roztwór wewnątrzgałkowy

Roztwór wewnątrzgałkowy to specjalistyczny preparat medyczny stosowany w okulistyce, podawany bezpośrednio do wnętrza gałki ocznej, zazwyczaj podczas zabiegów chirurgicznych lub jako element terapii chorób siatkówki i ciała szklistego. Preparaty te muszą spełniać rygorystyczne wymagania dotyczące jałowości, pH, osmolarności i biokompatybilności, aby nie powodować uszkodzeń delikatnych struktur oka.

W chirurgii okulistycznej roztwory wewnątrzgałkowe są wykorzystywane między innymi podczas operacji zaćmy, witrektomii czy zabiegów na siatkówce. Mogą pełnić funkcję płynów do irygacji (płukania) oka, substancji wypełniających przestrzeń po usuniętym ciele szklistym lub nośników dla leków. Najpopularniejsze roztwory to zrównoważony roztwór soli (BSS), roztwory wiskoelastyczne oraz preparaty perfluorowęglowodorowe.

Roztwory wewnątrzgałkowe o działaniu farmakologicznym zawierają substancje lecznicze takie jak antybiotyki, leki przeciwzapalne, anty-VEGF, steroidy czy środki barwiące struktury oka. Iniekcje wewnątrzgałkowe leków, szczególnie preparatów anty-VEGF, stanowią obecnie standardową metodę leczenia zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD), cukrzycowego obrzęku plamki (DME) oraz obrzęku plamki wtórnego do niedrożności naczyń siatkówki.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl