oporność plazmidowa
Oporność plazmidowa to zjawisko nabywania przez bakterie oporności na antybiotyki poprzez przekazywanie między nimi plazmidów – niewielkich, pozachromosomowych cząsteczek DNA. Plazmidy te zawierają geny kodujące mechanizmy oporności na różne antybiotyki, w tym β-laktamazy, enzymy modyfikujące aminoglikozydy czy pompy błonowe usuwające leki z komórki.
Szczególnie niebezpiecznym aspektem oporności plazmidowej jest możliwość horyzontalnego transferu genów – przekazywania plazmidów między bakteriami różnych gatunków, co prowadzi do szybkiego rozprzestrzeniania się oporności. Transfer ten zachodzi głównie poprzez koniugację, transformację lub transdukcję, co umożliwia bakteriom szybką adaptację do presji selekcyjnej antybiotyków.
Plazmidy oporności często niosą geny dla wielu mechanizmów oporności jednocześnie (wielolekooporność), co znacząco utrudnia skuteczną antybiotykoterapię. Najgroźniejsze klinicznie są plazmidy kodujące enzymy ESBL, karbapenemazy czy geny oporności na kolistynę (mcr). Monitorowanie rozprzestrzeniania się oporności plazmidowej stanowi istotny element nadzoru epidemiologicznego i racjonalnej polityki antybiotykowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ofloksacyna – Właściwości farmakodynamiczne
Ofloksacyna, fluorochinolon pochodny kwasu chinolinowego, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie bakteryjnej gyrazy DNA (topoizomerazy II) oraz topoizomerazy IV, co prowadzi do destabilizacji DNA i śmierci komórki bakteryjnej. Wykazuje szerokie spektrum działania obejmujące bakterie tlenowe, beztlenowe oraz chlamydie, a jej skuteczność kliniczna koreluje z parametrami farmakokinetyczno-farmakodynamicznymi, takimi jak stosunek AUC/MIC i Cmax/MIC. Ofloksacyna nie ulega degradacji przez beta-laktamazy ani modyfikacji przez enzymy aminoglikozydowe czy chloramfenikolowe, co czyni ją efektywną wobec szczepów opornych na inne antybiotyki. Wartości graniczne MIC według EUCAST dla kluczowych drobnoustrojów to m.in.: Staphylococcus spp. ≤ 1 mg/l (wrażliwe), Streptococcus pneumoniae ≤ 0,125 mg/l, Haemophilus influenzae ≤ 0,5 mg/l, Enterobacteriaceae ≤ 0,5 mg/l, co jest istotne przy ocenie wrażliwości klinicznej.
AUC, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakterie beztlenowe bezwzględne, bakterie beztlenowe względne, beta-laktamaza, Cmax, dysfagia, działanie bakteriobójcze, efekt poantybiotykowy, Escherichia coli, EUCAST, fluorochinolon, gyraza DNA, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, kwas chinolinowy, MIC, minimalne stężenie hamujące, MRSA, MSSA, oporność krzyżowa, oporność plazmidowa, Pseudomonas aeruginosa, replikacja DNA, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, topoizomeraza II, topoizomeraza IV, zakażenie okulistyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oftaquix sine 5 mg/ml
Oftaquix sine to preparat okulistyczny zawierający lewofloksacynę w stężeniu 5 mg/ml, będącą L-izomerem ofloksacyny z grupy fluorochinolonów (kod ATC: S01AE05). Lewofloksacyna działa bakteriobójczo poprzez selektywne hamowanie bakteryjnych topoizomeraz typu II, głównie gyrazy DNA u bakterii Gram-ujemnych oraz topoizomerazy IV u Gram-dodatnich. Oporność na lek rozwija się przez mutacje w genach gyrA, gyrB, parC, parE, grlA i grlB, zmniejszenie penetracji leku przez modyfikacje poryn (np. OmpF) oraz aktywność pomp efflux (np. PmrA, NorA). Dodatkowo oporność plazmidowa (gen qnr) została opisana u Klebsiella pneumoniae i Escherichia coli. Występuje zjawisko oporności krzyżowej w obrębie fluorochinolonów, a mutacje wielokrotne prowadzą do klinicznie istotnej oporności. Zmiany w porynach i pompach mogą powodować oporność wielolekową obejmującą różne klasy antybiotyków.
Według wytycznych EUCAST wartości MIC dla lewofloksacyny wynoszą: ≤1 mg/l dla Pseudomonas spp., Staphylococcus spp., Streptococcus A,B,C,G oraz Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis, ≤2 mg/l dla Streptococcus pneumoniae, a wartości powyżej tych progów wskazują na oporność. Wrażliwość mikroorganizmów izolowanych z zakażeń powierzchownych oczu obejmuje m.in. MSSA, Streptococcus pneumoniae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae i Pseudomonas aeruginosa (izolaty powszechne). Szczepy MRSA, Staphylococcus epidermidis oraz izolaty szpitalne Pseudomonas aeruginosa wykazują wyższą oporność. Leczenie miejscowe pozwala osiągnąć stężenia leku w oku znacznie przekraczające stężenia osoczowe, co może zwiększać skuteczność mimo braku pełnych danych kinetycznych. Farmakodynamika lewofloksacyny jest podobna u dorosłych i dzieci powyżej 1 roku życia. Zaleca się uwzględnienie lokalnych wzorców oporności i konsultację mikrobiologiczną w przypadku ciężkich zakażeń.
bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, Chlamydia trachomatis, chlamydiowe zapalenie spojówek, Escherichia coli, fluorochinolon, gyraza DNA, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, lewofloksacyna, mechanizm oporności bakterii, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, oporność krzyżowa, oporność plazmidowa, pompa usuwająca lek, poryna błony zewnętrznej, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, szczep metycylinooporny, szczep metycylinowrażliwy, topoizomeraza IV, zakażenie oka, zapalenie spojówek - Leksykon substancji czynnych
Lewofloksacyna – Właściwości farmakodynamiczne
Lewofloksacyna, będąca S-enancjomerem ofloksacyny z grupy fluorochinolonów, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego obejmujące tlenowe bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne, bakterie beztlenowe oraz patogeny atypowe. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu topoizomeraz typu II – gyrazy DNA (głównie u bakterii Gram-ujemnych) oraz topoizomerazy IV (u bakterii Gram-dodatnich), co prowadzi do zahamowania replikacji i naprawy DNA. Skuteczność leku jest zależna od farmakokinetyczno-farmakodynamicznego parametru Cmax/MIC lub AUC/MIC, gdzie wartości graniczne MIC różnią się w zależności od gatunku, np. dla Enterobacterales MIC ≤0,5 mg/l oznacza wrażliwość, a >1 mg/l oporność. Warto podkreślić, że oporność na lewofloksacynę rozwija się głównie przez mutacje w genach gyrA, gyrB, parC i parE oraz mechanizmy zmniejszające stężenie leku w komórce, takie jak zmniejszona przepuszczalność błony (np. zmiany w porynach OmpF) i aktywne usuwanie leku przez pompy efflux (np. NorA u gronkowców). Oporność krzyżowa występuje w obrębie fluorochinolonów, natomiast nie obserwuje się jej z antybiotykami innych klas.
bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakteria koagulazo-ujemna, działanie przeciwbakteryjne, enzym bakteryjny, fluorochinolon, gyraza DNA, legionella, minimalne stężenie hamujące, moraksella, MRSA, MSSA, mutacja miejsca docelowego, mykoplazma, ofloksacyna, operacja zaćmy, oporność krzyżowa, oporność nabyta, oporność plazmidowa, oporność wielolekowa, oporność wrodzona, pałeczka hemofilna, pałeczka ropy błękitnej, patogen atypowy, pneumokok, pole pod krzywą, pompa efflux, przekrwienie spojówkowe, S-enancjomer, spektrum przeciwbakteryjne, stan zapalny, stężenie w surowicy, topoizomeraza IV, topoizomeraza typu II, wartość graniczna MIC, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, zapalenie komory przedniej, zapalenie wnętrza gałki ocznej, zmniejszona przepuszczalność - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ciprinol 500 mg
Ciprinol, zawierający cyprofloksacynę w dawkach 250 mg i 500 mg, jest fluorochinolonem o działaniu bakteriobójczym, który hamuje topoizomerazę II (gyrazę DNA) oraz topoizomerazę IV, kluczowe enzymy bakteryjne odpowiedzialne za replikację i naprawę DNA. Efektywność terapeutyczna leku zależy od parametrów farmakodynamicznych, takich jak stosunek Cmax/MIC oraz AUC/MIC. Oporność na cyprofloksacynę rozwija się poprzez mutacje chromosomalne w genach kodujących miejsca docelowe, zmniejszoną przepuszczalność błony komórkowej, aktywne wypompowywanie leku (efflux) oraz oporność plazmidową (geny qnr). Wartości graniczne MIC według EUCAST dla różnych patogenów wynoszą m.in.: Enterobacteriaceae spp. S ≤ 0,5 mg/l, R > 1 mg/l; Pseudomonas spp. S ≤ 0,5 mg/l, R > 1 mg/l; Neisseria gonorrhoeae S ≤ 0,03 mg/l, R > 0,06 mg/l. Wartości te są kluczowe przy interpretacji wyników badań mikrobiologicznych i doborze terapii, zwłaszcza w kontekście zmiennej geograficznie i czasowo oporności bakterii.
acinetobacter baumannii, Bacillus anthracis, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, cyprofloksacyna, działanie bakteriobójcze, Enterobacteriaceae, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, fluorochinolon, gyraza DNA, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, mikrobiologia kliniczna, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, mutacja chromosomalna, Mycoplasma hominis, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, oporność krzyżowa, oporność plazmidowa, pole pod krzywą, pompa efflux, Pseudomonas aeruginosa, replikacja DNA, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, szczep metycylinooporny, topoizomeraza IV, topoizomeraza typu II, wąglik, wartość graniczna MIC - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Afastural 3 g
Fosfomycyna, będąca lekiem przeciwbakteryjnym z grupy J01XX01, dostępna jest w postaci granulatu do sporządzania roztworu doustnego, gdzie jedna saszetka zawiera 5631 mg fosfomycyny z trometamolem, odpowiadające 3 g fosfomycyny. Mechanizm działania polega na bakteriobójczym hamowaniu syntezy peptydoglikanu, kluczowego składnika ściany komórkowej bakterii, poprzez blokowanie pierwszego etapu syntezy enzymatycznej ściany komórkowej. Fosfomycyna jest transportowana do wnętrza komórki bakteryjnej aktywnie przez systemy transportu sn-glicerolo-3-fosforanu oraz heksozy-6. Działanie przeciwbakteryjne jest prawdopodobnie zależne od czasu, co oznacza, że skuteczność terapii zależy od czasu, przez który stężenie leku przekracza minimalne stężenie hamujące (MIC). Oporność na fosfomycynę rozwija się głównie przez mutacje chromosomalne zmieniające systemy transportu, a także mechanizmy plazmidowe i transpozonowe, jednak nie obserwuje się oporności krzyżowej z innymi klasami antybiotyków, co podkreśla jej wartość w terapii zakażeń wywołanych przez szczepy wielooporne.
działanie bakteriobójcze, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, EUCAST, fosfomycyna, heksoza-6, Klebsiella pneumoniae, laboratorium mikrobiologiczne, lekowrażliwość, minimalne stężenie hamujące, mutacja chromosomowa, oporność krzyżowa, oporność nabyta, oporność pierwotna, oporność plazmidowa, peptydoglikan, Proteus mirabilis, sn-glicerolo-3-fosforan, Staphylococcus saprophyticus, stężenie wewnątrzkomórkowe, substancja czynna, szczep wielooporny, transpozon, wartość graniczna, zakażenie dróg moczowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oftaquix 5 mg/ml
Lewofloksacyna, będąca L-izomerem ofloksacyny i substancją czynną leku Oftaquix 5 mg/ml, należy do grupy fluorochinolonów stosowanych w leczeniu zakażeń oftalmologicznych (kod ATC: S01AE05). Mechanizm działania polega na hamowaniu bakteryjnych topoizomeraz typu II – gyrazy DNA i topoizomerazy IV, z selektywnym działaniem na bakterie Gram-ujemne (głównie gyraza DNA) oraz Gram-dodatnie (topoizomeraza IV). Oporność na lewofloksacynę rozwija się poprzez mutacje w genach gyrA, gyrB, parC, parE (oraz grlA, grlB u S. aureus) oraz zmniejszenie stężenia leku w komórce bakteryjnej, wynikające ze zmian w porynach (OmpF) i systemach pomp (np. PmrA, NorA). Wartości MIC według EUCAST dla wrażliwości i oporności to m.in.: Pseudomonas spp., Staphylococcus spp., Streptococcus A, B, C, G – ≤ 1 mg/l (wrażliwe), > 2 mg/l (oporne); Streptococcus pneumoniae – ≤ 2 mg/l (wrażliwe), > 2 mg/l (oporne); Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis – ≤ 1 mg/l (wrażliwe), > 1 mg/l (oporne).
bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, chlamydia, chlamydiowe zapalenie spojówek, działanie przeciwbakteryjne, EUCAST, fluorochinolon, gronkowiec złocisty, gyraza DNA, lek oftalmologiczny, lek przeciwbakteryjny, lewofloksacyna, mechanizm oporności, MIC, MRSA, MSSA, mutacja genu, oporność krzyżowa, oporność plazmidowa, oporność wielolekowa, pałeczka hemofilna, pałeczka zapalenia płuc, pneumokok, topoizomeraza IV, topoizomeraza typu II, zakażenie oka, zapalenie spojówki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Proxacin 1% 10 mg/ml
Proxacin 1% (10 mg/ml) to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający cyprofloksacynę, fluorochinolon o działaniu bakteriobójczym, który hamuje topoizomerazę II (gyrazę DNA) oraz topoizomerazę IV, kluczowe enzymy bakteryjne niezbędne do replikacji i naprawy DNA. Skuteczność terapeutyczna leku zależy od parametrów farmakokinetyczno-farmakodynamicznych, takich jak stosunek Cmax/MIC oraz AUC/MIC. Oporność na cyprofloksacynę rozwija się poprzez mutacje w genach kodujących enzymy, zmniejszoną przepuszczalność błony komórkowej, aktywne usuwanie leku oraz oporność plazmidową (geny qnr). EUCAST określił wartości graniczne MIC dla wrażliwości drobnoustrojów, np. Enterobacteriaceae i Pseudomonas spp. ≤ 0,5 mg/l (wrażliwe), > 1 mg/l (oporne), a dla Neisseria gonorrhoeae ≤ 0,03 mg/l (wrażliwe), > 0,06 mg/l (oporne). Szczepy metycylinooporne S. aureus często wykazują oporność na fluorochinolony.
acinetobacter baumannii, aktywne usuwanie leku, Bacillus anthracis, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, ciężkie zakażenia, cyprofloksacyna, działanie bakteriobójcze, Enterobacteriaceae, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, EUCAST, gyraza DNA, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, lekooporność, lekowrażliwość drobnoustrojów, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, oporność bakteryjna, oporność krzyżowa, oporność nabyta, oporność naturalna, oporność plazmidowa, pole pod krzywą, Pseudomonas aeruginosa, spektrum przeciwbakteryjne, stężenie maksymalne w osoczu, topoizomeraza IV, wąglik - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cipronex 250 mg
Cyprofloksacyna, substancja czynna leku Cipronex, jest fluorochinolonem o działaniu bakteriobójczym, które wynika z hamowania topoizomerazy typu II (gyrazy DNA) oraz topoizomerazy IV, kluczowych enzymów bakteryjnych odpowiedzialnych za replikację i naprawę DNA. Skuteczność terapeutyczna zależy od parametrów farmakokinetyczno-farmakodynamicznych, takich jak stosunek Cmax/MIC oraz AUC/MIC. Oporność na cyprofloksacynę rozwija się poprzez mutacje genowe w miejscach docelowych, zmniejszoną przepuszczalność błony komórkowej, mechanizmy efflux oraz oporność plazmidową (geny qnr). EUCAST definiuje wartości graniczne MIC dla różnych drobnoustrojów, np. Enterobacteriaceae i Pseudomonas spp. wrażliwe przy MIC ≤0,5 mg/l, oporne przy MIC >1 mg/l, co jest kluczowe dla interpretacji wyników i doboru terapii.
antybiotykoterapia, Bacillus anthracis, cyprofloksacyna, drobnoustrój, działanie bakteriobójcze, EUCAST, fluorochinolon, lekowrażliwość, minimalne stężenie hamujące, MRSA, mutacja genowa, oporność bakteryjna, oporność krzyżowa, oporność plazmidowa, Pseudomonas aeruginosa, spektrum przeciwbakteryjne, topoizomeraza IV, topoizomeraza typu II, wąglik - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trimesolphar (80 mg + 16 mg)/ml
Trimesolphar, zawierający kotrimoksazol (sulfametoksazol i trimetoprim w stosunku 19:1), działa przeciwbakteryjnie poprzez sekwencyjne hamowanie syntezy kwasu foliowego w bakteriach. Sulfametoksazol antagonizuje kwas para-aminobenzoesowy (PABA), blokując syntetazę dihydropterynianową, natomiast trimetoprim odwracalnie hamuje bakteryjną reduktazę kwasu dihydrofoliowego (DHFR), co może prowadzić do efektu bakteriobójczego. Selektywność trimetoprimu wobec enzymu bakteryjnego jest wysoka, z powinowactwem do DHFR ssaków około 50 000 razy mniejszym niż do enzymu bakteryjnego, co zapewnia korzystny indeks terapeutyczny. Oporność na kotrimoksazol rozwija się wolniej niż na pojedyncze składniki, jednak mechanizmy oporności obejmują mutacje zwiększające stężenie PABA, zmienione enzymy syntetazy dihydropterynianowej i DHFR przenoszone plazmidowo. EUCAST definiuje wartości graniczne dla trimetoprimu w połączeniu z sulfametoksazolem (1:19) dla różnych patogenów, np. Enterobacteriaceae: S ≤ 2 mg/l, R > 4 mg/l, Haemophilus influenzae: S ≤ 0,5 mg/l, R > 1 mg/l, co jest istotne przy interpretacji wyników badań wrażliwości in vitro.
Bacteroides fragilis, czerwonka bakteryjna, DHFR, Enterobacteriaceae, Escherichia coli, EUCAST, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, kotrimoksazol, kwas para-aminobenzoesowy, lekowrażliwość, Moraxella catarrhalis, mutacja bakteryjna, Mycobacterium tuberculosis, oporność plazmidowa, paciorkowiec ropotwórczy, pałeczka hemofilna, pałeczka ropy błękitnej, pneumokok, prątki niegruźlicze, Pseudomonas aeruginosa, reduktaza kwasu dihydrofoliowego, Staphylococcus aureus, Stenotrophomonas maltophilia, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, sulfametoksazol, syntetaza dihydropterynianowa, tetrahydrofolian, Treponema pallidum, trimetoprim, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie ucha środkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ciprofloxacin Kabi 200 mg/100 ml roztwór do infuzji 200 mg/100 ml
Cyprofloksacyna, substancja czynna leku Ciprofloxacin Kabi 200 mg/100 ml roztwór do infuzji, jest fluorochinolonem o szerokim spektrum działania bakteriobójczego, działającym poprzez hamowanie topoizomerazy II (gyrazy DNA) oraz topoizomerazy IV, co prowadzi do zahamowania syntezy DNA i śmierci komórki bakteryjnej. Skuteczność terapeutyczna zależy od parametrów farmakokinetyczno-farmakodynamicznych, takich jak stosunek Cmax do MIC oraz AUC do MIC. Oporność bakterii na cyprofloksacynę może rozwijać się przez mutacje chromosomalne, zaburzenia przepuszczalności błony komórkowej, oporność krzyżową oraz oporność plazmidową (geny qnr). Wartości graniczne MIC według EUCAST (wersja 7.1, od 10.03.2017) dla różnych drobnoustrojów wynoszą m.in.: Enterobacteriaceae S ≤0,25 mg/l, R >0,5 mg/l; Pseudomonas spp. S ≤0,5 mg/l, R >0,5 mg/l; Haemophilus influenzae S ≤0,06 mg/l, R >0,06 mg/l; Neisseria gonorrhoeae S ≤0,03 mg/l, R >0,06 mg/l.
Bacillus anthracis, bakteria beztlenowa, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Chlamydia trachomatis, choroba meningokokowa, cyprofloksacyna, działanie bakteriobójcze, Enterococcus faecalis, EUCAST, fluorochinolon, lekooporność, mikrobiologia kliniczna, minimalne stężenie hamujące, MRSA, mutacja chromosomalna, mycoplasma pneumoniae, Neisseria meningitidis, oporność bakteryjna, oporność krzyżowa, oporność plazmidowa, Pseudomonas aeruginosa, topoizomeraza IV, topoizomeraza typu II, zakażenie szpitalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – VisioFlox 3 mg/g
Ofloksacyna, substancja czynna maści do oczu VisioFlox w stężeniu 3 mg/g (1 cm maści zawiera 0,12 mg leku), jest fluorochinolonem o mechanizmie działania polegającym na hamowaniu topoizomerazy II (gyrazy) i topoizomerazy IV, co prowadzi do zahamowania replikacji DNA bakterii i efektu bakteriobójczego. Skuteczność terapii zależy od parametrów farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, w szczególności stosunku Cmax/MIC oraz AUC/MIC. Oporność na ofloksacynę rozwija się głównie przez mutacje w genach kodujących topoizomerazy, zmniejszoną penetrację leku (np. redukcja poryn, aktywność pomp efflux) oraz oporność plazmidową, zwłaszcza u szczepów Escherichia coli i Klebsiella spp. Występuje także oporność krzyżowa z innymi fluorochinolonami. Wrażliwość patogenów określa się metodą rozcieńczeń, z wartościami MIC granicznymi ustalonymi przez EUCAST (np. Enterobacteriaceae MIC ≤ 0,25 mg/l, Staphylococcus aureus MIC ≤ 0,001 mg/l).
acinetobacter baumannii, diagnostyka mikrobiologiczna, dwoinka rzeżączki, działanie bakteriobójcze, Enterobacter cloacae, EUCAST, film łzowy, fluorochinolon, gronkowiec koagulazo-ujemny, gronkowiec skórny, gronkowiec złocisty, maczugowiec, mechanizm oporności, metoda rozcieńczeń, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, mutacja genetyczna, oporność krzyżowa, oporność plazmidowa, paciorkowiec kałowy, pałeczka hemofilna, pałeczka okrężnicy, pałeczka ropy błękitnej, pałeczka zapalenia płuc, pneumokok, Proteus mirabilis, Serratia marcescens, spektrum przeciwbakteryjne, Stenotrophomonas maltophilia, stężenie leku, topoizomeraza II, topoizomeraza IV, wrażliwość drobnoustrojów - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cetraxal 2 mg/ml
Cetraxal to sterylny roztwór do stosowania miejscowego w uchu, zawierający 2 mg/ml cyprofloksacyny (chlorowodorek), z dawką 0,50 mg cyprofloksacyny w 0,25 ml ampułce. Cyprofloksacyna, fluorochinolon, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie topoizomerazy II (gyrazy DNA) i topoizomerazy IV, kluczowych enzymów dla replikacji i naprawy DNA bakterii. Podczas miejscowego podania stężenia leku w miejscu zakażenia są znacznie wyższe niż stężenia ogólnoustrojowe, co zwiększa skuteczność terapii. EUCAST zaleca stosowanie epidemiologicznych wartości odcięcia (ECOFF) do oceny wrażliwości drobnoustrojów na cyprofloksacynę: Enterobacteriaceae ≤ 0,125 mg/l, Staphylococcus spp. ≤ 1 mg/l, Pseudomonas aeruginosa ≤ 0,5 mg/l.
aktywny transport antybiotyku, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, chlorowodorek cyprofloksacyny, epidemiologiczna wartość odcięcia, EUCAST, fluorochinolony, gen qnr, gyraza DNA, oporność krzyżowa, oporność plazmidowa, podanie miejscowe do ucha, przepuszczalność błony komórkowej, Pseudomonas aeruginosa, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, stężenie cyprofloksacyny, topoizomeraza IV - Leksykon substancji czynnych
Sulfametoksazol – Właściwości farmakodynamiczne
Sulfametoksazol, będący sulfonamidem i składnikiem kotrimoksazolu (w stosunku 5:1 z trimetoprimem), działa bakteriostatycznie poprzez kompetencyjną inhibicję syntetazy dihydropterynianowej, blokując syntezę kwasu dihydrofoliowego z PABA, co hamuje biosyntezę folianów bakteryjnych. W połączeniu z trimetoprimem, który hamuje reduktazę DHF do tetrahydrofolianu, wykazuje synergistyczne działanie bakteriobójcze, skutkujące zahamowaniem syntezy puryn, DNA i RNA. Spektrum działania obejmuje liczne bakterie Gram-dodatnie (m.in. Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, w tym większość MRSA pozaszpitalnych) oraz Gram-ujemne (m.in. Escherichia coli, Klebsiella spp., Haemophilus influenzae), a także Pneumocystis jirovecii i niektóre pierwotniaki. Wartości graniczne EUCAST dla trimetoprimu w stosunku 1:19 (trimetoprim:sulfametoksazol) wynoszą m.in. 2 mg/l dla Enterobacteriaceae (S ≤ 2, R > 4) oraz 0,5 mg/l dla Haemophilus influenzae (S ≤ 0,5, R > 1).
działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, Enterobacteriaceae, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, kotrimoksazol, kwas dihydrofoliowy, kwas foliowy, kwas para-aminobenzoesowy, lekowrażliwość, metoda dyfuzyjno-krążkowa, metoda rozcieńczeń, Moraxella catarrhalis, MRSA, oporność krzyżowa, oporność plazmidowa, Pneumocystis jirovecii, Pseudomonas aeruginosa, reduktaza kwasu dihydrofoliowego, Staphylococcus aureus, Stenotrophomonas maltophilia, Streptococcus pneumoniae, sulfametoksazol, syntetaza dihydropterynianowa, synteza puryn, trimetoprim - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Proxacin 250 250 mg
Cyprofloksacyna, substancja czynna leku Proxacin, jest fluorochinolonem o działaniu bakteriobójczym, który hamuje aktywność topoizomerazy typu II (gyrazy DNA) oraz topoizomerazy IV, kluczowych enzymów dla replikacji i naprawy DNA bakterii. Efektywność terapeutyczna zależy od stosunku maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) do minimalnego stężenia hamującego (MIC) oraz pola pod krzywą stężenie-czas (AUC) do MIC. Oporność na cyprofloksacynę rozwija się głównie poprzez mutacje w genach kodujących enzymy docelowe, zmniejszoną przepuszczalność błony komórkowej, aktywne usuwanie leku z komórki oraz mechanizmy plazmidowe (geny qnr). Szczególnie wysoka oporność obserwowana jest u szczepów Pseudomonas aeruginosa oraz metycylinoopornych Staphylococcus aureus (MRSA), z opornością na fluorochinolony sięgającą 20-50% w izolatach szpitalnych. EUCAST definiuje wartości graniczne MIC dla wrażliwości i oporności, np. dla Enterobacteriaceae i Pseudomonas spp. wrażliwe szczepy mają MIC ≤0,5 mg/l, a oporne >1 mg/l.
Acinetobacter, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, cyprofloksacyna, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwbakteryjne, Enterobacteriaceae, EUCAST, fluorochinolon, gyraza DNA, Haemophilus influenzae, lekooporność, metycylinooporny szczep, mikrobiologia kliniczna, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, Mycoplasma hominis, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, oporność bakteryjna, oporność nabyta, oporność naturalna, oporność plazmidowa, pole pod krzywą stężenie-czas, przepuszczalność błony komórkowej, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, stężenie w osoczu, topoizomeraza IV, topoizomeraza typu II, wąglik, wartość graniczna wrażliwości - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ofloxacin-POS 3 mg/ml
Ofloksacyna, dostępna w kroplach do oczu o stężeniu 3 mg/ml (około 0,10 mg substancji aktywnej na kroplę), jest fluorochinolonem o mechanizmie bakteriobójczym polegającym na hamowaniu bakteryjnej gyrazy DNA. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego obejmujące bakterie tlenowe i beztlenowe oraz Chlamydia. Oporność na ofloksacynę rozwija się głównie poprzez mutacje w genie gyrA oraz mechanizmy usuwania leku z komórki bakteryjnej, co może prowadzić do oporności krzyżowej w obrębie fluorochinolonów. Wrażliwość bakterii oceniana jest według kryteriów EUCAST, z wartościami granicznymi dla poszczególnych patogenów, np. Staphylococcus spp. ≤1 mg/l (wrażliwe), Streptococcus pneumoniae ≤0,125 mg/l, Haemophilus influenzae ≤0,5 mg/l, Enterobacteriaceae ≤0,5 mg/l, a brak danych (BD) dotyczy m.in. Acinetobacter spp. i Pseudomonas aeruginosa.
acinetobacter baumannii, antybiogram, bakteryjna gyraza DNA, działanie bakteriobójcze, Enterobacteriaceae, epidemiologiczna wartość graniczna, Escherichia coli, Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów, fluorochinolon, gen gyrA, gronkowiec koagulazo-ujemny, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, mutacja genetyczna, ofloksacyna, oporność bakterii, oporność krzyżowa, oporność na metycylinę, oporność plazmidowa, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, szczep oporny, transfer genów oporności, wrażliwość na metycylinę