jednoczesne stosowanie leków

Jednoczesne stosowanie leków (polipragmazja, politerapia) to praktyka stosowania wielu produktów leczniczych równolegle u jednego pacjenta. Jest to zjawisko szczególnie powszechne u pacjentów z chorobami przewlekłymi i współistniejącymi schorzeniami, a także u osób starszych.

Z klinicznego punktu widzenia jednoczesne stosowanie leków niesie ze sobą ryzyko interakcji lekowych, które mogą prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapii, nasilenia działań niepożądanych lub pojawienia się nowych efektów toksycznych. Interakcje mogą zachodzić na poziomie farmakokinetycznym (wpływ na wchłanianie, dystrybucję, metabolizm i wydalanie) oraz farmakodynamicznym (wpływ na mechanizm działania leku).

Racjonalne zarządzanie politerapią wymaga regularnej weryfikacji listy leków, oceny potencjalnych interakcji oraz rozważenia możliwości redukcji liczby stosowanych preparatów. Pomocne w tym procesie są systemy informatyczne i bazy danych interakcji lekowych. Lekarze powinni szczególnie ostrożnie dobierać schematy leczenia u pacjentów stosujących leki o wąskim indeksie terapeutycznym oraz preparaty metabolizowane przez te same izoenzymy cytochromu P450.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl