zdwojenie moczowodu

Zdwojenie moczowodu (duplicatio ureteris) to wrodzona anomalia układu moczowego, polegająca na występowaniu dwóch moczowodów całkowicie lub częściowo odprowadzających mocz z jednej nerki. Jest to najczęstsza wada rozwojowa górnych dróg moczowych, występująca u około 1% populacji, częściej u kobiet.

W zależności od stopnia zdwojenia, wyróżnia się zdwojenie całkowite (duplex ureter), gdy dwa oddzielne moczowody biegną od nerki do pęcherza moczowego, oraz zdwojenie częściowe (ureter fissus), gdy dwa moczowody łączą się na pewnym odcinku, tworząc wspólny kanał uchodzący do pęcherza. Zdwojenie może dotyczyć jednej lub obu nerek.

Zgodnie z regułą Weigelda-Meyera, w przypadku całkowitego zdwojenia, moczowód odprowadzający mocz z górnego bieguna nerki uchodzi do pęcherza niżej i bardziej przyśrodkowo niż moczowód z dolnego bieguna. Ta anatomiczna zależność ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż może predysponować do występowania odpływu pęcherzowo-moczowodowego, nawracających zakażeń układu moczowego czy wodonercza.

Zdwojenie moczowodu często pozostaje bezobjawowe i bywa wykrywane przypadkowo podczas badań obrazowych. Diagnostyka obejmuje USG, urografię, cystoskopię oraz tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny. Leczenie zależy od występowania objawów i powikłań – w przypadkach bezobjawowych nie wymaga interwencji, natomiast przy współistniejących patologiach może być konieczne leczenie chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl