rozsiew podpajęczynówkowy

Rozsiew podpajęczynówkowy (ang. leptomeningeal spread/metastasis, carcinomatous meningitis) to stan patologiczny, w którym komórki nowotworowe rozprzestrzeniają się do opon miękkich mózgu i rdzenia kręgowego, a dokładnie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Jest to poważne powikłanie różnych typów nowotworów, najczęściej raka piersi, płuc, czerniaka, białaczek i chłoniaków.

Diagnostyka rozsiewu podpajęczynówkowego opiera się na badaniu płynu mózgowo-rdzeniowego (obecność komórek nowotworowych, podwyższone stężenie białka, obniżone stężenie glukozy), badaniach obrazowych (MRI z kontrastem pokazujące wzmocnienie opon) oraz ocenie klinicznej. Charakterystyczne objawy obejmują bóle głowy, nudności, wymioty, zaburzenia świadomości, objawy ogniskowe oraz objawy związane z zajęciem korzeni nerwowych.

Leczenie rozsiewu podpajęczynówkowego jest trudne i zwykle ma charakter paliatywny. Stosuje się chemioterapię dokanałową (podawaną bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego), radioterapię oraz leczenie systemowe. Rokowanie jest zazwyczaj niepomyślne, a mediana przeżycia bez leczenia wynosi około 4-6 tygodni, z leczeniem może się wydłużyć do 3-6 miesięcy. Wczesne rozpoznanie i intensywne leczenie daje szansę na poprawę jakości życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl