astenia
Astenia to termin medyczny oznaczający nadmierne osłabienie organizmu, zmniejszenie siły mięśniowej oraz zwiększoną męczliwość, które nie ustępują po odpoczynku. Jest to objaw niespecyficzny, występujący w przebiegu wielu różnych chorób oraz stanów klinicznych.
W praktyce klinicznej astenia może towarzyszyć chorobom przewlekłym (m.in. niewydolności serca, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, nowotworom), zaburzeniom endokrynologicznym (np. niedoczynności tarczycy), chorobom zakaźnym (w tym wirusowym), ale także stanom psychicznym, takim jak depresja czy zaburzenia lękowe. Istotnym podtypem jest astenia neurocyrkulacyjna, charakteryzująca się objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego i autonomicznego.
Diagnostyka astenii wymaga dokładnego wywiadu lekarskiego i badań ukierunkowanych na identyfikację choroby podstawowej. Leczenie powinno być przyczynowe, skupione na chorobie wywołującej osłabienie. W przypadkach idiopatycznych zaleca się modyfikację stylu życia, regularną aktywność fizyczną dostosowaną do możliwości pacjenta oraz odpowiednią dietę.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Eletryptan – Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa eletryptanu, oceniany na podstawie badań klinicznych u ponad 5000 pacjentów, wykazuje zależność dawka-efekt w zakresie działań niepożądanych przy dawkach 20 mg, 40 mg i 80 mg. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to astenia, senność, nudności oraz zawroty głowy, typowe dla agonistów receptorów 5-HT1. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano jako częste (≥1/100 do <1/10), niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000). Do najczęstszych należą zaburzenia układu nerwowego (senność, ból głowy, zawroty głowy), serca (kołatanie, częstoskurcz), naczyniowe (zaczerwienienie twarzy), żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności), a także objawy ogólne (uczucie ciepła, osłabienie). Niezbyt często obserwowano m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, euforia), neurologiczne (drżenie, ataksja), a rzadko poważne powikłania, takie jak zapalenie spojówek, rzadkoskurcz czy hiperbilirubinemia.
agonista receptora 5-HT1, astenia, ataksja, choroba naczyń obwodowych, częstomocz, częstoskurcz, depersonalizacja, eletryptan, fascykulacje, hiperbilirubinemia, hipokineza, jadłowstręt, kołatanie serca, labilność emocjonalna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rzadkoskurcz, skurcz tętnicy wieńcowej, stupor, światłowstręt, szum uszny, udar naczyniowy mózgu, wielomocz, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flumycon
Flukonazol w postaci kapsułek twardych Flumycon wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek i wątroby, gdzie konieczna może być modyfikacja dawkowania. Flukonazol nie jest zalecany do leczenia grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20% wyleczeń u dzieci) oraz ograniczone dane dotyczące skuteczności w kryptokokozie i głębokich grzybicach endemicznych (parakokcydioidomykoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza). Istotne jest monitorowanie czynności wątroby podczas terapii, gdyż flukonazol może wywołać ciężkie hepatotoksyczne uszkodzenia, niezależnie od dawki czy czasu leczenia. Objawy takie jak znaczna astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczka wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej.
astenia, flukonazol, gryzeofulwina, grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hipokaliemia, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, jadłowstręt, kandydoza, komorowe zaburzenia rytmu serca, kryptokokoza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, nudność, parakokcydioidomykoza, reakcja anafilaktyczna, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji nerek, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczająca reakcja skórna, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Desmopressin Aristo 120 mcg
Desmopresyna w formie tabletek podjęzykowych wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wieku pacjenta oraz wskazania terapeutycznego. Najpoważniejszym powikłaniem jest hiponatremia, szczególnie u osób powyżej 65. roku życia oraz u pacjentów z niskim wyjściowym stężeniem sodu w surowicy, która może manifestować się bólami głowy, nudnościami, wymiotami, zawrotami głowy, dezorientacją, a w ciężkich przypadkach drgawkami i śpiączką. W populacji dorosłych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy (12%), hiponatremia (6%), zawroty głowy (3%), nadciśnienie tętnicze (2%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności (4%), ból brzucha (3%), biegunka (2%) i wymioty (1%). U dzieci dominują bóle głowy (1%) oraz zaburzenia psychiczne, w tym chwiejność emocjonalna i agresywność (około 0,1%), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha 0,65%, nudności 0,35%, wymioty 0,2%). Reakcje anafilaktyczne, choć nie zgłaszane w badaniach klinicznych, pojawiły się w monitoringu po wprowadzeniu leku do obrotu.
agresywność, alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, chwiejność emocjonalna, dezorientacja, drgawki, duszność, halucynacja, hipernatremia, hipokaliemia, hiponatremia, kołatanie serca, koszmar nocny, krwawienie z nosa, kurcz mięśniowy, moczówka prosta ośrodkowa, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój, niestrawność, nokturia, nudności, objawy grypopodobne, odwodnienie, osłabienie, parestezja, pierwotne izolowane moczenie nocne, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność, śpiączka, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie uwagi, zaburzenie widzenia, zaparcia, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zmienność nastroju, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazole Polfarmex 50 mg
Flukonazol, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy obejmują dolegliwości ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy), zmiany biochemiczne (podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej) oraz reakcje skórne (wysypka). Zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość (często ≥1/100 do <1/10), agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia i neutropenia (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100), wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów poddanych długotrwałej terapii. Ponadto, flukonazol może indukować reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję (rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000), oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak hipokaliemia, hipercholesterolemia i hipertriglicerydemia, które mogą wpływać na układ sercowo-naczyniowy.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cholestaza, drgawki, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, lek przeciwgrzybiczy, leukopenia, łysienie, martwica komórek wątrobowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, pokrzywka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa, zaparcia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Botox 200 j. Allergan kompleksu neurotoksyny Clostridium botulinum typu A
Produkt leczniczy BOTOX (200 jednostek kompleksu neurotoksyny Clostridium botulinum typu A) może znacząco wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Najczęściej obserwowane działania niepożądane, które mogą upośledzać sprawność psychomotoryczną, to astenia, osłabienie mięśni (zarówno w miejscu iniekcji, jak i w mięśniach odległych), zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie i opadanie powiek. Działania te pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych kilku dni po podaniu leku i mają charakter przejściowy, choć w rzadkich przypadkach mogą utrzymywać się przez kilka miesięcy. Częstość występowania działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania klinicznego, np. 35% u pacjentów z blefarospazmem, 28% z dystonią szyjną, 16% z ogniskową spastycznością kończyny górnej, a także obserwuje się tendencję spadkową częstości działań niepożądanych przy kolejnych terapiach w migrenie przewlekłej oraz nadreaktywności pęcherza moczowego.
astenia, blefarospazm, Botox, dystonia szyjna, kurcz powiek, nadpotliwość pach, nadreaktywność pęcherza moczowego, neurogenna nadczynność wypieracza, neurotoksyna Clostridium botulinum, opadanie powiek, osłabienie mięśni, parestezje, podwójne widzenie, przewlekła migrena, spastyczność dziecięca, spastyczność kończyny dolnej, spastyczność kończyny górnej, uogólnione osłabienie, zaburzenia mowy, zaburzenia oddechowe, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin MINI Citrus 2 mg
Tabletki do ssania NiQuitin MINI Citrus, stosowane zgodnie z zaleceniami, wykazują profil działań niepożądanych typowy dla nikotynowej terapii zastępczej, z najczęstszymi objawami obejmującymi nudności i wymioty (bardzo często), bezsenność (bardzo często), nerwowość oraz zawroty głowy (często). Rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości, a bardzo rzadko ciężkie reakcje anafilaktyczne wymagające natychmiastowej interwencji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leki przeciwdrgawkowe ze względu na ryzyko drgawek, a także u osób z chorobami sercowo-naczyniowymi, u których mogą wystąpić kołatania serca i tachykardia (niezbyt często). Występujące działania niepożądane dotyczą układów: immunologicznego, psychicznego, nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, żołądkowo-jelitowego, skórnego oraz ogólnego, a ich częstość klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
astenia, bezsenność, biegunka, ból gardła, choroba niedokrwienna serca, ciężkie działanie niepożądane, depresja, drażliwość, duszność, kołatanie serca, lek przeciwdrgawkowy, nadciśnienie tętnicze, niepokój, niestrawność, nudność, objawy grypopodobne, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, padaczka, pokrzywka, przedawkowanie nikotyny, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wymioty, wzdęcie, wzmożony apetyt, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie snu, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie gardła, zaparcie, zespół odstawienia nikotyny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aldan 5 mg
Amlodypina, stosowana w dawkach do 10 mg/dobę (preparat Aldan dostępny w tabletkach 5 mg i 10 mg), charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa i jest zwykle dobrze tolerowana. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęki obwodowe (10,8%), bóle głowy (7,3%), uczucie znużenia i kołatania serca (po 4,5%), zawroty głowy (3,4%) oraz nudności (2,9%). Działania te mają najczęściej łagodny lub umiarkowany charakter i są związane z mechanizmem wazodylatacyjnym leku. Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, tachykardia, bradykardia), zapalenie trzustki, drgawki czy żółtaczka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Odsetek pacjentów zmuszonych do odstawienia amlodypiny z powodu działań niepożądanych wynosi około 1,5%.
amlodypina, astenia, bezylan amlodypiny, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból pleców, ból stawu, ból w klatce piersiowej, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, choroba serca, depresja, drgawki, drżenie ust, działanie niepożądane, inkontynencja moczu, kołatanie serca, migotrzepotanie przedsionków, nerwowość, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nudność, obrzęk, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, przerost dziąseł, senność, skurcz mięśnia, tachykardia, uderzenie gorąca, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie libido, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie snu, zaczerwienienie twarzy, zapalenie trzustki, zaparcie, zawrót głowy, znużenie, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fulvestrant Eugia 250 mg
Fulwestrant, stosowany w dawce 250 mg jako roztwór do wstrzykiwań (Fulvestrant Eugia), nie wykazuje bezpośredniego negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dokumentacja medyczna wskazuje, że substancja czynna nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na te funkcje. Jednakże, ze względu na bardzo częste występowanie astenii – objawiającej się ogólnym osłabieniem, zmniejszeniem siły mięśniowej, zwiększoną męczliwością oraz spadkiem koncentracji – istnieje ryzyko pośredniego upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Astenia może negatywnie wpływać na szybkość reakcji, koordynację wzrokowo-ruchową oraz zdolność podejmowania decyzji, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentek i osób trzecich.
ampułko-strzykawka, astenia, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, fulwestrant, koncentracja, koordynacja wzrokowo-ruchowa, leczenie onkologiczne, męczliwość, objawy niepożądane, prowadzenie pojazdów, roztwór do wstrzykiwań, siła mięśniowa, substancja czynna, świadoma zgoda, zdolności psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Testosteron undecylan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Testosteron undecylan, główny składnik preparatu Nebido (1000 mg/4 ml), jest wskazany wyłącznie w leczeniu potwierdzonego hipogonadyzmu (hiper- lub hipogonadotropowego) po klinicznym potwierdzeniu niedoboru testosteronu oraz dwóch niezależnych pomiarach stężenia tego hormonu. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży, a doświadczenie kliniczne u pacjentów powyżej 65. roku życia jest ograniczone, z uwagi na brak jednoznacznych wartości referencyjnych stężenia testosteronu specyficznych dla wieku. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie raka gruczołu krokowego, a podczas leczenia należy regularnie monitorować stan prostaty (badanie per rectum, poziom PSA co najmniej raz w roku, a u pacjentów starszych lub z czynnikami ryzyka – dwa razy w roku). Monitorowanie stężenia testosteronu oraz parametrów laboratoryjnych (hemoglobina, hematokryt, funkcje wątroby, profil lipidowy) jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii i powinno odbywać się w tym samym laboratorium dla zapewnienia porównywalności wyników.
astenia, badanie per rectum, benzyl benzoesan, hematokryt, hiperkalcemia, hiperkalcynuria, hipogonadyzm, iniekcja domięśniowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadwrażliwość, niedobór testosteronu, nowotwór wątroby, osłabienie libido, powiększenie wątroby, poziom PSA, preparat androgenowy, profil lipidowy, przerzuty do kości, rak gruczołu krokowego, roztwór do wstrzykiwań, stężenie hemoglobiny, stężenie testosteronu, stężenie wapnia w osoczu, testosteron undecylan, testy czynnościowe wątroby, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aurex 20 20 mg
Podczas terapii cytalopramem (Aurex 20) działania niepożądane mają przeważnie łagodny i przemijający charakter, z największym nasileniem w pierwszych 1-2 tygodniach leczenia. Objawy takie jak nasilone pocenie się, suchość w jamie ustnej, bezsenność, senność, biegunka, nudności i zmęczenie wykazują zależność od dawki. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku terapii. U pacjentów, zwłaszcza kobiet, osób z hipokaliemią, wydłużeniem odstępu QT lub chorobami serca, odnotowano ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Epidemiologicznie u osób powyżej 50. roku życia stosujących SSRI, w tym cytalopram, obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenie, splątanie, potliwość, ból głowy, biegunka i kołatanie serca, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, cytalopram bromowodorek, depersonalizacja, drżenie, dyspepsja, działanie niepożądane, fotodermatoza, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, jaskra ostra zamykającego się kąta, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwotok poporodowy, lęk, łysienie, małopłytkowość, mania, mlekotok, mydriaza, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, napad paniki, nieżyt nosa, nudności, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, plamica, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, splątanie, SSRI, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, terminologia MedDRA, torsade de pointes, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia orgazmu, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół nieprawidłowego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złamanie kości, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide G.L. 5 mg
Lenalidomid jest stosowany w leczeniu nowotworów hematologicznych, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne oraz chłoniaki, z profilem bezpieczeństwa zależnym od wskazania i schematu terapeutycznego. Najczęstsze ciężkie działania niepożądane obejmują neutropenię (do 79,0%), trombocytopenię (do 72,3%), zapalenie płuc (do 10,6%), zakażenia dróg oddechowych, gorączkę neutropeniczną oraz żylne zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna). W badaniach klinicznych obserwowano także częste objawy takie jak biegunka (do 54,5%), zmęczenie (do 73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%), wysypka (do 31,7%) oraz skurcze mięśni (do 33,4%). Szczególnie istotne jest monitorowanie hematologiczne ze względu na wysoką częstość ciężkiej neutropenii i trombocytopenii, które mogą prowadzić do poważnych infekcji i gorączki neutropenicznej.
anemia hemolityczna, astenia, biegunka, bradykardia, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka neutropeniczna, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, leukopenia, martwica kanalików nerkowych, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedokrwistość autoimmunohemolityczna, niewydolność nerek, odwodnienie, pancytopenia, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni, szpiczak mnogi, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wysypka, zaćma, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół DRESS, zespół lizy guza, zespół mielodysplastyczny, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml
Lek Cabazitaxel G.L. (kabazytaksel) w dawce 25 mg/m² podawany co 3 tygodnie jest stosowany w leczeniu opornego na kastrację raka gruczołu krokowego z przerzutami. Analiza bezpieczeństwa opiera się na danych z trzech randomizowanych badań klinicznych (TROPIC, PROSELICA, CARD) obejmujących 1092 pacjentów, którzy otrzymali średnio 6-7 cykli terapii. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia hematologiczne: niedokrwistość (99,0%, stopień ≥3 u 12,0%), leukopenia (93,0%, stopień ≥3 u 59,5%), neutropenia (87,9%, stopień ≥3 u 73,1%) oraz trombocytopenia (41,1%). Do poważnych powikłań należała gorączka neutropeniczna (8,0%), stanowiąca zagrożenie życia wymagające hospitalizacji i intensywnej antybiotykoterapii. Ponadto często obserwowano działania niehematologiczne, takie jak biegunka (42,1%, stopień ≥3 u 4,7%), zmęczenie (25,0%) i astenia (15,4%). Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych występowało u około 19% pacjentów, najczęściej z powodu krwiomoczu, zmęczenia i neutropenii.
astenia, biegunka, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, działania niepożądane, G-CSF, gorączka neutropeniczna, kabazytaksel, krwiomocz, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, leukopenia, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, powikłanie krwotoczne, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację, transfuzja koncentratu krwinek czerwonych, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia układu moczowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie rytmu serca, zakażenie neutropeniczne, zakażenie oportunistyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Conaret 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Conaret, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wskazania klinicznego (przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bardzo często bradykardii u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca oraz często nasilania niewydolności serca i niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i dławicą piersiową częstymi objawami są zawroty głowy, bóle głowy i uczucie zmęczenia, które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni terapii. Inne często występujące działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy). Rzadziej notuje się zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, zaburzenia słuchu, a bardzo rzadko łysienie i nasilenie objawów łuszczycy lub wysypkę łuszczycopodobną.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, enzym wątrobowy, koszmar senny, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omam, omdlenie, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, trigliceryd, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metcrean XR
Stosowanie metforminy w preparacie Metcrean XR wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej, poważnego powikłania metabolicznego. Kwasica ta może pojawić się zwłaszcza przy nagłym pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążenia, zaburzeniach oddechowych czy posocznicy, co prowadzi do kumulacji metforminy. Wartość pH krwi poniżej 7,35, stężenie mleczanów w osoczu powyżej 5 mmol/l, zwiększona luka anionowa oraz podwyższony stosunek mleczanów do pirogronianów stanowią kluczowe parametry diagnostyczne. Przeciwwskazaniem do stosowania metforminy jest GFR < 30 ml/min, a w trakcie terapii konieczne jest regularne monitorowanie funkcji nerek. W przypadku odwodnienia, ciężkiej biegunki, wymiotów lub gorączki należy tymczasowo przerwać podawanie leku i skonsultować się z lekarzem.
astenia, ból brzucha, choroba układu krążenia, czynność nerek, długotrwałe głodzenie, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, insulina, ketoza, kontrola cukrzycy, kwasica mleczanowa, leczenie metforminą, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, luka anionowa, meglitynidy, metformina, nefropatia kontrastowa, niedotlenienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pH krwi, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, skurcz mięśni, śpiączka, spożycie alkoholu, stężenie mleczanów, stosunek mleczanów do pirogronianów, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie oddechowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aleric Deslo Active 2,5 mg
Desloratadyna w dawce 2,5 mg (Aleric Deslo Active) wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo w badaniach klinicznych u dzieci i dorosłych, z najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy (do 5,9% u nastolatków), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz uczucie zmęczenia (1,2%). W dawce 5 mg/dobę odnotowano wzrost częstości działań niepożądanych o 3% względem placebo. Rzadkie, ale istotne klinicznie działania obejmują reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, arytmia, bradykardia) oraz zaburzenia psychiczne (omamy, agresja, nietypowe zachowanie). Występują również bardzo rzadkie objawy ze strony wątroby, takie jak zapalenie wątroby, żółtaczka i podwyższenie enzymów wątrobowych, wymagające monitorowania parametrów biochemicznych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia zachowania, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie rytmu serca, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Glenmark 5 mg
Lenalidomid wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych u pacjentów z różnymi hematologicznymi wskazaniami, w tym szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi oraz chłoniakiem z komórek płaszcza. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są neutropenia (60,8-79,0% w szpiczaku mnogim, 76,8% w zespołach mielodysplastycznych, 50,9% w chłoniaku z komórek płaszcza), trombocytopenia (23,5-72,3% w szpiczaku mnogim, 46,4% w zespołach mielodysplastycznych) oraz zakażenia, w tym zapalenie płuc (5,7-10,6%). Inne często występujące działania to biegunka (34,8-54,5%), wysypka (16,2-31,7%), zmęczenie, neuropatia obwodowa oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Ciężkie działania niepożądane obejmują gorączkę neutropeniczną, posocznicę, bakteriemię oraz żylne choroby zakrzepowo-zatorowe, zwłaszcza u pacjentów leczonych skojarzeniem lenalidomidu z deksametazonem. W leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) obserwuje się wysoką częstość neutropenii (do 79,0%) i trombocytopenii (do 72,3%).
astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bakteriemia, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, hipokaliemia, leukopenia, limfopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, półpasiec, posocznica, szpiczak mnogi, trombocytopenia, trudność w połykaniu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olodon Free 1 mg/ml
Olopatadyna w preparacie Olodon Free (1 mg/ml, krople do oczu) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 1680 pacjentach stosujących lek od 1 do 4 razy dziennie przez okres do 4 miesięcy. Działania niepożądane wystąpiły u około 4,5% pacjentów, a jedynie 1,6% przerwało leczenie z tego powodu. Nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych okulistycznych ani ogólnoustrojowych. Najczęstszym objawem było uczucie bólu oka (0,7%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana. Do najczęstszych należały ból oka, podrażnienie, suchość oka, bóle głowy, zaburzenia smaku oraz suchość błony śluzowej nosa.
astenia, ból oka, duszność, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, kurcz powiek, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk powiek, obrzęk rogówki, obrzęk twarzy, olopatadyna, profil bezpieczeństwa, przekrwienie spojówki, punktowe zapalenie rogówki, rozszerzenie źrenicy, rumień, suchość oka, światłowstręt, zaburzenie smaku, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie zatok, zmniejszona ostrość widzenia, zwapnienie rogówki, zwiększone łzawienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adatam XR 0,4 mg
Produkt leczniczy Adatam XR zawierający tamsulosynę chlorowodorek w dawce 0,4 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowane działania to zawroty głowy (1,3%) oraz ból głowy, które należą do typowych reakcji neurologicznych. Często występują również omdlenia, które mogą wymagać natychmiastowej pomocy medycznej. Rzadziej pojawiają się kołatania serca, a bardzo rzadko hipotonia ortostatyczna. Działania niepożądane ze strony układu wzrokowego, takie jak niewyraźne widzenie i zaburzenia widzenia, występują niezbyt często i mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Poza tym zgłaszano reakcje alergiczne skórne, w tym wysypkę, świąd, pokrzywkę, a także poważne reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy rumień wielopostaciowy, które wymagają hospitalizacji.
arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, duszność, hipotonia ortostatyczna, IFIS, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tamsulosyny chlorowodorek, wysypka skórna, wytrysk wsteczny, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concor Cor 3,75 3,75 mg
Bisoprolol, substancja czynna leku Concor Cor, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującym wpływem na układ sercowo-naczyniowy. Najczęściej obserwuje się bradykardię (>10% pacjentów), a także pogorszenie istniejącej niewydolności serca (1-10%). Często występują również objawy naczyniowe, takie jak uczucie zimna kończyn i niedociśnienie tętnicze. Rzadziej notuje się zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz niedociśnienie ortostatyczne. W zakresie ośrodkowego układu nerwowego często pojawiają się zawroty głowy i bóle głowy, a rzadziej omdlenia i zaburzenia psychiczne, w tym zaburzenia snu i depresja. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia, występują często i mają zwykle charakter przejściowy.
alergiczny nieżyt nosa, aminotransferazy, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, enzymy wątrobowe, kurcze mięśni, łuszczyca, łysienie, nadwrażliwość skórna, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy, omdlenie, POChP, receptor beta-1, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcia, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Binabic 150 mg
Binabic (bikalutamid) w dawce 150 mg jest stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, jednak jego podawanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają monitorowania. Najczęściej obserwowane działania obejmują ginekomastię i ból piersi (bardzo często, ≥1/10), a także wysypkę, suchość skóry, astenie, zmniejszone libido, depresję, zawroty głowy, senność, uderzenia gorąca, bóle brzucha, zaparcia, niestrawność, nudności, krwiomocz oraz zaburzenia wątroby manifestujące się hipertransaminazemią i żółtaczką. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak niewydolność wątroby i śródmiąższowe zapalenie płuc, które mogą prowadzić do zgonu. Wydłużenie odcinka QT w EKG jest obserwowane z nieznaną częstością i może predysponować do groźnych arytmii. Ponadto, bikalutamid może wchodzić w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny, zwiększając ryzyko krwawień poprzez podwyższenie wartości PT/INR.
anemia, astenia, bikalutamid, depresja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, ginekomastia, hemoglobina, hipertransaminazemia, interakcje lekowe, krwiomocz, leki przeciwzakrzepowe, łysienie, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pochodne kumaryny, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, śródmiąższowe zapalenie płuc, transaminazy, uderzenia gorąca, wskaźnik INR, wydłużenie odcinka QT, wysypka, zaburzenia erekcji, zaparcie, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Proficar 75 mg
Lek Proficar zawierający 75 mg kwasu acetylosalicylowego w postaci tabletek dojelitowych może wywoływać szereg działań niepożądanych, które lekarz powinien uwzględnić podczas prowadzenia terapii. Najczęściej obserwuje się objawy dyspeptyczne, takie jak zgaga, nudności, wymioty oraz bóle brzucha, które mogą wskazywać na rozwijającą się gastropatię. Rzadko występują stany zapalne błony śluzowej żołądka i jelit oraz choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, która może prowadzić do krwotoków z przewodu pokarmowego i perforacji. Zaburzenia czynności wątroby manifestują się podwyższeniem enzymów wątrobowych i mają charakter przejściowy. W układzie nerwowym mogą pojawić się zawroty głowy, szumy uszne oraz bóle głowy, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Kwas acetylosalicylowy wpływa na hemostazę, powodując wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego oraz trombocytopenię, co zwiększa ryzyko krwawień, w tym krwotoków okołooperacyjnych, z nosa, dróg moczowo-płciowych, dziąseł, a w bardzo rzadkich przypadkach krwotoków z przewodu pokarmowego i mózgowych, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub stosujących inne leki przeciwkrzepliwe.
astenia, błona śluzowa żołądka, ból brzucha, ból głowy, choroba wrzodowa żołądka, czas krwawienia, czas protrombinowy, dolegliwość dyspeptyczna, enzym wątrobowy, farmakonadzór, gastropatia, hemostaza, hipoperfuzja tkanek, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiak, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, krzepliwość krwi, kwas acetylosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, mikrokrwawienie, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedokrwistość przewlekła, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niewydolność nerek, objaw dyspeptyczny, obrzęk, odczyn skórny, perforacja, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie, reakcja nadwrażliwości, ryzyko krwawienia, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan zapalny, świąd, szum uszny, tabletka dojelitowa, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zawrót głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zaranta 40 mg
Rozuwastatyna, stosowana w leku Zaranta, wykazuje profil działań niepożądanych, które są najczęściej łagodne i przemijające, a mniej niż 4% pacjentów musiało przerwać terapię z powodu działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, z wyższym ryzykiem rabdomiolizy oraz poważnych zaburzeń nerek i wątroby przy dawce 40 mg. Działania niepożądane mięśniowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rzadko rabdomioliza, występują częściej przy dawkach powyżej 20 mg, a wzrost aktywności kinazy kreatynowej powyżej 5 x górnej granicy normy (GGN) wymaga przerwania leczenia. Proteinuria, głównie kanalikowa, obserwowana jest u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u 3% przy dawce 40 mg, jednak nie wiąże się z ostrą lub postępującą chorobą nerek.
aminotransferaza, astenia, ból mięśni, cukrzyca, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatyniny, kinaza kreatynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, statyna, trombocytopenia, utrata pamięci, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluxazol
Flukonazol, substancja czynna produktu Fluxazol, nie jest zalecany do leczenia grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20% wyzdrowień) w porównaniu z gryzeofulwiną. Skuteczność flukonazolu w kryptokokozie pozauśrodkowonerkowej oraz głębokich grzybicach endemicznych (parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza) jest ograniczona, co uniemożliwia precyzyjne ustalenie dawkowania. Wzrost zakażeń Candida innych niż C. albicans, zwłaszcza gatunków naturalnie opornych (C. krusei, C. auris) lub o zmniejszonej wrażliwości (C. glabrata), wymaga uwzględnienia lokalnej epidemiologii i rozważenia alternatywnej terapii. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego. Flukonazol może powodować rzadkie, ale ciężkie hepatotoksyczne uszkodzenia wątroby, które ustępują po odstawieniu leku; w trakcie terapii należy monitorować funkcje wątroby i edukować pacjentów o objawach takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczka.
astenia, azol przeciwgrzybiczny, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, flukonazol, grzybica endemiczna, grzybica powierzchowna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, jadłowstręt, kryptokokoza, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, nudności, parakokcydioidomikoza, reakcja anafilaktyczna, sporotrychoza limfatyczno-skórna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze układowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 5 mg
Perindopril/Amlodipine Krka, łączący inhibitor ACE perindopril oraz antagonista wapnia amlodypinę, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie leczenia nadciśnienia tętniczego. Najczęstsze objawy obejmują obrzęki (zwłaszcza okolicy kostek), nagłe zaczerwienienie skóry twarzy i szyi, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, bóle głowy, parestezje oraz zaburzenia smaku. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania wg MedDRA: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się agranulocytozę, pancytopenię, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), obrzęk naczynioruchowy, ostrą niewydolność nerek oraz hiperkaliemię, która może prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.
agranulocytoza, amlodypina, antagonista wapnia, arytmia, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, działanie wazodylatacyjne, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, udar mózgu, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, zjawisko Raynauda, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Lewodropropizyna – Działania niepożądane
Lewodropropizyna, stosowana głównie w formie syropu lub tabletek jako lek przeciwkaszlowy, charakteryzuje się bardzo niskim ryzykiem działań niepożądanych, z częstością występowania poniżej 1:500 000. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane są bardzo rzadkie (<1/10 000) i obejmują reakcje skórne (pokrzywka, rumień, osutka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia, parestezje), a także reakcje alergiczne i anafilaksję. W większości przypadków objawy ustępują po odstawieniu leku, choć sporadycznie wymagane jest leczenie farmakologiczne. Opisano pojedyncze przypadki ciężkich powikłań, takich jak epidermoliza ze skutkiem śmiertelnym, śpiączka hipoglikemiczna u pacjentki stosującej jednocześnie doustne leki hipoglikemizujące, czy zaburzenia rytmu serca (bigeminia przedsionkowa).
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, astenia, biegunka, bigeminia przedsionkowa, ból brzucha, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, działanie przeciwkaszlowe, epidermoliza, kaszel, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, napad typu petit mal, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie napięcia mięśni, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, omdlenie, osłabienie kończyn dolnych, osutka, parestezja, pokrzywka, polipragmazja, politerapia, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, rumień, senność, śpiączka hipoglikemiczna, świąd, tachykardia, uogólniony obrzęk, utrata zdolności widzenia, wymioty, zaburzenie równowagi, zapalenie języka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxiper 10 mg + 4 mg + 1,25 mg
Lek Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl (inhibitor ACE) oraz indapamid (diuretyk tiazydopodobny), wykazuje złożony profil działań niepożądanych, które wynikają z farmakodynamiki poszczególnych składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane peryndoprylu to zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku), zaburzenia narządów zmysłów (zawroty głowy błędnikowe, szumy uszne), niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność oraz objawy żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty). Indapamid natomiast najczęściej powoduje hipokaliemię, reakcje nadwrażliwości skórne oraz wysypki plamkowo-grudkowe. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia tętniczego, hipokaliemii, zaburzeń rytmu serca, reakcji nadwrażliwości, a także potencjalnych powikłań mięśniowo-szkieletowych, takich jak miopatia czy rabdomioliza.
astenia, ból w klatce piersiowej, diuretyk tiazydopodobny, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kinaza kreatynowa, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mioglobinuria, miopatia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, oliguria anuria, ostra niewydolność nerek, parestezje, rabdomioliza, rozuwastatyna peryndopryl indapamid, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, szum uszny, udar mózgu, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zapaść naczyniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flunarizinum WZF 5 mg
Przedawkowanie flunaryzyny (Flunarizinum WZF 5 mg) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie po jednorazowej dawce około 600 mg, wywołując objawy takie jak sedacja, paradoksalne pobudzenie psychoruchowe, tachykardia oraz astenię. Mechanizm toksyczności wynika z wielokierunkowego działania leku na ośrodkowy układ nerwowy i układ sercowo-naczyniowy. W przypadku ostrego przedawkowania konieczne jest szybkie wdrożenie postępowania obejmującego eliminację niewchłoniętego leku (węgiel aktywowany, wymioty, płukanie żołądka) oraz leczenie podtrzymujące funkcje życiowe, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania parametrów sercowo-naczyniowych i neurologicznych.
astenia, działanie sedatywne, flunaryzyna, intensywna opieka medyczna, leczenie objawowe, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, sedacja, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vinpoton 5 mg
Winpocetyna, substancja czynna leku Vinpoton 5 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości występowania, z dominacją zdarzeń rzadkich i bardzo rzadkich. W układzie krwiotwórczym obserwuje się leukopenię (≥1/1000 do <1/100), trombocytopenię (≥1/10000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko niedokrwistość i aglutynację erytrocytów (<1/10000). Reakcje nadwrażliwości, w tym na laktozę jednowodną, klasyfikowane są jako rzadkie. W zakresie metabolizmu notuje się hipercholesterolemię (≥1/1000 do <1/100), zmniejszenie łaknienia, a bardzo rzadko jadłowstręt i cukrzycę. Objawy neuropsychiatryczne obejmują bezsenność, zaburzenia snu, pobudzenie, niepokój, a także bardzo rzadko euforię i depresję. W układzie nerwowym dominują bóle i zawroty głowy, zaburzenia smaku, stupor, niedowład połowiczy, a także bardzo rzadko senność, zaburzenia pamięci, drżenie i drgawki. Działania niepożądane dotyczące narządu wzroku i ucha obejmują obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, przekrwienie spojówki, zawroty głowy błędnikowe, przeczulicę słuchową, niedosłuch i szum w uszach.
aglutynacja erytrocytów, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bradykardia, cukrzyca, czas protrombinowy, dławica piersiowa, drgawki, dysfagia, dyskomfort brzuszny, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia, hipotermia, jadłowstręt, kołatanie serca, leukopenia, migotanie przedsionków, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedosłuch, niedowład połowiczy, niestrawność, nudności, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, pokrzywka, przeczulica słuchowa, rumień, skurcze dodatkowe, suchość jamy ustnej, świąd, szumy uszne, tachykardia, triglicerydy, trombocytopenia, winpocetyna, wymioty, wysypka, zaburzenia snu, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zaparcia, zawroty błędnikowe, zmniejszone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bibloc 10 mg
Bisoprolol fumaran, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które różnią się częstością i nasileniem w zależności od wskazań terapeutycznych. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca bardzo często obserwuje się bradykardię oraz nasilenie niewydolności serca (≥1/10 i ≥1/100 do <1/10), natomiast u chorych z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową te objawy występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Często pojawiają się dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz uczucie zmęczenia i zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni. Należy monitorować parametry wątrobowe (AlAT, AspAT) oraz stężenie triglicerydów, gdyż rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może dojść do zapalenia wątroby i wzrostu enzymów wątrobowych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, Bibloc, biegunka, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, dławica piersiowa, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, enzymy wątrobowe, hipertriglicerydemia, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, osłabienie siły mięśni, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmniejszone wydzielanie łez - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flukonazol Actavis 150 mg
Flukonazol Actavis, dostępny w kapsułkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują ból głowy, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, wysypkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej). Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół DRESS, martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN), zespół Stevens-Johnsona (SJS) oraz ostra uogólniona osutka krostowa, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto, flukonazol może powodować zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes oraz wydłużenie odstępu QT, co wymaga ścisłego monitorowania kardiologicznego.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cholestaza, drgawki, drżenie, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza narządów płciowych, lek przeciwgrzybiczy, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwistość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostowa, parestezje, pokrzywka, senność, świąd, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, wysypka polekowa, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevens-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivabradine Ranbaxy 5 mg
Iwabradyna, stosowana w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego, wykazuje charakterystyczne działania niepożądane związane z jej mechanizmem działania, przede wszystkim bradykardię i zaburzenia widzenia. Zaburzenia widzenia, zgłaszane u 14,5% pacjentów, manifestują się jako przemijające wrażenia silnego światła, efekt stroboskopowy, kalejdoskopowy lub zwielokrotnione obrazy, zwykle pojawiające się w ciągu pierwszych dwóch miesięcy leczenia i ustępujące w trakcie terapii lub po jej zakończeniu. Bradykardia występuje u 3,3% pacjentów, z ciężką postacią (HR ≤40/min) u 0,5%. Ponadto, badanie SIGNIFY wykazało zwiększone ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs. 4,08% w grupie kontrolnej; HR 1,26, 95% CI 1,15-1,39). Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia widzenia (niewyraźne, podwójne), blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, dodatkowe skurcze serca, wahania ciśnienia tętniczego, nudności, zaparcia, wysypki skórne oraz podwyższone stężenie kwasu moczowego i kreatyniny.
astenia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, dodatkowy skurcz komorowy, dodatkowy skurcz nadkomorowy, duszność, dysfunkcja węzła zatokowego, efekt stroboskopowy, eozynofilia, iwabradyna, kołatanie serca, kreatynina we krwi, kurcz mięśni, kwas moczowy we krwi, mechanizm farmakologiczny, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, odstęp PQ, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, przetrwałe wrażenie wzrokowe, repolaryzacja komór serca, rumień, właściwość chronotropowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie widzenia, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Polfarmex 10 mg
Hydroksyzyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Hydroxyzinum Polfarmex, wykazuje działania niepożądane wynikające z depresyjnego lub paradoksalnego pobudzającego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), działania przeciwcholinergicznego oraz reakcji nadwrażliwości. W badaniach klinicznych z udziałem 735 pacjentów przyjmujących dawkę 50 mg/dobę hydroksyzyny, najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (13,74% vs 2,70% w grupie placebo). Inne często występujące objawy to ból głowy (1,63%), zmęczenie (1,36%) oraz suchość w jamie ustnej (1,22%). Hydroksyzyna może wywoływać poważne reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (bardzo często ≥1/10), a także zaburzenia rytmu serca, takie jak wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes (bardzo rzadko <1/10 000), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca lub stosujących inne leki wydłużające QT. Ponadto, lek może powodować zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, omamy), neurologiczne (senność, drgawki), skórne (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona) oraz objawy antycholinergiczne (suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu).
agresywność, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, dezorientacja, drgawka, drżenie, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, hydroksyzyna, komorowe zaburzenie rytmu serca, mimowolne oddawanie moczu, napad przymusowego patrzenia, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowy wynik testu wątrobowego, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tik, torsade de pointes, trombocytopenia, trudność w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka polekowa, wysypka rumieniowa, wzmożona potliwość, zaburzenie akomodacji, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flukofemin One
Flukofemin One (150 mg flukonazolu) wymaga szczególnej ostrożności w terapii ze względu na rosnącą częstość zakażeń Candida opornych na flukonazol, zwłaszcza C. krusei, C. auris i C. glabrata, co może wymagać alternatywnego leczenia. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego. Flukonazol może wywoływać rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak niewydolność kory nadnerczy (szczególnie w skojarzeniu z prednizonem), ciężkie hepatotoksyczności oraz wydłużenie odstępu QT prowadzące do torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z chorobami mięśnia sercowego, hipokaliemią lub stosujących inne leki wydłużające QT. W przypadku nieprawidłowych wyników czynności wątroby lub objawów takich jak astenia, żółtaczka czy nudności, należy przerwać terapię i monitorować pacjenta.
amiodaron, astenia, azole przeciwgrzybicze, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, dysfagia, eozynofilia, flukonazol, halofantryna, hepatotoksyczność, hipokaliemia, jadłowstręt, kandydoza, ketokonazol, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, prednizon, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml
Flukonazol w postaci syropu Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z częstością występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęściej obserwuje się bóle głowy, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej). Wśród działań hematologicznych często występuje niedokrwistość, a rzadziej agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia i neutropenia. Istotne są również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, wymagająca natychmiastowego odstawienia leku. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, w tym torsade de pointes i wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cholestaza, drgawki, drżenie, flukonazol, fosfataza alkaliczna, gorączka, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, łysienie, martwica komórek wątrobowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, senność, suchość jamy ustnej, świąd, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, wysypka polekowa, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół Stevensa-Johnsona, złe samopoczucie, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka, zwiększona potliwość - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metsigletic
Produkt leczniczy Metsigletic, zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha i wymaga natychmiastowego odstawienia leku. W przypadku potwierdzenia zapalenia trzustki leczenie Metsigleticem nie powinno być kontynuowane. Ponadto, metformina niesie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie u pacjentów z ostrym pogorszeniem czynności nerek, niewydolnością wątroby, nadmiernym spożyciem alkoholu, źle kontrolowaną cukrzycą, czy stanami niedotlenienia. Kwasica mleczanowa charakteryzuje się m.in. pH krwi <7,35, stężeniem mleczanów >5 mmol/l oraz objawami takimi jak duszność kwasicza, ból brzucha, astenia i hipotermia. Wartość GFR powinna być oznaczona przed i w trakcie terapii, a produkt jest przeciwwskazany przy GFR <30 ml/min.
anafilaksja, astenia, choroby układu krążenia, choroby układu oddechowego, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, GFR, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, martwicze zapalenie trzustki, nefropatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, sytagliptyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cirrus 5 mg + 120 mg
Produkt Cirrus zawiera 5 mg cetyryzyny dichlorowodorku o natychmiastowym uwalnianiu oraz 120 mg pseudoefedryny chlorowodorku o przedłużonym uwalnianiu. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane wynikające z wpływu cetyryzyny na ośrodkowy układ nerwowy, działanie przeciwcholinergiczne oraz reakcje nadwrażliwości, w tym potencjalnie zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny. Pseudoefedryna natomiast może wywoływać objawy związane z pobudzeniem OUN oraz układu sercowo-naczyniowego. W badaniach klinicznych częstość działań niepożądanych u ponad 1% pacjentów była porównywalna do stosowania poszczególnych substancji osobno. Zgłaszano także rzadkie, ale poważne zdarzenia, takie jak zapalenie wątroby (cetyryzyna), udar mózgu i niedokrwienne zapalenie okrężnicy (pseudoefedryna). Działania niepożądane sklasyfikowano według systemu MedDRA, z częstością od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
aminotransferaza, astenia, duszność, dyskineza, dystonia, dyzuria, incydent mózgowo-naczyniowy, kryzys okulogiryczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, światłowstręt, tachykardia, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zawał serca, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon substancji czynnych
Wildagliptyna – Działania niepożądane
Wildagliptyna, inhibitor DPP-4 stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących od 3784 do 6197 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane są łagodne i przemijające, obejmując zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, drżenie), przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia, biegunka, ból brzucha, choroba refluksowa przełyku), skóry (wysypka, świąd, nadmierne pocenie się) oraz mięśniowo-szkieletowe (ból stawów i mięśni). Hipoglikemia występuje rzadko w monoterapii (0,4%) i częściej w terapii skojarzonej, zwłaszcza z sulfonylomocznikami (do 5,1%) i insuliną (14%). Rzadkie, ale istotne działania niepożądane to zapalenie trzustki, zapalenie wątroby (często bezobjawowe, z odwracalnym wzrostem aminotransferaz do 0,2-0,3% przypadków) oraz obrzęk naczynioruchowy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba refluksowa przełyku, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, drżenie, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-4, leki przeciwcukrzycowe, metformina, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, sulfonylomocznik, świąd, wysypka, wzdęcia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia układu nerwowego, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń skóry, zapalenie nosogardzieli, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zmiany pęcherzowe skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Borez 2,5 mg
Produkt leczniczy Borez zawiera bisoprololu fumaranu w dawce 2,5 mg na tabletkę (odpowiadającej 2,12 mg bisoprololu) i jest selektywnym beta-adrenolitykiem stosowanym w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Do najczęstszych działań niepożądanych należą bradykardia (występująca bardzo często, ≥ 1/10) oraz zaostrzenie niewydolności serca (często, ≥ 1/100 do < 1/10), co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki. Inne często obserwowane objawy to niedociśnienie tętnicze, uczucie ziębnięcia kończyn, zawroty i bóle głowy, astenia oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia). Niezbyt często występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, osłabienie i kurcze mięśni, a także zaburzenia erekcji. Rzadko notuje się zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości skórnej, zaburzenia słuchu oraz zmniejszone wydzielanie łez.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferazy, astenia, astma oskrzelowa, bisoprololu fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, hipertriglicerydemia, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, POChP, podwyższone enzymy wątrobowe, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmniejszone wydzielanie łez - Leksykon substancji czynnych
Flukonazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Flukonazol nie jest rekomendowany w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy, zwłaszcza u dzieci, gdzie skuteczność jest niższa niż 20% i nie przewyższa gryzeofulwiny. Dane dotyczące jego zastosowania w kryptokokozie pozauśrodkowounerwowej oraz innych grzybicach endemicznych (parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza) są ograniczone, co uniemożliwia ustalenie precyzyjnych schematów dawkowania. Wzrasta częstość zakażeń Candida innych niż C. albicans, z naturalną opornością (np. C. krusei, C. auris) lub zmniejszoną wrażliwością (C. glabrata) na flukonazol, co wymaga rozważenia alternatywnej terapii. Należy uwzględniać lokalne dane epidemiologiczne dotyczące oporności na flukonazol. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania zgodnie z wytycznymi.
anafilaksja, astenia, brak laktazy, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, DRESS, działanie hepatotoksyczne, elektrokardiogram, flukonazol, gryzeofulwina, grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hipokaliemia, histoplazmoza, inwazyjne zakażenie grzybicze, jadłowstręt, kanał potasowy, kandydoza, ketokonazol, komorowe zaburzenia rytmu, kryptokokoza, kryptokokoza płuc, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, parakokcydioidomikoza, prednizon, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terapia przeciwgrzybicza, terfenadyna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simvachol 10 mg
Symwastatyna (Simvachol) w dawkach 10 mg i 20 mg wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w dużych badaniach klinicznych, takich jak HPS (n=20 536) i 4S (n=4444). W badaniu HPS, przy dawce 40 mg/dobę, częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła 4,8% w grupie leczonej w porównaniu do 5,1% w grupie placebo, co świadczy o dobrej tolerancji leku. Najważniejszym działaniem niepożądanym jest miopatia, w tym zapalenie mięśni, z częstością poniżej 0,1% przy dawce 40 mg, jednak przy dawce 80 mg/dobę ryzyko wzrasta do 1,0%. Rzadko obserwowano rabdomiolizę z ostrą niewydolnością nerek oraz immunozależną miopatię martwiczą (IMNM), charakteryzującą się utrzymującym się osłabieniem mięśni proksymalnych i podwyższoną kinazą kreatynową mimo odstawienia statyn, wymagającą leczenia immunosupresyjnego. Ponadto, u 0,21% pacjentów leczonych dawką 40 mg odnotowano wzrost aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy, a rzadko zgłaszano zapalenie wątroby i żółtaczkę.
aminotransferazy, astenia, eozynofilia, fosfataza zasadowa, ginekomastia, Heart Protection Study, hemoglobina glikowana, hepatotoksyczność, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, rabdomioliza, Scandinavian Simvastatin Survival Study, simvachol, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, symwastatyna, tendinopatia, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji poznawczych, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, zmiany liszajowate - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisocard 3,75 mg
Bisoprolol fumaran, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z jego wpływem na układ sercowo-naczyniowy. Najczęściej obserwuje się bradykardię (≥1/10), nasilenie niewydolności serca (≥1/100 do <1/10) oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (≥1/1000 do <1/100). Często występują również objawy naczyniowe, takie jak uczucie ziębnięcia kończyn i niedociśnienie tętnicze (≥1/100 do <1/10), a także niedociśnienie ortostatyczne (≥1/1000 do <1/100), co wymaga szczególnej uwagi u osób starszych i przyjmujących inne leki hipotensyjne. W zakresie ośrodkowego układu nerwowego często pojawiają się zawroty głowy i bóle głowy (≥1/100 do <1/10), a rzadziej omdlenia (≥1/10 000 do <1/1 000). Zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu i depresja, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), natomiast koszmary senne i omamy są rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, hipertriglicerydemia, hipoglikemia, koszmar senny, kurcz mięśniowy, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie mięśniowe, POChP, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melatonina Biofarm 5 mg
Melatonina Biofarm w dawkach 2 mg, 3 mg oraz 5 mg wykazuje relatywnie korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi występującymi głównie z częstością niezbyt częstą (≥ 1/1000 do <1/100). Najczęściej zgłaszane objawy obejmują zaburzenia ze strony układu nerwowego (bóle głowy, migreny, letarg, zawroty głowy, senność), układu sercowo-naczyniowego (dławica piersiowa, kołatanie serca, tachykardia, nadciśnienie tętnicze) oraz zaburzenia psychiczne (drażliwość, nerwowość, niepokój, bezsenność, nietypowe sny, koszmary senne, lęk). Rzadziej obserwuje się leukopenię i małopłytkowość, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z chorobami hematologicznymi lub stosujących leki mielosupresyjne. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne, takie jak hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia oraz hiperbilirubinemia, wskazujące na konieczność kontroli parametrów biochemicznych i funkcji wątroby.
astenia, białkomocz, ból neuralgiczny, cukromocz, dławica piersiowa, dyspepsja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, kołatanie serca, letarg, leukopenia, małopłytkowość, melatonina, migrena, mlekotok, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, owrzodzenie jamy ustnej, parametr biochemiczny krwi, pobudzenie psychoruchowe, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, zapalenie gruczołu krokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Trazodone Neuraxpharm
Trazodon chlorowodorek, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg i 150 mg, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko nasilenia myśli samobójczych, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25. roku życia oraz osób z historią zachowań samobójczych. Wczesna faza leczenia i zmiany dawkowania są krytyczne pod kątem obserwacji klinicznej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z padaczką, niewydolnością wątroby lub nerek, chorobami sercowo-naczyniowymi (w tym zaburzeniami rytmu i wydłużonym odstępem QT), zaburzeniami elektrolitowymi, nadczynnością tarczycy oraz jaskrą ostrą. W przypadku wystąpienia objawów ciężkich zaburzeń wątroby (astenia, żółtaczka, nudności) konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Ponadto, trazodon może indukować przejście epizodu depresyjnego w maniakalny u pacjentów z zaburzeniami psychotycznymi, co wymaga zaprzestania leczenia.
agranulocytoza, astenia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroby sercowo-naczyniowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dusznica bolesna, dysfunkcja seksualna, faza maniakalna, hipokaliemia, IMAO, interwencja chirurgiczna, jadłowstręt, jaskra ostra, myśli samobójcze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilność autonomiczna, niewydolność sercowo-naczyniowa, niewydolność wątroby, padaczka, priapizm, remisja, rozrost gruczołu krokowego, schizofrenia, SNRI, SSRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wątroby, zachowania samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metformin Medreg
Kwasica mleczanowa jest rzadkim, ale poważnym powikłaniem metabolicznym terapii metforminą, szczególnie w kontekście ostrego pogorszenia czynności nerek, chorób układu krążenia, oddechowego oraz posocznicy. Nagłe obniżenie GFR poniżej 30 ml/min stanowi przeciwwskazanie do stosowania metforminy, a jej kumulacja w organizmie zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Wskazane jest regularne monitorowanie GFR przed i w trakcie leczenia. W sytuacjach odwodnienia (np. biegunka, wymioty, gorączka) lub stosowania leków nefrotoksycznych (NLPZ, diuretyki, leki przeciwnadciśnieniowe) należy czasowo przerwać terapię. Charakterystyczne objawy kwasicy mleczanowej to duszność kwasicza, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia oraz hipotermia prowadząca do śpiączki. Diagnostycznie obserwuje się pH krwi <7,35, stężenie mleczanów >5 mmol/l, zwiększoną lukę anionową oraz podwyższony stosunek mleczanów do pirogronianów.
astenia, cukrzyca typu 2, diuretyk, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, jodowy środek kontrastowy, ketoza, kwasica mleczanowa, lek przeciwnadciśnieniowy, meglitynid, metformina, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedokrwistość, niedotlenienie organizmu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie organizmu, ostre pogorszenie czynności nerek, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, witamina B12, współczynnik filtracji kłębuszkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metcrean
Metformina chlorowodorek, substancja czynna leku Metcrean, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z ostrym pogorszeniem czynności nerek, chorobami układu krążenia, zaburzeniami układu oddechowego czy posocznicą. Kwasica mleczanowa charakteryzuje się obniżeniem pH krwi poniżej 7,35, wzrostem stężenia mleczanów w osoczu powyżej 5 mmol/l, zwiększoną luką anionową oraz podwyższonym stosunkiem mleczanów do pirogronianów. Wskazane jest monitorowanie wartości GFR przed i w trakcie terapii, z przeciwwskazaniem do stosowania metforminy przy GFR <30 ml/min. Metformina powinna być tymczasowo odstawiona w stanach odwodnienia, przed i po badaniach z użyciem środków kontrastowych zawierających jod oraz przed zabiegami chirurgicznymi z zastosowaniem znieczulenia ogólnego, podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego, z ponownym włączeniem leku po minimum 48 godzinach i potwierdzeniu stabilnej funkcji nerek.
alkoholizm, astenia, ból brzucha, choroby układu krążenia, cukrzyca, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, glikol propylenowy, głodzenie, hipoglikemia, hipotermia, insulina, ketoza, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, leki przeciwnadciśnieniowe, meglitynidy, metformina chlorowodorek, nefropatia kontrastowa, niedotlenienie tkanek, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pochodne sulfonylomocznika, posocznica, skurcze mięśni, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia układu oddechowego, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe