fotomutagenność
Fotomutagenność to zjawisko, w którym substancje chemiczne pod wpływem promieniowania świetlnego (najczęściej UV) nabywają lub zwiększają swoje właściwości mutagenne. Fotomutagen to związek, który po aktywacji światłem może powodować uszkodzenia materiału genetycznego, prowadząc do mutacji w DNA.
Mechanizm fotomutagenności często obejmuje tworzenie reaktywnych form tlenu (ROS), które mogą bezpośrednio uszkadzać DNA, lub powstawanie adduktów DNA, które zaburzają replikację i transkrypcję. Niektóre leki (np. psoraleny, tetracykliny, fluorochinolony) wykazują właściwości fotomutagenne, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka powstawania nowotworów skóry przy jednoczesnej ekspozycji na promieniowanie UV.
W praktyce klinicznej ocena fotomutagenności jest istotnym elementem badań bezpieczeństwa leków, kosmetyków i innych substancji chemicznych. Standardowe testy fotomutagenności, takie jak foto-test Amesa czy fotoclastogenność w komórkach ssaków, są wykorzystywane w procesie rejestracji nowych substancji leczniczych. Znajomość potencjału fotomutagennego substancji ma kluczowe znaczenie w zaleceniach dotyczących ochrony przed słońcem podczas stosowania niektórych leków dermatologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Amiodaron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amiodaron wykazuje toksyczność narządową potwierdzoną w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, ze szczególnym uwzględnieniem uszkodzeń płuc (zwłóknienie i fosfolipidoza) oraz wątroby. Mechanizm toksycznego działania na płuca wiąże się z powstawaniem wolnych rodników i zaburzeniami energetycznymi w komórkach. Amiodaron wpływa również na metabolizm lipidów poprzez modulację stężeń hormonów tarczycy. Badania genotoksyczności (test Amesa in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo) wykazały brak działania mutagennego. Jednak amiodaron chlorowodorek charakteryzuje się silną fototoksycznością, generując cytotoksyczne wolne rodniki pod wpływem promieniowania UV, co może prowadzić do fotomutagenności i potencjalnych efektów fotokarcynogennych, choć te ostatnie nie zostały jeszcze dokładnie zbadane eksperymentalnie.
amiodaron, amiodaron chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, fosfolipidoza, fotokarcynogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak, guz pęcherzykowy tarczycy, hormony tarczycy, karcynogenność, mechanizm epigenetyczny, promieniowanie ultrafioletowe, rozrost pęcherzykowy tarczycy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, toksyczność wielokrotnej dawki, uszkodzenie DNA, wolne rodniki, zwłóknienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cipropol 500 mg
Badania przedkliniczne cyprofloksacyny, substancji czynnej leku Cipropol, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych, zarówno po pojedynczym, jak i wielokrotnym podaniu. Standardowe testy nie potwierdziły działania rakotwórczego ani negatywnego wpływu na reprodukcję. Jednakże, podobnie jak inne chinolony, cyprofloksacyna wykazuje działanie fototoksyczne w obecności promieniowania UV, co potwierdzają badania in vitro i na zwierzętach, wskazując na możliwe fotomutagenne i fotorakotwórcze właściwości, typowe dla inhibitorów gyrazy.
Kluczowym aspektem bezpieczeństwa jest wpływ cyprofloksacyny na chrząstkę stawową u niedojrzałych zwierząt, zwłaszcza młodych psów rasy beagle, gdzie po 2 tygodniach stosowania dawek terapeutycznych obserwowano ciężkie zmiany stawowe utrzymujące się do 5 miesięcy po zakończeniu terapii. Uszkodzenia te zależały od wieku, gatunku, dawki oraz obciążenia stawów i miały charakter mechaniczno-farmakologiczny, co potwierdza częściowa redukcja uszkodzeń po odciążeniu stawów. W badaniach na dojrzałych zwierzętach (szczury, psy) nie stwierdzono toksyczności stawowej, co wskazuje na istotne różnice wiekowe w podatności na ten efekt niepożądany.
badanie przedkliniczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie fotorakotwórcze, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UV, test in vitro, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie stawów, zmiana stawowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levoxa 250 mg
Lewofloksacyna, substancja czynna leku Levox, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. W standardowych modelach zwierzęcych nie stwierdzono istotnej toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, ani działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie zaobserwowano zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu, przypisywane toksyczności matczynej. Genotoksyczność in vitro wykazała aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, co wiąże się z hamowaniem topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego, sugerując niskie ryzyko kliniczne. Fototoksyczność występuje jedynie przy bardzo wysokich dawkach w modelu mysim, bez wykazania fotomutagenności, a badania fotokarcynogenności wskazały na hamowanie rozwoju komórek nowotworowych pod wpływem światła.
aberracja chromosomalna, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, lewofloksacyna, mutacja genowa, mutacja letalna, naprawa DNA, odwarstwienie chrząstki, potencjał fototoksyczny, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, topoizomeraza II, uszkodzenie chromosomu, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciprofloxacin Kabi 200 mg/100 ml roztwór do infuzji 200 mg/100 ml
Cyprofloksacyna w stężeniu 2 mg/ml, zawarta w preparacie Ciprofloxacin Kabi, została poddana szerokim badaniom toksykologicznym, które nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję, nie ujawniając specyficznych zagrożeń. Zauważono jednak działanie fototoksyczne u zwierząt przy ekspozycji klinicznej, a także niewielkie działanie fotomutagenne i fotorakotwórcze, porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy stosowanymi w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tavanic 5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewofloksacyny wykazały brak istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, potwierdzając bezpieczeństwo w zakresie dawek terapeutycznych. W badaniach na szczurach nie stwierdzono zaburzeń płodności, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu, wynikające z toksyczności matczynej. Ocena genotoksyczności obejmująca testy in vitro i in vivo nie wykazała mutacji genowych ani działania genotoksycznego w testach mikrojąderkowych, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy „nieprogramowanego” DNA oraz testu dominacji letalnej. Fototoksyczność pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, a testy fotomutagenności nie potwierdziły genotoksycznego wpływu światła. Co więcej, badania fotokarcynogenności sugerują potencjalne działanie hamujące rozwój komórek nowotworowych.
aberracja chromosomowa, chrząstka stawowa, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność in vitro, genotoksyczność in vivo, lewofloksacyna, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levoxa 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewofloksacyny obejmowały ocenę toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W modelach zwierzęcych lek nie wpływał negatywnie na płodność szczurów, a opóźnienie dojrzewania płodu było wynikiem toksyczności matczynej, a nie bezpośredniego działania na płód. Badania genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, związane z hamowaniem topoizomerazy II, jednak testy genotoksyczności in vivo (test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej) nie potwierdziły potencjału mutagennego lewofloksacyny. W badaniach fototoksyczności na modelach mysich działanie fototoksyczne występowało jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, a testy fotomutagenności i fotokarcynogenności nie wykazały ryzyka genotoksycznego, a wręcz sugerowały hamowanie rozwoju komórek nowotworowych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levocin 500 mg
Przedkliniczne badania lewofloksacyny wykazały brak istotnej toksyczności ostrej i przewlekłej przy dawkach do 20 mg/kg/dobę u szczurów oraz do 63 mg/kg/dobę u małp, z LD50 w zakresie 1500-2000 mg/kg u gryzoni. W badaniach przewlekłych obserwowano jedynie osadzanie kryształów w moczu przy dawkach powyżej 20 mg/kg/dobę oraz zmniejszenie spożycia pokarmu i ograniczony przyrost masy ciała przy dawkach 180 mg/kg/dobę (1 miesiąc) i 30 mg/kg/dobę (3 miesiące). Parametry hematologiczne wykazywały przejściowe zmiany, sugerujące adaptację organizmu. W badaniach reprodukcyjnych lewofloksacyna nie wpływała negatywnie na płodność ani nie wykazywała działania teratogennego, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu wtórne do toksyczności matczynej. Testy genotoksyczności in vitro ujawniły aberracje chromosomalne, prawdopodobnie związane z hamowaniem topoizomerazy II, jednak testy in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego.
aberracja chromosomalna, chrząstka stawowa, dawka śmiertelna LD50, działanie teratogenne, erytrocyt, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, kryształy w moczu, leukocyt, potencjał genotoksyczny, retikulocyt, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, tkanka chrzęstna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Aurovitas 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewofloksacyny (Levofloxacin Aurovitas) wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym, bez istotnych zagrożeń toksykologicznych po podaniu jednorazowym i wielokrotnym. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u szczurów, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu wynikające z toksycznego działania na organizm matki. Ocena genotoksyczności wykazała brak indukcji mutacji genowych in vitro, jednak zaobserwowano aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisano hamowaniu topoizomerazy II. Testy in vivo, takie jak test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza „nieprogramowanego” DNA oraz test dominacji letalnej, nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny.
aberracja chromosomalna, badanie toksykologiczne, chrząstka stawowa, działanie mutagenne, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, Levofloxacin Aurovitas, lewofloksacyna, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon substancji czynnych
Moksyfloksacyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Moksyfloksacyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach nieklinicznych, przy czym działania toksyczne pojawiają się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi. W modelach zwierzęcych zaobserwowano niewielkie zmniejszenie liczby erytrocytów i płytek krwi, hepatotoksyczność (wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zwyrodnienie wodniczkowe) oraz objawy neurotoksyczne (drgawki u małp) przy wysokich dawkach lub długotrwałym leczeniu. W badaniach in vitro wykazano genotoksyczność, jednak badania in vivo nie potwierdziły tych efektów nawet przy bardzo dużych dawkach, co wskazuje na zachowanie marginesu bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani fototoksycznego, co wyróżnia moksyfloksacynę spośród innych chinolonów. W zakresie kardiotoksyczności, doustne dawki powyżej 90 mg/kg u psów (stężenia w osoczu >16 mg/l) powodowały wydłużenie odstępu QT bez arytmii, natomiast dożylne dawki ≥300 mg/kg (stężenia ≥200 mg/l) wywoływały przemijające komorowe zaburzenia rytmu serca. Wydłużenie QT zależało od szybkości infuzji, nie obserwowano go przy dawce 30 mg/kg podawanej przez 60 minut.
atrofia siatkówki, chinolon, drgawki, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, elektroretinogram, enzymy wątrobowe, erytrocyty, fotokancerogenność, fotomutagenność, gałka oczna, genotoksyczność, gyraza bakteryjna, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, mięsień sercowy, moksyfloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, prąd potasowy, spontaniczna aktywność, staw maziówkowy, szybkość infuzji, tkanka chrzęstna, tkanka miękka, toksyczność u samic, topoizomeraza II, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chrząstki, wady rozwojowe kręgów, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia płodności, zaburzenia rytmu serca, zmiany zapalne, zwyrodnienie wodniczkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Proxacin 250 250 mg
Cyprofloksacyna, jako przedstawiciel chinolonów, została poddana szerokim badaniom toksykologicznym przedklinicznym, które nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego, onkogennego ani reprodukcyjnego przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa leku, z wyjątkiem działania fototoksycznego, które jest słabe i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy. Warto podkreślić, że fotomutagenność i fotorakotwórczość cyprofloksacyny są minimalne, co ogranicza ryzyko powikłań związanych z ekspozycją na światło u pacjentów leczonych tym antybiotykiem.
badanie toksykologiczne, chinolony, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, profil bezpieczeństwa, ryzyko onkogenne, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chrząstki stawowej, uszkodzenie stawów, zmiany stawowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Proxacin 1% 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyprofloksacyny zawartej w preparacie Proxacin 1% (10 mg/ml) nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani rakotwórczych dla ludzi. Ocena toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki potwierdziła brak istotnych działań niepożądanych, a badania reprodukcyjne nie wskazały na ryzyko dla pacjentów w wieku rozrodczym. Zidentyfikowano jednak działanie fototoksyczne, typowe dla chinolonów, co wymaga uwzględnienia u pacjentów narażonych na intensywne światło słoneczne lub promieniowanie UV. Działanie fotomutagenne i fotorakotwórcze było słabe i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy, co potwierdza typowy profil bezpieczeństwa tej klasy leków.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, chinolon, cyprofloksacyna, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, karcynogenność, promieniowanie ultrafioletowe, Proxacin, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ kostno-stawowy, uszkodzenie chrząstki stawowej, uszkodzenie stawów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amiodaron Accord 30 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności amiodaronu wykazały istotne zmiany narządowe, w tym zwłóknienie i fosfolipidozę płuc u chomików, szczurów i psów, co wiąże się z powstawaniem wolnych rodników i zaburzeniami mitochondrialnej produkcji energii. Hepatotoksyczność stwierdzono u szczurów, psów, świń i pawianów. Amiodaron wpływa również na metabolizm lipidów poprzez modulację stężeń hormonów tarczycy w osoczu. Testy genotoksyczności in vitro (test Amesa) i in vivo (test mikrojądrowy na komórkach szpiku myszy) były negatywne, co wskazuje na brak bezpośredniego działania mutagennego. Chlorowodorek amiodaronu wykazuje silne właściwości fototoksyczne, generując cytotoksyczne wolne rodniki pod wpływem promieniowania UV, co może prowadzić do uszkodzeń DNA i potencjalnych skutków fotokarcynogennych, choć mechanizmy te nie zostały jeszcze w pełni zbadane eksperymentalnie.
amiodaron, badanie toksyczności, chlorowodorek amiodaronu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fosfolipidoza, fotokarcynogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, guz pęcherzykowy tarczycy, hepatotoksyczność, mechanizm epigenetyczny, rozrost pęcherzykowy tarczycy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie płuc, uszkodzenie wątroby, wolne rodniki, zwłóknienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciprinol 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyprofloksacyny wykazały brak istotnego zagrożenia przy podaniu pojedynczej oraz wielokrotnej dawki, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa zarówno w terapii jednorazowej, jak i długoterminowej. Analizy potencjału rakotwórczego i toksyczności reprodukcyjnej nie ujawniły znaczącego ryzyka, co potwierdza względne bezpieczeństwo stosowania leku w tych aspektach. Jednakże, podobnie jak inne chinolony, cyprofloksacyna wykazuje działanie fototoksyczne przy klinicznie istotnym narażeniu, a także niewielkie działanie fotomutagenne i fotorakotwórcze, porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy, co może implikować ograniczone ryzyko przy ekspozycji na promieniowanie UV.
artropatia, badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, działanie fotomutagenne, działanie fotorakotwórcze, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, fotorakotwórczość, inhibitor gyrazy, kancerogeneza, potencjał fotomutagenny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, reakcja fototoksyczna, toksyczność reprodukcyjna, właściwość fototoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciphin 500 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cyprofloksacyny, substancji czynnej leku Ciphin 500, nie wykazują istotnych zagrożeń dla dorosłych pacjentów przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksykologiczne obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Cyprofloksacyna, podobnie jak inne chinolony, wykazuje działanie fototoksyczne u zwierząt laboratoryjnych przy ekspozycji na poziomie klinicznym, z niewielkim działaniem fotomutagennym i fotorakotwórczym potwierdzonym zarówno in vitro, jak i in vivo. Warto podkreślić, że profil fototoksyczności jest porównywalny do innych inhibitorów gyrazy DNA, co może implikować zwiększoną wrażliwość na promieniowanie UV u pacjentów stosujących lek.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chinolon, cyprofloksacyna, działanie fotomutagenne, działanie fotorakotwórcze, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy DNA, nadwrażliwość na promieniowanie UV, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chrząstki stawowej, uszkodzenie stawu, zmiana stawowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xyvelam 250 mg
Lewofloksacyna, substancja czynna produktu Xyvelam (dostępna w dawkach 250 mg i 500 mg), została poddana szerokim badaniom toksykologicznym, które nie wykazały istotnego ryzyka przy stosowaniu terapeutycznym. Badania przedkliniczne obejmowały ocenę toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, wpływ na reprodukcję oraz potencjał genotoksyczny i fototoksyczny. Lewofloksacyna nie zaburzała płodności u szczurów, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznym działaniem na organizm matki. W testach genotoksyczności in vitro wykazano aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, co wiąże się z hamowaniem topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA oraz dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego.
aberracja chromosomalna, chrząstka stawowa, działanie przeciwbakteryjne, działanie rakotwórcze, fluorochinolony, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, topoizomeraza II - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kimoks 400 mg
Przedkliniczne badania moksyfloksacyny wykazały, że lek może powodować niewielkie zmniejszenie liczby erytrocytów i płytek krwi u szczurów i małp przy wysokich dawkach. Zaobserwowano również hepatotoksyczność u szczurów, małp i psów, objawiającą się wzrostem aktywności enzymów wątrobowych oraz zwyrodnieniem wodniczkowym hepatocytów. U małp stwierdzono neurotoksyczność w postaci drgawek, występującą przy wysokich dawkach lub długotrwałym leczeniu. W zakresie kardiotoksyczności, doustne dawki powyżej 90 mg/kg mc. u psów powodowały wydłużenie odstępu QT bez zaburzeń rytmu, natomiast dożylne dawki >300 mg/kg mc. indukowały przemijające komorowe zaburzenia rytmu serca. Toksyczność stawowa u szczeniąt pojawiała się przy dawkach 4-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną 400 mg (przy masie ciała 50 kg), a toksyczność oczna u psów przy dawkach ≥60 mg/kg mc. skutkowała zmianami w elektroretinogramie i sporadyczną atrofią siatkówki. Badania genotoksyczności wykazały działanie in vitro, jednak testy in vivo nie potwierdziły genotoksyczności, co zapewnia margines bezpieczeństwa dla dawek terapeutycznych u ludzi.
atrofia siatkówki, badanie przedkliniczne, chinolon, działanie niepożądane, działanie teratogenne, elektroretinogram, enzym wątrobowy, erytrocyt, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fotoreaktywność, fototoksyczność, genotoksyczność, gyraza bakteryjna, hepatotoksyczność, komorowe zaburzenia rytmu, moksyfloksacyna, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, płytka krwi, stężenie terapeutyczne, szybka składowa późnego prądu potasowego, topoizomeraza II, układ krwiotwórczy, wady rozwojowe kręgów, właściwości karcinogenne, zwyrodnienie wodniczkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levalox 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące lewofloksacyny, zawarte w badaniach toksyczności jednorazowej i wielokrotnej, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wskazują na istotne zagrożenia dla populacji ludzkiej. W modelach zwierzęcych nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność, jednak odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu jako efekt wtórny toksyczności matczynej, a nie bezpośrednie działanie teratogenne. Ocena genotoksyczności wykazała brak indukcji mutacji genowych in vitro, choć stwierdzono aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co wiąże się z hamowaniem topoizomerazy II. Testy in vivo (mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA, dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny, sugerując brak translacji efektów in vitro do organizmu żywego.
aberracja chromosomowa, chrząstka stawowa, działanie teratogenne, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, indukcja mutacji genowej, lewofloksacyna, płodność i rozrodczość, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, tkanka chrzęstna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levalox 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lewofloksacyny wskazują na brak istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka w badaniach ostrej i przewlekłej toksyczności, a także w ocenie wpływu na rozrodczość, gdzie nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznością matczyną. Kompleksowa ocena genotoksyczności wykazała brak mutacji genowych in vitro, jednak zaobserwowano aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisuje się hamowaniu topoizomerazy II. Testy genotoksyczności in vivo, w tym test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA oraz test dominacji letalnej, nie wykazały działania genotoksycznego, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, chrząstka stawowa, fluorochinolony, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciprinol 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyprofloksacyny wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka po podaniu pojedynczej oraz wielokrotnej dawki, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tego antybiotyku. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani negatywnego wpływu na reprodukcję, co jest istotne w kontekście długoterminowego stosowania. Jednakże, podobnie jak inne chinolony, cyprofloksacyna wykazuje działanie fototoksyczne przy klinicznie istotnym narażeniu na promieniowanie UV, co wymaga stosowania ochrony przed światłem podczas terapii. Działanie fotomutagenne i fotorakotwórcze jest minimalne i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy, co wskazuje na efekt charakterystyczny dla całej klasy leków.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Proxacin 500 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyprofloksacyny, substancji czynnej preparatu Proxacin 500, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniła specyficznych efektów niepożądanych, a badania reprodukcyjne potwierdziły brak działania teratogennego i negatywnego wpływu na płodność. Ponadto, nie stwierdzono istotnego potencjału rakotwórczego, a działanie fototoksyczne i fotomutagenne było słabe i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy DNA. Wskazane jest jednak unikanie ekspozycji na silne promieniowanie UV podczas terapii ze względu na ryzyko fototoksyczności przy klinicznie istotnym narażeniu.
artropatia, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chrząstki stawowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml roztwór do infuzji 100 mg/50 ml
Cyprofloksacyna, substancja czynna leku Ciprofloxacin Kabi, została poddana szerokim badaniom toksykologicznym przedklinicznym, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. Badania obejmowały ocenę toksyczności po pojedynczej i wielokrotnej dawce, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Wykazano, że cyprofloksacyna może wykazywać działanie fototoksyczne i fotomutagenne, jednak efekt ten jest niewielki i porównywalny z innymi inhibitorami gyrazy. Warto podkreślić, że działanie fototoksyczne obserwowane było głównie przy klinicznie istotnym narażeniu na substancję czynną.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dawka terapeutyczna, działanie fototoksyczne, działanie toksyczne, fotomutagenność, fotorakotwórczość, inhibitor gyrazy, potencjał fototoksyczny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, uszkodzenie stawu, zmiany stawowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xyvelam 500 mg
Przedkliniczne badania lewofloksacyny (lek Xyvelam) wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnego ryzyka toksyczności ostrej i przewlekłej u ludzi. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność ani zdolności rozrodcze szczurów, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznością matczyną. Genotoksyczność in vitro ujawniła aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisano hamowaniu topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiany chromatyd, syntezy DNA i dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego. W badaniach fototoksyczności u myszy efekt ten pojawił się jedynie przy bardzo dużych dawkach, a testy fotomutagenności nie wykazały potencjału genotoksycznego; dodatkowo zaobserwowano hamowanie rozwoju komórek nowotworowych.
aberracje chromosomalne, chrząstka stawowa, działanie genotoksyczne, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, lewofloksacyna, odwarstwienie chrząstki, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Kabi 5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewofloksacyny, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jedynie opóźnienie dojrzewania płodów związane z toksycznością dla matki. Testy genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, prawdopodobnie przez hamowanie topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi.
aberracja chromosomalna, chrząstka stawowa, fluorochinolon, fotokancerogeneza, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, płodność, potencjał kancerogenny, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levalox 250 mg
Lewofloksacyna, substancja czynna leku Levalox, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę toksyczności jednorazowej i wielokrotnej, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, choć zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płodu wynikające z toksyczności dla organizmu matki. Testy genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisano hamowaniu topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny. W badaniach fototoksyczności na myszach efekt ten występował jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, a testy fotomutagenności nie wykazały genotoksyczności związanej z ekspozycją na światło; dodatkowo stwierdzono działanie hamujące rozwój komórek nowotworowych w badaniach fotokarcinogenności.
aberracje chromosomowe, badania przedkliniczne, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, fluorochinolony, fotokarcinogenność, fotomutagenność, lewofloksacyna, naprawa DNA, odwarstwienie chrząstki, płodność, profil bezpieczeństwa, reakcja fototoksyczna, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność, topoizomeraza II, właściwości mutagenne, wymiana siostrzanych chromatyd, zdolności rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pudroderm (9,8 mg + 245 mg + 9,8 mg)/g
Przedkliniczne dane bezpieczeństwa produktu leczniczego Pudroderm (9,8 mg + 9,8 mg + 245 mg/g, zawiesina na skórę) opierają się na toksyczności poszczególnych substancji czynnych: benzokainy, tlenku cynku i lewomentolu. Benzokaina i lewomentol wykazują niską toksyczność ostrą, co wskazuje na ich bezpieczeństwo przy jednorazowym podaniu. Tlenek cynku również charakteryzuje się bardzo niską toksycznością ostrą i jest klasyfikowany jako substancja praktycznie nietoksyczna, choć wziewne podanie może powodować objawy ze strony układu oddechowego. Doustne podawanie lewomentolu w dawkach 200, 400 i 800 mg/kg mc./dobę przez 28 dni powodowało zmiany w wątrobie (zwiększenie masy i wakuolizację hepatocytów), prawdopodobnie wskutek indukcji enzymów wątrobowych. Brak jest danych dotyczących toksyczności po wielokrotnym doustnym podaniu benzokainy i tlenku cynku.
benzokaina, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, genotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, keratyna naskórka, lewomentol, podanie wziewne, profil bezpieczeństwa, promieniowanie ultrafioletowe, rak przełyku, śmiertelność płodów, tlenek cynku, toksyczność dermalna, toksyczność doustna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, urodzeniowa masa ciała, uszkodzenie chromosomów, wakuolizacja hepatocytów, wolne rodniki, wpływ na reprodukcję, zaburzenie oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciprinol 250 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cyprofloksacyny, substancji czynnej leku Ciprinol, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych na zwierzętach oraz in vitro, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania potwierdziły fototoksyczne działanie cyprofloksacyny, charakterystyczne dla chinolonów, przy ekspozycji na poziomie klinicznie istotnym, jednak fotomutagenność i fotorakotwórczość były minimalne i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy. Szczególną uwagę zwrócono na wpływ leku na układ kostno-stawowy, gdzie wykazano uszkodzenia chrząstki stawowej u niedojrzałych zwierząt, zależne od wieku, gatunku oraz dawki, z możliwością zmniejszenia uszkodzeń poprzez odciążenie stawów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Genoptim 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewofloksacyny w postaci kropli do oczu 5 mg/ml wykazały niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu miejscowym, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki kliniczne. W badaniach na zwierzętach (szczury, psy) podawanie dużych dawek doustnych lewofloksacyny powodowało zmiany w chrząstkach stawowych, co jest charakterystyczne dla fluorochinolonów. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg mc./dobę u królików, a także braku wpływu na płodność przy dawkach do 360 mg/kg mc./dobę. Stężenia osiągane w tych badaniach były wielokrotnie wyższe (do 50 000 razy) niż te uzyskiwane po miejscowym podaniu leku u ludzi. Badania genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomalne w komórkach CHL bez aktywacji metabolicznej, jednak badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego. Działanie fototoksyczne obserwowano jedynie przy bardzo dużych dawkach doustnych lub dożylnych, natomiast miejscowe podanie 3% roztworu nie wywołało reakcji fototoksycznych ani alergicznych.
aberracja chromosomalna, alergia na światło, badanie rakotwórczości, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fluorochinolon, fotomutagenność, fotorakotwórczość, inhibitor gyrazy, kinetyka leku, krople do oczu, lewofloksacyna, mutacja genowa, parametr farmakokinetyczny, płodność, potencjał genotoksyczny, reakcja fototoksyczna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzrostu stawów, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oftaquix sine 5 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa lewofloksacyny w postaci kropli do oczu Oftaquix sine 5 mg/ml wskazują na korzystny profil toksykologiczny przy stosowaniu okulistycznym. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne stężenia osiągane u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały potencjalne uszkodzenia chrząstek stawowych przy dużych dawkach doustnych (np. 810 mg/kg m.c./dobę u szczurów), co jest zgodne z działaniem innych fluorochinolonów. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg m.c./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg m.c./dobę doustnie u królików. Ponadto, lewofloksacyna nie ograniczała płodności u szczurów przy dawkach 360 mg/kg m.c./dobę, co odpowiada stężeniom osoczowym około 16 000 razy wyższym niż po podaniu miejscowym u ludzi.
aberracja chromosomowa, alergia na światło, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, fluorochinolon, fotokarcynogenność, fotomutagenność, inhibitor gyrazy, lewofloksacyna, mutacja genu, Oftaquix sine, parametr farmakokinetyczny, potencjał rakotwórczy, reakcja fototoksyczna, zaburzenie widzenia, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levoftyal 5 mg/ml
Badania przedkliniczne lewofloksacyny w postaci kropli do oczu o stężeniu 5 mg/mL wykazały, że toksyczność ogólna oraz działania niepożądane, takie jak uszkodzenia chrząstki stawowej, występują jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie kliniczne. W modelach zwierzęcych, szczególnie u szczurów i psów, obserwowano zmiany w chrząstkach stawowych po podaniu dużych dawek doustnych, manifestujące się pęcherzykami i ubytkami. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg mc./dobę u szczurów, co odpowiada stężeniom około 50 000 razy wyższym niż po podaniu ludziom 2 kropli leku do oczu. Nie zaobserwowano również zaburzeń płodności u szczurów przy dawkach do 360 mg/kg mc./dobę. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, choć w komórkach CHL zaobserwowano aberracje chromosomowe bez aktywacji metabolicznej. Fototoksyczność występowała jedynie przy bardzo wysokich dawkach, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego przy dawce do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów.
aberracja chromosomowa, alergia na światło, badanie rakotwórczości, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakokinetyka lewofloksacyny, fluorochinolony, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, genotoksyczność, inhibitor gyrazy, lewofloksacyna krople do oczu, potencjał rakotwórczy, toksyczność ogólna, wpływ na reprodukcję, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml roztwór do infuzji 400 mg/200 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne i farmakologiczne cyprofloksacyny, substancji czynnej produktu Ciprofloxacin Kabi, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję nie ujawniła istotnych efektów niepożądanych. Cyprofloksacyna wykazuje działanie fototoksyczne u zwierząt, jednak tylko przy klinicznie istotnym narażeniu, a jej fotomutagenność i fotorakotwórczość są niewielkie i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy, co sugeruje konieczność ostrożności podczas ekspozycji na promieniowanie UV w trakcie terapii.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, odciążenie stawów, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność wielokrotna, układ kostno-stawowy, uszkodzenie chrząstki stawowej, wpływ na reprodukcję, zmiany stawowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Genoptim 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewofloksacyny wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnego ryzyka toksyczności ostrej i przewlekłej. W badaniach na modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu przy wyraźnej toksyczności matczynej. Analizy genotoksyczności in vitro ujawniły aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisano hamowaniu topoizomerazy II, jednak badania in vivo, w tym test mikrojąderkowy i analiza wymiany chromatyd, nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny. Działanie fototoksyczne obserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach, a testy fotomutagenności i fotokarcynogenności wykazały brak potencjału mutagennego i nawet efekt hamujący rozwój nowotworów.
aberracja chromosomowa, chrząstka stawowa, działanie teratogenne, fluorochinolon, fotokarcynogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, karcynogenność, lewofloksacyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, promieniowanie UV, siostrzane chromatydy, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, topoizomeraza II - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Aurovitas 500 mg
Dane przedkliniczne lewofloksacyny, substancji czynnej produktu Levofloxacin Aurovitas, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, które nie wykazały istotnego ryzyka klinicznego przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa potwierdziły bezpieczeństwo leku. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono zaburzeń płodności, a jedynie opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznością matczyną. Kompleksowe testy genotoksyczności in vivo, w tym test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy „nieprogramowanego” DNA oraz test dominacji letalnej, nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny, mimo obserwacji aberracji chromosomalnych in vitro, co wskazuje na ograniczone znaczenie tych efektów w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomalna, badanie toksykologiczne, chrząstka stawowa, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, hodowla komórek, karcynogenność, odwarstwienie chrząstki, potencjał rakotwórczy, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, topoizomeraza II, układ kostno-stawowy, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon substancji czynnych
Tlenek cynku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tlenek cynku, stosowany miejscowo w preparatach dermatologicznych takich jak Neo-Tormentil czy Pudroderm, wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą, klasyfikowaną jako praktycznie nietoksyczną według Hodge’a i Stemera. Objawy toksyczności obserwowano jedynie po podaniu wziewnym, manifestujące się kaszlem i dusznością. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności po doustnym podaniu wielokrotnym, jednak badania farmakologiczne nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka. W badaniach in vitro wykazano fotomutagenność tlenku cynku, prawdopodobnie związaną z generowaniem wolnych rodników pod wpływem UV, niemniej jednak kompleksowe analizy genotoksyczności nie potwierdzają ryzyka mutagennego przy stosowaniu miejscowym. Nie stwierdzono również działania rakotwórczego w badaniach konwencjonalnych.
badania farmakologiczne, badania farmakologiczne i toksykologiczne, chlorek cynku, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, genotoksyczność, keratyna naskórka, octan cynku, podanie wielokrotne, podanie wziewne, profil bezpieczeństwa, promieniowanie ultrafioletowe, siarczan cynku, śmiertelność płodów, tlenek cynku, toksyczność dermalna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na rozród, undecylenian cynku, urodzeniowa masa ciała, wolne rodniki, wpływ na reprodukcję, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cipronex 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cyprofloksacyny wskazują na akceptowalny profil toksykologiczny przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych, bez istotnego ryzyka rakotwórczości czy toksyczności reprodukcyjnej. Badania obejmowały zarówno toksyczność ostrą, jak i przewlekłą, potwierdzając bezpieczeństwo leku u dorosłych pacjentów. Istotnym aspektem jest fototoksyczność, typowa dla chinolonów, która może prowadzić do nasilonych reakcji skórnych przy jednoczesnej ekspozycji na promieniowanie UV, co wymaga uwzględnienia w praktyce klinicznej. Działania fotomutagenne i fotorakotwórcze cyprofloksacyny są minimalne i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy, co wskazuje na efekt klasowy tej grupy leków.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dane przedkliniczne, działanie fotomutagenne, działanie fotorakotwórcze, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, pacjent pediatryczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, promieniowanie UV, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ kostno-stawowy, uszkodzenie chrząstki stawowej, uszkodzenie stawów, zmiana stawowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Genoptim 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewofloksacyny wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym, mimo obserwowanego wpływu na chrząstki stawowe u młodych zwierząt (szczury, psy), co jest charakterystyczne dla fluorochinolonów. Testy genotoksyczności in vitro ujawniły aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, prawdopodobnie związane z hamowaniem topoizomerazy II, jednak testy in vivo (mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA, dominacji letalnej) były negatywne, wskazując na brak potencjału genotoksycznego lewofloksacyny. Dodatkowo, badania fototoksyczności wykazały efekt jedynie przy bardzo wysokich dawkach, a testy fotomutagenności i fotokarcynogenności nie potwierdziły działania szkodliwego, a nawet zasugerowały efekt ochronny przed rozwojem nowotworów.
badanie toksykologiczne, chrząstka stawowa, dysfagia, działanie rakotwórcze, fluorochinolon, fotokarcynogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, kancerogenność, lewofloksacyna, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność reprodukcyjna, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd, zaburzenie płodności