wrzodziejące zapalenie jelit
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG, colitis ulcerosa) to przewlekła choroba zapalna jelit o podłożu autoimmunologicznym, charakteryzująca się ciągłym zapaleniem błony śluzowej odbytnicy i okrężnicy. W przeciwieństwie do choroby Leśniowskiego-Crohna, zmiany zapalne obejmują tylko błonę śluzową jelita grubego i występują w sposób ciągły, rozpoczynając się od odbytnicy i postępując proksymalnie.
Etiologia WZJG pozostaje nie w pełni poznana, jednak uważa się, że w jej rozwoju uczestniczą czynniki genetyczne, środowiskowe i immunologiczne. Choroba charakteryzuje się nawracającymi okresami zaostrzeń i remisji. Główne objawy to biegunka z domieszką krwi i śluzu, ból brzucha, nagłe parcie na stolec oraz ogólne objawy systemowe jak gorączka, utrata masy ciała i zmęczenie.
Diagnostyka opiera się na badaniu endoskopowym z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego, badaniach laboratoryjnych oraz obrazowych. Leczenie WZJG jest wielokierunkowe i obejmuje farmakoterapię (aminosalicylany, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne, leki biologiczne), leczenie chirurgiczne w przypadkach opornych na leczenie lub powikłań, a także odpowiednio dostosowaną dietę.
Choroba ta może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak megacolon toxicum, perforacja jelita czy zwiększone ryzyko rozwoju raka jelita grubego. Z tego powodu pacjenci z długotrwałym WZJG wymagają regularnej kontroli endoskopowej. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie znacząco poprawiają jakość życia pacjentów i zmniejszają ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Loperamid Dr. Max 2 mg
Loperamid Dr.Max, zawierający 2 mg loperamidu chlorowodorku w kapsułce, jest lekiem przeciwbiegunkowym o ściśle określonych przeciwwskazaniach. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 2. roku życia oraz u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (130 mg/kapsułkę). Lek jest przeciwwskazany w ostrych stanach zapalnych jelit, takich jak ostra czerwonka z krwią w stolcu i gorączką, ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelit, bakteryjne zapalenie jelit (Salmonella, Shigella, Campylobacter) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane z antybiotykoterapią, ze względu na ryzyko maskowania objawów i nasilenia stanu zapalnego oraz toksycznego rozszerzenia okrężnicy (megacolon toxicum).
Stosowanie loperamidu jest również przeciwwskazane w stanach ryzyka niedrożności jelit, rozszerzenia okrężnicy oraz toksycznego megacolon, gdyż hamowanie perystaltyki może prowadzić do poważnych powikłań. Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia zaparć, wzdęć lub objawów niedrożności jelit. Przed zastosowaniem leku konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i badania przedmiotowego, ze szczególnym uwzględnieniem obecności krwi w stolcu, gorączki i objawów ogólnoustrojowego zapalenia, aby wykluczyć etiologię bakteryjną lub zaostrzenie nieswoistych chorób zapalnych jelit. W takich przypadkach priorytetem jest leczenie przyczynowe, a nie objawowe hamowanie biegunki.
antybiotykoterapia, bakteryjne zapalenie jelit, biegunka, Campylobacter, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna jelit, Clostridioides difficile, dysfagia, etiologia bakteryjna biegunki, laktoza jednowodna, lek przeciwbiegunkowy, loperamidu chlorowodorek, megacolon toxicum, nadwrażliwość, niedrożność jelit, nieswoiste choroby zapalne jelit, nietolerancja laktozy, ostra czerwonka, perystaltyka jelit, rozszerzenie okrężnicy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Salmonella, shigella, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie jelit, wzdęcie brzucha, zaparcie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Scopolan
Produkt leczniczy Scopolan zawiera 10 mg hioscyny butylobromku w formie tabletek drażowanych i jest wskazany do doraźnego stosowania w stanach skurczowych przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego. Przed zastosowaniem leku u pacjentów z ostrym bólem brzucha o nieustalonej etiologii oraz objawami alarmowymi (gorączka, nudności, wymioty, zmiany rytmu wypróżnień, tkliwość brzucha, spadek ciśnienia tętniczego, omdlenia, krew w stolcu) konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki w celu wykluczenia poważnych schorzeń. Lek nie jest przeznaczony do długotrwałej terapii, a jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą refluksową przełyku, wrzodziejącym zapaleniem jelit, chorobą niedokrwienną serca, zwężeniem ujścia mitralnego oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i działań niepożądanych. W trakcie terapii należy monitorować stan kliniczny pacjentów, zwłaszcza pod kątem zaburzeń okulistycznych, takich jak wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
bolesne miesiączki, choroba niedokrwienna serca, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drogi żółciowe, hioscyna butylobromek, kolka żółciowa, krew w stolcu, laktoza jednowodna, lek antycholinergiczny, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, ostry ból brzucha, parametry hemodynamiczne, skurcz moczowodów, skurcz żołądka, wrzodziejące zapalenie jelit, zaburzenie termoregulacji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie ujścia mitralnego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Scopolan
Podczas stosowania hioscyny butylobromku (Scopolan) w formie czopków należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ostrym bólem brzucha o nieustalonej etiologii, zwłaszcza gdy towarzyszą mu objawy takie jak gorączka, nudności, wymioty, zmiany rytmu wypróżnień, tkliwość brzucha, hipotensja, omdlenia czy obecność krwi w stolcu. W takich przypadkach konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki w celu wykluczenia poważnych patologii przed zastosowaniem leczenia objawowego. Preparat powinien być stosowany doraźnie w stanach skurczowych przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego, a jego długotrwałe stosowanie nie jest zalecane. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą refluksową przełyku, wrzodziejącym zapaleniem jelit, chorobą niedokrwienną serca oraz zwężeniem ujścia mitralnego, monitorując ich stan kliniczny podczas terapii.
ból gałki ocznej, bolesne miesiączkowanie, choroba niedokrwienna serca, choroba refluksowa przełyku, gorączka, hioscyna butylobromek, hipertermia, hipotensja, jaskra zamkniętego kąta, kolka żółciowa, krew w stolcu, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antycholinergiczny, nudności, omdlenie, ostry ból brzucha, perfuzja narządowa, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, stan skurczowy, termoregulacja organizmu, tkliwość brzucha, wrzodziejące zapalenie jelit, wymioty, zaburzenia wypróżnień, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie ostrości widzenia, zatrzymanie moczu, zmniejszenie wydzielania potu, zwężenie ujścia mitralnego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Stoperan S 2 mg + 125 mg
Lek Stoperan S zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku oraz 125 mg dimetykonu (w postaci symetykonu) i jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat z ostrą biegunką i objawami wzdęć oraz u młodzieży poniżej 18 lat z ostrą biegunką w przebiegu zespołu jelita drażliwego. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na loperamid, symetykon lub substancje pomocnicze preparatu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ostrych stanach zapalnych jelit, takich jak ostra czerwonka z krwią w kale i gorączką, ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelit po antybiotykoterapii oraz bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy wywołane przez Salmonella, Shigella i Campylobacter.
Stoperan S nie powinien być stosowany, gdy istnieje ryzyko zwolnienia perystaltyki jelit, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niedrożność jelit, rozszerzenie okrężnicy czy toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia zaparcia, wzdęcia brzucha lub objawów niedrożności jelit. Decyzja o zastosowaniu leku wymaga dokładnej oceny klinicznej, zwłaszcza w biegunce infekcyjnej z krwią w kale i gorączką, gdzie preferowane są metody leczenia ukierunkowane na patogen. U pacjentów z chorobami zapalnymi jelit i po antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania konieczne jest szczególne monitorowanie pod kątem zaostrzenia objawów i ryzyka rzekomobłoniastego zapalenia jelit, które stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Stoperanu S.
antybiotykoterapia, bakteryjne zapalenie jelit, biegunka infekcyjna, Campylobacter, czerwonka, dimetikon, loperamidu chlorowodorek, nadwrażliwość, niedrożność jelit, ostra biegunka, perystaltyka jelit, rozszerzenie okrężnicy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Salmonella, shigella, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie jelit, wzdęcia, wzdęcie brzucha, zaparcie, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dalacin T
Dalacin T w postaci emulsji na skórę zawiera 10 mg/ml klindamycyny i wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do użytku miejscowego, a kontakt z oczami, błonami śluzowymi oraz uszkodzoną skórą może powodować podrażnienia ze względu na obecność alkoholu w składzie. Klindamycyna, mimo miejscowego zastosowania, ulega wchłanianiu przez skórę, co niesie ryzyko powikłań jelitowych, takich jak ciężka biegunka, zapalenie okrężnicy oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit, potencjalnie zagrażające życiu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelit, osób starszych, osłabionych oraz u pacjentów ze skłonnością do alergii, zwłaszcza na metylu parahydroksybenzoesan zawarty w preparacie.
antybiotyk, badanie endoskopowe, bakteriologiczne badanie kału, choroba Crohna, ciężka biegunka, Clostridium difficile, enterotoksyna, klindamycyna, kontaktowe zapalenie skóry, metylu parahydroksybenzoesan, oporność bakteryjna, reakcja alergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurczowy ból brzucha, wankomycyna, wrzodziejące zapalenie jelit, zapalenie okrężnicy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Loper 2 mg
Loperamid w dawce 2 mg (preparat Loper) jest skutecznym lekiem przeciwbiegunkowym, jednak jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Bezwzględnie nie powinien być podawany dzieciom poniżej 6. roku życia oraz pacjentom z nadwrażliwością na loperamid lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (100,50 mg w tabletce). Loperamid jest przeciwwskazany w ostrych stanach zapalnych jelit, takich jak ostra czerwonka z krwią w kale i gorączką, ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy (Salmonella, Shigella, Campylobacter) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit wywołane Clostridioides difficile, ze względu na ryzyko nasilenia stanu zapalnego, toksycznego rozszerzenia okrężnicy (megacolon toxicum) i przedłużenia kontaktu błony śluzowej z patogenami i toksynami.
bakteryjne zapalenie jelit, biegunka polekowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, Clostridioides difficile, czerwonka, laktoza jednowodna, lek przeciwbiegunkowy, loperamidu chlorowodorek, megacolon, megacolon toxicum, nadwrażliwość na lek, niedrożność jelit, nietolerancja laktozy, patogeny jelitowe, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, wrzodziejące zapalenie jelit, zaburzenia wchłaniania - Leksykon substancji czynnych
Dimetikon – Przeciwwskazania stosowania
Dimetikon, stosowany jako środek przeciwpieniący w leczeniu dolegliwości związanych z nadmiernym gromadzeniem się gazów w przewodzie pokarmowym, posiada określone przeciwwskazania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na dimetikon lub substancje pomocnicze we wszystkich postaciach farmaceutycznych, w tym kapsułkach miękkich (Esputicon 200 mg, 50 mg) oraz kroplach doustnych (Esputicon 980 mg/g). Preparaty złożone, takie jak Stoperan S (dimetikon + loperamid), nie powinny być stosowane u dzieci poniżej 12 lat w przypadku ostrej biegunki z towarzyszącymi wzdęciami oraz u młodzieży poniżej 18 lat z zespołem jelita drażliwego (IBS). Ponadto, preparaty te są przeciwwskazane w ostrych stanach zapalnych przewodu pokarmowego, takich jak ostra czerwonka, rzut wrzodziejącego zapalenia jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelit oraz bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy wywołane patogenami Salmonella, Shigella i Campylobacter.
bakterie chorobotwórcze, bakteryjne zapalenie jelita, choroba organiczna przewodu pokarmowego, czerwonka, działanie przeciwpieniące, infekcja przewodu pokarmowego, kapsułki miękkie, krople doustne, lek przeciwbiegunkowy, megacolon, nadmierne gromadzenie gazów, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niejasna etiologia, perystaltyka jelit, rozszerzenie okrężnicy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie jelit, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zakażenie przewodu pokarmowego, zaostrzenie choroby, zapalenie przewodu pokarmowego, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Stoperan Junior 0,2 mg/ml
Preparat Stoperan Junior, zawierający loperamidu chlorowodorek w stężeniu 0,2 mg/ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak glicerol (756 mg/ml), glikol propylenowy (5,8 mg/ml), maltodekstryna (3,6 mg/ml) oraz śladowe ilości siarczynów (E 220). Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Ponadto, Stoperan Junior jest przeciwwskazany w ostrych stanach zapalnych jelit, takich jak ostra czerwonka z krwią w kale i gorączką, ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelit, bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy (Salmonella, Shigella, Campylobacter) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit, gdzie hamowanie perystaltyki może pogorszyć przebieg choroby.
antybiotyk o szerokim spektrum, Campylobacter, czerwonka, dwutlenek siarki, glikol propylenowy, loperamidu chlorowodorek, megacolon, megacolon toxicum, nadwrażliwość, niedrożność jelit, perystaltyka jelit, rozdęcie okrężnicy, roztwór doustny, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Salmonella, shigella, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczne rozdęcie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie jelit, wzdęcie brzucha, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie jelita cienkiego, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Azatiopryna – Działania niepożądane
Azatiopryna, stosowana w transplantologii, chorobach autoimmunologicznych i zapalnych jelit, wykazuje działanie immunosupresyjne, jednak jej terapia wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się mielosupresję manifestującą się leukopenią, małopłytkowością i niedokrwistością, szczególnie u pacjentów z niedoborem TPMT, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz przy jednoczesnym stosowaniu allopurynolu. Działania niepożądane obejmują także zwiększoną podatność na zakażenia wirusowe (m.in. VZV, HBV), bakteryjne i grzybicze, a w rzadkich przypadkach PML związane z wirusem JC. Długotrwałe leczenie azatiopryną zwiększa ryzyko nowotworów, w tym zespołów limfoproliferacyjnych, nowotworów skóry, mięsaków, ostrej białaczki szpikowej i mielodysplazji. Uszkodzenia wątroby, od cholestazy po zagrażające życiu zmiany histologiczne, są poważnym powikłaniem, które często ustępuje po odstawieniu leku.
agranulocytoza, cholestaza ciążowa, choroba zarostowa żył wątrobowych, hepatospleniczny chłoniak T-komórkowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, metylotransferaza tiopuryny, mielosupresja, mięsak Kaposiego, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, ostra białaczka szpikowa, ostra gorączkowa dermatoza neutrofilowa, pancytopenia, pelagra, perforacja jelita, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rak szyjki macicy in situ, rumień guzowaty, śródmiąższowe zapalenie płuc, wirus JC, wirus VZV, wrzodziejące zapalenie jelit, zaburzenie limfoproliferacyjne, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie uchyłków, zapalenie wątroby typu B, zarastanie naczyń wątrobowych, zastój żółci, zespół mielodysplastyczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Sweeta, zmiany megaloblastyczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dalacin T
Dalacin T w postaci żelu zawiera klindamycynę w stężeniu 10 mg/g (1%) i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Należy unikać kontaktu z oczami, błonami śluzowymi oraz uszkodzoną skórą, a w przypadku ekspozycji przemyć te obszary chłodną wodą. Pomimo miejscowego zastosowania, klindamycyna ulega wchłanianiu przez skórę, co niesie ryzyko poważnych powikłań jelitowych, takich jak ciężka biegunka, zapalenie okrężnicy oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit, które mogą wystąpić nawet kilka tygodni po zakończeniu terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelit, osób starszych, osłabionych oraz ze skłonnością do alergii. W przypadku wystąpienia biegunki i bólu brzucha podczas lub po terapii, należy podejrzewać rzekomobłoniaste zapalenie jelit wywołane przez Clostridium difficile, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia leczenia, najczęściej wankomycyną.
antybiotykoterapia, badanie endoskopowe, bakteriologiczne badanie kału, błona śluzowa, choroba Crohna, ciężka biegunka, Clostridium difficile, działanie niepożądane, enterotoksyna, glikol propylenowy, hamowanie perystaltyki jelit, klindamycyna, metylu parahydroksybenzoesan, oporność bakterii, podrażnienie skóry, powikłania jelitowe, reakcja alergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurczowy ból brzucha, wankomycyna, wchłanianie przezskórne, wrzodziejące zapalenie jelit, zapalenie okrężnicy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Imodium Instant 2 mg
Loperamid w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Imodium Instant, 2 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym aspartam (0,750 mg), siarczyny, alkohol benzylowy oraz maltodekstrynę zawierającą glukozę (<0,24 mg). Lek nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 6 roku życia oraz w ostrych stanach zapalnych jelit, takich jak ostra czerwonka z krwią w kale i gorączką, ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelit, bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy (Salmonella, Shigella, Campylobacter) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane z Clostridioides difficile. W tych przypadkach hamowanie perystaltyki jelit może nasilać proces zapalny i toksyczne działanie patogenów.
aspartam, bakteryjne zapalenie jelita, choroba zapalna jelit, Clostridioides difficile, czerwonka, działanie niepożądane, etiologia biegunki, leczenie przyczynowe, loperamid, loperamidu chlorowodorek, megacolon, megacolon toxicum, motoryka jelitowa, niedrożność jelit, patogeny jelitowe, perystaltyka jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, substancja pomocnicza, wrzodziejące zapalenie jelit - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clindalin
Clindalin to żel zawierający 10 mg klindamycyny w 1 g preparatu, przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę. Podczas terapii należy unikać kontaktu z oczami, błonami śluzowymi oraz uszkodzoną skórą, a w przypadku przypadkowego kontaktu przemyć miejsce chłodną wodą. Pomimo miejscowego zastosowania, klindamycyna ulega wchłanianiu przez skórę, co niesie ryzyko ciężkich powikłań jelitowych, takich jak ciężka biegunka, zapalenie okrężnicy oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit, które mogą wystąpić nawet kilka tygodni po zakończeniu leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelit, skłonnością do alergii oraz u osób w podeszłym wieku lub osłabionych.
badanie endoskopowe, bakteriologiczne badanie kału, choroba Crohna, ciężka biegunka, Clostridium difficile, działanie niepożądane, enterotoksyna, glikol propylenowy, hamowanie perystaltyki jelit, klindamycyna, lek zapierający, metylu parahydroksybenzoesan, podrażnienie skóry, powikłania jelitowe, powikłanie antybiotykoterapii, reakcja alergiczna, reakcja typu późnego, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurczowy ból brzucha, wankomycyna, wrzodziejące zapalenie jelit, zapalenie okrężnicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Okitask 25 mg
Ketoprofen w postaci granulatu powlekanego (Okitask 25 mg), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to dyspepsja, nudności, bóle brzucha (częstość ≥1/100 do <1/10), a także rzadsze, ale poważne powikłania, takie jak wrzody trawienne, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego (częstość ≥1/10.000 do <1/1.000), które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, ketoprofen może nasilać choroby zapalne jelit, takie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna. Wśród innych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadkie (<1/10.000) reakcje anafilaktyczne i zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, astma, biegunka, ból brzucha, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, duszność, dyspepsja, hipoplazja szpiku kostnego, ketoprofen, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, nudności, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelit, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona