trądzik jodowy
Trądzik jodowy (acne iododerma) to dermatologiczna reakcja niepożądana wywołana ekspozycją na związki jodu. Manifestuje się jako wysypka grudkowo-krostkowa przypominająca trądzik pospolity, która najczęściej pojawia się na twarzy, plecach i klatce piersiowej. Zmiany skórne mogą wystąpić zarówno po podaniu doustnym preparatów zawierających jod, jak i po ekspozycji miejscowej.
Patogeneza trądziku jodowego związana jest z wydzielaniem jodu przez gruczoły łojowe i potowe, co prowadzi do lokalnego stanu zapalnego i nadmiernej keratynizacji ujść mieszków włosowych. Zmiany skórne pojawiają się zwykle w ciągu kilku dni od ekspozycji na jod i mogą utrzymywać się przez kilka tygodni po zaprzestaniu kontaktu z czynnikiem wywołującym.
Leczenie trądziku jodowego polega przede wszystkim na eliminacji ekspozycji na związki jodu. W łagodnych przypadkach wystarczające jest miejscowe leczenie przeciwtrądzikowe z zastosowaniem preparatów zawierających retinoidów, kwas salicylowy lub nadtlenek benzoilu. W cięższych przypadkach może być konieczne zastosowanie antybiotyków doustnych lub kortykosteroidów. Warto pamiętać, że pacjenci z nadwrażliwością na jod wymagają szczególnej uwagi przy planowaniu procedur diagnostycznych z użyciem jodowych środków kontrastowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sodu jodek – Przedawkowanie
W przypadku Soli Jodobromowej Iwonickiej, zawierającej 330 mg jonów jodkowych (I-) na 1 kg preparatu, nie odnotowano dotąd przypadków przedawkowania. Niemniej jednak, nadmierne spożycie sodu jodku może prowadzić do ostrej jodotoksykozy, manifestującej się objawami ze strony układu pokarmowego (metaliczny smak, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), endokrynnego (zahamowanie syntezy hormonów tarczycy, niedoczynność lub nadczynność tarczycy), skóry i błon śluzowych (obrzęk ślinianek, zapalenie spojówek, wysypka), układu oddechowego (obrzęk krtani, zapalenie oskrzeli), sercowo-naczyniowego (tachykardia, zaburzenia rytmu, hipotensja) oraz nerwowego (ból głowy, splątanie, drżenia). Przewlekłe zatrucie może skutkować jodyzmem przy dawkach przekraczających 2 mg/dobę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami tarczycy, nadwrażliwością na jod, zaburzeniami nerek oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
choroba tarczycy, efekt Jod-Basedow, hipotensja, jodyzm, jony jodkowe, leczenie objawowe, lek przeciwtarczycowy, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na jod, niedoczynność tarczycy, nieżyt nosa, obrzęk krtani, obrzęk Quinckego, obrzęk ślinianek, odczyn anafilaktyczny, pokrzywka, poziom TSH, sól jodobromowa iwonicka, tachykardia, trądzik jodowy, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vitreolent (3 mg + 3 mg)/ml
Lek Vitreolent w postaci kropli do oczu zawiera jodki potasu i sodu w stężeniu 3 mg/ml każdego z nich. Do najczęściej obserwowanych działań niepożądanych należą powiększenie tarczycy u osób wrażliwych na jodki, co wymaga monitorowania funkcji tarczycy, oraz zmiany skórne o charakterze trądzika, będące manifestacją nadwrażliwości na składniki leku. Ponadto, często występuje przemijające uczucie pieczenia i obecności „piasku” pod powiekami, które zwykle ustępuje samoistnie. Rzadziej, z częstością od 1/10 000 do mniej niż 1/1 000, obserwuje się zwiększone wydzielanie łez, prawdopodobnie związane z miejscowym podrażnieniem spojówki i rogówki.