arytmia sercowa

Arytmia sercowa to zaburzenie rytmu serca, które charakteryzuje się nieprawidłową częstością, regularnością lub miejscem powstawania impulsów elektrycznych w sercu. W normalnych warunkach impuls elektryczny powstaje w węźle zatokowo-przedsionkowym, skąd rozprzestrzenia się przez przedsionki do węzła przedsionkowo-komorowego, a następnie przez pęczek Hisa i włókna Purkinjego do mięśnia komór.

Arytmie można klasyfikować na wiele sposobów, m.in. ze względu na miejsce powstania (nadkomorowe, komorowe), częstość rytmu (tachyarytmie, bradyarytmie) czy mechanizm powstawania (zaburzenia automatyzmu, przewodzenia lub pobudzenia nawrotnego). Do najczęstszych typów arytmii należą: migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy, ekstrasystolie przedsionkowe i komorowe, bloki przedsionkowo-komorowe oraz tachykardia i migotanie komór.

Diagnostyka arytmii opiera się głównie na badaniu EKG, badaniu holterowskim, próbie wysiłkowej oraz badaniu elektrofizjologicznym. Leczenie zależy od rodzaju arytmii i może obejmować farmakoterapię (leki antyarytmiczne), kardiowersję elektryczną, ablację przezskórną, wszczepienie stymulatora serca lub kardiowertera-defibrylatora, a w niektórych przypadkach leczenie operacyjne.

Następstwa kliniczne arytmii mogą być różnorodne – od bezobjawowych zaburzeń, przez kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia, aż po nagłe zatrzymanie krążenia. Długotrwałe arytmie, szczególnie migotanie przedsionków, zwiększają ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym udaru mózgu, oraz mogą prowadzić do rozwoju niewydolności serca.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl