nieutrwalona tachykardia komorowa
Nieutrwalona tachykardia komorowa (NSVT – Non-Sustained Ventricular Tachycardia) to zaburzenie rytmu serca pochodzące z komór, charakteryzujące się co najmniej trzema kolejnymi pobudzeniami komorowymi o częstości >100/min, które trwa krócej niż 30 sekund i ustępuje samoistnie. W przeciwieństwie do utrwalonej tachykardii komorowej, nie powoduje istotnego zaburzenia hemodynamicznego ani utraty przytomności.
NSVT może występować zarówno u osób z chorobami serca (szczególnie z chorobą niedokrwienną, kardiomiopatią przerostową, po zawale), jak i u osób zdrowych. Diagnostyka obejmuje EKG spoczynkowe, holterowski zapis EKG, badanie echokardiograficzne oraz badania laboratoryjne w celu wykluczenia zaburzeń elektrolitowych. W niektórych przypadkach wskazane jest wykonanie badania elektrofizjologicznego.
Postępowanie w nieutrwalonej tachykardii komorowej zależy od podłoża schorzenia oraz obecności objawów. U pacjentów bez strukturalnej choroby serca i bezobjawowych, zwykle nie wymaga leczenia. Natomiast u chorych z organiczną chorobą serca, zwłaszcza z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory, NSVT może być czynnikiem zwiększającym ryzyko nagłego zgonu sercowego i może wymagać leczenia farmakologicznego lub implantacji kardiowertera-defibrylatora.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia komorowa – Diagnostyka i diagnoza
Tachykardia komorowa (VT) to arytmia charakteryzująca się rytmem komorowym ≥100/min oraz obecnością co najmniej trzech kolejnych poszerzonych zespołów QRS (≥120 ms, często >140 ms przy morfologii RBBB lub >160 ms przy LBBB). Diagnostyka opiera się przede wszystkim na EKG, gdzie kluczowe cechy to szeroki QRS, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, obecność zespołów fuzyjnych i znaków Josephsona oraz Brugady. Potwierdzenie VT wymaga wykazania, że liczba aktywacji komór przewyższa liczbę aktywacji przedsionków. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć tachykardie nadkomorowe z aberracją przewodzenia, migotanie komór, rytmy z rozruszników oraz przyspieszony rytm idiowentrykularny. W przypadku wątpliwości każdą tachykardię z szerokim QRS należy traktować jako VT, zwłaszcza u pacjentów z chorobą strukturalną serca, gdzie prawdopodobieństwo VT sięga 98%.
ablacja przezskórna, arytmogenna kardiomiopatia prawej komory, badanie elektrofizjologiczne, blok lewej odnogi pęczka Hisa, blok prawej odnogi pęczka Hisa, echokardiografia przezklatkowa, echokardiografia przezprzełykowa, EKG, holter EKG, idiopatyczna tachykardia komorowa, kardiowerter-defibrylator, koronarografia, migotanie komór, nagłe zatrzymanie krążenia, niestabilność hemodynamiczna, nieutrwalona tachykardia komorowa, próba wysiłkowa, rejestrator zdarzeń, rezonans magnetyczny serca, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, tachykardia komorowa, tachykardia nadkomorowa, test pochyleniowy, tomografia komputerowa serca, torsade de pointes, utrwalona tachykardia komorowa, wszczepialny rejestrator pętlowy, zaburzenia elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia komorowa – Objawy
Tachykardia komorowa (VT) to arytmia charakteryzująca się co najmniej trzema następującymi po sobie pobudzeniami komorowymi z częstością powyżej 100 uderzeń na minutę, zwykle w zakresie 120-200/min. Wyróżnia się utrwaloną VT (>30 sekund lub powodującą niestabilność hemodynamiczną) oraz nieutrwaloną VT (<30 sekund, bez niestabilności). Objawy są zróżnicowane i zależą od częstości rytmu, czasu trwania epizodu oraz obecności choroby podstawowej serca. Najczęstsze symptomy to palpitacje (57%), zawroty głowy (15% silne, 35% łagodne), duszność (25%) i ból w klatce piersiowej (27%). Utrwalona VT może prowadzić do omdleń (15%), spadku ciśnienia tętniczego, zatrzymania krążenia i nagłej śmierci sercowej. U dzieci objawy mogą być mniej specyficzne, np. duszność czy zmniejszony apetyt.
ablacja przezskórna, arytmia, choroba niedokrwienna serca, frakcja wyrzutowa, idiopatyczna tachykardia komorowa, kardiomiopatia niedokrwienna, kardiowerter-defibrylator, katecholaminergiczna polimorficzna tachykardia komorowa, kołatanie serca, lek antyarytmiczny, migotanie komór, nagła śmierć sercowa, niedokrwienie mózgu, niestabilność hemodynamiczna, nieutrwalona tachykardia komorowa, niewydolność serca, omdlenie, palpitacje, polimorficzna tachykardia komorowa, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, spadek ciśnienia tętniczego, stan przedomdleniowy, strukturalna choroba serca, tachykardia komorowa, utrwalona tachykardia komorowa, zatrzymanie krążenia, zespół wydłużonego QT