układ podwzgórzowo-przysadkowy

Układ podwzgórzowo-przysadkowy stanowi kluczowy element endokrynologiczny organizmu, odpowiedzialny za integrację sygnałów neurologicznych i hormonalnych. Składa się z podwzgórza, zlokalizowanego w podstawie mózgu, oraz przysadki mózgowej, podzielonej na część przednią (gruczołową) i tylną (nerwową).

Podwzgórze pełni funkcję nadrzędnego regulatora wydzielającego neurohormony, które kontrolują pracę przysadki. W części przedniej przysadki, pod wpływem hormonów uwalniających (releasing hormones) i hamujących (inhibiting hormones) z podwzgórza, dochodzi do sekrecji hormonów tropowych: ACTH, TSH, FSH, LH, GH i prolaktyny. Część tylna przysadki magazynuje i uwalnia wazopresunę oraz oksytocynę, produkowane w jądrach podwzgórza.

Komunikacja między podwzgórzem a przysadką odbywa się poprzez układ wrotny oraz bezpośrednie połączenia aksonalne. Zaburzenia w funkcjonowaniu układu podwzgórzowo-przysadkowego mogą prowadzić do szeregu chorób endokrynologicznych, w tym niedoczynności lub nadczynności przysadki, moczówki prostej, zaburzeń wzrostu, dysfunkcji tarczycy, nadnerczy oraz gonad.

Diagnostyka osi podwzgórzowo-przysadkowej obejmuje badania obrazowe (MRI), ocenę stężeń hormonów we krwi oraz testy czynnościowe, jak test supresji deksametazonem czy test stymulacji ACTH. Leczenie zaburzeń tego układu wymaga często podejścia interdyscyplinarnego, łączącego endokrynologię, neurochirurgię i radioterapię.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl