bliznowacenie wątroby

Bliznowacenie wątroby (zwłóknienie wątroby) to proces patologiczny polegający na nadmiernym odkładaniu się tkanki łącznej włóknistej w miąższu wątroby w odpowiedzi na przewlekłe uszkodzenie tego narządu. W normalnych warunkach tkanka łączna stanowi rusztowanie dla hepatocytów, jednak w procesie włóknienia dochodzi do zaburzenia architektury wątroby, co może prowadzić do upośledzenia jej funkcji.

Przyczynami bliznowacenia wątroby mogą być przewlekłe zakażenia wirusami hepatotropowymi (HBV, HCV), alkoholowa choroba wątroby, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD/NASH), choroby autoimmunologiczne wątroby, choroby metaboliczne (np. hemochromatoza, choroba Wilsona) oraz długotrwała cholestaza. Proces ten jest początkowo odwracalny, jednak nieleczony może prowadzić do marskości wątroby.

Diagnostyka bliznowacenia wątroby obejmuje badania laboratoryjne (markery uszkodzenia wątroby, testy funkcji wątroby), badania obrazowe (USG, elastografia, MR) oraz biopsję wątroby, która pozostaje złotym standardem w ocenie stopnia zaawansowania włóknienia. Współcześnie coraz większe znaczenie mają nieinwazyjne metody oceny włóknienia, takie jak elastografia czy biomarkery serologiczne.

Leczenie bliznowacenia wątroby koncentruje się przede wszystkim na eliminacji czynnika wywołującego uszkodzenie (np. leczenie przeciwwirusowe, zaprzestanie spożywania alkoholu, kontrola metaboliczna). Prowadzone są badania nad lekami o działaniu przeciwzwłóknieniowym, jednak obecnie nie ma zarejestrowanych preparatów o udowodnionej skuteczności w hamowaniu lub odwracaniu procesu włóknienia wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl