zespolenie tętnicze systemowo-płucne
Zespolenie tętnicze systemowo-płucne to procedura kardiochirurgiczna polegająca na wytworzeniu połączenia pomiędzy układem krążenia systemowego a krążeniem płucnym. Jest to zabieg paliatywny wykonywany głównie u pacjentów z wrodzonymi wadami serca, u których występuje zmniejszony przepływ krwi do płuc.
Istnieje kilka typów zespoleń, w tym zespolenie Blalock-Taussig (klasyczne i zmodyfikowane), zespolenie centralnie (zespolenie aorty wstępującej z tętnicą płucną) oraz zespolenie Waterstona i Pottsa. Najczęściej stosowane jest zmodyfikowane zespolenie Blalock-Taussig, które polega na wszczepieniu protezy naczyniowej pomiędzy tętnicę podobojczykową a tętnicę płucną.
Wskazaniami do wykonania zespolenia systemowo-płucnego są wady serca przebiegające ze zmniejszonym przepływem płucnym, takie jak: tetralogia Fallota, atrezja zastawki płucnej z VSD, atrezja zastawki trójdzielnej, zespół hipoplazji lewego serca czy złożone wady serca typu serca jednokomorowego. Zabieg ma na celu zwiększenie saturacji krwi i zapewnienie odpowiedniego przepływu płucnego przed docelowym leczeniem operacyjnym.
Potencjalne powikłania po wykonaniu zespolenia obejmują zbyt duży przepływ płucny prowadzący do niewydolności serca, zespół podkradania krwi z kończyny górnej, zakrzepicę zespolenia, zniekształcenie tętnic płucnych oraz rozwój nadciśnienia płucnego. Długoterminowa opieka nad pacjentem z zespoleniem wymaga regularnej oceny echokardiograficznej i monitorowania saturacji krwi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Areplex 75 mg
Klopidogrel, będący inhibitorem receptora P2Y12, jest prolekiem wymagającym aktywacji przez enzymy cytochromu CYP450, co prowadzi do nieodwracalnego zahamowania agregacji płytek krwi przez blokadę wiązania ADP z receptorem P2Y12. Standardowa dawka 75 mg/dobę skutkuje zahamowaniem agregacji płytek o 40-60% w stanie równowagi osiąganym między 3. a 7. dniem terapii. Skuteczność klopidogrelu została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych, takich jak CAPRIE, CURE, CLARITY, COMMIT, ACTIVE-A, CHANCE i POINT, obejmujących ponad 88 000 pacjentów z różnymi schorzeniami sercowo-naczyniowymi, w tym ostrym zespołem wieńcowym, udarem niedokrwiennym oraz migotaniem przedsionków. W badaniu CAPRIE klopidogrel w dawce 75 mg/dobę wykazał 8,7% względne zmniejszenie ryzyka nowych incydentów niedokrwiennych w porównaniu z ASA 325 mg/dobę (p=0,045), ze szczególną korzyścią u pacjentów z chorobą tętnic obwodowych (RRR 23,7%, p=0,003). W badaniu CURE, u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia ST, dodanie klopidogrelu do ASA zmniejszyło ryzyko złożonego punktu końcowego o 20% (p=0,00009), a w badaniu CLARITY u pacjentów po zawale z uniesieniem ST odnotowano 36% względne zmniejszenie ryzyka zamknięcia tętnicy związanej z zawałem (p<0,001). W badaniach CHANCE i POINT u pacjentów po ostrym, niewielkim udarze niedokrwiennym lub TIA, podwójne leczenie przeciwpłytkowe klopidogrelem i ASA istotnie zmniejszyło ryzyko nawrotu udaru niedokrwiennego (HR 0,67-0,72, p<0,01), choć wiązało się z nieznacznym wzrostem ryzyka krwawień.
agregacja płytek, antagonista GPIIb/IIIa, antagonista witaminy K, beta-adrenolityk, choroba tętnic obwodowych, cytochrom CYP450, difosforan adenozyny, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor ACE, inhibitor agregacji płytek, kompleks glikoprotein GPIIb/IIIa, leczenie trombolityczne, lek obniżający stężenie lipidów, małopłytkowość, miażdżyca naczyń obwodowych, migotanie przedsionków, niestabilna dławica piersiowa, ostry zawał mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy, przemijające niedokrwienie mózgu, przezskórna angioplastyka naczyń wieńcowych, receptor płytkowy P2Y12, sinicza wada serca, udar mózgu, udar niedokrwienny, wieńcowy przeszczep omijający, zakrzep w naczyniu krwionośnym, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zespolenie tętnicze systemowo-płucne