dewiacja seksualna
Dewiacja seksualna, obecnie w terminologii medycznej określana jako zaburzenie preferencji seksualnych lub parafilia, to stan charakteryzujący się nietypowymi lub społecznie nieakceptowanymi fantazjami i zachowaniami seksualnymi. Zgodnie z klasyfikacją ICD-11, zaburzenia te manifestują się jako uporczywe, intensywne wzorce podniecenia seksualnego wobec nietypowych obiektów, aktywności lub sytuacji.
Do najczęściej diagnozowanych parafilii należą: ekshibicjonizm (obnażanie się), fetyszyzm (podniecenie związane z nieożywionymi przedmiotami), pedofilia (skierowanie popędu seksualnego na dzieci), voyeuryzm (podglądactwo), masochizm i sadyzm seksualny. Zaburzenia te mogą powodować znaczący dyskomfort psychiczny u pacjenta lub prowadzić do zachowań naruszających prawa innych osób.
Etiologia zaburzeń preferencji seksualnych pozostaje złożona i nie w pełni wyjaśniona. Badania wskazują na możliwy wpływ czynników biologicznych (neurobiologicznych, genetycznych, hormonalnych), psychologicznych (doświadczenia traumatyczne) oraz społeczno-kulturowych. Leczenie obejmuje przede wszystkim psychoterapię, a w niektórych przypadkach również farmakoterapię mającą na celu obniżenie popędu seksualnego (np. analogi GnRH, antyandrogeny).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Androcur
Stosowanie octanu cyproteronu (Androcur) w dawkach 50 mg i wyższych wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności manifestującej się żółtaczką, zapaleniem i niewydolnością wątroby, z udokumentowanymi przypadkami śmiertelnymi, szczególnie przy dawkach ≥100 mg. Zaleca się obligatoryjne badania czynności wątroby przed terapią oraz regularne monitorowanie podczas leczenia, a w przypadku potwierdzenia hepatotoksyczności – odstawienie leku, chyba że objawy wynikają z innych przyczyn, np. przerzutów nowotworowych. Ponadto, u mężczyzn rzadko obserwowano rozwój łagodnych i złośliwych nowotworów wątroby, które mogą prowadzić do zagrażających życiu krwotoków do jamy brzusznej. Ryzyko rozwoju oponiaków wzrasta przy dawkach ≥25 mg i dużych skumulowanych dawkach, co wymaga regularnego monitorowania i natychmiastowego odstawienia leku po wykryciu guza. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet w okresie okołomenopauzalnym oraz u pacjentów z czynnikami ryzyka zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, w tym z przebytymi incydentami naczyniowymi, zaawansowanymi nowotworami, niedokrwistością sierpowatokrwinkową czy ciężką cukrzycą z angiopatią.
anemia, badanie czynności wątroby, cukrzyca ze zmianami naczyniowymi, czynność kory nadnerczy, dewiacja seksualna, duszność, działanie kortykosteroidowe, hepatotoksyczność, hipokapnia, krwinki czerwone, krwotok do jamy brzusznej, lek przeciwcukrzycowy, niedobór laktazy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, nowotwór wątroby, octan cyproteronu, oponiak, rak gruczołu krokowego, toksyczność wątrobowa, udar mózgu, wymaz cytologiczny szyjki macicy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zapalenie wątroby, zasadowica oddechowa, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Androcur 50 mg
Produkt leczniczy Androcur zawiera 50 mg cyproteronu octanu w tabletce i posiada liczne przeciwwskazania, które różnią się w zależności od płci pacjenta oraz wskazania klinicznego. U kobiet przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na substancję czynną, ciążę, karmienie piersią, choroby wątroby, zespoły cholestazy (zespół Dubina-Johnsona, Rotora), nowotwory wątroby, choroby wyniszczające, ciężką depresję, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, ciężką cukrzycę ze zmianami naczyniowymi, niedokrwistość sierpowatokrwinkową oraz oponiak. U mężczyzn przeciwwskazania są podobne, jednak w terapii raka gruczołu krokowego istnieją pewne różnice, np. nowotwory wątroby są przeciwwskazaniem tylko jeśli nie są przerzutami raka prostaty, a zaburzenia zakrzepowo-zatorowe dotyczą tylko istniejących, nie zaś przebyłych w wywiadzie. Produkt zawiera także 105,5 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
androgenizacja, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, cyproteron octan, dewiacja seksualna, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, herpes gestationis, kacheksja, leczenie antyandrogenowe, niedobór laktazy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nietolerancja galaktozy, nowotwór wątroby, oponiak, opryszczka ciężarnych, preparat estrogenowo-progestagenowy, rak gruczołu krokowego, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotora, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Androcur 50 mg
Androcur (cyproteron octan) w dawce 50 mg podawany jest doustnie, zwykle po posiłkach, z możliwością dzielenia tabletek w celu dostosowania dawki. U kobiet w wieku rozrodczym leczenie rozpoczyna się pierwszego dnia cyklu menstruacyjnego, stosując 2 tabletki (100 mg) dziennie przez 10 dni, w połączeniu z preparatem zawierającym estrogen i progestagen (np. Diane-35) przez 21 dni, co zapewnia ochronę antykoncepcyjną i stabilizuje cykl. Po 21 dniach stosowania Diane-35 następuje 7-dniowa przerwa, podczas której zwykle występuje krwawienie z odstawienia. Po uzyskaniu poprawy dawkę Androcur można zmniejszyć do 1 lub 1/2 tabletki dziennie. U pacjentek po menopauzie lub po histerektomii stosuje się monoterapię dawką 1 do 1/2 tabletki przez 21 dni, po czym następuje 7-dniowa przerwa. Należy bezwzględnie wykluczyć ciążę przed rozpoczęciem terapii i unikać długotrwałego stosowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
agonista GnRH, cyproteron octan, dewiacja seksualna, dojrzewanie płciowe, kość długa, krwawienie miesiączkowe, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z odstawienia, leczenie antyandrogenowe, menopauza, męski hormon płciowy, monoterapia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, orchidektomia, rak gruczołu krokowego, remisja kliniczna, terapia skojarzona, uderzenie gorąca, usunięcie macicy, wiek rozrodczy