niedokrwienne zapalenie jelit
Niedokrwienne zapalenie jelit (ischemic colitis) to stan chorobowy wywołany zmniejszonym przepływem krwi do jelita grubego, co prowadzi do niedotlenienia i uszkodzenia tkanki jelitowej. Jest to najczęstsza postać niedokrwienia przewodu pokarmowego, stanowiąca około 50-60% wszystkich przypadków.
Choroba najczęściej dotyka osoby starsze, powyżej 60. roku życia, ze współistniejącymi chorobami sercowo-naczyniowymi. Do głównych czynników ryzyka należą: miażdżyca, niewydolność serca, hipotensja, odwodnienie, stosowanie niektórych leków (np. niesteroidowych leków przeciwzapalnych), a także stany nadkrzepliwości.
Klinicznie niedokrwienne zapalenie jelit objawia się nagłym bólem brzucha, najczęściej w lewym dolnym kwadrancie, krwawymi stolcami lub krwistą biegunką. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższone markery stanu zapalnego i wskaźniki niedokrwienia tkankowego. Diagnostyka obejmuje kolonoskopię, która uwidacznia charakterystyczne zmiany błony śluzowej: obrzęk, bladość, wybroczyny lub owrzodzenia.
Leczenie niedokrwiennego zapalenia jelit w większości przypadków jest zachowawcze i obejmuje nawodnienie, antybiotykoterapię oraz eliminację czynników wywołujących. W ciężkich przypadkach, gdy dochodzi do martwicy jelita, perforacji lub niedrożności, konieczna jest interwencja chirurgiczna. Rokowanie zależy od rozległości zmian, czasu trwania niedokrwienia oraz współistniejących chorób.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Gemcitabine SUN 10 mg/ml
Gemcitabine SUN (10 mg/ml roztwór do infuzji) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z częstością występowania zależną od dawki, szybkości wlewu i przerw między podaniami. Najczęstsze działania obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności i wymioty u około 60% pacjentów), podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza zasadowa u około 60%), białkomocz i krwiomocz (około 50%), duszność (10-40%, szczególnie u chorych na raka płuc) oraz reakcje skórne, takie jak alergiczna wysypka (25%) i świąd (10%). Mielosupresja, zwłaszcza neutropenia i trombocytopenia, jest głównym ograniczeniem dawki, a ciężkie powikłania hematologiczne (gorączka neutropeniczna, mikroangiopatia zakrzepowa) wymagają natychmiastowej interwencji. Profil toksyczności ulega nasileniu w terapii skojarzonej, np. z paklitakselem, cisplatyną lub karboplatyną, gdzie obserwuje się wzrost częstości działań niepożądanych stopnia 3. i 4., zwłaszcza neutropenii, trombocytopenii i niedokrwistości.
aminotransferaza wątrobowa, białkomocz, fosfataza zasadowa, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, leukocytopenia, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, neuropatia nerwów czuciowych, neutropenia, niedokrwienne zapalenie jelit, niedokrwistość, niewydolność serca, nudności, objawy grypopodobne, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, roztwór do infuzji, rzekome zapalenie tkanki łącznej, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, terapia przeciwnowotworowa, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczność radioterapii, transferaza gamma-glutamylowa, trombocytopenia, wysypka alergiczna, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona