zapalenie stawów w sarkoidozie

Zapalenie stawów w sarkoidozie (artropatia sarkoidalna) to jeden z pozapłucnych objawów tej wielonarządowej choroby ziarniniakowej. Dotyczy około 10-15% pacjentów z sarkoidozą, choć niektóre badania wskazują na częstość występowania nawet do 25-30%.

Artropatia w sarkoidozie może przyjmować dwie główne formy: ostrą i przewlekłą. Ostra postać, często związana z zespołem Löfgrena (triad: ostre zapalenie stawów, rumień guzowaty i obustronna wnękowa limfadenopatia), charakteryzuje się nagłym początkiem, symetrycznym zajęciem stawów skokowych, kolanowych i nadgarstkowych. Przewlekła forma występuje rzadziej, lecz może prowadzić do deformacji stawów i uszkodzenia okolicznych kości.

W diagnostyce zapalenia stawów w sarkoidozie istotne znaczenie mają badania obrazowe. W RTG można zaobserwować obrzęk tkanek miękkich, a w bardziej zaawansowanych przypadkach – zmiany erozyjne. Badanie MRI umożliwia wykrycie wczesnych zmian zapalnych w błonie maziowej i wysięku stawowego. Biopsja błony maziowej może wykazać obecność charakterystycznych dla sarkoidozy ziarniniaków nieserowaciejących.

Leczenie artropatii sarkoidalnej obejmuje stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), które są skuteczne w większości przypadków ostrego zapalenia stawów. W opornych przypadkach stosuje się glikokortykosteroidy, a w przewlekłej postaci choroby – leki modyfikujące przebieg choroby (metotreksat, leflunomid) lub leki biologiczne (inhibitory TNF-α). Terapia powinna uwzględniać zajęcie innych narządów w przebiegu sarkoidozy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl