angiokardioscyntygrafia

Angiokardioscyntygrafia to diagnostyczna metoda obrazowania wykorzystująca techniki medycyny nuklearnej do oceny funkcji mięśnia sercowego. Polega na podaniu dożylnie radiofarmaceutyku (najczęściej znakowanego technetem-99m), który gromadzi się w mięśniu sercowym proporcjonalnie do przepływu krwi.

Badanie to umożliwia ocenę kurczliwości mięśnia sercowego, frakcji wyrzutowej lewej i prawej komory, objętości końcowoskurczowej i końcoworozkurczowej oraz regionalnej ruchomości ścian serca. Szczególnie cenne jest w diagnostyce choroby niedokrwiennej serca, zawału mięśnia sercowego, kardiomiopatii oraz wad zastawkowych.

Angiokardioscyntygrafia może być wykonywana w warunkach spoczynkowych lub z obciążeniem (wysiłkowym lub farmakologicznym), co pozwala na ocenę rezerwy wieńcowej. Metoda ta charakteryzuje się niską inwazyjnością przy jednoczesnym dostarczaniu cennych informacji na temat funkcji hemodynamicznej serca.

W zależności od sposobu akwizycji danych, wyróżnia się angiokardioscyntygrafię metodą pierwszego przejścia (FPRNA) oraz metodę bramkowaną (GSPECT), synchronizowaną z zapisem EKG, która dostarcza bardziej szczegółowych informacji o czynności skurczowej komór.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl