ekspozycja układowa na rozuwastatynę
Ekspozycja układowa na rozuwastatynę odnosi się do stopnia, w jakim organizm jest narażony na działanie tego leku, mierzonego głównie przez jego stężenie w osoczu i dystrybucję do tkanek. Rozuwastatyna należy do grupy statyn, stosowanych w leczeniu hipercholesterolemii poprzez hamowanie reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w syntezie cholesterolu.
Farmakokinetyka rozuwastatyny charakteryzuje się biodostępnością na poziomie około 20%, maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 3-5 godzinach od podania oraz długim okresem półtrwania (około 19 godzin). Lek wiąże się z białkami osocza w około 90%, a jego metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przy udziale cytochromu P450, szczególnie izoenzymu CYP2C9.
Ekspozycja układowa na rozuwastatynę może być zwiększona u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, a także w przypadku jednoczesnego stosowania leków będących inhibitorami białek transportowych OATP1B1 i BCRP. Zwiększona ekspozycja wiąże się z wyższym ryzykiem działań niepożądanych, w tym miopatii i rabdomiolizy, szczególnie przy wyższych dawkach leku.
Różnice w ekspozycji układowej na rozuwastatynę obserwuje się również w zależności od czynników genetycznych, wieku, płci oraz pochodzenia etnicznego. U pacjentów pochodzenia azjatyckiego notuje się wyższe stężenia leku w osoczu, co uzasadnia stosowanie niższych dawek początkowych w tej grupie etnicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crosuvo Plus 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus jest lekiem złożonym zawierającym rozuwastatynę i ezetymib, przeznaczonym dla dorosłych pacjentów z kontrolowaną hipercholesterolemią, u których dawki poszczególnych składników były wcześniej ustalone. Nie jest wskazany do inicjacji terapii, którą należy rozpocząć od oddzielnych preparatów. Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka o odpowiedniej mocy (5/10 mg, 10/10 mg, 20/10 mg lub 40/10 mg rozuwastatyny i ezetymibu) przyjmowana niezależnie od posiłku, z zachowaniem diety hipolipemizującej. Szczególne zalecenia dotyczą pacjentów powyżej 70 roku życia, u których dawka początkowa rozuwastatyny powinna wynosić 5 mg. W przypadku stosowania leków wiążących kwasy żółciowe, podanie Crosuvo Plus powinno być oddalone o co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po ich zażyciu.
białko transportowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynniki predysponujące do miopatii, czynniki ryzyka miopatii, ekspozycja układowa na rozuwastatynę, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lopinawir i typranawir, miopatia, OATP1B1 i BCRP, polimorfizm genetyczny, produkty wiążące kwasy żółciowe, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, rytonawir z atazanawirem, skala Childa-Pugha, środek wiążący kwasy żółciowe, stężenie lipidów, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Suvezen Neo 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy SUVEZEN NEO, zawierający rozuwastatynę i ezetymib w dawkach 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg oraz 40 mg + 10 mg, jest wskazany do stosowania u pacjentów wymagających terapii skojarzonej po wcześniejszym ustaleniu indywidualnych dawek składników podawanych oddzielnie. Standardowa dawka to jedna tabletka raz na dobę, przy czym u pacjentów powyżej 70. roku życia, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), pochodzenia azjatyckiego oraz u osób z predyspozycjami do miopatii zaleca się rozpoczęcie terapii od rozuwastatyny w dawce 5 mg w preparacie jednoskładnikowym. Produkt złożony SUVEZEN NEO 40 mg + 10 mg jest przeciwwskazany w wymienionych grupach oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby (Child-Pugh >9), a także przy czynnej chorobie wątroby. Dawkowanie wymaga dostosowania w zależności od stanu klinicznego, a terapia powinna być prowadzona równolegle z dietą hipolipemizującą.
białko transportowe OATP1B1, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynnik ryzyka miopatii, dieta obniżająca stężenie lipidów, ekspozycja układowa na rozuwastatynę, ezetymib, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, kontrola stężenia lipidów, lek wiążący kwasy żółciowe, lopinawir, miopatia, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, substrat białka transportowego, terapia skojarzona rozuwastatyna ezetymib, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby