toksyczność wielokrotnej dawki
Toksyczność wielokrotnej dawki to metoda badawcza stosowana w toksykologii, mająca na celu ocenę potencjalnych negatywnych skutków zdrowotnych związanych z wielokrotną ekspozycją na substancję chemiczną. W przeciwieństwie do badań toksyczności ostrej, które skupiają się na jednorazowym podaniu wysokiej dawki, badania toksyczności wielokrotnej dawki symulują długotrwałe narażenie organizmu na mniejsze, powtarzalne dawki.
Badania toksyczności wielokrotnej dawki obejmują kilka rodzajów testów: badania podostrej toksyczności (14-28 dni ekspozycji), badania podprzewlekłej toksyczności (90 dni) oraz badania przewlekłej toksyczności (trwające od 6 miesięcy do 2 lat). Analizy te są kluczowym elementem oceny bezpieczeństwa farmaceutyków, pestycydów, dodatków do żywności oraz innych substancji chemicznych przed ich wprowadzeniem do obrotu.
W trakcie badań toksyczności wielokrotnej dawki monitoruje się szereg parametrów, w tym zmiany masy ciała, spożycie pokarmu i wody, parametry biochemiczne i hematologiczne, zmiany behawioralne oraz efekty histopatologiczne w narządach i tkankach. Ocena obejmuje także identyfikację narządów docelowych toksyczności oraz określenie wartości NOAEL (poziom dawkowania, przy którym nie obserwuje się szkodliwych efektów) i LOAEL (najniższy poziom dawkowania, przy którym obserwuje się szkodliwe efekty).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Amiodaron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amiodaron wykazuje toksyczność narządową potwierdzoną w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, ze szczególnym uwzględnieniem uszkodzeń płuc (zwłóknienie i fosfolipidoza) oraz wątroby. Mechanizm toksycznego działania na płuca wiąże się z powstawaniem wolnych rodników i zaburzeniami energetycznymi w komórkach. Amiodaron wpływa również na metabolizm lipidów poprzez modulację stężeń hormonów tarczycy. Badania genotoksyczności (test Amesa in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo) wykazały brak działania mutagennego. Jednak amiodaron chlorowodorek charakteryzuje się silną fototoksycznością, generując cytotoksyczne wolne rodniki pod wpływem promieniowania UV, co może prowadzić do fotomutagenności i potencjalnych efektów fotokarcynogennych, choć te ostatnie nie zostały jeszcze dokładnie zbadane eksperymentalnie.
amiodaron, amiodaron chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, fosfolipidoza, fotokarcynogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak, guz pęcherzykowy tarczycy, hormony tarczycy, karcynogenność, mechanizm epigenetyczny, promieniowanie ultrafioletowe, rozrost pęcherzykowy tarczycy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, toksyczność wielokrotnej dawki, uszkodzenie DNA, wolne rodniki, zwłóknienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zali 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dabigatranu eteksylanu nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w standardowych badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa, toksyczności wielokrotnej dawki oraz genotoksyczności. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach wielokrotnego podawania były związane głównie z nasilonym działaniem farmakodynamicznym leku jako inhibitora krzepnięcia krwi. W badaniach na zwierzętach stwierdzono wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg (5-krotność ekspozycji u ludzi), objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń zapłodnionego jaja oraz zwiększoną utratą przed zagnieżdżeniem. Dodatkowo, przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż u ludzi, zaobserwowano toksyczność dla płodów (zmniejszenie masy ciała, obniżona przeżywalność, wzrost wad rozwojowych), a w badaniach pre- i postnatalnych dawka 4-krotna powodowała zwiększoną umieralność płodów.
badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dabigatran, dabigatran eteksylat, dabigatran eteksylat mezylan, dawka toksyczna dla matki, działanie guzotwórcze, epizod krwawienia, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor krzepnięcia krwi, nadmierna aktywność farmakologiczna, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnej dawki, umieralność płodu, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon substancji czynnych
Porost islandzki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Porost islandzki (Cetraria islandica) jest składnikiem preparatów leczniczych, takich jak Padma 28 Formuła (40 mg sproszkowanej plechy na kapsułkę) oraz Pectosol (7 części porostu na 30 części wyciągu). Badania przedkliniczne preparatu Padma 28 nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani w toksyczności ostrej, ani po podaniu wielokrotnym, co wskazuje na brak szczególnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Ponadto, testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego. W przypadku Pectosol brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co ogranicza pełną ocenę ryzyka.
Istotną luką w ocenie bezpieczeństwa porostu islandzkiego pozostaje brak badań dotyczących toksycznego wpływu na rozród oraz rozwój potomstwa, zarówno dla Padma 28 Formuła, jak i Pectosol. W związku z tym, pomimo braku wykazanych zagrożeń w zakresie toksyczności ostrej, przewlekłej i genotoksyczności, konieczne są dalsze badania przedkliniczne, zwłaszcza w obszarze reprodukcji i rozwoju prenatalnego oraz postnatalnego, aby kompleksowo ocenić profil bezpieczeństwa tej substancji. Uzupełnienie danych dla preparatu Pectosol jest również wskazane dla pełnej charakterystyki ryzyka.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, Cetraria islandica, charakterystyka produktu leczniczego, genotoksyczność, Padma 28 Formuła, Pectosol, plecha porostu, porost islandzki, potencjał mutagenny, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój potomstwa, rozwój prenatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnej dawki, toksyczny wpływ na rozród, wyciąg roślinny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klertis 25 mg
Badania przedkliniczne sunitynibu wykazały toksyczność wielonarządową przy klinicznie istotnych stężeniach leku w osoczu, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki, krwotoki), nadnercza (przekrwienie, martwica, włóknienie), układ krwiotwórczy (zmniejszenie liczby komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), zewnątrzwydzielniczą część trzustki (degranulacja, martwica), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszony wzrost pęcherzyków jajnikowych, zanik kanalików jądrowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc i zmniejszenie LVEF, rozrost komórek mezangium w nerkach oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Potencjał genotoksyczny sunitynibu nie wykazał mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak stwierdzono poliploidię in vitro, a genotoksyczność głównego metabolitu nie została oceniona.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, guz chromochłonny, martwica komórek, opóźnienie kostnienia, organogeneza, poliploidia, przekrwienie kory nadnerczy, przerost gronek ślinianek, rak gruczołów Brunnera, rakotwórczość, resorpcja płodu, rozrost komórek mezangium, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, śmiertelność zarodków, toksyczność wielokrotnej dawki, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik macicy, zanik tkanki limfoidalnej, zgrubienie płytki wzrostu, złośliwy śródbłoniak krwionośny, zmniejszenie komórek szpiku kostnego, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon substancji czynnych
Borowina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dokumentacji Pasty borowinowej leczniczej nie przedstawiono wyników standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania borowiny jako substancji czynnej. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności, wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, a także badań farmakologicznych i farmakokinetycznych. Taki stan może wynikać z naturalnego pochodzenia borowiny oraz jej długotrwałego, klinicznego stosowania, co w praktyce leczniczej często ogranicza zakres wymaganych badań przedklinicznych. Należy jednak podkreślić, że borowina jest mieszaniną związków organicznych i nieorganicznych, co komplikuje przeprowadzenie standardowych testów bezpieczeństwa.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, borowina, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, genotoksyczność, karcynogenność, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, pasta borowinowa lecznicza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnej dawki, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban STADA 15 mg; 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne rywaroksabanu wykazały brak genotoksyczności, rakotwórczości oraz fototoksyczności, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji czynnej. Toksydynamiczne efekty obserwowane po wielokrotnym podaniu leku, takie jak zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów, są bezpośrednio związane z mechanizmem działania jako selektywnego inhibitora czynnika Xa. Badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu na samce i samice szczurów, jednakże toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu, w tym poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany w wątrobie płodu oraz zwiększona częstość wad rozwojowych, wskazuje na ryzyko stosowania rywaroksabanu w okresie ciąży.
aktywność farmakodynamiczna, aktywność przeciwkrzepliwa, antykoagulant, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina A, immunoglobulina G, immunoglobuliny w osoczu, inhibitor czynnika Xa, mechanizm działania, patologia łożyska, płodność, poronienie, powikłanie krwotoczne, rakotwórczość, rywaroksaban, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnej dawki, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia, żywotność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depakine Chrono 300 200 mg + 87 mg
Dane przedkliniczne dotyczące walproinianu sodu, substancji czynnej preparatu Depakine Chrono, wskazują na zróżnicowany potencjał genotoksyczny zależny od modelu badawczego i drogi podania. W badaniach in vitro nie wykazano działania mutagennego ani indukcji naprawy DNA, natomiast in vivo po podaniu doustnym nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani cech letalnych, co sugeruje niski potencjał genotoksyczny przy tej drodze podania. Jednakże dootrzewnowe podanie u gryzoni powodowało uszkodzenia DNA, a dane kliniczne dotyczące wymiany chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem są niejednoznaczne. Badania rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. Istotne jest natomiast działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, z wadami rozwojowymi wielu narządów oraz zaburzeniami behawioralnymi utrzymującymi się do trzeciego pokolenia, choć mechanizmy tych efektów pozostają nieznane.
aberracja chromosomowa, dominująca cecha letalna, dysfagia, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja płodowa, hepatocyt pierwotny, maksymalna tolerowana dawka, naprawa DNA, niepłodność męska, nieprawidłowa spermatogeneza, NOAEL, pękanie nici DNA, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, toksyczność wielokrotnej dawki, układ słuchowy, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, walproinian sodu, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie zachowania, zmiana histopatologiczna, zmiana morfologiczna, zwyrodnienie jąder - Leksykon substancji czynnych
Prawastatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pravastatyna, substancja czynna produktu Pravator (20 mg, 40 mg), wykazuje zadowalający profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym ujawniły hepatotoksyczność oraz miopatię jedynie przy dawkach przekraczających 50-krotność maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (w mg/kg mc.). Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach i szczurach wykazały wzrost częstości raka wątrobowokomórkowego przy dawkach 250-500 mg/kg mc. (310-krotność dawki ludzkiej) u myszy oraz 100 mg/kg mc. (125-krotność dawki ludzkiej) u szczurów, z dodatkowymi zmianami nowotworowymi u myszy płci żeńskiej. Wpływ na parametry reprodukcyjne zaobserwowano przy dawce 335-krotnej dawki ludzkiej, jednak poziomy narażenia odpowiadające dawkom terapeutycznym (40 mg) nie wykazywały szkodliwych efektów.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, ciało modzelowate, działanie mutagenne, gruczolak płuc, hepatotoksyczność, mechanizm działania farmakologiczny, miopatia, obniżona płodność, ośrodkowy układ nerwowy, prawastatyna, rak wątrobowokomórkowy, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnej dawki, zaburzenia neurobehawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GlimeHexal 2 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej produktu GlimeHEXAL, obejmowały szeroki zakres analiz toksykologicznych, farmakologicznych oraz genotoksycznych. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych przy dawkach terapeutycznych, a działania niepożądane obserwowane przy dawkach przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi były głównie związane z farmakodynamicznym efektem hipoglikemii. Kompleksowa ocena toksyczności po podaniu wielokrotnej dawki, badania genotoksyczności oraz rakotwórczości nie wskazały na potencjał mutagenny ani kancerogenny glimepirydu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w terapii długoterminowej.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, GlimeHEXAL, glimepiryd, hipoglikemia, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, teratogenność, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnej dawki, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simorion 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny wykazały, że mechanizm działania leku jako inhibitora reduktazy HMG-CoA nie wiąże się z dodatkowymi, nieprzewidzianymi efektami farmakologicznymi ani toksycznymi. Wielokrotne podawanie leku w różnych dawkach na modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnych działań niepożądanych wykraczających poza znane efekty farmakologiczne. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania karcinogenności potwierdziły brak zwiększonego ryzyka nowotworowego związanego ze stosowaniem symwastatyny.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, farmakodynamika, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcinogenność, mechanizm działania farmakologiczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, symwastatyna, teratogenność, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnej dawki, uszkodzenie DNA, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glibetic 3 mg 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu wykazały, że lek posiada akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Efekty niepożądane obserwowane w badaniach farmakologicznych i toksykologicznych były głównie związane z podstawowym mechanizmem działania leku, czyli indukcją hipoglikemii. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły szeroki margines bezpieczeństwa, gdyż toksyczność pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne. Ponadto, testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego wpływu glimepirydu na materiał genetyczny ani zdolności do wywoływania nowotworów, co jest istotne dla długotrwałego stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 2.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, działanie toksyczne, embriotoksyczność, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, karcynogenność, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnej dawki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hepatect CP 50 j.m./ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa immunoglobuliny ludzkiej przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (Hepatect CP) są ograniczone ze względu na specyfikę substancji czynnej. Standardowe badania toksyczności wielokrotnej dawki są niewykonalne z powodu indukcji przeciwciał przeciw białkom obcogatunkowym, co zaburza ocenę toksyczności. Badania toksyczności na embrionach również nie dostarczają wiarygodnych danych z powodu interferencji immunologicznych. Nie przeprowadzono szczegółowych badań wpływu preparatu na system immunologiczny noworodków, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
badanie toksykologiczne, działanie karcynogenne, działanie niepożądane, Hepatect CP, IgG, IgG1, IgG2, IgG3, IgG4, immunoglobulina, immunoglobulina klasy G, immunoglobulina ludzka przeciw WZW B, podklasa IgG, potencjał rakotwórczy i mutagenny, substancja czynna, toksyczność embrionalna, toksyczność wielokrotnej dawki, układ immunologiczny noworodka, WZW typu B - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandostatin LAR 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oktreotydu, substancji czynnej Sandostatin LAR, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, wielokrotnych dawek, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję na modelach zwierzęcych. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa klinicznego. W szczególności, badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na zarodek czy płód, nawet przy dawkach do 1 mg/kg mc./dobę. Obserwowane u potomstwa szczurów przemijające opóźnienia wzrostu były związane z farmakodynamicznym hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu przez oktreotyd, co jest zgodne z jego mechanizmem działania jako analogu somatostatyny.
analog somatostatyny, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie wydzielania hormonu wzrostu, hormon wzrostu, model zwierzęcy, oktreotyd, opóźnienie wzrostu fizjologicznego, opóźnione zstąpienie jąder, przysadka mózgowa, rakotwórczość, Sandostatin LAR, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnej dawki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nootropil 20% 200 mg/ml
Badania przedkliniczne piracetamu, substancji czynnej leku Nootropil 20%, wykazały niski potencjał toksyczny, potwierdzając szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach jednorazowego podania stosowano dawki do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów, nie obserwując nieodwracalnych efektów toksycznych. W badaniach wielokrotnych dawkach do 4,8 g/kg u myszy, 2,4 g/kg u szczurów oraz do 10 g/kg u psów przez okres roczny, odnotowano jedynie łagodne objawy ze strony układu pokarmowego (wymioty, zmieniona konsystencja kału, zwiększone spożycie wody), bez poważnych działań toksycznych. Dodatkowo, podawanie dożylne przez 4-5 tygodni w dawkach do 1 g/kg u szczurów i psów nie wykazało toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo piracetamu także przy parenteralnej drodze podania.
badanie eksperymentalne, droga dożylna, droga parenteralna, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, nootropil, nowotwór, piracetam, podanie dożylne, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnej dawki, układ pokarmowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Zentiva 37,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu wykazały wielonarządowe działania niepożądane przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych, obejmujące zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce, śliniankach, stawach oraz układzie rozrodczym (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych, zanik kanalików jądrowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, krwawienia z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć stwierdzono poliploidię in vitro. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy transgenicznych zaobserwowano wzrost częstości nowotworów (m.in. rak żołądka, dwunastnicy, złośliwy śródbłoniak krwionośny) przy dawkach ≥ 25 mg/kg mc. (ekspozycja ≥ 7,3-krotna AUC u ludzi), jednak znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje niejasne.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie mutagenne, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, guz chromochłonny, martwica komórek, narażenie ogólnoustrojowe, nudności i biegunka, organogeneza, płytka wzrostu, poliploidia, przekrwienie kory nadnerczy, przewód pokarmowy, rak gruczołów Brunnera, rakotwórczość, rozrost komórek mezangium, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, toksyczność wielokrotnej dawki, trzustka zewnątrzwydzielnicza, wada rozwojowa szkieletu płodu, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memotropil 800 mg
Dane przedkliniczne dotyczące piracetamu, substancji czynnej Memotropilu, wskazują na niski potencjał toksyczny oraz szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej podawano jednorazowe dawki do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów bez obserwacji nieodwracalnych efektów toksycznych. W badaniach wielokrotnego podawania stosowano dawki do 4,8 g/kg mc./dobę u myszy oraz do 2,4 g/kg mc./dobę u szczurów, nie wykazując toksycznego wpływu na narządy. Dożylne podawanie piracetamu w dawkach do 1 g/kg mc./dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów również nie powodowało działań niepożądanych. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego ani kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo molekularne substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, działania niepożądane, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, forma parenteralna, genotoksyczność piracetamu, margines bezpieczeństwa leku, materiał genetyczny, nowotwór, piracetam, toksyczność ostra, toksyczność ostrej dawki, toksyczność wielokrotnej dawki, układ pokarmowy, zaburzenia układu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simorion 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej preparatu Simorion, wykazały brak dodatkowych zagrożeń poza znanym mechanizmem działania – inhibicją reduktazy HMG-CoA. Badania farmakodynamiczne na modelach zwierzęcych nie ujawniły nieprzewidzianych efektów toksycznych po podaniu wielokrotnych dawek, co potwierdza akceptowalny margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały potencjału genotoksycznego, a badania rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii hipercholesterolemii.
badanie farmakodynamiczne, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, funkcje rozrodcze, hipercholesterolemia, potencjał genotoksyczny, rozwój noworodków, statyny, symwastatyna, teratogenność, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnej dawki, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inventum 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne syldenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego INVENTUM (25 mg tabletki do rozgryzania i żucia), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały toksyczności narządowej, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności (w tym test Amesa, aberracji chromosomowych in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo) nie wykazały potencjału mutagennego syldenafilu.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, cytrynian syldenafilu, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, składnik aktywny, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność wielokrotnej dawki, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glitoprel 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu obejmowały standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnej dawki, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozwój płodu. Wyniki wskazują, że większość działań niepożądanych jest związana z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku, przede wszystkim wywoływaniem hipoglikemii. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano embriotoksyczność, teratogenność oraz zaburzenia funkcji rozrodczych, jednak efekty te są wtórne do hipoglikemii u samic ciężarnych, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym glimepirydu na zarodek czy płód.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, karcynogenność, mechanizm farmakodynamiczny, rozwój płodu, stężenie glukozy we krwi, teratogenność, toksyczność wielokrotnej dawki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin Pharmalab 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksyczności tamsulosyny chlorowodorku obejmowały analizy na myszach, szczurach i psach, koncentrując się na toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływie na reprodukcję, potencjale rakotwórczym oraz genotoksyczności. W badaniach tych nie zaobserwowano nietypowych efektów toksycznych odbiegających od znanych właściwości antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych. Wysokie dawki leku indukowały zmiany w zapisie EKG u psów, jednak bez klinicznego znaczenia dla dawek terapeutycznych u ludzi. Testy genotoksyczności, zarówno in vivo, jak i in vitro, nie wykazały istotnego potencjału uszkodzeń genetycznych, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie przedkliniczne, elektrokardiografia, genotoksyczność, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, model zwierzęcy, podwyższone stężenie prolaktyny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, tamsulosyny chlorowodorek, test genotoksyczności, test laboratoryjny, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnej dawki, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie genetyczne, zmiany proliferacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirexan 150 mg
Przedkliniczne badania dabigatranu eteksylanu (substancji czynnej Mirexanu) wykazały, że toksyczność po wielokrotnym podaniu jest głównie związana z nasilonym działaniem farmakodynamicznym przeciwkrzepliwym. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano istotny wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg, co stanowi pięciokrotność ekspozycji klinicznej, objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. U szczurów i królików, przy dawkach toksycznych dla matek (5-10-krotność ekspozycji klinicznej), stwierdzono zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz wzrost wad rozwojowych, powiązanych z toksycznością matczyną. W badaniach pre- i postnatalnych dawki czterokrotnie przekraczające ekspozycję kliniczną powodowały zwiększoną umieralność płodów.
aktywność farmakologiczna, badanie toksyczności, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, efekt przeciwkrzepliwy, genotoksyczność, incydent krwawienia, rozwój prenatalny i postnatalny, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność wielokrotnej dawki, umieralność płodów, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja