chlorowodorek celiprololu

Chlorowodorek celiprololu to substancja czynna należąca do grupy selektywnych antagonistów receptorów beta-adrenergicznych, zwanych też beta-blokerami. Wykazuje głównie selektywność wobec receptorów β1, które znajdują się przede wszystkim w mięśniu sercowym, jednak w wyższych dawkach blokuje również receptory β2 zlokalizowane głównie w oskrzelach i naczyniach krwionośnych.

Celiprolol charakteryzuje się unikatowym profilem farmakologicznym, gdyż oprócz działania beta-blokującego wykazuje również słabe działanie agonistyczne wobec receptorów β2, co powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych. Dzięki temu obniża opór obwodowy, nie powodując jednocześnie typowego dla tradycyjnych beta-blokerów zwężenia oskrzeli, co może być korzystne u pacjentów ze współistniejącą chorobą obturacyjną płuc.

Substancja jest stosowana głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz zapobiegawczo w chorobie niedokrwiennej serca. Chlorowodorek celiprololu charakteryzuje się długim okresem półtrwania, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Wchłania się częściowo z przewodu pokarmowego, a jego biodostępność wynosi około 30-70%, przy czym pokarm może zmniejszać wchłanianie leku.

W porównaniu do nieselektywnych beta-blokerów, celiprolol wykazuje mniejszy wpływ na metabolizm glukozy i lipidów, dlatego może być stosowany u pacjentów z cukrzycą. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Ze względu na swój profil farmakologiczny, celiprolol jest często wybierany jako beta-bloker dla pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i współistniejącymi chorobami układu oddechowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl