MRCoNS
MRCoNS (Methicillin-Resistant Coagulase-Negative Staphylococci) to grupa gronkowców koagulazo-ujemnych wykazujących oporność na metycylinę oraz inne antybiotyki beta-laktamowe. Bakterie te naturalnie kolonizują skórę i błony śluzowe człowieka, jednak mogą wywoływać zakażenia oportunistyczne, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością.
Zakażenia MRCoNS stanowią istotny problem kliniczny, zwłaszcza w przypadku infekcji związanych z implantami medycznymi, cewnikami naczyniowymi oraz u pacjentów hospitalizowanych na oddziałach intensywnej terapii. Cechą charakterystyczną tych patogenów jest zdolność do tworzenia biofilmu na powierzchniach biomateriałów, co znacząco utrudnia eradykację zakażenia.
Leczenie infekcji wywołanych przez MRCoNS jest wyzwaniem terapeutycznym ze względu na wielolekooporność tych drobnoustrojów. W terapii stosuje się najczęściej glikopeptydy (wankomycyna, teikoplanina), linezolid, daptomycynę lub kombinacje antybiotyków, dobierane na podstawie wyników antybiogramu. W przypadku zakażeń związanych z implantami często konieczne jest również usunięcie zainfekowanego materiału.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mupina 20 mg/g
Mupirocyna, substancja czynna maści do nosa Mupina (20 mg/g), jest antybiotykiem stosowanym miejscowo, należącym do grupy „innych preparatów stosowanych do nosa” (kod ATC: R01AX06). Jej unikatowy mechanizm działania polega na hamowaniu syntetazy izoleucynowej tRNA, co blokuje syntezę białek bakteryjnych. W zależności od stężenia wykazuje działanie bakteriostatyczne (przy minimalnych stężeniach hamujących) lub bakteriobójcze (przy wyższych stężeniach po aplikacji miejscowej). Mupirocyna jest skuteczna głównie wobec Gram-dodatnich bakterii, takich jak Staphylococcus aureus i Streptococcus spp., w tym szczepów metycylinoopornych (MRSA i MRCoNS), choć oporność może występować i jest związana z mutacjami w genie ileS lub obecnością plazmidowych genów kodujących alternatywną syntetazę izoleucynową tRNA. Bakterie Gram-ujemne, np. Enterobacteriaceae, wykazują naturalną oporność z powodu niskiej przepuszczalności błony zewnętrznej.
antybiotyk miejscowy, corynebacterium, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, Enterobacteriaceae, maść do nosa, Micrococcus, minimalne stężenie hamujące, MRCoNS, MRSA, mupirocyna, oporność krzyżowa, oporność niskiego stopnia, oporność wewnętrzna, oporność wysokiego stopnia, Pseudomonas fluorescens, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, Streptococcus, syntetaza izoleucynowa tRNA, synteza białek bakteryjnych, wrażliwość mikrobiologiczna - Leksykon substancji czynnych
Mupirocyna – Właściwości farmakodynamiczne
Mupirocyna jest antybiotykiem miejscowym, pozyskiwanym z Pseudomonas fluorescens, stosowanym w leczeniu zakażeń skórnych oraz do nosa, szczególnie skutecznym wobec gronkowców (w tym MRSA) i paciorkowców. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntetazy izoleucynowej t-RNA, co blokuje syntezę białek bakteryjnych. Działanie mupirocyny jest zależne od stężenia: przy MIC ≤ 1 mg/l wykazuje efekt bakteriostatyczny, a przy wyższych stężeniach miejscowych – bakteriobójczy. Brak oporności krzyżowej z innymi antybiotykami czyni ją cennym narzędziem w terapii zakażeń, zwłaszcza tych wywołanych przez szczepy oporne na metycylinę. Wrażliwość potwierdzono wobec Staphylococcus aureus (w tym MRSA), Streptococcus pyogenes, innych β-hemolizujących paciorkowców oraz w badaniach in vitro wobec Haemophilus influenzae i Escherichia coli.
antybiotyk miejscowy, chloramfenikol, choroba zakaźna, corynebacterium, drobnoustrój Gram-ujemny, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, Enterobacteriaceae, erytromycyna, Escherichia coli, gen ileS, gentamycyna, gronkowce i paciorkowce, gronkowiec koagulazo-ujemny, Haemophilus influenzae, horyzontalny transfer genów, kod ATC, kwas fusydowy, linkomycyna, maść do nosa, metycylina, MIC, Micrococcus, mikrobiolog, minimalne stężenie hamujące, MRCoNS, MRSA, mupirocyna, mutacja punktowa, neomycyna, nosicielstwo, nowobiocyna, oporność krzyżowa, oporność nabyta, oporność naturalna, paciorkowiec β-hemolizujący, penicylina, poważna infekcja, przepuszczalność błony zewnętrznej, Pseudomonas fluorescens, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, streptomycyna, syntetaza izoleucynowa tRNA, synteza białek bakteryjnych, szczep metycylinooporny, szczep oporny, tetracyklina, zakażenie skórne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bactroban 20 mg/g
Bactroban, zawierający mupirocynę wapniową w stężeniu 20 mg/g, jest antybiotykiem stosowanym miejscowo w leczeniu zakażeń nosa. Mupirocyna działa poprzez hamowanie syntetazy izoleucynowej t-RNA, co prowadzi do zahamowania syntezy białek bakteryjnych. W stężeniach minimalnych wykazuje efekt bakteriostatyczny, natomiast w wyższych stężeniach działa bakteriobójczo. Mechanizm ten jest unikalny i nie wykazuje oporności krzyżowej z innymi antybiotykami. Preparat jest szczególnie skuteczny wobec bakterii Gram-dodatnich, zwłaszcza Staphylococcus aureus, w tym szczepów metycylinoopornych (MRSA) i koagulazo-ujemnych (MRCoNS). Bakterie Gram-ujemne, takie jak Enterobacteriaceae, wykazują naturalną oporność na mupirocynę ze względu na ograniczoną penetrację leku do wnętrza komórki.
Bactroban, bakterie Gram-ujemne, corynebacterium, dysfagia, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, Enterobacteriaceae, gronkowiec, maść do nosa, Micrococcus, mikrobiologia kliniczna, minimalne stężenie hamujące, MRCoNS, MRSA, mupirocyna wapniowa, oporność naturalna, oporność niskiego stopnia, oporność wysokiego stopnia, Pseudomonas fluorescens, Staphylococcus aureus, Streptococcus, syntetaza izoleucynowa t-RNA, synteza białka bakteryjnego