złogi tłuszczowe

Złogi tłuszczowe, znane również jako blaszki miażdżycowe, stanowią gromadzenie się substancji tłuszczowych, głównie cholesterolu i jego estrów, w błonie wewnętrznej tętnic. Proces ich powstawania rozpoczyna się od odkładania lipidów w ścianie naczynia, co prowadzi do lokalnego stanu zapalnego i przyciągania komórek układu immunologicznego, zwłaszcza makrofagów, które przekształcają się w komórki piankowate wypełnione lipidami.

W miarę rozwoju procesu miażdżycowego złogi tłuszczowe powiększają się poprzez nawarstwianie komórek piankowatych, lipidów oraz proliferację komórek mięśni gładkich. W zaawansowanych stadiach dochodzi do włóknienia i zwapnienia blaszki, co może prowadzić do zwężenia światła naczynia i upośledzenia przepływu krwi. Niestabilne złogi tłuszczowe, charakteryzujące się cienką czapeczką włóknistą i dużym rdzeniem lipidowym, są szczególnie podatne na pęknięcie, co może skutkować tworzeniem zakrzepów i ostrymi zespołami wieńcowymi.

Diagnostyka złogów tłuszczowych obejmuje badania obrazowe, takie jak ultrasonografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny oraz badania naczyniowe: angiografia czy IVUS (ultrasonografia wewnątrznaczyniowa). Leczenie ukierunkowane jest na modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię hipolipemizującą (głównie statyny) oraz w zaawansowanych przypadkach – zabiegi rewaskularyzacyjne. Nowoczesne metody terapeutyczne koncentrują się również na stabilizacji istniejących złogów tłuszczowych i zapobieganiu ich pęknięciu.