badanie teratologiczne
Badanie teratologiczne to specjalistyczna procedura diagnostyczna mająca na celu identyfikację czynników mogących powodować wady wrodzone u płodu (teratogenów). Badania te prowadzone są głównie w ramach oceny bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych oraz czynników fizycznych dla rozwijającego się płodu.
Metodologia badań teratologicznych obejmuje najczęściej modele zwierzęce (najczęściej myszy, szczury, króliki), na których testuje się potencjalny wpływ substancji w różnych fazach rozwoju embrionalnego. Wyniki tych badań są kluczowe dla klasyfikacji bezpieczeństwa leków podczas ciąży i określania kategorii ryzyka teratogennego.
W praktyce klinicznej badania teratologiczne stanowią podstawę poradnictwa przedkoncepcyjnego oraz doradztwa dla kobiet w ciąży, które były narażone na działanie potencjalnych teratogenów. Wyniki tych badań mają fundamentalne znaczenie dla tworzenia rejestrów wad wrodzonych oraz opracowywania wytycznych dotyczących bezpiecznej farmakoterapii w okresie ciąży.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soyfem Forte 230,8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Soyfem Forte, zawierającego wyciąg z nasion soi z zespołem izoflawonów przeliczonych na genisteinę, wykazały, że dawki do 100 mg/kg/dobę podawane przez 13 tygodni nie powodowały istotnych zmian czynnościowych ani anatomicznych u zwierząt doświadczalnych. Natomiast dawka 500 mg/kg/dobę indukowała niekorzystne efekty, takie jak hiperplazja nadnerczy oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, co wskazuje na istnienie progu toksyczności dla izoflawonów sojowych. Brak jest natomiast danych potwierdzających działanie mutagenne lub kancerogenne preparatu, jednakże brak tych danych nie wyklucza potencjalnego ryzyka w tym zakresie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 100 mg
Przedkliniczne badania gabapentyny wykazały brak istotnego potencjału genotoksycznego oraz mutagennego, co potwierdzono w testach in vitro i in vivo. W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach, jedynie samce szczurów otrzymujące najwyższą dawkę 2000 mg/kg mc./dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) wykazały statystycznie istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność czy przerzuty. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg mc., co odpowiada około 5-krotności dawki stosowanej u ludzi (3600 mg/dobę).
aberracja chromosomowa, badanie teratologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, in vitro, in vivo, mikrojąderka w szpiku kostnym, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność i rozrodczość, potencjał genotoksyczny, test mutagenności, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliclada 90 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Gliclada, opiera się na standardowych badaniach toksykologicznych, genotoksycznych oraz reprodukcyjnych przeprowadzonych na modelach zwierzęcych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnego zagrożenia dla zdrowia ludzkiego, co pozwala na określenie dopuszczalnych dawek terapeutycznych oraz potencjalnych narządów docelowych toksyczności. Testy genotoksyczności, obejmujące metody in vitro i in vivo, nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, przy czym jedynym istotnym efektem była zmniejszona masa ciała płodów u zwierząt otrzymujących dawki 25-krotnie przekraczające maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczne, badanie kancerogenności, badanie reprodukcyjne, badanie teratologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, gliklazyd, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salmex (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Salmex, zawierającego salmeterol ksynafonian i flutykazon propionian, wykazały potencjalne ryzyko teratogenne związane z podawaniem glikokortykosteroidów, w tym flutykazonu. U zwierząt laboratoryjnych obserwowano wady rozwojowe płodów, takie jak rozszczep podniebienia oraz zniekształcenia szkieletu, a także specyficzne zmiany po jednoczesnym podaniu obu składników, m.in. przemieszczenie tętnicy pępkowej i niecałkowite kostnienie kości potylicznej. Toksyczność salmeterolu ujawniała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających standardowe dawki terapeutyczne, co podkreśla znaczenie dawki w ocenie ryzyka.
Interpretacja wyników badań wymaga uwzględnienia różnic międzygatunkowych oraz faktu, że w badaniach stosowano dawki przewyższające te stosowane klinicznie. Efekty teratogenne obserwowane w modelach zwierzęcych niekoniecznie przekładają się na populację ludzką przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. W związku z tym, mimo wykazania potencjalnych zagrożeń w warunkach eksperymentalnych, obecna wiedza medyczna sugeruje, że stosowanie Salmex zgodnie z zaleceniami nie powinno wiązać się z istotnym ryzykiem teratogennym u pacjentów.
badanie farmakologiczne, badanie teratologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, flutykazon propionowy, glikokortykosteroid, malformacja czaszki, model zwierzęcy, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol ksynafonowy, toksyczność dawkozależna, toksyczność zarodkowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny wykazały, że dwuletnie badanie rakotwórczości na myszach i szczurach, przy dawkach do 2000 mg/kg mc./dobę, ujawniło statystycznie istotny wzrost nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie u samców szczurów przy najwyższej dawce. Maksymalne stężenie leku w osoczu szczurów było 10-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 3600 mg/dobę. Nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Gabapentyna nie wykazała potencjału genotoksycznego w standardowych testach mutagenności in vitro i in vivo. W badaniach na szczurach, przy dawkach do 2000 mg/kg mc./dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m²), nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność i rozrodczość.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie perinatalne, badanie postnatalne, badanie przedkliniczne, badanie teratologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gabapentyna, margines bezpieczeństwa, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 300 mg
Badania przedkliniczne gabapentyny wykazały, że podawanie leku w dawkach do 2000 mg/kg mc./dobę u szczurów i myszy (odpowiadających do 5-krotności dawki ludzkiej 3600 mg w przeliczeniu na mg/m²) nie powodowało istotnych efektów mutagennych ani negatywnego wpływu na płodność. W dwuletnich badaniach na szczurach zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie u samców przy najwyższej dawce 2000 mg/kg mc./dobę, przy czym nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Gabapentyna nie wykazywała działania mutagennego ani genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, a także nie wpływała negatywnie na płodność szczurów nawet przy dawkach około 5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę stosowaną u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie teratologiczne, dawka dobowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, rozwój płodowy, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imipenem/Cilastatin Kabi 500 mg + 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Imipenem/Cilastatin Kabi wykazały korzystny profil bezpieczeństwa tego połączenia substancji czynnych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. W modelach zwierzęcych nefrotoksyczność imipenemu, obserwowana przy monoterapii, została skutecznie zneutralizowana przez cylastatynę podawaną w stosunku 1:1, co potwierdza mechanizm ochronny polegający na blokowaniu transportu imipenemu do komórek kanalików nerkowych. W badaniach teratologicznych na makakach jawajskich dawka (40 mg + 40 mg)/kg mc./dobę dożylna wywołała objawy toksyczności ogólnoustrojowej, takie jak wymioty, brak łaknienia, zmniejszenie masy ciała, biegunka, poronienia i zgony. Natomiast dawka około (100 mg + 100 mg)/kg mc./dobę (około 3-krotnie wyższa niż kliniczna) podawana w infuzji dożylnej wywołała jedynie sporadyczne wymioty bez działań teratogennych, choć zaobserwowano zwiększoną liczbę niezagnieżdżonych embrionów.
badanie teratologiczne, cylastatyna, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, działanie wewnątrzkomórkowe, genotoksyczność, imipenem, imipenem jednowodny, imipenem z cylastatyną, infuzja dożylna, kanalik nerkowy, makak jawajski, nefrotoksyczność, niezagnieżdżony embrion, potencjał karcynogenny, sól sodowa cylastatyny, toksyczność nerkowa, toksyczność ogólnoustrojowa, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zocor 80 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny obejmowały szeroki zakres testów na modelach zwierzęcych, w tym ocenę farmakodynamiki, toksyczności wielokrotnych dawek, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wykazały zagrożeń innych niż te wynikające z podstawowego mechanizmu działania leku, czyli hamowania syntezy cholesterolu. Badania toksyczności wielokrotnych dawek potwierdziły brak dodatkowych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu, a testy genotoksyczności (w tym test Amesa oraz badania in vitro i in vivo) nie wykazały istotnego potencjału mutagennego. Ponadto, badania rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów związane z terapią symwastatyną.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie teratologiczne, efekt teratogenny, hamowanie syntezy cholesterolu, indukowanie nowotworów, mechanizm działania leku, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa symwastatyny, terapia długoterminowa, test Amesa, toksyczność wielokrotnych dawek, właściwości rakotwórcze, wpływ mutagenny, Zocor - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gefitinib Zentiva 250 mg
Badania przedkliniczne gefitynibu wykazały istotne działania toksyczne na poziomie narządowym u zwierząt laboratoryjnych przy ekspozycji porównywalnej do klinicznej, obejmujące zanik i ścieńczenie nabłonka rogówki, martwicę brodawek nerkowych oraz martwicę komórek wątroby z naciekami eozynofilowymi makrofagów. W badaniach na szczurach dawka 20 mg/kg m.c./dobę powodowała zmniejszenie płodności samic oraz obniżenie przeżywalności noworodków. W teratologii nie stwierdzono wad rozwojowych u szczurów przy dawce do 30 mg/kg m.c./dobę, natomiast u królików dawki ≥20 mg/kg m.c./dobę wiązały się ze zmniejszoną masą ciała płodów. Gefitynib wykazuje znaczące przenikanie do mleka szczurów, z poziomem radioaktywności 11-19 razy wyższym niż we krwi. Badania in vitro sugerują potencjalne ryzyko fototoksyczności oraz wpływ na repolaryzację mięśnia sercowego, jednak klinicznie nie potwierdzono wydłużenia odstępu QT.
badanie kancerogenności, badanie teratologiczne, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, EGFR, gefitynib, gruczolak wątroby, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątroby, nabłonek rogówki, naciek eozynofilowy makrofagów, naczyniakomięsak krwionośny, organogeneza, potencjał fototoksyczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, ścieńczenie rogówki, toksyczność narządowa, wada rozwojowa, węzeł krezki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rozwojowe, zatoka wątrobowa - Leksykon substancji czynnych
Imipenem – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności imipenemu wykazały, że głównym efektem niepożądanym jest nefrotoksyczność, ograniczona do uszkodzeń nerek, która jednak jest skutecznie neutralizowana przez cylastatynę podawaną w stosunku 1:1. Mechanizm ochronny cylastatyny polega na blokowaniu transportu imipenemu do komórek kanalików nerkowych, co zostało potwierdzone w modelach zwierzęcych (króliki, małpy). Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, natomiast brak jest danych dotyczących potencjału karcynogennego przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach teratologicznych na ciężarnych makakach jawajskich stosowano dawki 40 mg + 40 mg/kg mc./dobę oraz około 100 mg + 100 mg/kg mc./dobę imipenemu z cylastatyną, podawane dożylnie, co odpowiada odpowiednio dawce klinicznej i jej trzykrotności u ludzi.
badanie przedkliniczne, badanie teratologiczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, cylastatyna, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, infuzja dożylna, kanaliki nerkowe, karcynogenność, mechanizm działania, nefrotoksyczność imipenemu, profil bezpieczeństwa, ryzyko onkogenne, substancja aktywna, teratologia, toksyczność matczyna, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 800 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny (Neurontin) obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój na modelach zwierzęcych. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach stosowano dawki od 200 do 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada stężeniom w osoczu przekraczającym 10-krotnie poziomy terapeutyczne u ludzi (3600 mg/dobę). U samców szczurów poddanych najwyższej dawce zaobserwowano wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność i przerzuty. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności gabapentyny, a ocena płodności u szczurów przy dawkach do 2000 mg/kg nie ujawniła negatywnego wpływu na rozrodczość. W badaniach teratologicznych na myszach, szczurach i królikach stosowano dawki wielokrotnie przekraczające dawkę ludzką (do 50-krotności w mg/kg i do 8-krotności w mg/m²), nie stwierdzając wzrostu wad wrodzonych.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, gabapentyna, margines bezpieczeństwa, mikrojąderka w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, stężenie leku w osoczu, teratogenność, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon substancji czynnych
Cylastatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cylastatyna jest kluczowym składnikiem skojarzonego preparatu z imipenemem, stosowanego w terapii zakażeń bakteryjnych, ze względu na swoje właściwości nefroprotekcyjne. Badania przedkliniczne wykazały, że cylastatyna zapobiega nefrotoksyczności imipenemu poprzez blokowanie jego wnikania do komórek kanalików nerkowych, co potwierdzono w modelach zwierzęcych (króliki, małpy) przy stosunku 1:1 obu substancji. Standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz badania genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach teratologicznych na makakach jawajskich, dawki dożylne około 100 mg/kg mc./dobę (około 3-krotnie wyższe niż u ludzi) nie wykazały działania teratogennego, choć przy szybkich wstrzyknięciach 40 mg/kg mc./dobę obserwowano toksyczność matczyną i wpływ na implantację zarodków.
badanie karcinogenności, badanie teratologiczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo nerkowe, biegunka, cylastatyna sodowa, działanie nefroprotekcyjne, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, infuzja dożylna, kanalik nerkowy, makak jawajski, nefrotoksyczność imipenemu, poronienie, potencjał karcinogenny, ryzyko karcynogenne, toksyczność imipenemu, toksyczność matczyna, wstrzyknięcie dożylne, wymioty, zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ostenil 70 70 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alendronianu wykazały, że długotrwałe podawanie leku w dawkach od 1 do 3,75 mg/kg (odpowiadających 1-3 krotności maksymalnej dawki zalecanej u ludzi) powoduje proliferację komórek parafolikularnych tarczycy u szczurów, co może wskazywać na wpływ na gospodarkę wapniową i funkcjonowanie układu endokrynnego. Analizy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani uszkadzającego DNA. W badaniach na szczurach, podawanie alendronianu do 5 mg/kg/dobę (4-krotność dawki ludzkiej) nie wpływało negatywnie na płodność obu płci. Jednakże teratologiczne badania na ciężarnych szczurach wykazały, że dawki powyżej 10 mg/kg/dobę indukowały istotne zaburzenia mineralizacji kości płodów, obejmujące niekompletne kostnienie kręgosłupa szyjnego, piersiowego i lędźwiowego, czaszki oraz mostka. Zmiany te nie wystąpiły u królików, co sugeruje różnice gatunkowe w odpowiedzi na lek.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy 500 mg + 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy wykazały, że toksyczność imipenemu ogranicza się głównie do nerek, jednak jednoczesne podawanie cylastatyny w stosunku 1:1 skutecznie zapobiega nefrotoksyczności poprzez blokadę wnikania imipenemu do komórek kanalików nerkowych. W badaniach teratologicznych na ciężarnych makakach jawajskich stosowano dawki 40 mg + 40 mg/kg mc./dobę dożylnie, obserwując objawy toksyczności takie jak wymioty, brak łaknienia, zmniejszenie masy ciała, biegunka, poronienia oraz zgony. Przy wyższych dawkach około 100 mg + 100 mg/kg mc./dobę, podawanych w infuzji dożylnej, odnotowano minimalne objawy nietolerancji, brak zgonów oraz brak działania teratogennego, choć zaobserwowano zwiększoną liczbę niezagnieżdżonych embrionów, co może wskazywać na wpływ na wczesne etapy rozwoju zarodka.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, badanie teratologiczne, badanie toksyczności, cylastatyna, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, imipenem, infuzja dożylna, kanalik nerkowy, makak jawajski, nietolerancja leku, niezagnieżdżony embrion, potencjał karcinogenny, toksyczność, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Fresenius Kabi 50 mg
Dane toksykologiczne kaspofunginy uzyskane w badaniach przedklinicznych na szczurach i małpach wykazały, że dożylne podawanie dawkami do 7-8 mg/kg masy ciała wiąże się z reakcjami w miejscu wstrzyknięcia, objawami uwalniania histaminy (szczury) oraz hepatotoksycznością (małpy). W badaniach teratologicznych na szczurach dawka 5 mg/kg indukowała istotne zmiany rozwojowe płodów, takie jak obniżenie masy ciała, wzrost częstości niepełnego kostnienia kręgów, kości mostka i czaszki oraz zwiększoną częstość żeber szyjnych, co korelowało z działaniami niepożądanymi u ciężarnych samic, zwłaszcza reakcjami histaminowymi. Badania genotoksyczności, obejmujące testy in vitro oraz in vivo na chromosomach szpiku kostnego myszy, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego kaspofunginy.
badanie genotoksyczne, badanie teratologiczne, badanie toksykologiczne, Caspofungin, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, histamina, karcynogeneza, kaspofungina, lek przeciwgrzybiczny, niepełne kostnienie, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, reakcja uwolnienia histaminy, szpik kostny, wątroba, żebro szyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Aurovitas 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny wykazały, że podawanie dawki do 2000 mg/kg/dobę u myszy i szczurów (odpowiadającej do 50-krotności dawki ludzkiej 3600 mg, przeliczonej na mg/m²) nie powodowało istotnych wad wrodzonych, choć zaobserwowano opóźnienie kostnienia u gryzoni przy dawkach ≥1000 mg/kg/dobę. W dwuletnim badaniu karcynogenności u szczurów stwierdzono statystycznie istotny wzrost nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie u samców przy najwyższej dawce 2000 mg/kg/dobę, co odpowiadało 10-krotnemu stężeniu w osoczu w porównaniu do dawek stosowanych u ludzi (3600 mg/dobę). Nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości, nie wpływały na przeżywalność i nie wykazywały przerzutów, a ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Gabapentyna nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo.
aberracja chromosomowa, badanie prenatalne i postnatalne, badanie teratologiczne, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozrodczość, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symleptic 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny w preparacie Symleptic obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach stosowano dawki do 2000 mg/kg/dobę (myszy: 200, 600, 2000 mg/kg/dobę; szczury: 250, 1000, 2000 mg/kg/dobę). U samców szczurów przy najwyższej dawce 2000 mg/kg/dobę zaobserwowano statystycznie istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki, jednak nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości, nie wpływały na przeżywalność, nie dawały przerzutów i były podobne do zmian u zwierząt kontrolnych. Maksymalne stężenie gabapentyny w osoczu szczurów przekraczało 10-krotnie stężenia u ludzi przy dawce 3600 mg/dobę. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, a także nie stwierdzono indukcji mikrojąderek w szpiku kostnym chomika.
aberracja chromosomowa, badanie postnatalne, badanie prenatalne, badanie teratologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gabapentyna, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin MIP Pharma 2 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne cefazoliny wykazały niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 po dożylnym podaniu u szczurów w zakresie 2400-3700 mg/kg masy ciała, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach nie stwierdzono istotnego działania toksycznego systemowo, jednak u psów obserwowano lokalne uszkodzenia mięśni po wielokrotnych iniekcjach domięśniowych, co należy uwzględnić przy wyborze drogi podania. Ocena neurotoksyczności na modelu króliczym potwierdziła niski potencjał neurotoksyczny cefazoliny, co jest istotne w kontekście stosowania u pacjentów z chorobami układu nerwowego.
badanie teratologiczne, badanie toksykologiczne, cefazolina, działanie neurotoksyczne, iniekcja domięśniowa, LD50, mutagenność i rakotwórczość, neurotoksyczność, płodność, podanie dożylne, profil toksykologiczny, rozwój okołoporodowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie tkanki mięśniowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symleptic 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące gabapentyny w produkcie Symleptic wskazują na brak jednoznacznego działania rakotwórczego u ludzi, mimo że u samców szczurów poddanych najwyższej dawce 2000 mg/kg/dobę (10-krotnie wyższej ekspozycji niż u ludzi przy dawce 3600 mg/dobę) zaobserwowano wzrost częstości nowotworów zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność i przerzuty. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności zarówno in vitro, jak i in vivo. W zakresie wpływu na rozrodczość, dawki do 2000 mg/kg u szczurów (około 5-krotnie wyższe niż dawka ludzka w mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.
Badania teratogenności przeprowadzone na myszach, szczurach i królikach nie wykazały zwiększonej częstości wad wrodzonych przy dawkach do 50-krotności dawki ludzkiej u myszy, 30-krotności u szczurów i 25-krotności u królików (odpowiednio do 3600 mg/dobę u ludzi). Jednak u gryzoni zaobserwowano opóźnienie kostnienia czaszki, kręgów i kończyn przy dawkach odpowiadających 1-5-krotności dawki ludzkiej (500-3000 mg/kg/dobę), a także zwiększoną częstość wodniaka moczowodu i/lub wodonercza u szczurów. U królików dawki 60-1500 mg/kg/dobę wiązały się ze zwiększoną utratą płodu po zagnieżdżeniu. Znaczenie tych efektów dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi wymaga dalszej oceny, zwłaszcza w kontekście ekspozycji w okresie ciąży.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie prenatalne i postnatalne, badanie przedkliniczne, badanie teratologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność i rozrodczość, potencjał genotoksyczny, stężenie w osoczu, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duphalac 667 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne laktulozy, substancji czynnej w produkcie Duphalac (667 mg/ml roztwór doustny), wykazały bardzo niski profil toksyczności we wszystkich trzech modelach eksperymentalnych: toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej. Zaobserwowane efekty u zwierząt laboratoryjnych nie wynikały z bezpośredniego działania toksycznego, lecz z fizjologicznego pęcznienia treści pokarmowej, co jest zgodne z osmotycznym mechanizmem działania laktulozy w przewodzie pokarmowym. Wyniki te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa stosowania laktulozy u ludzi.
badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie teratologiczne, badanie toksykologiczne, Duphalac, działanie niepożądane, działanie teratogenne, laktuloza, pęcznienie treści pokarmowej, proces rozrodczy, profil toksyczności, profil toksykologiczny, przewód pokarmowy, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – DiosMax 1000 mg
Produkt leczniczy DiosMax zawierający zmikronizowaną diosminę w dawce 1000 mg w postaci tabletek powlekanych nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży, chyba że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko, co wymaga indywidualnej oceny klinicznej. Badania teratologiczne na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu diosminy na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani porodu. W przypadku konieczności terapii u ciężarnych, dawkowanie i czas leczenia powinny być ściśle kontrolowane, a pacjentka pozostawać pod regularną obserwacją lekarską. U kobiet karmiących piersią stosowanie DiosMax nie jest zalecane z powodu braku danych dotyczących przenikania diosminy do mleka matki; w razie konieczności leczenia należy rozważyć czasowe przerwanie karmienia oraz monitorować noworodka pod kątem działań niepożądanych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpix SR 8 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu, substancji czynnej leku Polpix SR, wykazały wpływ na reprodukcję, toksyczność oraz bezpieczeństwo farmakologiczne. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodka związane z hipoprolaktynemią, jednak różnice gatunkowe ograniczają przenoszenie tych wyników na ludzi. W badaniach teratologicznych dawki toksyczne dla matki (60-150 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 2-5-krotności najwyższej wartości AUC u ludzi) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększenie obumierania płodów oraz wady wrodzone palców. Nie stwierdzono teratogenności przy dawce 120 mg/kg mc./dobę (4-krotność AUC MRHD). U królików dawka 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax MRHD) nie wpływała na organogenezę, jednak jednoczesne podawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8-krotność Cmax MRHD) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad rozwojowych, co wskazuje na potencjalną interakcję farmakologiczną wymagającą uwagi klinicznej.
badanie genotoksyczne, badanie teratologiczne, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórka Leydiga, L-DOPA, mechanizm działania farmakologicznego, obumarcie płodu, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, ślinotok, wada wrodzona palca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epigapent 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny wykazały brak istotnego działania rakotwórczego u myszy przy dawkach do 2000 mg/kg/dobę oraz u szczurów przy dawkach do 2000 mg/kg/dobę, z wyjątkiem wzrostu częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki u samców szczurów przy najwyższej dawce (2000 mg/kg/dobę). Maksymalne stężenia leku u tych zwierząt przekraczały 10-krotnie stężenia osiągane u ludzi przy dawce 3600 mg/dobę. Gabapentyna nie wykazywała działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo. W badaniach na szczurach nie stwierdzono wpływu na płodność i rozrodczość przy dawkach do 2000 mg/kg, co odpowiada około 5-krotności maksymalnej dawki ludzkiej przeliczonej na mg/m² powierzchni ciała.
aberracja chromosomowa, badanie teratologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał teratogenny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imipenem + Cilastatin AptaPharma 500 mg + 500 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin AptaPharma wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego dla człowieka. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz ocena potencjału genotoksycznego nie wykazały szczególnych zagrożeń. Nefrotoksyczność imipenemu, obserwowana w badaniach na zwierzętach, jest skutecznie hamowana przez cylastatynę podawaną w stosunku 1:1, co potwierdzają badania na królikach i małpach. Mechanizm ochronny cylastatyny polega na blokowaniu wnikania imipenemu do komórek kanalików nerkowych, co stanowi podstawę do łącznego stosowania obu substancji w jednym preparacie leczniczym.
badanie teratologiczne, biegunka, brak łaknienia, cylastatyna z imipenemem, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, infuzja dożylna, kanaliki nerkowe, makak jawajski, nefrotoksyczność imipenemu, poronienie, potencjał genotoksyczny, ryzyko karcynogenne, toksyczność, toksyczność imipenemu, wstrzyknięcie dożylne, wymioty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Bluescience 2,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne tadalafilu obejmowały szeroki zakres oceny bezpieczeństwa, w tym farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na funkcje rozrodcze. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach teratologicznych na szczurach i myszach, nawet przy bardzo wysokich dawkach do 1000 mg/kg/dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. Ekspozycja mierzona jako AUC u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, a dawka 30 mg/kg/dobę nie wywoływała negatywnych efektów w rozwoju przed- i pourodzeniowym. Badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń, co wskazuje na brak wpływu tadalafilu na funkcje rozrodcze u tego gatunku.
badanie farmakologiczne, badanie prenatalne i postnatalne, badanie teratologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia leku, profil bezpieczeństwa, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, tadalafil, toksyczność, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmiana histopatologiczna, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxydolor 40 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa chlorowodorku oksykodonu, substancji czynnej preparatu Oxydolor, wskazuje na brak działania teratogennego w badaniach na szczurach i królikach przy dawkach 1,5–2,5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę stosowaną u ludzi (do 160 mg/dobę w przeliczeniu na mg/kg masy ciała). Jednakże dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa reprodukcyjnego są ograniczone – brakuje kompleksowych badań toksyczności reprodukcyjnej, wpływu na płodność oraz efektów pourodzeniowych. W badaniach teratologicznych nie zaobserwowano wad rozwojowych, co jest istotne dla oceny ryzyka stosowania oksykodonu w ciąży, choć dane te nie są wystarczające do pełnej oceny bezpieczeństwa.
badanie rakotwórczości, badanie teratologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, chlorowodorek oksykodonu, działanie teratogenne, efekt pourodzeniowy, karmienie piersią, oksykodon, opioidowy lek przeciwbólowy, Oxydolor, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabacol 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny, substancji czynnej leku Gabacol, obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego, wpływu na płodność oraz działania teratogennego. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach stosowano dawki do 2000 mg/kg/dobę (odpowiadające do 5-krotności dawki ludzkiej 3600 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m²). U samców szczurów poddanych najwyższej dawce zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost nowotworów z komórek zrazikowych trzustki, jednak były one niskozłośliwe, nie wpływały na przeżywalność ani nie dawały przerzutów, a ich występowanie ograniczało się do najwyższej dawki. Gabapentyna nie wykazała działania genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 2000 mg/kg/dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej).
Badania teratogenności przeprowadzono na myszach, szczurach i królikach, stosując dawki od 60 do 3000 mg/kg/dobę (0,3 do 8-krotności dawki ludzkiej 3600 mg/dobę w mg/m²). Gabapentyna nie zwiększała częstości wad wrodzonych, jednak u gryzoni zaobserwowano opóźnienie kostnienia kości czaszki, kręgów oraz kończyn przy dawkach ≥1000 mg/kg/dobę u myszy i do 2000 mg/kg/dobę u szczurów. U szczurów stwierdzono także zwiększoną częstość wodniaka moczowodu i/lub wodonercza przy dawkach od 500 do 2000 mg/kg/dobę. U królików podawanie gabapentyny w okresie organogenezy wiązało się ze zwiększoną utratą płodu po zagnieżdżeniu, co wskazuje na ograniczone marginesy bezpieczeństwa i konieczność ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomowa strukturalna, badanie teratologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, mutagenność in vitro, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Genisteina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Genisteina, główny izoflawon sojowy, została poddana badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo, obejmującym toksyczność przewlekłą, potencjalną mutagenność, karcynogenność oraz wpływ na reprodukcję. W 13-tygodniowych badaniach toksyczności przewlekłej dawki do 100 mg/kg/dobę nie wywoływały zmian czynnościowych ani anatomicznych, natomiast dawka 500 mg/kg/dobę indukowała hiperplazję nadnerczy oraz zmiany w parametrach laboratoryjnych, sugerując wpływ na układ hormonalny i biochemiczny. Brak jest jednak danych dotyczących mutagenności i karcynogenności genisteiny, co wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym zakresie.
W badaniach teratologicznych wysokie dawki izoflawonów (1000 mg/kg/dobę) powodowały niekorzystne efekty rozwojowe u płodów, takie jak zmniejszona masa ciała oraz zwiększony odsetek deformacji szkieletowych („zgięte żebra”). Te wyniki sugerują potencjalne działanie teratogenne genisteiny przy dawkach znacznie przekraczających stosowane terapeutycznie u ludzi. Podsumowując, genisteina wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych, jednak wymagana jest ostrożność, zwłaszcza w przypadku kobiet w ciąży, ze względu na ryzyko działań niepożądanych przy bardzo wysokich dawkach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Devikap 20 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3), substancja czynna produktu leczniczego Devikap, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa i szerokim zastosowaniem klinicznym. Przedkliniczne dane toksykologiczne nie wskazują na istotne zagrożenia przy stosowaniu terapeutycznym, z wyjątkiem ryzyka hiperkalcemii w przypadku przewlekłego przedawkowania, co wynika z wpływu na gospodarkę wapniowo-fosforanową. Badania teratologiczne na modelach zwierzęcych (szczury, myszy, króliki) wykazały potencjalne wady rozwojowe, takie jak zniekształcenia kostne, mikrocefalia oraz wady serca, jednak efekt ten pojawiał się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi. Stosowanie cholekalcyferolu w dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania teratogennego, co potwierdza odpowiedni margines bezpieczeństwa produktu Devikap zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego.
badanie genotoksyczności, badanie teratologiczne, cholekalcyferol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, kancerogeneza, małogłowie, mikrocefalia, potencjał mutagenny, proces nowotworowy, przedawkowanie cholekalcyferolu, uszkodzenie materiału genetycznego, wada serca, witamina D3, zniekształcenie kostne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin 500 mg
Kwas acetylosalicylowy, będący substancją czynną leku Aspirin, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Analizy toksyczności narządowej wykazały nefrotoksyczność u zwierząt, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji nerek u pacjentów stosujących przewlekle ten lek. Badania mutagenności i karcinogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania kwasu acetylosalicylowego. W badaniach toksykologicznych nie stwierdzono innych istotnych zmian chorobowych poza nefrotoksycznością.
badanie teratologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja prenatalna, funkcja nerek, funkcja poznawcza, jajo płodowe, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał karcinogenny, potencjał teratogenny, rozwój płodu, salicylany, toksyczność narządowa, uszkodzenie nerek, wpływ na reprodukcję, zaburzenie implantacji, zaburzenie sprawności uczenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soyfem 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Soyfem, zawierającego wyciąg z nasion soi (Glycine max L.), obejmowały toksyczność przewlekłą, ocenę potencjalnego działania mutagennego i karcynogennego oraz toksyczność reprodukcyjną. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających 13 tygodni, dawki izoflawonów sojowych do 100 mg/kg masy ciała/dobę nie wywołały zmian czynnościowych ani anatomicznych, co wskazuje na dobrą tolerancję w dawkach terapeutycznych. Niepożądane efekty, takie jak hiperplazja nadnerczy i zmiany laboratoryjne, pojawiły się dopiero przy dawkach 500 mg/kg masy ciała/dobę, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa produktu.