lekowrażliwość drobnoustrojów

Lekowrażliwość drobnoustrojów to zjawisko określające podatność bakterii, wirusów, grzybów lub innych patogenów na działanie środków przeciwdrobnoustrojowych. Jest to kluczowy parametr oceniany w diagnostyce mikrobiologicznej, pozwalający na wybór optymalnej terapii przeciwinfekcyjnej.

Badanie lekowrażliwości jest wykonywane rutynowo w laboratorium mikrobiologicznym po wyizolowaniu patogenu z materiału klinicznego. Najczęściej stosowane metody to metoda dyfuzyjno-krążkowa Kirby-Bauera, metody rozcieńczeniowe (określanie MIC – minimalnego stężenia hamującego) oraz automatyczne systemy do oznaczania lekowrażliwości. Wyniki interpretuje się zgodnie z aktualnymi standardami EUCAST lub CLSI.

Określenie profilu lekowrażliwości drobnoustrojów ma kluczowe znaczenie dla wdrożenia celowanej antybiotykoterapii, co przyczynia się do zwiększenia skuteczności leczenia i ograniczenia rozwoju antybiotykooporności. W przypadku zakażeń wywołanych przez szczepy wielolekooporne (MDR), interpretacja antybiogramu wymaga szczególnej uwagi i często konsultacji ze specjalistą chorób zakaźnych.

Monitorowanie zmian w lekowrażliwości drobnoustrojów w skali lokalnej, regionalnej i globalnej jest istotnym elementem nadzoru epidemiologicznego i pozwala na bieżącą aktualizację wytycznych dotyczących empirycznej terapii przeciwdrobnoustrojowej w różnych jednostkach chorobowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl