fluor radioaktywny
Fluor radioaktywny to izotop fluoru, najczęściej F-18 (fluor-18), stosowany powszechnie w diagnostyce obrazowej PET (pozytonowej tomografii emisyjnej). Charakteryzuje się stosunkowo krótkim okresem półtrwania wynoszącym około 110 minut, co czyni go idealnym do zastosowań klinicznych, gdyż minimalizuje ekspozycję pacjenta na promieniowanie.
Najważniejszym związkiem znakowanym F-18 jest fluorodeoksyglukoza (FDG), wykorzystywana do obrazowania metabolizmu glukozy w tkankach. FDG-PET znajduje zastosowanie w onkologii (wykrywanie i ocena stadiów nowotworów), kardiologii (ocena żywotności mięśnia sercowego) oraz neurologii (diagnostyka chorób neurodegeneracyjnych, np. choroby Alzheimera).
Izotop F-18 musi być wytwarzany w cyklotronie, co stanowi pewne ograniczenie w jego dostępności. Ze względu na krótki okres półtrwania, produkcja musi odbywać się stosunkowo blisko miejsca podania pacjentowi lub wymagane jest efektywne logistyczne planowanie transportu.
Oprócz FDG, fluor radioaktywny wykorzystywany jest również do znakowania innych związków stosowanych w diagnostyce PET, takich jak FDOPA (do obrazowania układu dopaminergicznego) czy flumazenil (do oceny receptorów benzodiazepinowych w mózgu).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – V-PET 1 GBq/ml na dzień i godzinę odniesienia
V-PET to roztwór do wstrzykiwań zawierający fludeoksyglukozę znakowaną radionuklidem fluor-18 (¹⁸F) o aktywności 1 GBq/ml na dzień i godzinę odniesienia. Pojedyncza fiolka zawiera od 200 MBq do 15 GBq w objętości 0,2–15 ml. Fluor-18 charakteryzuje się okresem półtrwania 110 minut, emituje promieniowanie pozytonowe o maksymalnej energii 0,960 MeV, a w wyniku anihilacji powstaje promieniowanie gamma o energii 0,511 MeV. Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak sód diwodorofosforan dwuwodny (bufor pH), sód wodorotlenek (regulacja pH) oraz wodę do wstrzykiwań. V-PET jest dostępny w postaci przejrzystego, bezbarwnego lub lekko żółtego roztworu, pakowanego w wielodawkowe fiolki z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 15 ml, zabezpieczone korkiem z gumy chlorobutylowej i aluminiowym kapslem.
anihilacja pozytonu, bezpieczeństwo radiologiczne, diwodorofosforan sodu, ekspozycja na promieniowanie, fludeoksyglukoza, fluor radioaktywny, materiał radioaktywny, ochrona radiologiczna, okres półtrwania, podanie dożylne, produkt radiofarmaceutyczny, promieniowanie gamma, promieniowanie pozytonowe, roztwór do wstrzykiwań, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon substancji czynnych
Fluor – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fluor, występujący w różnych formach chemicznych, takich jak aminofluorki, sodu fluorek oraz radioaktywny izotop 18F, jest szeroko stosowany w produktach leczniczych i preparatach stomatologicznych. Dane przedkliniczne, obejmujące badania toksykologiczne, genotoksyczne oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach na zwierzętach dawki do 0,0002 mg/kg masy ciała (radioaktywny 18F) oraz do 5 mL/kg masy ciała (sodu fluorek 18F) nie powodowały śmierci. Potencjalne działanie genotoksyczne fluoru jest obserwowane jedynie przy bardzo wysokich dawkach (2-4 mg/kg mc.), znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną, a brak jest dowodów na rakotwórczość, teratogenność czy embriotoksyczność przy dawkach terapeutycznych. Produkty radiofarmaceutyczne z 18F są stosowane jednorazowo, co dodatkowo ogranicza ryzyko działań niepożądanych.
aberracja chromosomowa, aminofluorek, badanie cytogenetyczne, badanie toksykologiczne, dawka wielokrotna, dectaflur, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, fetotoksyczność, fluor radioaktywny, fluorek sodu, fluoroza, genotoksyczność, karcynogenność, mutagenność, olaflur, radiofarmaceutyk, teratogenność, żywienie pozajelitowe