wada zastawki

Wada zastawki to nieprawidłowość w budowie lub funkcji zastawek serca, które kontrolują przepływ krwi przez poszczególne jamy serca. Wady zastawkowe mogą być wrodzone lub nabyte, a ich charakter może obejmować zwężenie (stenozę), niedomykalność (regurgitację) lub kombinację obu tych stanów.

Najczęściej spotykane wady zastawkowe dotyczą zastawki mitralnej i aortalnej. Stenoza zastawki powoduje utrudniony przepływ krwi przez zwężony otwór, co zwiększa obciążenie pracą serca. Niedomykalność zastawki prowadzi do wstecznego przepływu krwi, zmniejszając efektywność pracy serca i powodując jego przerost jako mechanizm kompensacyjny.

Diagnostyka wad zastawkowych opiera się na badaniu fizykalnym (osłuchiwanie szmerów sercowych), badaniach obrazowych (echokardiografia, MRI serca) oraz badaniach czynnościowych. Leczenie zależy od rodzaju i nasilenia wady – od obserwacji i farmakoterapii, przez zabiegi przezskórne (walwuloplastyka balonowa), aż po operacje kardiochirurgiczne z naprawą lub wymianą zastawki.

Wczesne wykrycie i leczenie wad zastawkowych ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania poważnym powikłaniom, takim jak niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca czy zatorowość obwodowa. Pacjenci z wadami zastawkowymi wymagają regularnej kontroli kardiologicznej i odpowiedniego postępowania profilaktycznego.