zaburzenie przewodnictwa elektrycznego
Zaburzenie przewodnictwa elektrycznego (w medycynie najczęściej określane jako zaburzenia przewodnictwa w sercu) to nieprawidłowości w przekazywaniu impulsów elektrycznych w układzie bodźcoprzewodzącym serca. Mogą one dotyczyć różnych poziomów układu przewodzącego, począwszy od węzła zatokowo-przedsionkowego, poprzez węzeł przedsionkowo-komorowy, pęczek Hisa, aż po włókna Purkinjego.
Zaburzenia przewodnictwa elektrycznego klasyfikuje się najczęściej na bloki zatokowo-przedsionkowe, przedsionkowo-komorowe oraz śródkomorowe. Bloki przedsionkowo-komorowe dzieli się na trzy stopnie w zależności od nasilenia: I stopnia (wydłużenie czasu przewodzenia), II stopnia (okresowy brak przewodzenia) oraz III stopnia (całkowity brak przewodzenia). W diagnostyce kluczowe znaczenie ma badanie EKG, które pozwala określić rodzaj i lokalizację zaburzenia.
Przyczynami zaburzeń przewodnictwa mogą być: choroba niedokrwienna serca, kardiomiopatia, wady wrodzone, zapalenie mięśnia sercowego, choroby zwyrodnieniowe układu przewodzącego, działania niepożądane leków, zaburzenia elektrolitowe oraz choroby autoimmunologiczne. Leczenie zależy od rodzaju zaburzenia i jego przyczyny – od modyfikacji farmakoterapii po wszczepienie układu stymulującego serce (rozrusznika).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sertraline Zentiva 25 mg
Przedawkowanie chlorowodorku sertraliny, dostępnego w postaci tabletek powlekanych Sertraline Zentiva 25 mg, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy, pobudzenie psychoruchowe, drżenia), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz sercowo-naczyniowego (tachykardia). W cięższych przypadkach może dojść do śpiączki oraz poważnych zaburzeń przewodnictwa elektrycznego serca, takich jak wydłużenie odstępu QTc i torsade de pointes, co wymaga natychmiastowej interwencji kardiologicznej. Monitorowanie elektrokardiograficzne jest niezbędne w diagnostyce i leczeniu tych pacjentów.
arytmia komorowa, chlorowodorek sertraliny, dializa, diureza, drżenie, hemoperfuzja, leczenie antyarytmiczne, monitorowanie elektrokardiograficzne, monoterapia, niewydolność oddechowa, nudność, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, senność, śpiączka, środek przeczyszczający, tabletka powlekana, tachykardia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zaburzenie repolaryzacji, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacosamide Zentiva 50 mg
Lacosamide Zentiva, zawierający lakozamid, jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w formie tabletek powlekanych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, które absolutnie uniemożliwiają jego stosowanie. Do głównych przeciwwskazań należą nadwrażliwość na lakozamid lub składniki pomocnicze preparatu, objawiająca się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, oraz rozpoznany blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodnictwa sercowego i potencjalnie groźnych arytmii.
badanie diagnostyczne, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość, nieregularna praca serca, objaw nadwrażliwości, objaw skórny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tabletka powlekana, wywiad medyczny, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lackepila 200 mg
Lek Lackepila (lakozamid) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych od łagodnych wysypek po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Drugim bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, ze względu na ryzyko pogorszenia przewodnictwa sercowego, co może skutkować bradykardią, asystolią lub nagłym zatrzymaniem krążenia. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest wykonanie EKG w celu wykluczenia tych zaburzeń przewodzenia. Tabletki Lackepila dostępne są w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, a każda zawiera specyficzne substancje pomocnicze, które mogą wywołać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów.
asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na lakozamid, nagłe zatrzymanie krążenia, napad padaczkowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, substancja czynna, układ bodźcotwórczo-przewodzący serca, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Loperamid Dr. Max 2 mg
Przedawkowanie loperamidu, substancji czynnej kapsułek twardych Loperamid Dr.Max (2 mg), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie ze względu na toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz układ sercowo-naczyniowy. Objawy obejmują otępienie, zaburzenia świadomości, ataksję, senność, miozę, hipertonię mięśniową oraz depresję oddechową. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się wydłużenie odstępu QT i zespołu QRS w EKG, torsade de pointes, inne groźne arytmie komorowe oraz zawał mięśnia sercowego. Dodatkowo mogą wystąpić zatrzymanie moczu, omdlenia oraz niedrożność jelit. Szczególnie wrażliwe na toksyczność loperamidu są dzieci, co zwiększa ryzyko ciężkiego przebiegu zatrucia.
antagonista receptorów opioidowych, arytmia komorowa, ataksja, częstoskurcz komorowy, depresja oddechowa, diureza, dysfagia, hipertonia, loperamid, mioza, nadmierne napięcie mięśniowe, nagły zgon sercowy, nalokson, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność jelit, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, powikłanie kardiologiczne, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie zespołu QRS, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie depolaryzacji komór, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zaburzenie repolaryzacji komór serca, zaburzenie rytmu komorowego, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zespół Brugadów, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml roztwór do infuzji 100 mg/50 ml
Przedawkowanie cyprofloksacyny, szczególnie w dawkach ≥12 g, może prowadzić do licznych objawów toksycznych obejmujących układ nerwowy (zawroty głowy, drżenia, drgawki, splątanie), pokarmowy (dyskomfort w jamie brzusznej) oraz nerkowy (ostra niewydolność nerek przy dawce 16 g, krystaluria, krwiomocz). Dodatkowo obserwuje się zaburzenia funkcji wątroby oraz wydłużenie odstępu QT w EKG, co zwiększa ryzyko arytmii. Objawy neurologiczne i nefrologiczne są szczególnie istotne klinicznie, a ich wystąpienie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Warto podkreślić, że dawka 12 g wywołuje objawy lekkiej toksyczności, natomiast dawka 16 g może skutkować ostrą niewydolnością nerek.
arytmia, cyprofloksacyna, dializa otrzewnowa, drgawki, drżenie, hemodializa, krwiomocz, krystaluria, kryształy cyprofloksacyny, lek zobojętniający, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, omamy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, splątanie, węgiel aktywowany, wodorosiarczan, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zakwaszanie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Lewofloksacyna – Przedawkowanie
Lewofloksacyna, fluorochinolonowy antybiotyk, stosowany jest w różnych formach farmaceutycznych, w tym doustnych, dożylnych oraz okulistycznych. Przedawkowanie lewofloksacyny prowadzi do objawów neurotoksycznych, takich jak splątanie, drgawki, omamy, drżenie i mioklonie, oraz zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, w tym wydłużenia odstępu QT, co wskazuje na ryzyko arytmii. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i nadżerki błon śluzowych. W przypadku preparatów okulistycznych całkowita dawka substancji jest zbyt niska, aby wywołać toksyczne efekty ogólnoustrojowe, jednak miejscowe przedawkowanie wymaga przemycia oczu wodą o temperaturze pokojowej.
CAPD, dializa otrzewnowa, drgawka, drżenie, działanie niepożądane, fluorochinolon, hemodializa, interwencja medyczna, lek zobojętniający, lewofloksacyna, mioklonia, nadżerka błony śluzowej, napad padaczkowy, neurotoksyczność, objaw neurologiczny, omam, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, postępowanie terapeutyczne, preparat oczny, przemycie oka, przewód pokarmowy, splątanie, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zaburzenie świadomości, zakażenie bakteryjne, zapis EKG, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tizagelan 4 mg
Przedawkowanie tyzanidyny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się objawami ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, bradykardia <60/min, wydłużenie odstępu QT w EKG) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, zwężenie źrenic, senność, niepokój ruchowy, śpiączka). Występuje również ryzyko zespołu zaburzeń oddechowych prowadzącego do niedotlenienia. Opisano przypadek jednorazowego spożycia 400 mg tyzanidyny u dorosłego pacjenta, który zakończył się pełnym powrotem do zdrowia bez powikłań, jednakże wymagał on natychmiastowej interwencji medycznej. Monitorowanie parametrów życiowych, zwłaszcza ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca oraz zapisu EKG z oceną odstępu QT, jest niezbędne dla wczesnego wykrycia powikłań.
bradykardia, diureza, leczenie objawowe, mioza, niedociśnienie tętnicze, niepokój ruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie tyzanidyny, śpiączka, tyzanidyna, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenia czuwania, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zespół zaburzeń oddechowych, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacosamide Zentiva 200 mg
Przy rozważaniu włączenia leczenia preparatem Lacosamide Zentiva, dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, kluczowe jest uwzględnienie przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lakozamid lub którykolwiek składnik pomocniczy leku, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych, w tym potencjalnie zagrażających życiu anafilaksji. Ponadto, preparatu nie należy stosować u pacjentów z rozpoznanym blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia, ze względu na wpływ lakozamidu na przewodnictwo elektryczne serca, co może pogłębić zaburzenia rytmu i prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych.
blok przedsionkowo-komorowy, charakterystyka produktu leczniczego, konsekwencja kardiologiczna, lakozamid, nadwrażliwość na substancję czynną, przewodnictwo sercowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, tabletka powlekana, wywiad alergologiczny, wywiad kardiologiczny, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego - Leksykon chorób i schorzeń
Blok serca – Leczenie
Blok serca to zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, które może manifestować się różnymi stopniami zaawansowania i wymaga indywidualnego podejścia terapeutycznego. Blok pierwszego stopnia zwykle nie wymaga leczenia, natomiast blok drugiego stopnia typu Mobitz II oraz blok trzeciego stopnia (całkowity) wskazują na konieczność implantacji stymulatora serca, nawet u pacjentów bezobjawowych, ze względu na ryzyko progresji do całkowitego bloku i zagrożenia życia. W stanach nagłych stosuje się tymczasową stymulację przezskórną (TCP) lub przezżylną. Farmakologicznie stosuje się atropinę, izoproterenol, dopaminę, dobutaminę i adrenalinę, jednak ich działanie jest często przejściowe i nieskuteczne w zaawansowanych blokach. W przypadku bloku serca spowodowanego lekami (np. beta-blokerami, digoksyną) lub infekcjami (np. boreliozą), kluczowe jest leczenie przyczynowe i modyfikacja terapii farmakologicznej.
ablacja drogi wolnej, amiodaron, angioplastyka wieńcowa, asystolia, atropina, beta-bloker, blok drugiego stopnia, blok odnogi pęczka Hisa, blok pierwszego stopnia, blok serca, blok trzeciego stopnia, bloker kanału wapniowego, bradykardia, całkowity blok serca, digoksyna, dobutamina, dopamina, dysfunkcja lewej komory, implantacja stymulatora serca, izoproterenol, kardiomegalia, litotrypsja wewnątrznaczyniowa, niewydolność serca, rehabilitacja kardiologiczna, restenoza, rewaskularyzacja, stymulacja dwukomorowa, stymulacja przezskórna, stymulacja przezżylna, terapia resynchronizująca serca, wzmocniona zewnętrzna kontrapulsacja, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Blok serca – Etiologia i przyczyny
Blok serca to zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, prowadzące do opóźnienia lub całkowitego zablokowania impulsów z przedsionków do komór. Przyczyny dzielą się na wrodzone i nabyte, z przewagą tych drugich. Wrodzony blok serca, występujący u 1 na 15 000-22 000 noworodków, najczęściej związany jest z przeciwciałami matczynymi (SLE, zespół Sjögrena), wrodzonymi wadami serca, zakażeniami wirusowymi, guzami płodu oraz mutacjami genów SCN5A i TRPM4. Nabyty blok serca najczęściej wynika z idiopatycznych procesów degeneracyjnych układu przewodzącego (choroba Leva, Lenegre’a, zmiany zwyrodnieniowe), stanowiących 40-50% przypadków, oraz choroby niedokrwiennej serca (około 20%), w tym zawału mięśnia sercowego (zwłaszcza ściany dolnej i przedniej) i przewlekłej choroby wieńcowej.
ablacja przegrody alkoholowa, ablacja węzła przedsionkowo-komorowego, amyloidoza, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, blok serca, borelioza, choroba Chagasa, choroba Lenegre’a, choroba Leva, choroba nadnerczy, choroba niedokrwienna serca, choroba tarczycy, choroba wieńcowa, choroba zastawki serca, cukrzyca, digoksyna, dystrofia mięśniowa Beckera, dystrofia miotoniczna, glikozyd nasercowy, gorączka reumatyczna, hemochromatoza, hiperkaliemia, hipokalemia, hipomagnezemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kardiomiopatia, lek antyarytmiczny, mutacja genu, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nerw błędny, niedoczynność tarczycy, obturacyjny bezdech senny, pęczek Hisa, proces degeneracyjny, przezcewnikowa implantacja zastawki aortalnej, reakcja wazowagalna, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza serca, szpiczak mnogi, tetralogia Fallota, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, wrodzona wada serca, wrodzony blok serca, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół Sjögrena