infuzja sterowana docelowym stężeniem
Infuzja sterowana docelowym stężeniem (ang. Target Controlled Infusion, TCI) to zaawansowana technika podawania leków dożylnych, głównie stosowana podczas anestezji. Polega na wykorzystaniu specjalnych pomp infuzyjnych wyposażonych w algorytmy farmakokinetyczne, które automatycznie dostosowują szybkość infuzji leku, aby osiągnąć i utrzymać założone stężenie w osoczu lub w miejscu działania (najczęściej w mózgu).
System TCI opiera się na modelach matematycznych, które uwzględniają indywidualne parametry pacjenta, takie jak wiek, płeć, masa ciała czy wzrost. Na podstawie tych danych pompa oblicza szybkość infuzji potrzebną do osiągnięcia docelowego stężenia leku. Najczęściej stosowanymi modelami są model Marsha dla propofolu oraz model Minto dla remifentanylu.
Główną zaletą infuzji sterowanej docelowym stężeniem jest precyzyjne dostosowanie dawki leku do potrzeb pacjenta, co pozwala na stabilne utrzymanie anestezji, szybkie dostosowanie głębokości znieczulenia w odpowiedzi na bodźce chirurgiczne oraz zmniejszenie całkowitej ilości podawanych leków. Metoda ta zyskuje coraz większą popularność w praktyce anestezjologicznej, szczególnie podczas znieczuleń całkowitych dożylnych (TIVA).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius jest emulsją dożylnej indukcji i podtrzymania znieczulenia oraz sedacji, zawierającą 10 mg propofolu w 1 ml, dostępną w ampułko-strzykawkach o pojemnościach 10 ml (100 mg), 20 ml (200 mg) i 50 ml (500 mg). Podawanie leku wymaga ścisłego monitorowania funkcji życiowych i dostępu do sprzętu resuscytacyjnego, a dawki należy indywidualizować w zależności od wieku, stanu klinicznego i grupy ASA pacjenta. Indukcja u dorosłych poniżej 55 lat zwykle wymaga 1,5-2,5 mg/kg mc., u starszych i pacjentów z ASA III-IV dawka jest redukowana do minimum 1 mg/kg mc., podawana wolniej (około 20 mg co 10 sekund). Podtrzymanie znieczulenia odbywa się za pomocą infuzji 4-12 mg/kg mc./godz. lub bolusów 25-50 mg, z dalszą redukcją dawek u pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami sercowymi. Sedacja wymaga dawek 0,5-1,0 mg/kg mc. na wstępie i infuzji 1,5-4,5 mg/kg mc./godz., z bolusami 10-20 mg w razie potrzeby. U dzieci dawki indukcyjne wynoszą 2,5-4 mg/kg mc., a podtrzymujące infuzje 9-15 mg/kg mc./godz., z koniecznością dostosowania u pacjentów z ASA III-IV.
ampułko-strzykawka, atrakurium, ból w miejscu wstrzyknięcia, depresja krążeniowo-oddechowa, drobnoustroje, emulsja do wstrzykiwań, farmakodynamika propofolu, farmakokinetyka, hipowolemia, indukcja znieczulenia, infuzja ciągła, infuzja dożylna, infuzja sterowana docelowym stężeniem, intensywna opieka medyczna, kaniula, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, linia infuzyjna, miwakurium, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, powtarzane wstrzyknięcie, premedykacja, propofol, sedacja podczas zabiegów, sprzęt resuscytacyjny, środek konserwujący, system TCI, wentylacja mechaniczna, wprowadzenie do znieczulenia, zaburzenie czynności serca, zestaw do infuzji, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml
Propofol 2% MCT/LCT Fresenius to emulsja olej w wodzie zawierająca 20 mg propofolu/ml, stosowana do dożylnego wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego oraz sedacji. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach po 50 ml (1000 mg propofolu). Indukcja znieczulenia u dorosłych poniżej 55 lat wymaga dawki 1,5-2,5 mg/kg mc., podawanej stopniowo co 10 sekund w dawkach 20-40 mg, natomiast u pacjentów powyżej 55 lat i z grupy ryzyka ASA III-IV dawka minimalna to 1 mg/kg mc. Podtrzymanie znieczulenia odbywa się infuzją ciągłą w dawkach 4-12 mg/kg mc./godz., z możliwością redukcji dawki przy zabiegach małoinwazyjnych lub u pacjentów z obniżoną wydolnością krążeniowo-oddechową. U dzieci dawki indukcyjne wahają się od 2,5 do 4 mg/kg mc., a dawki podtrzymujące od 9 do 15 mg/kg mc./godz., z koniecznością indywidualnego dostosowania w zależności od wieku i stanu klinicznego.
anestezjologia, atrakurium, bolus, emulsja olej w wodzie, emulsja tłuszczowa, filtr mikrobiologiczny, hipowolemia, infuzja ciągła, infuzja dożylna, infuzja sterowana docelowym stężeniem, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, oddział intensywnej opieki medycznej, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, propofol, pulsoksymetria, sprzęt resuscytacyjny, środek przeciwbakteryjny, system TCI, wentylacja mechaniczna, wydolność krążeniowo-oddechowa, zabiegi chirurgiczne, zaburzenia czynności serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Remifentanil B. Braun 2 mg
Remifentanyl jest silnym opioidem stosowanym wyłącznie dożylne na oddziałach wyposażonych w sprzęt do monitorowania i wspomagania krążenia oraz oddychania. Podawanie leku wymaga personelu medycznego z doświadczeniem w anestezjologii, resuscytacji i zarządzaniu działaniami niepożądanymi opioidów. Infuzja ciągła powinna być prowadzona za pomocą skalibrowanej pompy infuzyjnej, z zastosowaniem rurki dożylnej o dużym przepływie lub dedykowanego cewnika, który należy odpowiednio przepłukać po zakończeniu podawania, aby uniknąć niezamierzonego podania leku. Remifentanyl może być stosowany także w systemach TCI opartych na modelu farmakokinetycznym Minto, uwzględniającym beztłuszczową masę ciała i wiek pacjenta. Lek nie jest wskazany do podawania w zastrzykach zewnątrzoponowych ani podpajęczynówkowych, a jego dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do reakcji pacjenta.
beztłuszczowa masa ciała, efekt hemodynamiczny, indukcja znieczulenia, infuzja sterowana docelowym stężeniem, infuzja sterowana ręcznie, izofluran, kaniula dożylna, podanie dożylne, podtlenek azotu, pompa infuzyjna, propofol, remifentanyl, resuscytacja oddechowa, środek anestetyczny, TIVA, wentylacja wspomagana, wlew ciągły, wstrzyknięcie podpajęczynówkowe, wstrzyknięcie zewnątrzoponowe, zabieg kardiochirurgiczny, zabieg neurochirurgiczny, zaburzenie czynności nerek, znieczulenie dożylne całkowite, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol Baxter 20 mg/ml
Propofol Baxter (20 mg/ml) jest wskazany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji u pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 3 lat, z dawkowaniem dostosowanym do wieku, masy ciała oraz klasyfikacji ASA. Indukcja u dorosłych poniżej 55 lat wymaga 1,5–2,5 mg/kg mc. podawanych stopniowo co 10 sekund (20–40 mg co 10 s), a podtrzymanie znieczulenia wymaga infuzji 4–12 mg/kg mc./h. U pacjentów w grupach ryzyka ASA III-IV, osób starszych i z chorobami serca dawki są zmniejszone do około 1 mg/kg mc. na indukcję i 4 mg/kg mc./h na podtrzymanie, z wolniejszym tempem podawania. U dzieci dawki indukcyjne wynoszą 2,5–4 mg/kg mc., a podtrzymujące 9–15 mg/kg mc./h, z koniecznością indywidualizacji i zmniejszenia dawek u pacjentów wysokiego ryzyka. Sedacja w intensywnej terapii u pacjentów wentylowanych mechanicznie wymaga infuzji 0,3–4,0 mg/kg mc./h, z wykluczeniem pacjentów ≤16 lat i przeciwwskazaniem do stosowania TCI.
depresja krążeniowa, depresja oddechowa, emulsja tłuszczowa, hipolowemia, indukcja znieczulenia, infuzja sterowana docelowym stężeniem, intensywna opieka medyczna, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, lek zwiotczający mięśnie, monitorowanie układu krążenia, niedobór tlenu, niedrożność dróg oddechowych, podtrzymanie znieczulenia, pulsoksymetria, urządzenie resuscytacyjne, utrata świadomości, wentylacja mechaniczna, wlew ciągły, znieczulenie ogólne