terapia teikoplaniną

Terapia teikoplaniną to antybiotykoterapia wykorzystująca glikopeptydowy antybiotyk o działaniu bakteriobójczym, skuteczny głównie wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym szczepów opornych na metycylinę (MRSA, MRSE). Teikoplanina działa poprzez hamowanie biosyntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z prekursorami peptydoglikanu.

Lek stosowany jest w leczeniu ciężkich zakażeń, takich jak zakażenia skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, dolnych dróg oddechowych, układu moczowego, a także w bakteriemii i infekcyjnym zapaleniu wsierdzia. Teikoplanina może być również stosowana w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka.

W porównaniu do wankomycyny, teikoplanina charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania, co umożliwia podawanie raz na dobę, oraz mniejszą nefrotoksycznością i rzadszym występowaniem zespołu czerwonego człowieka. Lek podawany jest głównie drogą dożylną lub domięśniową, przy czym schemat dawkowania obejmuje zwykle dawkę nasycającą, a następnie dawki podtrzymujące dostosowane do ciężkości zakażenia i funkcji nerek pacjenta.

Monitorowanie stężenia teikoplaniny w surowicy jest zalecane u pacjentów z ciężkimi infekcjami, upośledzoną funkcją nerek oraz w terapii długoterminowej. Do najczęstszych działań niepożądanych należą reakcje miejscowe w miejscu podania, wysypka, gorączka, eozynofilia oraz przejściowy wzrost aktywności enzymów wątrobowych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl