reakcja rzekomoalergiczna
Reakcja rzekomoalergiczna (pseudoalergiczna) to odpowiedź organizmu przypominająca klinicznie reakcję alergiczną, jednak w przeciwieństwie do klasycznej alergii, nie jest ona zależna od mechanizmów immunologicznych. Objawy mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, świąd, duszność, spadek ciśnienia tętniczego, a nawet wstrząs anafilaktoidalny.
W reakcjach rzekomoalergicznych nie dochodzi do wytworzenia przeciwciał IgE ani aktywacji komórek tucznych na drodze immunologicznej. Zamiast tego substancje wywołujące (np. niektóre leki, środki kontrastowe, pokarmy bogate w histaminę) bezpośrednio stymulują degranulację komórek tucznych lub aktywują układ dopełniacza, prowadząc do uwolnienia mediatorów zapalnych.
Diagnostyka różnicowa między reakcją alergiczną a rzekomoalergiczną jest istotna klinicznie, ponieważ wpływa na strategię leczenia i profilaktyki. W przypadku reakcji rzekomoalergicznych testy skórne i oznaczanie specyficznych IgE będą negatywne. Leczenie ostrej reakcji jest podobne do postępowania w anafilaksji i obejmuje podanie adrenaliny, leków przeciwhistaminowych oraz glikokortykosteroidów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Edicin 500 mg
Wankomycyna (Edicin, 500 mg i 1 g proszek do sporządzania roztworu do infuzji) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstsze to zapalenie żyły, reakcje rzekomoalergiczne oraz zespół czerwonego człowieka, związany z szybkim wlewem dożylnym. Poważne powikłania obejmują ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCARs) takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, DRESS i AGEP. Odwracalna neutropenia pojawia się zwykle po tygodniu leczenia lub po przekroczeniu łącznej dawki 25 g. Reakcje anafilaktyczne mogą wystąpić podczas lub po szybkim wlewie, a ich objawy ustępują po 20 minutach do 2 godzin od przerwania infuzji. Martwica tkanek może wystąpić po wstrzyknięciu domięśniowym. Ototoksyczność, manifestująca się szumem w uszach, wymaga natychmiastowego przerwania terapii, szczególnie u pacjentów z dużymi dawkami, współistniejącą terapią ototoksyczną lub zaburzeniami nerek i słuchu.
agranulocytoza, antybiotyk aminoglikozydowy, DRESS, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, eozynofilia, gorączka polekowa, linijna IgA dermatoza pęcherzowa, martwica tkanek, odwracalna neutropenia, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, pancytopenia, przekrwienie górnej części ciała, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoalergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, SCAR, śródmiąższowe zapalenie nerek, świst krtaniowy, świszczący oddech, szum w uszach, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wankomycyna, zapalenie naczyń, zapalenie żyły, zatrzymanie serca, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół czerwonego człowieka, zespół czerwonej szyi, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vancomycin-MIP 1000 1000 mg
Vancomycin-MIP 1000 zawiera 1000 mg wankomycyny (1 000 000 j.m.) w postaci chlorowodorku wankomycyny i jest stosowany do infuzji dożylnej oraz podania doustnego. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, z których najczęstsze to zapalenie żyły, reakcje rzekomoalergiczne oraz zespół czerwonego człowieka, związany z szybkim podaniem dożylnym. Szczególnie istotne są ciężkie skórne reakcje polekowe (SCARs), takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Wchłanianie wankomycyny z przewodu pokarmowego jest minimalne, jednak u pacjentów z ciężkim zapaleniem błony śluzowej jelita i zaburzeniami nerek mogą wystąpić działania niepożądane typowe dla podania pozajelitowego.
agranulocytoza, chlorowodorek wankomycyny, ciężkie skórne działanie niepożądane, Clostridioides difficile, eozynofilia, hipotensja, neutropenia odwracalna, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja rzekomoalergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata słuchu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej jelita, zapalenie żyły, zatrzymanie serca, zespół czerwonego człowieka, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vancomycin-MIP 500 500 mg
Wankomycyna (Vancomycin-MIP 500) stosowana dożylnie i doustnie wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęstsze reakcje obejmują zapalenie żyły, reakcje rzekomoalergiczne oraz zespół czerwonego człowieka, charakteryzujący się przekrwieniem górnej części ciała, związany z szybkim wlewem dożylnym. Nefrotoksyczność manifestuje się wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika, a w cięższych przypadkach może prowadzić do śródmiąższowego zapalenia nerek, ostrej niewydolności nerek lub martwicy kanalików nerkowych. Ototoksyczność, objawiająca się przejściową lub trwałą utratą słuchu, jest szczególnie istotna u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i przy stosowaniu wysokich dawek. Wankomycyna może także wywoływać rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
agranulocytoza, chlorowodorek wankomycyny, ciężkie skórne działanie niepożądane, Clostridioides difficile, duszność, eozynofilia, gorączka polekowa, granulocyt obojętnochłonny, hipotensja, linijna IgA dermatoza pęcherzowa, MRSA, nefrotoksyczność, neutropenia odwracalna, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja rzekomoalergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świst krtaniowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata słuchu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej jelita, zapalenie żyły, zatrzymanie serca, zespół czerwonego człowieka, zespół czerwonej szyi, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Edicin 1000 mg
Edicin, zawierający wankomycynę w dawkach 500 mg lub 1 g do infuzji dożylnej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze reakcje obejmują zapalenie żyły oraz zespół czerwonego człowieka, związany z szybkim podaniem leku. W zakresie hematologicznym rzadko obserwuje się odwracalną neutropenię, agranulocytozę, eozynofilię, trombocytopenię i pancytopenię, przy czym neutropenia pojawia się zwykle po przekroczeniu dawki 25 g lub po tygodniu leczenia. Reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości mogą wystąpić podczas szybkiej infuzji, ustępując po przerwaniu podawania. Ototoksyczność, manifestująca się przejściową lub trwałą utratą słuchu, występuje niezbyt często, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerek lub stosujących inne leki ototoksyczne. Bardzo rzadko notowano zatrzymanie serca, natomiast częstość występowania obniżenia ciśnienia tętniczego jest wysoka i może wymagać modyfikacji leczenia.
agranulocytoza, antybiotyk aminoglikozydowy, biegunka, ciężkie skórne działania niepożądane, dreszcze, duszność, eozynofilia, gorączka polekowa, hipotensja, linijna IgA dermatoza pęcherzowa, martwica tkanki, nefrotoksyczność, neutropenia odwracalna, niewydolność nerek, nudności, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoalergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie nerek, stridor, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata słuchu, wankomycyna, wymioty, zapalenie błon śluzowych, zapalenie naczyń, zapalenie żyły, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy obwodowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół czerwonego człowieka, zespół czerwonej szyi, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Wankomycyna – Działania niepożądane
Wankomycyna, glikopeptydowy antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości występowania. Do najczęstszych powikłań należą zapalenie żyły w miejscu podania, reakcje rzekomoalergiczne oraz zespół czerwonego człowieka, związany z szybkim dożylnym podaniem leku. Wankomycyna może wywoływać rzadkie, ale poważne reakcje skórne (SCARs), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). W zakresie hematologicznym obserwuje się odwracalną neutropenię po przekroczeniu dawki 25 g lub po około tygodniu leczenia, a także agranulocytozę, trombocytopenię i pancytopenię. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, mogą pojawić się podczas lub po szybkiej infuzji, ustępując zwykle po przerwaniu podawania leku. Ototoksyczność manifestuje się szumem w uszach i utratą słuchu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub stosujących jednocześnie inne leki ototoksyczne, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Wankomycyna może również powodować hipotensję, rzadko zatrzymanie akcji serca oraz zapalenie naczyń.
agranulocytoza, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk glikopeptydowy, ciężkie skórne działania niepożądane, działanie nefrotoksyczne, eozynofilia, gorączka polekowa, hipotensja, linijna IgA dermatoza pęcherzowa, martwica tkanek, nefrotoksyczność, odwracalna neutropenia, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja rzekomoalergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świst krtaniowy, szum w uszach, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata słuchu, wankomycyna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń, zapalenie żyły, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zespół czerwonego człowieka, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry