nawracające infekcje dróg moczowych

Nawracające infekcje dróg moczowych (nawracające ZUM) to schorzenie definiowane jako wystąpienie co najmniej 3 epizodów ZUM w ciągu 12 miesięcy lub 2 epizodów w ciągu 6 miesięcy. Stanowią one istotny problem kliniczny, dotykający około 20-30% kobiet z przebytym ZUM.

W patogenezie nawracających ZUM kluczową rolę odgrywają czynniki bakteryjne (głównie uropatogenne szczepy E. coli posiadające fimbrie typu 1 i P), anatomiczne (krótka cewka moczowa u kobiet) oraz genetyczne (polimorfizmy receptorów odpornościowych). Dodatkowe czynniki ryzyka obejmują aktywność seksualną, stosowanie spermicydów, niedobory estrogenów u kobiet po menopauzie oraz zaburzenia mikrobiomu pochwy.

Diagnostyka nawracających ZUM wymaga dokładnego wywiadu, badania fizykalnego, analizy moczu i posiewu. W przypadkach opornych na leczenie wskazane może być wykonanie badań obrazowych (USG, cystouretrografia mikcyjna) w celu wykluczenia nieprawidłowości anatomicznych. U osób starszych należy szczególnie uwzględnić ocenę zalegania moczu po mikcji.

Leczenie nawracających ZUM obejmuje zarówno terapię ostrych epizodów (krótkotrwała antybiotykoterapia celowana), jak i profilaktykę nawrotów. Strategie profilaktyczne to m.in. długotrwała antybiotykoterapia w niskich dawkach, postkoitalna profilaktyka antybiotykowa, immunoprofilaktyka oraz metody niefarmakologiczne (zwiększone spożycie płynów, regularne oddawanie moczu, suplementacja żurawiną lub D-mannozą).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl