niedrożność rzekoma

Niedrożność rzekoma (ileus, pseudo-niedrożność jelit) to stan kliniczny, w którym dochodzi do zaburzenia perystaltyki i pasażu treści pokarmowej w przewodzie pokarmowym bez mechanicznej przeszkody. Jest to dysfunkcja motoryki jelit spowodowana najczęściej zaburzeniami neurogennymi lub miopatycznymi, które prowadzą do zatrzymania przemieszczania treści jelitowej mimo braku fizycznej przeszkody.

Przyczyną niedrożności rzekomej mogą być: zabiegi operacyjne w obrębie jamy brzusznej, zapalenie otrzewnej, urazy brzucha, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hipokaliemia), stosowanie niektórych leków (m.in. opioidów, antycholinergików), neuropatie, choroby układowe, sepsa, niedokrwienie jelit czy niewydolność nerek. W obrazie klinicznym dominują: wzdęcie brzucha, brak perystaltyki, nudności, wymioty, zatrzymanie gazów i stolca.

Diagnostyka niedrożności rzekomej obejmuje badania obrazowe (RTG przeglądowe jamy brzusznej, TK) wykluczające niedrożność mechaniczną, badania laboratoryjne oceniające stan zapalny oraz równowagę elektrolitową. Leczenie polega na usunięciu przyczyny, wyrównaniu zaburzeń elektrolitowych, stosowaniu leków prokinetycznych, odstawieniu leków hamujących perystaltykę, a w cięższych przypadkach – odbarczeniu przewodu pokarmowego poprzez założenie sondy nosowo-żołądkowej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl