oporność nowotworu

Oporność nowotworu to zjawisko, w którym komórki nowotworowe wykazują brak wrażliwości na stosowane leczenie przeciwnowotworowe, co prowadzi do niepowodzenia terapii. Może mieć charakter pierwotny (występujący przed rozpoczęciem leczenia) lub wtórny (nabyty w trakcie terapii).

Mechanizmy oporności nowotworu są różnorodne i obejmują: zmniejszony wychwyt leków do komórek nowotworowych, zwiększone usuwanie leków przez transportery błonowe (np. glikoproteina P), nasilenie procesów detoksykacji wewnątrzkomórkowej, modyfikacje punktów uchwytu leków, zwiększoną zdolność naprawy uszkodzeń DNA, zaburzenia w szlakach apoptozy oraz aktywację alternatywnych szlaków sygnałowych.

Szczególnie istotnym zjawiskiem jest wielolekowa oporność nowotworów (MDR), gdy komórki nowotworowe stają się niewrażliwe na różne, niespokrewnione strukturalnie i funkcjonalnie leki przeciwnowotworowe. Oporność krzyżowa stanowi poważne wyzwanie kliniczne, gdyż ogranicza możliwości terapeutyczne.

Nowoczesne strategie przełamywania oporności nowotworów obejmują: inhibitory transporterów błonowych, terapie skojarzone atakujące różne cele molekularne, inhibitory szlaków naprawy DNA, immunoterapię oraz leki ukierunkowane molekularnie. Identyfikacja biomarkerów oporności stanowi ważny kierunek badań, umożliwiający personalizację terapii przeciwnowotworowej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl