wada wrodzona układu rozrodczego

Wada wrodzona układu rozrodczego to nieprawidłowość w budowie lub funkcjonowaniu narządów płciowych, powstająca w okresie rozwoju płodowego. Może dotyczyć zarówno żeńskiego układu rozrodczego (macica, jajowody, jajniki, pochwa, srom), jak i męskiego (jądra, najądrza, nasieniowody, prostata, prącie, moszna).

Wady te mogą mieć różne podłoże – genetyczne, hormonalne, środowiskowe lub wieloczynnikowe. Przykładami są: zespół Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera (agenezja lub hipoplazja macicy i pochwy), macica przegrodzona lub dwurożna, wady rozwojowe jajników, wnętrostwo (brak zstąpienia jąder), spodziectwo (nieprawidłowe ujście cewki moczowej) czy stulejka.

Diagnostyka wad wrodzonych układu rozrodczego obejmuje badania obrazowe (USG, MRI, histerosalpingografia), genetyczne, endokrynologiczne oraz badania specjalistyczne. Leczenie zależy od rodzaju i nasilenia wady – może obejmować postępowanie zachowawcze, terapię hormonalną, leczenie chirurgiczne lub techniki wspomaganego rozrodu.

Wady wrodzone układu rozrodczego mogą prowadzić do zaburzeń płodności, problemów z miesiączkowaniem, trudności w współżyciu seksualnym oraz powikłań położniczych. Wczesna diagnostyka i odpowiednie leczenie mają kluczowe znaczenie dla poprawy jakości życia pacjentów oraz zachowania potencjału rozrodczego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl