struktura fibrynowa

Struktura fibrynowa to trójwymiarowa sieć włókien fibryny, która stanowi podstawę skrzepu krwi. Powstaje w wyniku enzymatycznej aktywacji fibrynogenu przez trombinę, co prowadzi do polimeryzacji monomerów fibryny i utworzenia stabilnego skrzepu.

Proces formowania struktury fibrynowej rozpoczyna się od odcięcia przez trombinę fibrynopeptydu A i B z cząsteczki fibrynogenu, co skutkuje powstaniem monomeru fibryny. Monomery te spontanicznie łączą się end-to-end i side-to-side, tworząc protofibryle, które następnie agregują w grubsze włókna. Stabilizacja tej struktury następuje poprzez działanie aktywowanego czynnika XIII, który tworzy wiązania krzyżowe między łańcuchami fibryny.

Struktura fibrynowa pełni kluczową rolę w procesie hemostazy, stanowiąc mechaniczną barierę zapobiegającą dalszej utracie krwi. Właściwości fizykochemiczne sieci fibrynowej, takie jak grubość włókien, stopień rozgałęzienia i porowatość, determinują stabilność skrzepu oraz jego podatność na fibrynolizę. Zaburzenia w formowaniu struktury fibrynowej mogą prowadzić do stanów patologicznych związanych z nadmierną krzepliwością lub skłonnością do krwawień.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl