki moczopędne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II Farmakodynamiczna Zmniejszenie skuteczności leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych; ryzyko zaburzeń czynności nerek Wysoki Zachowanie ostrożności, zwłaszcza u osób starszych; odpowiednie nawodnienie; monitorowanie czynności nerek
Kwas acetylosalicylowy (małe dawki) Farmakodynamiczna Brak wpływu na działanie antyagregacyjne; zwiększone ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego Średni Stosowanie możliwe w małych dawkach kardioprofilaktycznych; monitorowanie pod kątem działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego
Kwas acetylosalicylowy (duże dawki) i inne NLPZ Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Cyklosporyna, takrolimus Farmakodynamiczna Potencjalnie zwiększone działanie nefrotoksyczne Wysoki Monitorowanie czynności nerek
Lit Farmakokinetyczna Zmniejszenie wydalania litu przez nerki; zwiększenie stężenia litu w osoczu Wysoki Kontrola stężenia litu we krwi; dostosowanie dawki litu
Metotreksat Farmakokinetyczna Dawki 60 i 90 mg etorykoksybu – brak wpływu; dawka 120 mg – możliwe zwiększenie stężenia metotreksatu (28%) i zmniejszenie klirensu nerkowego (13%) Średni Obserwacja pacjentów pod kątem toksyczności metotreksatu
Doustne leki antykoncepcyjne Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia etynyloestradiolu: 37% przy 60 mg etorykoksybu; 50-60% przy 120 mg Średni Uwzględnienie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych związanych z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia estrogenów (estron: 41%, ekwilina: 76%, 17-β-estradiol: 22%) Średni Uwzględnienie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych związanych z HTZ
Digoksyna Farmakokinetyczna Zwiększenie Cmax o 33%; brak wpływu na AUC i wydalanie nerkowe Niski (u większości pacjentów) Obserwacja pacjentów z ryzykiem toksyczności digoksyny
Leki metabolizowane przez sulfotransferazy (salbutamol doustny, minoksydyl) Enzymatyczna Inhibicja sulfotransferaz (szczególnie SULT1E1) Nieznany Zachowanie ostrożności
Ryfampicyna Enzymatyczna Indukcja CYP; zmniejszenie stężenia etorykoksybu o 65% Wysoki Ryzyko zmniejszenia skuteczności etorykoksybu; nie zwiększać dawki powyżej zalecanych
Ketokonazol Enzymatyczna Inhibicja CYP3A4; zwiększenie AUC etorykoksybu o 43% Niski Brak klinicznie istotnego wpływu
Worykonazol, mikonazol Enzymatyczna Inhibicja CYP3A4; niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb Niski Brak klinicznie istotnego wpływu
Leki zobojętniające Farmakokinetyczna Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę etorykoksybu Niski Można stosować jednocześnie
Alkohol Farmakodynamiczna Potencjalne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i wątroby Średni do wysokiego Ograniczenie spożycia alkoholu; u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub wysokim ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych – abstynencja
Prednizon, prednizolon Farmakokinetyczna Brak klinicznie istotnego wpływu Niski Można stosować jednocześnie
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl