prekursory erytrocytów
Prekursory erytrocytów to komórki macierzyste i progenitorowe, które przechodzą przez szereg etapów różnicowania, zanim staną się dojrzałymi erytrocytami (czerwonymi krwinkami). Proces erytropoezy rozpoczyna się od wielopotencjalnej komórki macierzystej (HSC), która różnicuje się kolejno w komórkę progenitorową ukierunkowaną na linię mieloidalną (CMP), następnie w prekursor erytroidalno-megakariocytowy (MEP).
Dalsza specjalizacja prowadzi do powstania proerytroblastów, które przechodzą przez stadia erytroblastów zasadochłonnych, polichromatycznych i kwasochłonnych. Kolejnym etapem jest retikulocyt, który ostatecznie dojrzewa do erytrocytu. W trakcie tego procesu komórki zmniejszają swoją objętość, kondensują chromatynę, tracą jądro komórkowe i większość organelli, jednocześnie akumulując hemoglobinę.
Głównym regulatorem erytropoezy jest erytropoetyna (EPO) – hormon produkowany głównie przez nerki w odpowiedzi na hipoksję tkankową. Inne ważne czynniki regulujące proces powstawania erytrocytów to żelazo, witamina B12, kwas foliowy oraz cytokiny, takie jak SCF (stem cell factor) i IL-3. Zaburzenia w szlaku dojrzewania prekursorów erytrocytów mogą prowadzić do różnych form niedokrwistości, w tym niedokrwistości aplastycznej, megaloblastycznej czy syderoblastycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Itr – Przedawkowanie
Przedawkowanie radioizotopu itru (90Y), stosowanego w postaci chlorku w produkcie ItraPol, prowadzi do istotnej toksyczności hematologicznej, głównie poprzez uszkodzenie szpiku kostnego i hematopoetycznych komórek macierzystych. Izotop ten, o okresie półtrwania 2,67 dnia (64,1 godziny) i emisji promieniowania beta o maksymalnej energii 2,28 MeV, powoduje pancytopenię, neutropenię, trombocytopenię, anemię oraz limfopenię, co skutkuje zwiększonym ryzykiem infekcji, skazą krwotoczną oraz obniżoną odpornością. Monitorowanie parametrów krwi, takich jak morfologia z rozmazem, liczba neutrofilów, płytek krwi, hemoglobina, hematokryt oraz liczba limfocytów, jest kluczowe w diagnostyce i ocenie stopnia uszkodzenia szpiku kostnego po ekspozycji na 90Y.
anemia, chlorek itru, dietylenotriaminooctan trisodu wapnia, etylenodiaminooctan disodu wapnia, hematokryt, hematopoeza, hemoglobina, izotop radioaktywny, komórki macierzyste hematopoetyczne, limfopenia, megakariocyty, morfologia krwi, neutropenia, odporność humoralna i komórkowa, pancytopenia, parametry krwi, prekursory erytrocytów, promieniowanie beta, radiofarmaceutyk, skaza krwotoczna, substancje chelatujące, szpik kostny, trombocytopenia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Folacid 5 mg
Lek Folacid w dawce 5 mg kwasu foliowego (Acidum folicum) w postaci tabletek jest wskazany w profilaktyce i leczeniu niedoboru kwasu foliowego, w szczególności w niedokrwistości megaloblastycznej. Schorzenie to charakteryzuje się obecnością megaloblastów w szpiku kostnym oraz makrocytów we krwi obwodowej. Terapia preparatem Folacid powinna być prowadzona do momentu normalizacji morfologii krwi, a następnie w dawce podtrzymującej, jeśli jest to konieczne. Tabletki mają jasnożółty kolor, kształt okrągły i zawierają 5 mg kwasu foliowego oraz 66 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
bezmózgowie, krew obwodowa, kwas foliowy, laktoza jednowodna, megaloblasty, morfologia krwi, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość megaloblastyczna, nietolerancja laktozy, pierwszy trymestr ciąży, prekursory erytrocytów, profilaktyka wad cewy nerwowej, rozszczep kręgosłupa, szpik kostny, wada cewy nerwowej