odwodnienie skóry
Odwodnienie skóry to stan, w którym skóra traci odpowiednią ilość wody, co prowadzi do zaburzenia jej funkcji barierowej i pogorszenia wyglądu. W przeciwieństwie do skóry suchej, która charakteryzuje się niedoborem lipidów, odwodnienie jest stanem przejściowym, który może dotyczyć każdego typu skóry, włącznie ze skórą tłustą.
Klinicznie odwodnienie skóry objawia się jej ściągnięciem, matowością, zmniejszoną elastycznością, podkreśleniem drobnych zmarszczek oraz zwiększoną wrażliwością. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, pomiar nawilżenia korneometrem oraz ocenę przeznaskórkowej utraty wody (TEWL).
Przyczyny odwodnienia skóry są wieloczynnikowe i obejmują: niskie spożycie płynów, ekspozycję na niekorzystne warunki atmosferyczne (niską wilgotność, wiatr, klimatyzację), częste mycie skóry detergentami, nadmierne stosowanie peelingów chemicznych, a także choroby ogólnoustrojowe i przyjmowanie niektórych leków.
Leczenie odwodnienia skóry polega na wdrożeniu odpowiedniej pielęgnacji z wykorzystaniem emolientów i humektantów (m.in. kwas hialuronowy, gliceryna, mocznik), zwiększeniu podaży płynów oraz stosowaniu preparatów zatrzymujących wodę w naskórku. W przypadkach zaawansowanych konieczna może być interwencja dermatologiczna z zastosowaniem zabiegów nawilżających i mezoterapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Olfen MAX 20 mg/g
Olfen MAX to żel zawierający diklofenak dietyloamoniowy w stężeniu 23,2 mg/g, co odpowiada 20 mg diklofenaku sodowego na gram preparatu. Działania niepożądane związane z miejscowym stosowaniem obejmują głównie reakcje skórne, takie jak zapalenie skóry, wysypka, rumień, egzema i świąd, występujące często. Rzadziej obserwuje się łuszczenie się skóry, pęcherzykowe zapalenie skóry oraz reakcje nadwrażliwości na światło. Bardzo rzadkie są reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, astma oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. W miejscu aplikacji mogą pojawić się pieczenie i suchość skóry, choć częstość tych objawów jest nieznana. Substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (54 mg/g), butylohydroksytoluen (0,2 mg/g) oraz składniki zapachowe (1 mg/g) zawierające potencjalne alergeny, mogą dodatkowo wywoływać podrażnienia i reakcje alergiczne.
astma, biegunka, ból brzucha, butylohydroksytoluen, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, duszność, dyspepsja, działanie ogólnoustrojowe, egzema, enzym wątrobowy, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie skóry, pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, świszczący oddech, wymioty, wysypka, wysypka grudkowata, zaburzenie funkcji nerek, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diclofenac diethylamine Teva 10 mg/g
Podczas terapii żelem diklofenaku dietyloamoniowego 10 mg/g obserwuje się działania niepożądane głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej, z częstością występowania od bardzo rzadkiej do częstej. Najczęstsze reakcje to zapalenie skóry, wysypka oraz rumień i świąd, występujące często (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) obserwuje się łuszczenie się skóry, odwodnienie i obrzęk, a rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) pęcherzykowe zapalenie skóry. Bardzo rzadkie (<1/10 000) są reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, astma, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz fotouczulenie. Objawy te wymagają odpowiedniej interwencji, w tym przerwania leczenia lub zastosowania miejscowych kortykosteroidów w przypadku kontaktowego zapalenia skóry.
astma, diklofenak dietyloamoniowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działania ogólnoustrojowe, egzema, fotouczulenie, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, łuszczenie się skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie skóry, pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywka, promieniowanie UV, reakcja fotouczuleniowa, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka grudkowata, zapalenie skóry